Warin Thongyai Lawyer

26/08/2021

ว่าด้วย #การถอนคืนการให้

“การให้” เป็นสัญญาทางแพ่งประการหนึ่ง ซึ่งมีบัญญัติในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ตั้งแต่มาตรา 521-536
ใครจะยกทรัพย์สิน ทั้งสังหาริมทรัพย์ หรืออสังหาริมทรัพย์ ให้กับใคร เมี่อให้ไปแล้ว คล้ายว่าจะไม่มีปัญหาอะไร เมื่อผู้รับยินดีรับก็น่าจะจบเรื่อง แต่ปัญหาจะเกิดมีขึ้น เมื่อให้ไปแล้ว จะขอคืนในภายหลังนี่สิ จะขอคืน จะเอาคืนได้หรือไม่

เรื่องของการให้ โดยหลัก ให้แล้วให้เลย หรือให้แล้วขอคืนไม่ได้
แต่ในทางกฎหมาย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บัญญัติเกี่ยวกับเรื่องการขอคืน อันเป็นข้อยกเว้น เอาไว้ด้วย ภาษากฎหมาย เรียกการขอคืนนี้ว่า “ถอนคืนการให้” ถ้าจะถอนคืนได้ จะต้องมีเหตุหรือเข้าเหตุ 3 ประการ ตามที่บัญญัติไว้ใน มาตรา 531 ดังนี้
“อันผู้ให้จะเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุผู้รับประพฤติเนรคุณนั้น ท่านว่าอาจจะเรียกได้แต่เพียงในกรณีดังจะกล่าวต่อไปนี้

(1) ถ้าผู้รับได้ประทุษร้ายต่อผู้ให้เป็นความผิดฐานอาชญาอย่างร้ายแรงตามประมวลกฎหมายลักษณะอาชญา หรือ

(2) ถ้าผู้รับได้ทำให้ผู้ให้เสียชื่อเสียง หรือหมิ่นประมาทผู้ให้อย่างร้ายแรง หรือ

(3) ถ้าผู้รับได้บอกปัดไม่ยอมให้สิ่งของจำเป็นเลี้ยงชีวิตแก่ผู้ให้ ในเวลาที่ผู้ให้ยากไร้และผู้รับยังสามารถจะให้ได้”

หมายความว่า หากจะถอนคืนการให้ หรือการจะเอาทรัพย์สินที่ให้คืน จะต้องมีเหตุดังที่กฎหมายบัญญัติไว้ 3 ประการข้างต้นนั้น ถึงจะถอนคืนการให้ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2553

ถ้อยคำที่จำเลยด่าโจทก์ว่า “อีแก่ไม่ยุติธรรม มึงทำให้ครอบครัวกูแตกแยก กูจะไม่อยู่กับมึงแล้ว” เป็นการแสดงเจตนาดูหมิ่นโจทก์ซึ่งเป็นอา จำเลยเรียกโจทก์ว่า อีแก่ ขึ้นมึงขึ้นกูกับโจทก์ ย่อมทำให้โจทก์อับอายเสียชื่อเสียง และเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรงตาม ป.พ.พ. มาตรา 531 (2) โจทก์ย่อมเรียกถอนคืนการให้เพราะเหตุจำเลยประพฤติเนรคุณได้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2531
จำเลยด่าว่าโจทก์ผู้เป็นมารดาด้วยถ้อยคำหยาบคายว่า โจทก์เป็นสุนัข เป็นคนไม่มีศีลธรรม ให้ที่ดินแล้วยังเอาคืน เป็นคนเนรคุณคน เช่นนี้เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์อย่างร้ายแรง ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถือได้ว่าประพฤติเนรคุณต่อโจทก์ โจทก์เรียกคืนการให้ได้

18/08/2021

#ไฟแนนซ์ยึดรถแล้วนำไปขายขายทุน จะเรียกค่าส่วนต่างจากผู้เช่าซื้อไม่ได้

คำพิพากษาฎีกาที่ 31/2560

การเรียกค่าขายรถที่เช่าซื้อไปแล้วขาดทุนนั้นคดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสองต้องร่วมรับผิดในค่าขาดราคาหรือไม่ เพียงใด?

