Radosław Górski i Wspólnicy Kancelaria Prawna

06/08/2026

🔥 „NIERUCHOMOŚĆ KOMERCYJNA” I SKLEP NA PARTERZE - A MIMO TO STATUS KONSUMENTA I WYGRANA Z BANKIEM

⚖️ Prawomocnie wygrywamy z bankiem w sprawie o ponad 650 tysięcy złotych, dotyczącej umowy kredytu „firmowego”.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację banku. Tym samym prawomocny stał się wyrok, na mocy którego uchylono nakaz zapłaty i w całości oddalono powództwo banku.
To szczególnie ważne rozstrzygnięcie, ponieważ sprawa nie dotyczyła typowego kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe.

Nieruchomość od początku miała służyć zarówno zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, jak i prowadzeniu działalności gospodarczej. Na parterze działał sklep. Co więcej:

➡️ kredytobiorca został wskazany w umowie kredytu jako osoba prowadząca działalność gospodarczą,
➡️ zastosowano wzorzec umowy dedykowany przedsiębiorcom,
➡️ w umowie wskazano finansowanie dokończenia budowy „nieruchomości komercyjnej”,
➡️ część kredytowanej nieruchomości była faktycznie wykorzystywana na działalność gospodarczą.

Mimo tych okoliczności Sąd Okręgowy uznał, że kredytobiorca zachował status konsumenta i wygrał sprawę sądową.

Dlaczego?

Sąd zbadał rzeczywisty, całościowy cel umowy, a nie tylko nazwę produktu i formularz przygotowany przez bank. Ustalił, że większa część nieruchomości służyła celom mieszkaniowym: całe piętro było faktycznie wykorzystywane jako część mieszkalna, natomiast działalność gospodarcza była prowadzona tylko na parterze (sklep).

W ocenie Sądu była to zatem umowa o mieszanym celu, w której cel prywatny dominował. Samo zastosowanie wzorca umowy dedykowanego przedsiębiorcom nie mogło pozbawić kredytobiorcy ochrony konsumenckiej.

Sąd I instancji przyjął ponadto w uzasadnieniu, że umowa zawierała niedozwolone postanowienia dotyczące indeksacji do CHF. Bank mógł jednostronnie ustalać kursy wpływające na saldo zadłużenia i wysokość rat, bez wskazania obiektywnych i możliwych do zweryfikowania zasad. Kredytobiorca nie został również należycie poinformowany o rzeczywistej skali ryzyka walutowego.

W uzasadnieniu Sąd przyjął, że umowa jest nieważna, i na tej podstawie prawomocnie oddalił powództwo banku.

Ten prawomocny wynik pokazuje, że sam fakt zawarcia umowy kredytu komercyjnego i częściowe wykorzystywanie nieruchomości na działalność gospodarczą nie wyklucza statusu konsumenta. Warunkiem jest jednak to, aby w całym kontekście umowy cel prywatny zdecydowanie dominował.

Każda podobna sprawa wymaga jednak indywidualnej oceny rzeczywistego przeznaczenia nieruchomości, proporcji jej wykorzystania oraz związku kredytu z prowadzoną działalnością.

Sygn. akt I instancji: I C 1373/18.

03/08/2026

⚖️ DOROTA RABCZEWSKA WYGRYWA Z BANKIEM PRZED SĄDEM NAJWYŻSZYM

O prawomocnej wygranej Doroty Rabczewskiej – Dody
którą reprezentuję w sprawie frankowej, informowałem już wcześniej. Teraz za zgodą Klientki mogę przekazać Państwu wiadomość o kolejnym sukcesie.

Po prawomocnym wyroku do Sądu Najwyższego trafiły dwie skargi kasacyjne.

🔹 skarga banku, który kwestionował korzystne dla Doroty Rabczewskiej rozstrzygnięcie, w tym zasądzenie na jej rzecz kwot zapłaconych tytułem składek ubezpieczeniowych;
🔹 skarga, którą złożyłem w imieniu Doroty Rabczewskiej, ponieważ sąd nie zasądził wszystkich należnych jej odsetek - liczonych już od wezwania banku do zapłaty.

Rezultat?
✅ Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną banku.
✅ Sąd Najwyższy uwzględnił skargę wniesioną przeze mnie w imieniu Doroty.

Bankowi nie udało się zatem podważyć wygranej Doroty Rabczewskiej, ani jej prawa do odsetek liczonych od wezwania do zapłaty, ani też prawa do odzyskania składek na ubezpieczenie kredytu.

Gratuluję Dorocie i dziękuję za zaufanie!
Pełnomocnikiem Doroty Rabczewskiej i autorem posta jest radca prawny Radosław Górski.

17/07/2026

🚨 PREZYDENT PODPISAŁ USTAWĘ FRANKOWĄ!

