20/07/2017
Global Innovation Index 2017
Global Innovation Index หรือ GII เป็นดัชนีคอมโพสิตที่ได้รับการพัฒนาขึ้นสาหรับชี้วัดความสามารถด้านนวัตกรรมของแต่ละประเทศ โดยเริ่มจัดทำครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 โดย INSEAD (European Institute of Business Administration) ในความร่วมมือกับ WIPO (World Intellectual Property Organization) และในปี ค.ศ. 2017 นี้ถือเป็นปีที่ 10 ของการจัดทำดัชนี GII โดยทำการสำรวจและ จัดอันดับประเทศ/เขตเศรษฐกิจครอบคลุม 127 ประเทศ/เขตเศรษฐกิจทั่วโลก
GII ประกอบด้วยดัชนีย่อย 2 ตัว ได้แก่
+ ดัชนีย่อยปัจจัยเข้าทางนวัตกรรม (Innovation input sub-index)
+ ดัชนีย่อย ผลผลิตทางนวัตกรรม (Innovation output sub-index)
โดยให้น้าหนักดัชนีย่อยทั้งสองตัวเท่ากัน ดัชนีย่อยทั้ง 2 ตัว เกิดจากการวัดปัจจัยที่เกี่ยวข้องจานวน 81 ปัจจัย ภายใต้กลุ่มปัจจัย 7 กลุ่ม แบ่งออกได้เป็น
กลุ่มปัจจัยที่ สอดคล้องกับดัชนีย่อยปัจจัยเข้าทางนวัตกรรม ได้แก่
✔️ปัจจัยด้านสถาบัน
✔️ปัจจัยด้านทุนมนุษย์และการวิจัย
✔️ปัจจัยด้านโครงสร้าง พื้นฐาน
✔️ปัจจัยด้านระบบตลาดและ
✔️ปัจจัยด้านระบบธุรกิจ
กลุ่มปัจจัยที่สอดคล้องกับดัชนีย่อยผลผลิตทางนวัตกรรม ได้แก่
✔️ผลผลิตจากองค์ความรู้และเทคโนโลยี
✔️ผลผลิตจากความคิดสร้างสรรค์
ในปี ค.ศ. 2017 ประเทศไทยสามารถทำอันดับโดยรวมขึ้นมา 1 อันดับ จากอันดับที่ 52 ในปี ค.ศ. 2016 (จาก 128 ประเทศ/เขต เศรษฐกิจ) มาเป็นอันดับที่ 51 ในปี ค.ศ. 2017 (จาก 127 ประเทศ/เขตเศรษฐกิจ) โดยมีคะแนนและอันดับปรับขึ้นในกลุ่มปัจจัยที่สอดคล้อง กับดัชนีย่อยผลผลิตทางนวัตกรรม ซึ่งถือว่ามีน้าหนักส่งผลต่อดัชนี GII ค่อนข้างสูง ถึงแม้ว่าอันดับในหลายกลุ่มปัจจัยที่สอดคล้องกับดัชนีย่อย ปัจจัยเข้าทางนวัตกรรมจะมีการปรับลดลงยกเว้นปัจจัยด้านโครงสร้างพื้นฐานที่มึคะแนนและอันดับปรับตัวสูงขึ้นก็ตาม
เมื่อพิจารณาคะแนนในรอบ 4 ปีที่ผ่านมา ประเทศไทยสามารถทำได้ดีในกลุ่มปัจจัยด้านโครงสร้างพื้นฐานที่ให้ความสาคัญกับ โครงสร้างพื้นฐานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (Information & communication technologies ICTs) โครงสร้างพื้นฐาน ทั่วไป (General infrastructure)และความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม (Ecological sustainability) ขณะที่คะแนนในกลุ่มปัจจัยอื่นมีการ เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
หากเปรียบเทียบคะแนนในแต่ละกลุ่มปัจจัยกับประเทศในภูมิภาคอาเซียน ได้แก่ สิงคโปร์ มาเลเซีย เวียดนาม และอินโดนีเซีย ประเทศไทยมีคะแนนตามหลังประเทศสิงคโปร์ซึ่งถือเป็นประเทศในกลุ่มรายได้สูง (High income) และประเทศมาเลเซียซึ่งถือเป็นประเทศ ในกลุ่มรายได้ปานกลางระดับบน (Upper-Middle income) เช่นเดียวกับประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งคะแนนในกลุ่มปัจจัยที่สอดคล้อง กับดัชนีย่อยปัจจัยเข้าทางนวัตกรรมที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญ ซึ่งถือเป็นความท้าทายของประเทศไทยและประเทศในกลุ่มรายได้ปาน กลางระดับล่าง (Lower-Middle income) อย่างประเทศเวียดนามและอินโดนีเซีย
