กฎหมายและบันเทิง

16/12/2023

10/10/2021

กฎหมายที่กลายเป็นเครื่องมือทางการเมือง เป็นกฎหมายที่ควรเคารพในระบอบนิติรัฐหรือไม่

01/01/2019

20/11/2018

BRIEF: เพื่อนในเฟซบุ๊กไม่ใช่เพื่อนที่แท้จริง ศาลสหรัฐฯ ให้นิยาม ‘สหายดิจิทัล’ ว่าแตกต่างจาก ‘สหายในชีวิตจริง’ อย่างไร
มีปัญหาชีวิต โพสต์สเตตัสไปก็มีคนเข้ามาให้กำลังใจอย่างล้มหลาม ถามอะไรไปก็มีคนมาตอบ เจอคนสนใจในเรื่องเดียวกัน ทำไมในชีวิตจริง ถึงไม่มีคนเข้าใจเราเช่นนี้บ้าง? หลายๆ คนผูกพันกับเพื่อนที่พบเจอในโลกออนไลน์จนคิดว่านี่คือ ‘เพื่อนแท้’ ..แต่ศาลสหรัฐฯ ไม่คิดเช่นนั้น
ศาลฎีกาของรัฐฟลอริด้าของสหรัฐฯ ได้พิจารณาคำร้อง ที่คู่ความในคดีหนึ่งขอให้ผู้พิพากษารายหนึ่ง 'ถอนตัว' หลังพบว่าเป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กกับทนายความของคู่ความอีกฝ่าย ทำให้น่าจะมีอคติในการพิจารณาคดีนั้น
แต่หลังปรึกษากันแล้ว ศาลฎีกาของรัฐฟลอริด้าก็ลงมติด้วยเสียงข้างมากระบุว่า ผู้พิพากษารายดังกล่าวไม่จำเป็นต้องถอนตัวจากคดี ..เพราะเพื่อนในเฟซบุ๊กไม่ใช่เพื่อนแท้ๆ เหมือนเพื่อนในโลกของความเป็นจริง!
ชาร์ลส์ คานาดี้ หัวหน้าผู้พิพากษาเขียนอธิบายไว้ในคำสั่งว่า ‘เพื่อนแท้’ หมายถึง “..การที่บุคคลหนึ่งมีความสัมพันธ์กับอีกบุคคลหนึ่ง ด้วยความรู้สึกทั้งชื่นชอบหรือเคารพนับถือ” แตกต่างจากเพื่อนในเฟซบุ๊กที่ “..เป็นการเชื่อมต่อกันระหว่างบุคคลในทางดิจิทัล โดยไม่จำเป็นต้องมีความรู้สึกชื่นชมหรือเคารพเช่นเดียวกับความเป็นเพื่อนตามแบบนิยามดั้งเดิม”
แต่นอกจากเหตุผลทางปรัชญา ศาลยังให้เหตุผลทางเทคโนโลยีว่า เพื่อนในเฟซบุ๊กไม่ได้เจอจากที่คนมาสัมพันธ์รู้จักกันจริงๆ แต่เกิดจากการสุ่มเลือกโดยอิงจากอัลกอริทึม และเป็นไปได้ที่เราจะมีเพื่อนในเฟซบุ๊กเป็นพันๆ คน โดยแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าคนๆ นั้นเคยเป็นเพื่อนกับเราไหม
อ่านข่าวนี้แล้ว เชื่อว่าหลายๆ คนคงหันไปดู friends list ของตัวเอง แล้วตั้งคำถามกับตัวเองในใจ ว่าในรายชื่อเหล่านั้น มีคนที่เรานับได้ว่าเป็นเพื่อนจริงๆ สักกี่คนกันนะ?
อ้างอิงจาก

https://qz.com/1467342/a-court-ruled-that-judges-can-be-facebook-friends-with-lawyers-because-those-are-not-real-friendships/?utm_source=qzfb&fbclid=IwAR1bb0obl-coztryTImUYKSwuYwLhMffLyJGyWjOEQbYCKdrjAWI4ObpQH0

http://www.floridasupremecourt.org/decisions/2018/sc17-1848.pdf

06/04/2018

สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้ผมขอแนะนำหนังน่าดูเรื่อง The Glass Castle (วิมานอยู่ที่ใจ) ที่ผมได้มีโอกาสดูหนังเรื่องนี้ ซึ่งค่อนข้างจะเป็นหนังนอกกระแสและไม่ได้รับการพูดถึงมากนัก

