20/07/2026
ฟ้องชู้เรียก 300 ล้านบาท ชนะมาแล้ว 2 ศาล แต่สุดท้ายศาลฎีกากลับยกฟ้อง เพราะอะไร?
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5579/2567
เธอรู้มานานแล้วว่า สามีมีผู้หญิงหลายคน
หนึ่งในนั้นคือหญิงที่ต่อมากลายเป็นจำเลยในคดีนี้
แต่แทนที่จะรีบฟ้องเรียกค่าทดแทน เธอกลับเลือกอีกทาง
เธอกับสามีทำ สัญญาแยกกันอยู่ถึง 2 ฉบับโดยตกลงกันว่า แม้จะไม่ใช้ชีวิตร่วมกัน แต่ยังไม่หย่าขาดจากกัน และสามียังคงมีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูภรรยาต่อไป
ตามสัญญาฉบับแรก ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 นาย ล. ตกลงจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้โจทก์ เดือนละ 100,000 บาทนอกเหนือจากค่าครองชีพ และยังตกลงจ่ายค่าใช้จ่ายอื่นให้อีก เดือนละ 500,000 บาทพร้อมระบุว่า หากครบกำหนดแล้วยังไม่มีการหย่ากัน ก็จะยังคงอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ต่อไป
ต่อมามีการทำสัญญาฉบับที่สอง ลงวันที่ 14 กันยายน 2560โดยตกลงให้นาย ล. จ่ายค่าเลี้ยงดูแก่โจทก์ เดือนละ 20,000 ดอลลาร์สหรัฐหรือประมาณ 600,000 บาทต่อเดือนพร้อมให้โจทก์ใช้ American Express Centurion (Black Card)โดย ไม่จำกัดวงเงินรวมทั้งรับผิดชอบค่าเช่าที่พัก ค่ารักษาพยาบาล และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ทั้งหมด
ทุกอย่างดำเนินไปเช่นนี้อยู่หลายปี
จนกระทั่งวันหนึ่ง นาย ล. หยุดจ่ายค่าเลี้ยงดูทั้งหมด ยกเลิกบัตรเครดิตทุกใบ และยุติการสนับสนุนค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
เหตุการณ์ครั้งนี้ กลายเป็นจุดเริ่มต้นของคดีที่กลายเป็นข่าวใหญ่
โจทก์เดินหน้าฟ้อง 2 คดี
หลังจากถูกระงับการอุปการะ โจทก์ตัดสินใจดำเนินคดีพร้อมกัน 2 เรื่อง
คดีแรกฟ้องนาย ล. ต่อศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง เรียก ค่าอุปการะเลี้ยงดู จำนวน 78,600,000 บาท
โจทก์อ้างว่า ตามสัญญาแยกกันอยู่ นาย ล. มีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูในฐานะสามี และเมื่อหยุดจ่ายเงินกับยกเลิกบัตรเครดิต จึงต้องชดใช้ค่าเลี้ยงดูย้อนหลัง คิดเป็นเงิน 75,000,000 บาท รวมกับ ค่าเช่าบ้านค้างชำระ 3,600,000 บาท รวมเป็น 78,600,000 บาท และยังขอให้ศาลสั่งให้นาย ล. จ่ายค่าเลี้ยงดูต่อไป เดือนละ 3,000,000 บาทนับจากวันฟ้องจนกว่าโจทก์จะเสียชีวิต
ส่วน คดีที่สอง ซึ่งเป็นคดีนี้
โจทก์ฟ้อง นาง พ.โดยอ้างว่า จำเลยแสดงตนโดยเปิดเผยว่ามีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับนาย ล. สามีของตน จึงเรียก ค่าทดแทนจำนวน 300,000,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันถัดจากวันฟ้อง และขอให้ศาลมีคำสั่ง ห้ามจำเลยยุ่งเกี่ยวกับนาย ล. อีกต่อไป
ฝ่ายโจทก์ยืนยันว่า
จำเลยมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับนาย ล. และแสดงตนโดยเปิดเผย จึงต้องรับผิดตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1523 วรรคสอง ซึ่งให้สิทธิสามีหรือภริยาเรียกค่าทดแทนจากบุคคลที่แสดงตนโดยเปิดเผยว่ามีความสัมพันธ์กับคู่สมรสในลักษณะชู้สาว
ส่วนจำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง และต่อสู้ว่าไม่ต้องรับผิดตามที่โจทก์กล่าวอ้าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษาให้ชำระ ค่าทดแทน 1,000,000 บาทพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษแผนกคดีเยาวชนและครอบครัว เห็นว่าค่าทดแทนสูงเกินสมควร จึงลดลงเหลือ 500,000 บาทพร้อมดอกเบี้ย
จำเลยยังไม่ยอมรับคำพิพากษา จึงฎีกาต่อศาลฎีกา
เมื่อคดีมาถึงศาลฎีกา หลายคนอาจคิดว่าศาลจะวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นชู้หรือไม่
แต่ศาลฎีกากลับเริ่มจากคำถามที่สำคัญกว่า
"โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่"
ศาลพิจารณาทั้งคำฟ้องในคดีนี้ และคำฟ้องอีกคดีที่โจทก์ฟ้องนาย ล.