คดีนี้ศาลชั้นต้นรับฟังข้อเท็จจริงเป็นที่ยุติว่า

1 โจทก์ไม่ได้มีการแจ้งเรื่องการประมูลรถยนต์รถยนต์คันที่เช่าซื้อให้จำเลยทั้งสองทราบก่อนการประมูล และ

2 ในชั้นพิจารณาโจทก์ไม่ได้นำพยานมาสืบให้ได้ความว่า การขายทอดตลาดรถยนต์ที่เช่าซื้อมีความเหมาะสมถูกต้องตามหลักเกณฑ์การขายทอดตลาดโดยทั่วไปหรือไม่

คดีจึงรับฟังไม่ได้ว่า การขายทอดตลาดด้วยวิธีการประมูลราคาดังกล่าวของโจทก์นั้นเป็นการกระทำที่เหมาะสม อันจะทำให้โจทก์มีสิทธิเรียกค่าขาดราคาจากสัญญาเช่าซื้อจากจำเลยทั้งสองได้อีก ศาลชั้นต้นจึงมีคำพิพากษาว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายที่เป็นค่าขาดราคาหรือส่วนต่างจากจำเลยทั้งสอง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ขออนุญาตยื่นฎีกาคดีในปัญหาข้อกฎหมายสำคัญ

ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วเห็นว่า ตามสัญญาเช่าซื้อเอกสารหมาย จ.5 ข้อ 12 วรรคท้าย ระบุว่า "ในกรณีธนาคารบอกเลิกสัญญาและกลับเข้าครอบครองรถ ธนาคารจะแจ้งล่วงหน้าให้ผู้เช่าซื้อทราบเป็นหนังสือไม่น้อยกว่า 7 วัน เพื่อให้ผู้เช่าซื้อใช้สิทธิซื้อได้ตามมูลหนี้ส่วนที่ขาดอยู่ตามสัญญาเช่าซื้อ" ส่วนข้อ 14 ระบุว่า "กรณีที่ธนาคารได้รถกลับคืนมา ธนาคารตกลงว่าหากนำรถออกขายได้ราคาเกินกว่าจำนวนหนี้คงค้างชำระตามสัญญานี้ ธนาคารจะคืนเงินส่วนเกินนั้นให้แก่ผู้เช่าซื้อ แต่หากได้ราคาน้อยกว่าจำนวนหนี้คงค้างชำระตามสัญญานี้ ผู้เช่าซื้อตกลงรับผิดส่วนที่ขาดเฉพาะในกรณีที่ธนาคารได้ขายโดยวิธีประมูลหรือขายทอดตลาดที่เหมาะสมเท่านั้น"

และสัญญาค้ำประกัน เอกสารหมาย จ.6 ข้อ 2 ระบุว่า "หากผู้เช่าซื้อผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อตามกำหนดไว้ไม่ว่าด้วยเหตุใด หรือผิดสัญญาเช่าซื้อไม่ว่าทั้งหมดหรือแต่เพียงบางส่วนจนเป็นเหตุให้ธนาคารได้รับความเสียหาย หรือรถยนต์ที่เช่าซื้อเกิดความเสียหายไม่ว่าด้วยเหตุใด แม้โดยอุบัติเหตุ เหตุสุดวิสัย หรือภัยพิบัติเหตุใดที่ไม่อาจป้องกันได้ ผู้ค้ำประกันยินยอมที่จะชำระหนี้ของผู้เช่าซื้อตามสัญญาเช่าซื้อให้แก่ธนาคารทันทีจนครบถ้วน ความรับผิดชอบของผู้ค้ำประกันตามสัญญานี้เป็นความรับผิดต่อธนาคารร่วมกันกับผู้เช่าซื้อและในฐานะลูกหนี้ร่วมด้วย ทั้งนี้ โดยไม่คำนึงถึงว่าธนาคารได้ทวงถามหรือบอกกล่าวผู้ค้ำประกันแล้วหรือไม่ก็ตาม"

ดังนั้น ก่อนนำรถยนต์ที่เช่าซื้อออกขายทอดตลาด โจทก์จึงมีหน้าที่จะต้องแจ้งล่วงหน้าให้จำเลยที่ 1 ทราบเป็นหนังสือไม่น้อยกว่า 7 วัน เพื่อให้จำเลยที่ 1 ได้ใช้สิทธิซื้อรถยนต์กลับคืนตามมูลหนี้ส่วนที่ขาดอยู่ตามสัญญาเช่าซื้อ

เมื่อทางนำสืบของโจทก์ไม่ได้ความโดยชัดแจ้งว่า โจทก์ได้มีหนังสือแจ้งให้จำเลยที่ 1 ใช้สิทธิซื้อรถกลับคืนดังกล่าว ประกอบกับโจทก์มิได้นำพยานหลักฐานมาสืบให้ได้ความว่า การขายทอดตลาดรถยนต์ที่เช่าซื้อมีความเหมาะสมถูกต้องตามหลักเกณฑ์การขายทอดตลาดโดยทั่วไป คดีจึงยังฟังไม่ได้ว่า โจทก์ขายรถยนต์ที่เช่าซื้อโดยเหมาะสมตามที่กำหนดไว้ในสัญญาเช่าซื้อ ข้อ 14. โจทก์ย่อมไม่มีสิทธิเรียกราคารถยนต์ส่วนที่ขาดอยู่ ที่ศาลชั้นต้นพิพากษามานั้น ศาลอุทธรณ์ ภาค 4 แผนกคดีผู้บริโภคเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ข้อนี้ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน"