หนังเรื่องนี้สร้างจากโครงเรื่องจริงของเจเนต วอลส์ เป็นหนังแนวดราม่า เนื้อเรื่องพูดถึงครอบครัว วอลส์ ซึ่งประกอบไปด้วยพ่อซึ่งเป็นผู้นำครอบครัวที่ไม่ค่อยจะมีความเป็นผู้นำ และแม่ซึ่งเป็นจิตกรมองแต่ความเป็นศิลปินของตัวเองเพียงด้านเดียว และลูกๆอีก 4 คน ซึ่งลูกๆจะต้องดูแลตัวเองซะเป็นส่วนใหญ่ ถึงขนาดบางครั้งต้องอดมื้อกินมื้อ และเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงกับลูกๆ เพราะความสะเพร่าของพ่อแม่ โดยเนื้อเรื่องแสดงผ่านมุมมองของลูกสาวคนกลางกับพ่อ

เนื้อเรื่อง แสดงถึงฉากเหตุการณ์คู่ขนานระหว่างอดีตและปัจจุบัน โดยในอดีตพ่อมักจะวาดฝันให้ลูกๆฟังว่าครอบครัวจะต้องมีบ้านที่เหมือนวิมานแก้ว ซึ่งแรกๆลูกๆก็จะเชื่อและมีความสุขกับสิ่งที่พ่อพูดและเชื่อคนเป็นพ่อจนหมดใจ แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปลูกๆ ก็เริ่มรู้ถึงความเป็นจริงและคิดได้ว่าสิ่งที่พ่อพูดนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ เนื้อเรื่องจึงสื่อให้เห็นภาพเหตุการณ์ในช่วงวัยเด็กที่ลูกรักและเชื่อฟังพ่อแม่มาก แต่ในปัจจุบันลูกกลับรู้สึกรักเกียจพ่อเป็นอันมาก ซึ่งในตอนที่ดูก็จะรู้สึกสะเทือนใจมากๆครับ กับความรู้กของตัวละคร

ตัวหนังมีความน่าสนใจที่เสนอให้เห็นคนเป็นพ่อ ซึ่งเป็นทั้งพ่อที่รักลูกสุดหัวใจและพ่อที่เป็นขี้เมาไม่เอาไหน เราจะเห็นในหลายฉากที่พ่อจะสอนลูกถึงสัจธรรมคติเตือนใจ สังคม สิ่งแวดล้อม ซึ่งนำเสนอได้อย่างน่าทึ่งชวนเศร้าและตลกปนกันไปโดยเราจะรับรู้ได้ถึงความรักอันยิ่งใหญ่ที่พ่อมีต่อลูกๆ และเราจะได้เห็นความรู้สึกของลูกๆ ที่ทั้งรักพ่อมากและเกลียดพ่อมากในเวลาเดียวกันด้วย

ท้ายสุดลูกจะต้องเลือกหรือคิดว่าสิ่งที่สำคัญในชีวิตของตนเองคืออะไร ก็ต้องยอมรับครับว่าคนแสดงแต่ละคนค่อนข้างมีชื่อเสียงและแสดงได้ดีมาก และคนดูจะต้องเสียน้ำตาไปพร้อมรอยยิ้มอิ่มเอมกับหนังเรื่องนี้แน่นอนครับ

ว่าด้วยเรื่องกฎหมาย ผมพอจะสรุปแนวคิดจากหนังวิเคราะห์เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องได้ดังนี้ครับ

1. จะเห็นได้จากเนื้อเรื่องนะครับว่า พ่อแม่ขาดการเลี้ยงดูที่ดีกับลูกๆซึ่งเป็นผู้เยาว์ และอาจจะส่งผลกระทบกับเรื่องการศึกษาของลูกได้ ซึ่งตรงกับป.พ.พ. มาตรา 1564 ที่บัญญัติว่า บิดามารดาจำต้องอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาตามสมควรแก่บุตรในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์