จากพยานหลักฐานทั้งหมด ศาลพบว่า
โจทก์ทราบมาตั้งแต่ปี 2559แล้วว่า นาย ล. มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคน รวมทั้งจำเลย
แต่ตลอดระยะเวลาหลายปี โจทก์ ไม่เคยใช้สิทธิฟ้องเรียกค่าทดแทนจากจำเลยเลย
ตรงกันข้าม โจทก์กลับเลือกทำสัญญาแยกกันอยู่ และยอมรับการอุปการะจากนาย ล. ทั้งเงินค่าเลี้ยงดู การใช้บัตรเครดิตแบบไม่จำกัดวงเงิน และสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ
กระทั่งนาย ล. หยุดจ่ายเงินและยกเลิกบัตรเครดิตโจทก์จึงเริ่มฟ้องทั้งสามี และฟ้องจำเลยเรียกเงินถึง 300 ล้านบาท
ศาลฎีกาเห็นว่า พฤติการณ์ทั้งหมดทำให้เชื่อได้ว่า
สาเหตุสำคัญที่โจทก์นำคดีมาฟ้อง ไม่ใช่เพราะต้องการใช้สิทธิเรียกค่าทดแทนจากหญิงที่มีความสัมพันธ์กับสามีตามกฎหมาย
แต่เป็นเพราะ ไม่พอใจที่นาย ล. หยุดจ่ายค่าเลี้ยงดู และยกเลิกการใช้บัตรเครดิต
ศาลจึงเห็นว่า การฟ้องคดีครั้งนี้ มิได้มีเจตนาใช้สิทธิตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1523 วรรคสอง อย่างแท้จริง
ข้อกฎหมายที่ศาลนำมาใช้
ศาลอ้าง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 5ซึ่งบัญญัติว่า "ในการใช้สิทธิแห่งตนก็ดี ในการชำระหนี้ก็ดี บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริต"
เมื่อศาลเห็นว่าการฟ้องครั้งนี้เกิดจากแรงจูงใจเรื่องผลประโยชน์ทางการเงิน มากกว่าการคุ้มครองสิทธิของคู่สมรส
จึงถือว่า เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต
ผลคือ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
ทั้งที่จำเลยไม่ได้ยกเรื่องนี้ขึ้นสู้ ศาลฎีกายกขึ้นเองได้หรือ?
คำตอบ คือ ได้
เพราะเรื่อง อำนาจฟ้องเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับ ความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ศาลฎีกาจึงสามารถยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ แม้จำเลยจะไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้
โดยอาศัย
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 (5)ซึ่งให้อำนาจศาลยกปัญหาความสงบเรียบร้อยขึ้นวินิจฉัยเอง
มาตรา 246 มาตรา 252 ประกอบ พระราชบัญญัติศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. 2553 มาตรา 182/1 วรรคสอง
ศาลฎีกา พิพากษากลับ
"ยกฟ้องโจทก์"
และให้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลเป็นพับ
บทเรียนจากคดีนี้
คดีนี้ไม่ได้วางหลักว่า ภรรยาจะฟ้องชู้ไม่ได้
แต่ศาลฎีกาวางหลักสำคัญไว้ว่า
แม้กฎหมายจะให้สิทธิภริยาเรียกค่าทดแทนจากหญิงที่มีความสัมพันธ์กับสามีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1523 วรรคสอง แต่การใช้สิทธินั้นต้องเป็นไปโดยสุจริตตามมาตรา 5 หากศาลเห็นว่าการฟ้องมีวัตถุประสงค์อื่น ไม่ใช่เพื่อคุ้มครองสิทธิที่กฎหมายรับรอง ผู้ฟ้องย่อมไม่มีอำนาจฟ้องได้
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดของคดีนี้จึงไม่ใช่ตัวเลข 300 ล้านบาทแต่คือหลักกฎหมายที่ว่า "การมีสิทธิ" ไม่ได้หมายความว่าจะใช้สิทธินั้นได้โดยไม่มีขอบเขต เพราะทุกการใช้สิทธิต้องอยู่บนพื้นฐานของความสุจริต" "เครดิต...fb.Ultraman Prasopsuk"
