ทนายแว่นคนใต้พัทลุง ปรึกษากฎหมาย 0804695559

24/08/2026

เต็มที่ทุกงานครับ

#เสร็จภาระกิจเช้านี้

#คดีอาญา ความผิดเกี่ยวกับเอกสาร

ทำหน้าที่ทนายจำเลย

📌📌📌📌
ผมเชื่อว่า

#กำลังใจ จากคนรอบข้าง คือยาขับเคลื่อนที่ดีเยี่ยม

จะทำให้ทุกอย่างผ่านไปอย่างลุล่วงเรียบร้อยครับ

24/08/2026

เดินทาง

จะเก่งแค่ไหนก็เดินได้ทีละก้าว…
จะฉลาดแค่ไหนก็กินข้าวได้ทีละคำ…
จะปราดเปรื่องแค่ไหนก็ใช้ชีวิตได้ทีละวัน…
''อดทน''
เพราะดอกไม้ก็ไม่ได้ ''งาม'' ในวันเดียว!!!

🌸🌸🌸🌸🌸
วันนี้มาตรวจสำนวนคดีครับ

#คดีอาญา คดีนี้โทษสูงพอสมควร

#จำเลยไม่อนุญาตให้ประกันตัว

23/08/2026

#ทนายขอแรง ท่านเลือกไม่ได้นะครับว่าจะเป็นทนายท่านใด

+++++++++++++++

มีปัญหาด้านกฎหมายปรึกษาได้ฟรี
รบกวนเป็นช่วงเวลา 08.00-16.00 น. นะครับ
+++++++++++
ทนายแว่นคนใต้พัทลุง ปรึกษากฎหมาย
////////////
080-4695559

23/08/2026

คดีอาญาปัจจุบันยังไม่มี
วีธีการยื่นฟ้องแบบออนไลน์ ยังคงต้องไปยื่นฟ้องที่ศาลด้วยตัวเองครับ

19/08/2026

สู้ๆนะครับ

09/08/2026

นิติบุคคลไม่ใช่ผู้มีหน้าที่ตาม ม. 42 พ.ร.บ.กำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนฯ จึงยกฟ้องบริษัทจำกัด จำเลยที่1
🚨🚨🚨🚨🚨🚨
#คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8274/2568 ความผิดต่อ พ.ร.บ.กำหนดความผิดเกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด สมาคม และมูลนิธิ พ.ศ. 2499 มาตรา 42 กำหนดคุณสมบัติเฉพาะตัวของผู้กระทำความผิดไว้ว่า ต้องเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินงานของห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือบริษัทจำกัด... จึงจะลงโทษฐานเป็นตัวการกระทำความผิดได้ แต่คดีนี้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นบริษัทจำกัดมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินงาน การที่จำเลยที่ 2 เปลี่ยนให้ตนเองเป็นผู้ถือหุ้นของจำเลยที่ 1 เป็นการกระทำความผิดต่อโจทก์ผู้ถือหุ้นที่แท้จริงและจำเลยที่ 1 บริษัทซึ่งมีหุ้นนั้นเป็นทุนจดทะเบียน จำเลยที่ 1 จึงไม่ใช่ผู้รับผิดชอบในการดำเนินงานและการกระทำของจำเลยที่ 2 ไม่ได้ทำในขอบวัตถุประสงค์หรือทำเพื่อประโยชน์อย่างใดของจำเลยที่ 1 ทั้งยังทำให้จำเลยที่ 1 และโจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 1 ขาดลักษณะหรือคุณสมบัติเฉพาะตัวอันเป็นองค์ประกอบความผิด จึงไม่อาจเป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 2 ได้ แม้จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพแต่เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและแก้ไขให้ถูกต้องได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบ มาตรา 225 และเห็นสมควรยกฟ้องโจทก์เฉพาะแต่จำเลยที่ 1