03/07/2021

⚖️ #การจะได้สิทธิในที่ดินของบุคคลอื่นเป็นภาระจำยอมโดยอายุความ_ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๐๑ ประกอบมาตรา ๑๓๘๒ นั้น
#จะต้องมีพฤติการณ์อย่างไร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๓๙๘/๒๕๖๒

การที่จะได้สิทธิในทางพิพาทเป็นภาระจำยอมโดยอายุความตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๐๑ ประกอบมาตรา ๑๓๘๒ นั้น ต้องเป็นการใช้ทางพิพาทโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาให้ทางพิพาทนั้นตกเป็นภาระจำยอม และได้ใช้ติดต่อกันไม่น้อยกว่า ๑๐ ปี จึงจะได้ทางพิพาทตกเป็นทางภาระจำยอมได้ การใช้ทางพิพาทของ ส. ฉ. และโจทก์รวมทั้งบุคคลในครอบครัวของโจทก์เป็นการใช้ในลักษณะพึ่งพาอาศัยและถ้อยทีถ้อยอาศัยกันอันเป็นการสะท้อนถึงสภาพวิถีชีวิตที่แท้จริงของการอยู่ร่วมกันของคนชนบทว่า ตามปกติแล้วจะใช้ที่ดินข้างเคียงเป็นทางผ่านได้ โดยการถือวิสาสะ อาศัยความเกี่ยวพันในทางเครือญาติหรือความคุ้นเคยเป็นการสำคัญซึ่งเป็นการเอื้อเฟื้อ เอื้ออาทรต่อกันโดยไม่ต้องขออนุญาต ส่วนการที่บุคคลอื่นๆ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องเป็นเครือญาติ เพื่อนบ้าน คนรู้จักของโจทก์ และผู้รับจ้างทำงานให้แก่โจทก์ที่มีความจำเป็นต้องใช้ทางเข้าออกที่ดินซึ่งเป็นที่ไร่ ที่นา และที่สวนของโจทก์ใช้ทางพิพาทด้วย โดยไม่ปรากฏว่ามีประชาชนทั่วไปจากหมู่บ้านและตำบลอื่นมาใช้ทางพิพาทด้วย การใช้ทางพิพาทของบุคคลดังกล่าวมีลักษณะเป็นการใช้ทางพิพาทโดยการถือวิสาสะเช่นเดียวกับโจทก์ แม้โจทก์จะใช้ทางพิพาทโดยความสงบและเปิดเผย แต่ไม่ใช่เป็นการใช้ทางด้วยเจตนาที่จะให้ทางพิพาทนั้นตกเป็นภาระจำยอม หรือหากโจทก์ใช้ทางพิพาทโดยเข้าใจว่าเป็นทางสาธารณะตลอดมา แม้โจทก์จะใช้ทางพิพาทโดยความสงบและเปิดเผย แต่ก็ไม่ใช่เป็นการใช้ทางด้วยเจตนาที่จะให้ทางพิพาทนั้นตกเป็นภาระจำยอมเช่นเดียวกัน ส่วนการที่โจทก์อ้างว่า เป็นผู้ก่อสร้างทางพิพาทก็เป็นไปเพื่อความสะดวกในการใช้ทางพิพาทของโจทก์เท่านั้น หาใช่เป็นการแสดงเจตนาที่จะใช้ทางพิพาทอย่างเป็นปรปักษ์กับจำเลยทั้งสองด้วยเจตนาที่จะให้ทางพิพาทตกเป็นภาระจำยอมแต่อย่างใดไม่ แม้โจทก์ใช้ทางพิพาทผ่านที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นเวลานานกว่า ๑๐ ปี ทางพิพาทก็ไม่ตกเป็นภาระจำยอมตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๐๑ ประกอบมาตรา ๑๓๘๒
-----------------------------------------

18/05/2021

19/04/2021

เมียน้อยหรือชู้โพสรูปภาพหรือข้อความในเฟสบุกกับสามีในทำนองชู้สาว ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายฟ้องเรียกค่าเสียหายได้หรือไม่

มีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยตัดสินไว้ดังนี้ คือ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1568 / 2562