Nowe przepisy wprowadzają istotne zmiany dla konsumentów prowadzących sprawy dotyczące kredytów powiązanych z frankiem szwajcarskim.

✅ automatyczne wstrzymanie obowiązku spłaty rat po doręczeniu bankowi pozwu
✅ objęcie ustawą także spraw już będących w toku
✅ brak konieczności uzyskiwania odrębnego zabezpieczenia sądowego
✅ rozwiązania mające przyspieszyć postępowania sądowe

❗ Ustawa dotyczy wyłącznie kredytów i pożyczek hipotecznych powiązanych z CHF. Nie obejmuje kredytów w euro, dolarach ani innych walutach.

❗ Ustawa nie unieważnia automatycznie umów i nie gwarantuje wygrania sprawy ani zwrotu pieniędzy bez wyroku lub ugody.

Co dokładnie zmieni się w nowych i trwających procesach frankowych? Kiedy będzie można wstrzymać spłatę rat? Jakie sprawy nie zostały objęte ustawą?

Szczegółowe wyjaśnienia i odpowiedzi na najczęstsze pytania publikujemy na naszej stronie 👇

🔗 https://gorski-radcaprawny.pl/blog/ustawa-frankowa-2026-podpisana-co-zmienia/

10/07/2026

📌 Bardzo ważny wyrok TSUE już 10 września. Chodzi o teorię salda, odsetki i setki tysięcy złotych

⚖️ 10 września 2026 r. TSUE wyda wyrok w sprawie C-510/25, w której jestem pełnomocnikiem konsumentów.
To może być jedno z najważniejszych rozstrzygnięć dotyczących rozliczeń po unieważnieniu umowy kredytu.
📌 Sprawa dotyczy dwóch kwestii o fundamentalnym znaczeniu:
🔹 teorii salda
🔹 prawa konsumenta do odsetek za opóźnienie
W praktyce chodzi o odpowiedź na pytanie, czy po stwierdzeniu nieważności umowy sąd może:
➡️ z urzędu „bilansować” roszczenia konsumenta i banku,
➡️ pozbawiać konsumenta prawa do zwrotu całych wpłat,
➡️ ograniczać lub odsuwać w czasie należne konsumentowi odsetki.
❗ Problem jest bardzo poważny, ponieważ wielu sędziów w Polsce nadal stosuje teorię salda, mimo że:
🔸 nie ma ona podstaw w prawie polskim,
🔸 jest sprzeczna z orzecznictwem Sądu Najwyższego,
🔸 narusza standard ochrony konsumenta wynikający z prawa UE.

💸 Skutki stosowania teorii salda dla konsumentów mogą być bardzo negatywne. Nie chodzi tylko o utratę odsetek.
W szczególności teoria salda jest wyjątkowo niekorzystna dla osób, które spłacały kredyt bezpośrednio w CHF.
Jeżeli kredytobiorca wpłacił do banku np. 100 000 CHF, to przy prawidłowym rozliczeniu powinien odzyskać właśnie 100 000 CHF.
Przy obecnym kursie może to oznaczać ok. 450 000 zł.
Tymczasem przy zastosowaniu teorii salda wpłaty te bywają rozliczane przez niektóre sądy według historycznych kursów CHF, np. z okresu 2,50–3,00 zł. W praktyce może to oznaczać, że wartość tych samych wpłat zostanie ograniczona do 250 000–300 000 zł.
📉 To oznacza możliwą stratę rzędu 150 000–200 000 zł tylko na różnicach kursowych.
Do tego dochodzą jeszcze:
🔹 utrata odsetek za opóźnienie,
🔹 ryzyko premiowania banku za wieloletnie prowadzenie sporu,
🔹 osłabienie znaczenia przedawnienia roszczeń banku.
W efekcie konsument może stracić na samych rozliczeniach i odsetkach nawet setki tysięcy złotych.
📍 Co istotne, znaczenie tej sprawy dostrzega również Sąd Najwyższy, który postanowił zaczekać na rozstrzygnięcie TSUE w kwestii rozliczeń po unieważnieniu umowy.

Dlatego wyrok z 10 września może mieć znaczenie nie tylko dla jednej sprawy, ale dla całego kierunku orzecznictwa w Polsce.
Mam nadzieję, że TSUE jednoznacznie potwierdzi, iż:
✅ konsument nie może być pozbawiany pełnej ochrony,
✅ teoria salda nie może działać jako automatyczna kompensacja z urzędu,
✅ bank, który zatrzymuje pieniądze konsumenta mimo wezwania do zapłaty, powinien ponosić również konsekwencje w postaci odsetek za opóźnienie.
📅 10 września to data, którą zdecydowanie warto zapamiętać.

autor tekstu: Radosław Górski

02/07/2026

🏦 Czy Związek Banków Polskich wprowadza w błąd co do znaczenia dzisiejszego wyroku TSUE w sprawie przedawnienia?

