01/05/2026
สรุปสาระสำคัญของกฎกระทรวงกำหนดค่าล่วงเวลาและค่าตอบแทนการทำงานที่เกินวันละแปดชั่วโมง ในงานเฝ้าดูแลสถานที่หรือทรัพย์สินอันเป็นหน้าที่การทำงานปกติของลูกจ้าง พ.ศ. 2568 เพื่อให้ บริษัทฯ นายจ้าง และลูกจ้างผู้ร้อง ได้ทำความเข้าใจถึงสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายฉบับใหม่นี้ร่วมกัน โดยมีรายละเอียดแยกตามหัวข้อดังนี้
1. หลักการและเหตุผล
เนื่องจากกฎกระทรวงฉบับปี 2552 เดิมที่กำหนดงานที่ลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานมากแล้ว จึงสมควรปรับปรุงให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนไป เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของแรงงานให้ดียิ่งขึ้น ประกอบกับงานเฝ้าดูแลสถานที่หรือทรัพย์สินเป็นงานบริการที่ต้องมีการคุ้มครองแตกต่างไปจากพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับ พ.ศ. 2568 นี้มาใช้บังคับแทน
2. ขอบเขตการใช้บังคับและวันใช้บังคับ
กฎกระทรวงฉบับนี้จะมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน 2569 เป็นต้นไป โดยมีขอบเขตครอบคลุมนายจ้างทุกประเภทกิจการที่มีลูกจ้างตั้งแต่ 1 คนขึ้นไปที่ทำงานเฝ้าดูแลสถานที่หรือทรัพย์สิน ไม่ว่านายจ้างนั้นจะทำธุรกิจรักษาความปลอดภัยตามกฎหมายโดยตรงหรือไม่ก็ตาม อย่างไรก็ตามกฎหมายฉบับนี้จะไม่นำไปใช้กับงานประเภทอื่น ๆ เช่น งานวิชาชีพ งานบริหาร หรือการผลิต ซึ่งค่าล่วงเวลาในส่วนนั้นจะเป็นไปตามอัตราที่กำหนดในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 61, 62 หรือ 63 ตามปกติ
3. สาระสำคัญของกฎกระทรวง
สาระสำคัญที่ลูกจ้างผู้ร้องและบริษัทฯ นายจ้างต้องทราบคือการยกเลิกกฎกระทรวงฉบับปี 2552 และกำหนดอัตราใหม่ดังนี้ กรณีแรกหากทำงานไม่เกินวันละ 8 ชั่วโมงและมีการทำงานล่วงเวลา นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในวันทำงานปกติไม่น้อยกว่า 1.25 เท่า และในวันหยุดไม่น้อยกว่า 2.5 เท่าของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมง กรณีที่สองหากมีการตกลงทำงานปกติเกินวันละ 8 ชั่วโมงแต่ไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ สำหรับลูกจ้างซึ่งไม่ได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือน นายจ้างต้องจ่ายค่าตอบแทนการทำงานส่วนที่เกิน 8 ชั่วโมงไม่น้อยกว่า 1.25 เท่าในวันทำงานปกติ และไม่น้อยกว่า 2.5 เท่าในวันหยุด โดยบริษัทฯ นายจ้างสามารถตกลงจ่ายในอัตราที่สูงกว่ามาตรฐานขั้นต่ำนี้ได้
4. ตัวอย่างการคำนวณและเรื่องเวลาพัก
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ หากลูกจ้างรายวันได้รับค่าจ้างวันละ 400 บาท และทำงานล่วงเวลา 4 ชั่วโมง โดยนายจ้างจัดให้พัก 20 นาทีตามมาตรา 27 วรรคสี่ จำนวนชั่วโมงที่นำมาคำนวณคือ 3.66 ชั่วโมง คิดเป็นเงิน 228.79 บาท แต่หากบริษัทฯ นายจ้างไม่ได้จัดเวลาพักให้ นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาเต็ม 4 ชั่วโมงเป็นเงิน 250 บาท และอาจมีโทษปรับเป็นพินัยไม่เกิน 20,000 บาทด้วย สำหรับลูกจ้างรายเดือนที่ตกลงทำงานวันละ 12 ชั่วโมงแต่ไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ จะไม่มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนส่วนเกินตามกฎกระทรวงนี้ แต่หากต้องมาทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ นายจ้างยังมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทำงานในวันหยุดเพิ่มอีกไม่น้อยกว่า 1 เท่าตามมาตรา 62 (1)
5. มาตรการบังคับใช้กฎหมาย
ในส่วนของมาตรการบังคับใช้นั้นมีทั้งมาตรการทางปกครองที่พนักงานตรวจแรงงานสามารถออกคำสั่งให้นายจ้างปฏิบัติให้ถูกต้อง มาตรการทางแพ่งที่ลูกจ้างอาจนำคดีไปสู่ศาลแรงงานเพื่อฟ้องบังคับตามสิทธิภายในอายุความ และที่สำคัญที่สุดคือมาตรการทางอาญา หากบริษัทฯ นายจ้างฝ่าฝืนไม่จ่ายค่าล่วงเวลาหรือค่าตอบแทนตามกฎกระทรวงฉบับนี้ จะมีโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ โดยที่ลูกจ้างในฐานะผู้เสียหายมีสิทธิดำเนินคดีอาญาด้วยการร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนหรือยื่นฟ้องต่อศาลได้เช่นเดียวกัน