ภาพถ่ายพร้อมข้อความต่างๆที่โจทก์ได้มาจาก เฟซบุ๊กที่จำเลยทั้งสองโพสถึงกันล้วนแสดงถึงความสัมพันธ์อันสนิทสนมแนบแน่นอย่างยิ่งที่จำเลยทั้งสองมีให้แก่กัน เกินเลยกว่าความเป็นเพื่อน และทำให้ผู้พบเห็นข้อความเข้าใจได้เลยว่าจำเลยทั้งสองมีความสัมพันธ์ต่อกันในทำนองชู้สาว การที่จำเลยทั้งสองไปไหนมาไหนมีเพื่อนคนอื่นๆ ไปอยู่ด้วยนั้นก็ไม่อาจลบล้างข้อความประกอบภาพถ่ายที่จำเลยทั้งสองโพสลงเฟซบุ๊กที่มีบุคคลอื่นสามารถเข้าดูได้โดยแสดงความสัมพันธ์ของจำเลยทั้งสองในทำนองชู้สาวต่อกัน ซึ่งเมื่อพิจารณาบทบัญญัติมาตรา 1523 วรรคสองแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ที่ว่าภริยาจะเรียกค่าทดแทนจากหญิงอื่นที่แสดงตนโดยเปิดเผยว่าตนมีความสัมพันธ์กับสามีในทำนองชู้สาวได้นั้น มีความหมายเพียงว่าหญิงนั้นได้แสดงตนโดยเปิดเผยให้บุคคลอื่น ที่พบเห็นเชื่อว่าตนมีความสัมพันธ์กับสามีของผู้อื่นต่อกันในทำนองชู้สาว ภริยาของสามีผู้นั้นย่อมจะเรียกค่าทดแทนจากหญิงนั้นได้แล้ว

13/04/2021

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8333/2560
ภายหลังจากจำเลยกับ ส. จดทะเบียนหย่ากันแล้ว จำเลยกับ ส. ยังคงอยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยาพักอาศัยอยู่ที่บ้านเดียวกัน ทั้งจำเลยยังเป็นผู้ดูแล ส. เมื่อยามเจ็บไข้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจนกระทั่ง ส. ถึงแก่ความตาย พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่า การจดทะเบียนหย่าระหว่างจำเลยกับ ส. กระทำขึ้นโดยมีเจตนาที่จะไม่ประสงค์ให้ผูกพันตามนั้น จึงเป็นโมฆะใช้บังคับมิได้ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 155 วรรคหนึ่ง
แม้จำเลยจะเบิกความว่า เหตุที่จำเลยจดทะเบียนหย่าเพราะเหตุผลทางธุรกิจการค้าของจำเลย แตกต่างจากเหตุผลการหย่าในคำให้การก็ตาม ก็ไม่ทำให้ข้อต่อสู้ของจำเลยเสียไป เพราะเหตุผลการหย่าไม่ได้เป็นสาระสำคัญ สาระสำคัญอยู่ที่การแสดงเจตนา เมื่อการจดทะเบียนหย่าเป็นโมฆะ การสมรสยังคงมีอยู่ มีผลทำให้บันทึกข้อตกลงท้ายทะเบียนหย่าเกี่ยวกับการยกที่ดินพิพาทพร้อมสิ่งปลูกสร้างพิพาทให้ ส. ใช้บังคับมิได้ จำเลยอ้างความเป็นโมฆะดังกล่าวใช้ยันโจทก์ซึ่งเป็นทายาทรับมรดกของ ส. ที่จะต้องรับไปทั้งสิทธิและความรับผิดต่าง ๆ ได้

13/04/2021

พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ มาตรา 100/2 ขอลดโทษ
ถ้าศาลเห็นว่าผู้กระทำความผิดผู้ใดได้ให้ข้อมูลที่สำคัญและเป็นประโยชน์อย่างยิ่งในการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษต่อพนักงานฝ่ายปกครอง หรือตำรวจ หรือพนักงานสอบสวน ศาลจะลงโทษผู้นั้นน้อยกว่าอัตราโทษขั้นต่ำที่กำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นก็ได้

13/04/2021

#ดอกเบี้ยผิดนัดที่ไม่ได้ตกลงกันไว้
เดิมกฎหมายให้คิด อัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี (7.5%) แต่ต่อไปให้คิดได้แค่อัตราร้อยละ 3 ต่อปี (3%) + อัตราเพิ่ม 2% ต่อปี ใช้กับการผิดนัดตั้งแต่ 11 เมษายน 2564 เป็นต้นไป

03/11/2020

ทรัพย์สินที่ทำมาหาได้ร่วมกันระหว่างที่อยู่กินกันฉันสามีภรรยา #แม้ไม่ได้จดทะเบียนสมรส แต่ใส่ชื่อสามีหรือภริยาแต่เพียงฝ่ายเดียวก็ตาม อีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งไม่ได้มีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ก็สามารถยื่นคำฟ้องต่อศาลได้ เพื่อบังคับให้อีกฝ่ายแบ่งทรัพย์สินดังกล่าวให้แก่ตนได้กึ่งหนึ่งนะขอรับ