สิ่งที่น่าสนใจคือแนวโน้มการปรับตัวเพิ่มขึ้นในหลายกลุ่มปัจจัยของประเทศเวียดนาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มปัจจัยที่สอดคล้องกับ ดัชนีย่อยผลผลิตทางนวัตกรรมที่มีน้าหนักต่อดัชนี GII ค่อนข้างสูง ส่งผลให้ประเทศเวียดนาม มีอันดับโดยรวมอยู่ที่ 47 สูงที่สุดในกลุ่มประเทศ รายได้ปานกลางระดับล่าง และสูงกว่าประเทศไทย 4 อันดับ ถึงกระนั้นเมื่อเปรียบเทียบประเทศไทยกับกลุ่มประเทศรายได้ปานกลาง ระดับบนจำนวน 35 ประเทศ/เขตเศรษฐกิจ อาจกล่าวได้ว่าประเทศไทยมีศักยภาพทางนวัตกรรมอยู่ในระดับที่น่าพอใจ โดยมีคะแนนในภาพรวมอยู่ที่อันดับ 8 และเมื่อพิจารณาในส่วนของดัชนีย่อยผลผลิตทางนวัตกรรมและดัชนีประสิทธิภาพของการพัฒนานวัตกรรม (Innovation Efficiency Index) ประเทศไทยสามารถติดอยู่ใน 5 อันดับสูงสุดของกลุ่มประเทศรายได้ปานกลางระดับบน
เมื่อพิจารณาคะแนนของประเทศไทยในปัจจัยย่อยทั้ง 81 ปัจจัย สามารถระบุปัจจัยเข้าทางนวัตกรรมที่ประเทศไทยต้องเร่งดำเนินการพัฒนาและปรับปรุงเพื่อยกระดับประสิทธิภาพการพัฒนานวัตกรรมของประเทศ อันได้แก่
- การกู้ยืมเงินในระดับจุลภาคของสถาบันการเงิน (Microfinance institutions’ gross loan portfolio)
- การร่วมลงทุน (Venture capital deals)
- การจ้างงานในธุรกิจบริการบนฐานความรู้ (Employment in knowledge-intensive services)
-การลงทุนด้านวิจัยและพัฒนาจากต่างประเทศ (GERD financed by abroad)
จากปัจจัยย่อยเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นในการออกแนวทางและมาตรการสนับสนุน
เกี่ยวข้อง อาทิ
1. เครื่องมือสนับสนุนทางการเงินสาหรับผู้ประกอบการนวัตกรรม
– ต้องมีการปรับปรุงเครื่องมือและกลไกสนับสนุนทาง การเงินท่ีเก่ียวข้องให้มีความเหมาะสมและครอบคลุมมากยิ่งข้ึน เพื่อกระตุ้นและส่งเสริมให้ผู้ประกอบการที่มีศักยภาพ ทั้งระดับเล็ก ระดับกลาง รวมถึงวิสาหกิจเริ่มต้น หันมาสนใจทานวัตกรรมมากยิ่งข้ึน
2. การเชื่อมโยงการทางานระหว่างภาคเอกชนและภาคการศึกษาวิจัย
– เพื่อส่งเสริมให้เกิดการถ่ายทอดและใช้ประโยชน์ องค์ความรู้ด้านการวิจัยและพัฒนา รวมถึงเป็นการแลกเปลี่ยนบุคลากรวิจัยและพัฒนาที่มีทักษะและความสามารถ ตัวอย่างเช่น โครงการ Talent Mobility ของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่เปิดโอกาสให้บุคลากรวิจัยและพัฒนาของภาคการศึกษาวิจัยสามารถทางาน ร่วมกับภาคเอกชนได้อย่างใกล้ชิด
3. การสร้างและพัฒนาธุรกิจนวัตกรรม
– ควรมีการพัฒนาและสนับสนุนให้เกิดการสร้างและพัฒนาธุรกิจนวัตกรรม ภายในประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นวัตกรรมในกลุ่มธุรกิจบริการบนฐานความรู้ (knowledge-intensive services) เพื่อกระตุ้นให้เกิดการ เติบโตของตลาดแรงงานฐานความรู้ (knowledge worker) ในประเทศ และเพื่อดึงดูดแรงงานผู้มีความสามารถ (talent worker) จาก ต่างประเทศ ตัวอย่างเช่น โครงการ Startup Thailand ของกระทวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่มุ่งสร้างผู้ประกอบวิสาหกิจเริ่มต้นใน อุตสาหกรรมฐานเทคโนโลยีใหม่
4. การส่งเสริมและกระตุ้นการลงทุนด้านนวัตกรรมของบริษัทเทคโนโลยีข้ามชาติ
– เพื่อกระตุ้นการลงทุนในธุรกิจนวัตกรรม ภายในประเทศ รวมถึงเกิดการถ่ายทอดเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาสู่ผู้ประกอบการภายในประเทศและเกิดการพัฒนาตลาดแรงงานฐานความรู้ต่อไป
กด Like ติดตามข่าวสารนวัตกรรมไทย นวัตกรรมโลก
แนวทาง แรงบันดาลใจ ในการสร้างธุรกิจนวัตกรรม และกิจกรรมต่างๆ
ได้ที่แฟนเพจ : http://bit.ly/2pnWN1S
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน)...
พลังขับเคลื่อนระบบนวัตกรรมแห่งชาติ
Website: http://www.nia.or.th
#สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ #สนช #นวัตกรรม