2. ในเรื่องมีหนึ่งฉากที่เราจะเห็นได้ว่ามีการทำอนาจารเด็ก ซึ่งตามกฎหมายไทยแล้ว จะเป็นความผิดทางอาญาตาม ป.อ.มาตรา 279 ที่บัญญัติไว้ว่า ผู้ใดกระทำอนาจารแก่เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี โดยเด็กนั้นจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี หรือปรับไม่เกิน 2 หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ...

3. ในเรื่องจะเห็นฉากที่ลูกๆพยายามจะเก็บเงินและซ่อนเงินเอาไว้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับอนาคตของตัวเอง แต่ปรากฎว่าถูกคนเป็นพ่อขโมยไปใช้จนหมด โดยจะเห็นได้ว่า พ่อได้กระทำความผิดทางอาญาฐานลักทรัพย์ซึ่งเป็นความผิดตาม ป.อ.มาตรา 334 ที่บัญญัติไว้ว่า ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกหมื่นบาท...
แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อการลักทรัพย์นั้นเป็นกรณีบิดาลักทรัพย์ของบุตร ซึ่งตามกฎหมายให้สามารถยอมความกันได้ และศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้เพียงใดก็ได้ตามป.อ.มาตรา 71

ก็ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านจนจบนะครับ ถ้ามีโอกาสผมจะนำภาพยนต์น่าดูเรื่องอื่นมารีวิว พร้อมสอดแทรกประเด็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องให้ชมอีกแน่นอนครับ

30/12/2017

รีวิว ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ (Kimi no Suizo wo Tabetai)