05/08/2026

ทรัพย์สินที่ทำมาหาได้ร่วมกันช่วงอยู่กินก่อนจดทะเบียนสมรส ถือเป็นกรรมสิทธิ์รวม ไม่ใช่สินสมรสหรือสินส่วนตัว
🚨🚨🚨🚨🚨🚨
#คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2569
โจทก์บรรยายฟ้องกล่าวอ้างว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 เป็นกรรมสิทธิ์รวมของโจทก์และจำเลยเพราะทำมาหาได้ในธุรกิจที่ร่วมทำกับจำเลย ทั้งโจทก์นำสืบพยานตามข้อกล่าวอ้างดังกล่าว และในชั้นอุทธรณ์โจทก์ยังคงอุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นด้วยเหตุเดิม ศาลอุทธรณ์คดีชำนาญพิเศษกำหนดประเด็นในการวินิจฉัยว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 เป็นทรัพย์สินที่ทำมาหาได้ร่วมกันหรือเป็นสินสมรสระหว่างโจทก์และจำเลยตามฟ้องหรือไม่ เมื่ออ่านฎีกาของโจทก์ทั้งฉบับแล้วได้ความว่า โจทก์ยกข้อกล่าวอ้างว่าได้ที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 จากการประกอบธุรกิจให้กู้ยืมเงินที่ทำมาหาได้ร่วมกับจำเลย ซึ่งยังคงเป็นเหตุเดียวกับที่โจทก์บรรยายฟ้องและนำสืบพยาน แม้โจทก์จะระบุในฎีกาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 เป็นสินสมรส แต่กรณีพอจะถือได้ว่าโจทก์ฎีกาว่าที่ดินทั้งสองแปลงดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์รวมของโจทก์และจำเลย แต่การที่โจทก์จะอ้างว่าที่ดินทั้งสองแปลงดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์รวมได้นั้น จะต้องได้ความว่าในระหว่างที่อยู่กินฉันสามีภริยาโจทก์และจำเลยต่างมีส่วนร่วมในการทำมาหาได้ในทรัพย์สินนั้นด้วยกัน ได้ความว่าโจทก์และจำเลยร่วมกันประกอบอาชีพให้กู้ยืมเงิน ซื้อที่ดิน รับจำนอง รวมทั้งเป็นนายหน้าขายที่ดินนับตั้งแต่อยู่กินฉันสามีภริยาในปี 2526 ดังนั้นที่จำเลยทำสัญญาให้ลูกหนี้กู้ยืมเงินและจดทะเบียนรับจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 ในปี 2538 และ 2539 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่โจทก์อยู่กินฉันสามีภริยากับจำเลย และก่อนจดทะเบียนสมรส โดยจำเลยไม่ได้นำสืบให้รับฟังได้ว่าจำเลยใช้เงินของตนเองในการทำสัญญาดังกล่าว จึงรับฟังได้ว่าจำเลยทำสัญญาให้กู้ยืมเงินและจดทะเบียนรับจำนองที่ดินทั้งสองแปลงเพราะประกอบธุรกิจร่วมกับโจทก์โดยโจทก์และจำเลยต่างมีส่วนร่วมกันในการทำมาหาได้มาด้วยกัน แม้จะปรากฏชื่อจำเลยเป็นคู่สัญญาเพียงคนเดียวก็เป็นกรณีที่จำเลยกระทำแทนโจทก์ด้วย และแม้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์จำนองจะมิได้ตกแก่จำเลยในทันทีแต่จำเลยในฐานะเจ้าหนี้ผู้รับจำนองชอบที่จะใช้สิทธิอันเกิดจากสัญญาจำนองบังคับให้ลูกหนี้ชำระหนี้และบังคับจำนองได้ การที่จำเลยได้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 40379 และ 20884 จากมูลหนี้ตามสัญญาที่จำเลยทำจากการร่วมทำมาหาได้กับโจทก์ จึงเป็นทรัพย์สินที่โจทก์และจำเลยทำมาหาได้ร่วมกันระหว่างอยู่กินฉันสามีภริยาเป็นกรรมสิทธิ์รวมของโจทก์และจำเลย แม้โจทก์และจำเลยจะได้จดทะเบียนสมรสกันในภายหลังก็ไม่มีผลทำให้ทรัพย์สินที่ได้มาในระหว่างที่อยู่กินฉันสามีภริยาเป็นสินสมรสแต่อย่างใด

