12/02/2026
W czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał pierwszy wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów opartych na WIBOR. Przede wszystkim TSUE powiedział, że wymóg przejrzystości wynikający z dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich nie nakłada na banki szczególnych obowiązków informacyjnych dotyczących metodologii ustalania wskaźnika referencyjnego np. takiego jak WIBOR. Fakt, że bank spełnił wszystkie nałożone na niego obowiązki informacyjne oraz przekazał dodatkowe informacje, może świadczyć o tym, że spełnił wymóg przejrzystości. Nawet jeśli nie udzielił klientowi wskazówek o metodologii określania WIBOR.
Po trzecie, TSUE stwierdził, że brak poinformowania konsumenta o niektórych cechach wskaźnika referencyjnego, w szczególności o metodologii opartej na danych, które nie zawsze odzwierciedlają rzeczywiste transakcje, nie przesądza o nieuczciwym charakterze klauzuli. Dotyczy to również sytuacji, w której kredytodawca jest jednym z banków uczestniczących w ustalaniu tego wskaźnika. Klauzula taka nie ma charakteru nieuczciwego, jeżeli w chwili zawarcia umowy wskaźnik mógł być uznany za zgodny z unijnym rozporządzeniem BMR, które obowiązuje od 1 stycznia 2018 r. To rozporządzenie określa zasady opracowywania i stosowania wskaźników referencyjnych. TSUE podkreślił też, że jeśli element umowny, tu wskaźnik WIBOR, jest przedmiotem wyczerpującego uregulowania prawnego, konsument nie może co do zasady znaleźć się w niekorzystnej sytuacji. I nie ma znaczenia, czy chodzi o przepisy krajowe, czy unijne. Podkreślił, że unijne prawo nakłada na kredytodawcę obowiązek dostarczenia zindywidualizowanych informacji udzielanych przed zawarciem umowy, niezbędnych do porównania oferty banku z kredytami dostępnymi na rynku. Mają one pozwolić podjąć świadomą decyzję.
Informacje te należy przekazywać za pośrednictwem ESIS, czyli europejskiego znormalizowanego arkusza informacyjnego. W przypadku kredytu o zmiennej stopie oprocentowania należy poinformować o możliwych skutkach dostosowania stopy oprocentowania w odniesieniu do należnych kwot i RRSO (Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania). Co ważne, bank musi przedstawić klientowi dodatkową RRSO ilustrującą znaczny wzrost stopy oprocentowania.
Jednym słowem TSUE przekreślił możliwość podważania samego wskaźnika WIBOR decydującego o oprocentowaniu kredytów w złotówkach. Z drugiej strony nie podważył możliwości kwestionowania klauzul informacyjnych. Kredytobiorcy będą mogli kwestionować klauzule informacyjne, zwłaszcza jeśli prezentowały one zniekształcony obraz rzeczywistości.
Źródło
W czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał pierwszy wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów opartych na WIBOR. Jak zwykle unijny sąd nie odpowiedział jednoznacznie na wszystki...
