01/05/2026
“ ตอนปลูกบ้านที่บ้านคำบอน ยังไม่มีถนนลาดยาง เข้าหมู่บ้านเลย เกิดมาพร้อมหมู่บ้านนี้จน 63 ปี ไม่รู้ผ่าน สส. กี่คน กี่พรรค จำไม่ได้ ตอนนี้บ้านคำบอนมีถนนลาดยางผ่านหน้าบ้านแล้ว
ตอนปลูกบ้านที่บ้านคำบอนปี 2556 ชอบปลูกต้นไม้มาก ได้เงินจากการว่าความ ก็ขนใส่ฟอร์จูนเนอร์เก่า ๆ สารพัดชนิด มาปลูกทีละต้นสองต้น
ฝัน อยากมีทุเรียนในบ้านสักต้น แวะหาซื้อต้นทุเรียน ช่วงนั้น มีแม่ค้าไม่ทราบคนที่ไหน เอาต้นไม้มาตั้งขาย ” หน้าที่ว่าการอำเภอสุวรรณภูมิ ” บอกคนขายว่า อยากได้ต้นทุเรียนสักต้น พี่ดูให้หน่อย เอาเงินค่าทนายสดๆ จ่ายไป เพราะตั้งใจว่าจะปลูกทุเรียนไว้ในบ้าน แบบเท่ห์ ๆ ”
อีกหลายปี“ ต้นมันโต เพื่อนมาจากบุรีรัมย์ มันรู้จักต้นทุเรียน มันบอกว่า ไม่ใช่ทุเรียน ไม่้ห่า มัน” คือต้นสีเสียด “ คิดในใจ และคิดนอกใจ ” มึงหลอกกู“
ชีวิต อยากเป็น สส. เพราะอยากพัฒนา ฝันแบบตอนอยากเอาทุเรียนมาปลูกในบ้านเลย จนได้เป็นสส. 2562- 2565
อยู่ดีๆ ดันอยากเป็นสส.เขต อยากพัฒนาบ้านเกิด เมืองนอน แบบตรงๆ ไม่ต้องไซค์โค้ง สุดท้ายได้ลง แต่ไม่ได้เป็น “ ตั้งใจจะปลูกทุเรียน สุดท้ายได้สีเสียด ทำไมเหมือนตอนซื้อทุเรียนเลย ทำไมเป็นต้นสีเสียดวะ“
ความจริงแล้ว ประชาชน มองนักการเมืองผ่านแว่นตา ”เลนส์หนึ่ง “ ” แต่ลูกความมองทนายความ ด้วยสายตาอีกเลนส์หนึ่ง
ลูกความมองด้วยสายตา แห่งฝากความหวัง ฝากอนาคต ฝากชีวิต ” เขาจึงกล้า จ่ายเงินซื้อทุเรียน สุดท้ายเขาได้กินทุเรียน แต่ในทางการเมืองบางทีคุณซื้อทุเรียน อาจได้สีเสียด“
#ทนายคารมพลพรกลาง
#อดีตสสคารมพลพรกลาง