03/08/2026

ฟ้องหย่าเหตุอีกฝ่ายมีชู้ เรียกได้ทั้งค่าทดแทน ,ค่าเลี้ยงชีพสูงสุด 15 ปี,และค่าเลี้ยงดูบุตรตามช่วงวัย
🚨🚨🚨🚨🚨🚨
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247-3248/2568 (เล่ม 7 หน้า 1456) ประเด็นข้อพิพาทเกิดขึ้นจากคำฟ้องโจทก์และคำให้การของจำเลยที่ 1 แล้วว่า จำเลยที่ 1 อุปการะเลี้ยงดูยกย่องผู้อื่นฉันภริยา เป็นชู้ และร่วมประเวณีกับหญิงอื่นเป็นอาจิณ อันเป็นเหตุหย่าตาม ป.พ.พ. มาตรา 1516 (1) หรือไม่ แม้ชั้นชี้สองสถานศาลชั้นต้นจะกำหนดประเด็นว่า จำเลยที่ 1 อุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องหญิงอื่นฉันภริยา หรือทำร้ายร่างกายโจทก์ หรือเหยียดหยามบุพการีของโจทก์ เป็นการกำหนดประเด็นโดยใช้ถ้อยคำตามกฎหมายมาตรา 1516 (1) และ(3) ไว้โดยย่อก็ตาม คดีย่อมมีประเด็นพิพาทว่า จำเลยที่ 1 อุปการะเลี้ยงดูยกย่องผู้อื่นฉันภริยา เป็นชู้ และร่วมประเวณีกับหญิงอื่นเป็นอาจิณตามฟ้อง อันเป็นเหตุหย่าตามมาตรา 1516(1) หรือไม่
ศาลพิพากษาให้โจทก์และจำเลยที่ 1 หย่ากันด้วยเหตุจำเลยที่ 1 อุปการะเลี้ยงดูจำเลยที่ 2 ฉันภริยาและร่วมประเวณีกับจำเลยที่ 2 เป็นอาจิณตาม ป.พ.พ. มาตรา 1516 โจทก์มีสิทธิเรียกค่าทดแทนจากจำเลยที่ 1 ได้ ตามมาตรา 1523 วรรคหนึ่ง เมื่อเหตุหย่าเกิดจากความผิดของจำเลยที่ 1 เพียงฝ่ายเดียว และการหย่าทำให้โจทก์ยากจนลงเพราะไม่มีรายได้ที่เคยได้รับ โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกค่าเลี้ยงชีพจากจำเลยที่1ได้ ทั้งนี้การหย่าโดยคำพิพากษามีผลนับแต่เวลาที่คำพิพากษาถึงที่สุดตามมาตรา 1531 วรรคสอง ศาลฎีกาเห็นสมควรกำหนดค่าเลี้ยงชีพให้จำเลยที่ 1 จ่ายแก่โจทก์เป็นรายเดือนนับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะทำการสมรสใหม่ แต่มีกำหนดระยะเวลา ไม่เกิน 15 ปี
ป.พ.พ.มาตรา 1564 กำหนดให้บิดามารดาจำต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาตามสมควรแก่บุตรในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ และมาตรา 1598/38 กำหนดค่าอุปการะเลี้ยงดูระหว่างบิดามารดากับบุตร ศาลอาจให้เพียงใดหรือไม่ให้ก็ได้ โดยคำนึงถึงความสามารถของผู้มีหน้าที่ต้องให้ ฐานะของผู้รับ และพฤติการณ์แห่งกรณี ทั้งการกำหนดค่าอุปการะเลี้ยงดูต้องอยู่บนสภาพความเป็นอยู่ในแต่ละช่วงวัยของบุตรผู้เยาว์ในฐานะผู้รับด้วย ศาลฎีกาเห็นควรกำหนดให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรผู้เยาว์ซึ่งอยู่ในอุปการะเลี้ยงดูของโจทก์แก่โจทก์เป็นรายเดือนในแต่ละช่วงวัยจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ

02/08/2026

จำเลยใช้อาวุธปืนที่ไม่มีเข็มแทงชนวนยิงผู้เสียหาย เป็นความผิดฐานพยายามฆ่า ตาม ป.อ. มาตรา 288 ประกอบมาตรา 81
🚨🚨🚨🚨🚨🚨
#คำพิพากษาฎีกาที่ 483/2567
จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงโดยสภาพยิงโจทก์ร่วมในระยะใกล้ เป็นการกระทำโดยมีเจตนาฆ่า จำเลยกระทำการไปตลอดแล้วแต่การกระทำนั้นไม่อาจบรรลุผลได้อย่างแน่แท้ เพราะอาวุธปืนของกลางซึ่งเป็นปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำความผิดไม่อาจใช้ยิงได้เพราะเหตุไม่มีเข็มแทงชนวน การกระทำ ของจำเลยเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา 288 ประกอบมาตรา 81
🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️🏵️
(หมายเหตุ 1 ผู้เสียหายเป็นเจ้าของบ้านที่เกิดเหตุ โจทก์ร่วมและจำเลยรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กเพราะพักอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน
2 จำเลยเข้ามาในบ้านที่เกิดเหตุ แล้วพูดจาหาเรื่องแล้วจำเลยออกจากบ้านที่เกิดเหตุไป
3 หลังจากนั้น จำเลยกลับเข้ามาในบ้านที่เกิดเหตุพร้อมทั้งอาวุธปืนลูกซองและกระสุนปืนติดตัวมาด้วย จำเลย ใช้อาวุธปืนลูกซองภายในมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ 1 นัด ชี้หน้าผากโจทก์ร่วม แล้วลั่นไกปืนเสียงดังแป๊ก แต่กระสุนปืนไม่ลั่น
4 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 288 ประกอบมาตรา 81 ศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิพากษายกฟ้องฐานพยายามฆ่า
5 ศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา 288 ประกอบมาตรา 81