สวัสดีคร๊าบ ท่านผู้ชม วันนี้มีหนังมาแนะนำ 1 เรื่อง เชื่อว่าทุกคนถ้าได้ยินชื่อ คงต้องขอฟังชื่อหนังเรื่องนี้ซ้ำอีกครั้งเป็นแน่ เพราะหนังเรื่องนี้มีชื่อว่า ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ ฟังไม่ผิดครับ ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ คือฟังครั้งแรกเข้าใจว่า เห้ย...หรือจะมีการคลักตับไตใส้พุง โหดๆแบบ หนังญี่ปุ่นแนวโหด แต่แว๊บนึง ก็คิดถึง หนังคลาสสิคเรื่องปอบหยิบกันเลยที่เดียว 555 (ภาพปอบลอยมา)
เอาเข้าจริงๆ หนังเรื่องนี้ เป็นหนังแนวโรแมนติค ที่ทำให้เสียน้ำตา ตัวละครจะเดินเรื่องโฟกัสไปที่พระเอกที่จะเล่าเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นและปูความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกซึ่งเป็นหนุ่มหน้าจืดประจำห้อง (พวกไร้ตัวตน) และนางเอก ซึ่งเป็นสาวเก่งและป๊อปประจำห้อง นิสัยร่าเริงตลอดเวลา
เนื้อเรื่องเริ่มต้นด้วยการที่พระเอกดันไปรู้ความลับของนางเอกว่ากำลังเป็นโรคร้ายและไม่มีทางหาย แต่ในทางกลับกัน นางเอกเป็นคนที่ดูมีความสดใส
มีความเข็มแข็ง และความกล้าหาญอยู่เสมอ นางเอกมักจะเป็นคนที่ยิ้มและหัวเราะกับเพื่อนๆในห้องตลอด ซึ่งมันเป็นอะไรที่ดีงามสำหรับตัวละครนางเอกแนวนี้ เพราะเวลานางเอกยิ้มหรือแซวพระเอกบางครั้ง มันจะทำให้เราเผลอยิ้มตามได้ตลอด
ความสนุกของเรื่องคือ การเล่าเรื่องแบบธรรมดาๆ เกี่ยวกับการใช้ชีวิตในโรงเรียน ของทั้งพระเอกและนางเอก คือทำให้คนดูคล้อยตามไปกับความน่ารักสดใสของนางเอกที่มักจะทำอะไรแปลกๆ แต่ดูน่ารัก และมุมมองเหมือนจะเป็นฝ่ายเข้าหาพระเอกซะมากกว่า (นึกดูมีสาวสวยมาจีบนะเฟ้ย) ส่วนพระเอกนะ เหรอ คนดูคงคิดว่า เอ็งจะเซ่อ หรือซื่ออะไรขนาดนี้ แต่ก็น่าอิจฉาชะมัด ที่มีคนน่ารักแบบนางเอกมาสนใจ
แต่เมื่อเนื้อเรื่องเดินมาเรื่อยๆ ถึงกลางเรื่อง ก็จะถึงจุดที่จะต้องยอมรับความจริงว่า โรคที่นางเอกนั้นรักษาไม่หายแน่ๆ ปฏิกิริยาของพระเอก ในตอนที่เห็นนางเอกไม่สบาย สีหน้า ของพระเอกที่คิดถึงและเป็นห่วงนางเอกที่สุด รวมถึงฉากที่นางเอกต้องอดทนเจ็บปวดกับโรคของตัวเองด้วยความว้าเหว่ แต่เมื่อนางเอกได้พบพระเอก หนังได้สร้างความรู้สึกจุกในอกให้กับคนดู กับความรู้สึกเศร้าที่มันออกมาจากการแสดงสีหน้าของพระนาง และเชื่อว่าเป็นฉากเรียกน้ำตาอย่างแน่นอน
ส่วนแฟลชแบ็ค ที่มีการตัดฉากมาตอนพระเอกในวัยผู้ใหญ่นั้น ในช่วงแรกของเรื่องก็ดูได้เรื่อยๆ และก็ดูกระชับ แต่ไม่ได้ส่งผลกับอารมณ์ของหนังมากนัก แต่จะเริ่มมีอารมณ์ร่วมในตอนท้ายเรื่องที่ พระเอกในวัยผู้ใหญ่ได้พบกับจดหมายของนางเอกที่ทิ้งไว้ให้ซึ่งจะเชื่อมโยงกับตัวละครที่เป็นเพื่อนของพระเอกและนางเอก ซึ่งต่างก็มีปมที่รอการคลี่คลายอยู่เหมือนกัน
เมื่อมีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย สิ่งที่เห็นชัดคือ หนังขาดความซับซ้อน และเดาทางได้ง่ายเหลือเกิน ยิ่งถ้าใครดูหนังแนวนี้บ่อย ก็แทบจะเดาตอนจบของหนังได้ตั้งแต่ต้นเรื่อง จนบางครั้งอาจจะทำให้ขาดความน่าตื่นเต้นเพราะมันไม่มีอะไรแปลกใหม่ให้ลุ้นมากนัก
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในความซ้ำซากของหนัง หรือการเดาง่ายของเนื้อเรื่อง คือความตรงไปตรงมา ของการกระทำที่สื่อถึงความรักและความจริงใจของหนังที่ต้องการให้คนดูรู้ว่าความรักของนางเอกและพระเอกนั้น บางครั้งไม่จำเป็นต้องพูดออกมาตรงๆว่า ฉันรักเธอนะ แต่ใช้ชื่อของหนังที่ผ่านการอธิบายโดยตัวของพระเอกและนางเอก ที่ทุกคนเมื่อดูแล้วมีความเข้าใจร่วมกันว่า หนังเรื่องนี้ที่มีชื่อแปลกๆ ว่า ตับอ่อนเธอนั้น ขอฉันเถอะนะ แท้จริงแล้วมันคือคำบอกรักอันแสนหวานปนเศร้า ที่ลึกซึ่ง โดยไม่ต้องพูดคำว่า ฉันรักเธอ ออกมาเลยด้วยซ้ำ
ตอนนี้ หนังคงออกแล้ว แต่อยากให้ทุกคนที่ลองหาซื้อดีวีดี มารับชมกันนะครับ เพราะเรื่องนี้ถือว่าเป็นหนังที่ไม่ควรพลาดอีกเรื่องหนึ่ง

30/12/2017

ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่