Dzisiejszy nagłówek komentarza Związku Banków Polskich, zgodnie z którym wyrok TSUE w sprawach C-261/25 Ścierbek oraz C-262/25 Droździk ma być rzekomo „końcem snu o darmowych mieszkaniach”, w mojej ocenie może wprowadzać opinię publiczną w błąd co do rzeczywistego znaczenia tego orzeczenia. ⚖️

🏠 Przecież każdy frankowicz, który doprowadzi do unieważnienia umowy kredytu, w istocie uzyskuje mieszkanie bez kosztu kredytu.
Co najwyżej oddaje bankowi wyłącznie tyle, ile od niego pożyczył - bez odsetek, bez marży, bez prowizji i bez wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.
Można więc powiedzieć, że z powodu bezprawnych działań banków setki tysięcy frankowiczów uzyskują darmowe mieszkania sfinansowane bez kosztu kredytu dla bardzo wielu kredytobiorców.
Dlatego twierdzenie, że kończy się „sen o darmowych mieszkaniach”, brzmi bardziej jak komunikat PR niż rzetelna informacja prawna. 📣

🏦 Po drugie: nie jest prawdą, że po dzisiejszym wyroku TSUE banki w każdej sprawie automatycznie odzyskują kapitał.
W praktyce sądy w niektórych przypadkach uwzględniają zarzuty przedawnienia roszczeń banków i odmawiają zasądzenia na rzecz banku nawet samego kapitału kredytu.
W naszej kancelarii mamy już dwa prawomocne wyroki stwierdzające przedawnienie roszczeń banku, w tym jeden ostateczny. Mamy również nieprawomocne wyroki stwierdzające przedawnienie roszczeń banków.

⚠️ Po trzecie: dzisiejszy wyrok nie zamyka tematu przedawnienia.
Z dzisiejszego wyroku TSUE wynika, że termin przedawnienia roszczenia banku rozpoczyna bieg w dniu, w którym konsument po raz pierwszy zakwestionował wobec banku wiążący charakter warunków umowy. Taki wyrok TSUE nie powinien być dla nikogo zaskoczeniem.

Jeżeli sąd uzna, że bank spóźnił się z pozwaniem konsumenta, to konsument może odzyskać wszystkie swoje wpłaty na rzecz banku, a jednocześnie nie będzie już musiał zwracać kapitału kredytu.
✅ Skutki nieważności umów frankowych nadal są dla banków bardzo dotkliwe.
✅ Odpowiedzialność za wadliwe umowy ponoszą przede wszystkim ci, którzy je tworzyli i masowo oferowali konsumentom.

„Koniec snu o darmowych mieszkaniach”?
Moim zdaniem - zdecydowanie nie. To raczej kolejna próba narzucenia bankowej narracji o skutkach wyroków TSUE. ⚖️🏠

autor tekstu: radca prawny Radosław Górski

11/06/2026

📢 **Bardzo dobra wiadomość dla konsumentów w sprawach o sankcję kredytu darmowego**

Pojawiła się opinia Rzecznika Generalnego TSUE w sprawie C-831/24 dotyczącej kredytów konsumenckich i sankcji kredytu darmowego.

W zakresie pytania, którym zajął się Rzecznik Generalny, jest to opinia bardzo korzystna dla konsumentów. ✅

Co z niej wynika? 👇

Zdaniem Rzecznika sąd nie powinien badać wyłącznie tych naruszeń, które konsument sam wskazał w oświadczeniu lub pozwie.

Jeżeli w aktach sprawy widać, że umowa kredytu może zawierać także inne naruszenia obowiązków informacyjnych, sąd powinien zbadać je z urzędu.

To ważne, bo konsument jest słabszą stroną umowy z bankiem. Nie zawsze musi wiedzieć, które zapisy umowy są wadliwe i jak je prawidłowo nazwać. Dlatego ochrona konsumenta nie może zależeć wyłącznie od perfekcyjnego sformułowania zarzutów.

W praktyce opinia wzmacnia argument, że w sprawach o sankcję kredytu darmowego sąd powinien patrzeć na umowę szerzej i sam ocenić, czy bank prawidłowo wykonał obowiązki informacyjne.

⚠️ Rzecznik Generalny w tej opinii skoncentrował się na pytaniu dotyczącym obowiązku badania naruszeń z urzędu.

Nie zaproponował natomiast odpowiedzi na jedno z kluczowych pytań: czy sankcja kredytu darmowego jest proporcjonalna zawsze, przy każdym naruszeniu, także drobnym lub częściowym.

Odpowiedź na te pytanie najprawdopodobniej poznamy dopiero po wyroku TSUE.

📌 Na dziś można powiedzieć tak: w zakresie obowiązku badania naruszeń z urzędu opinia jest bardzo korzystna dla konsumentów, ale nie rozwiązuje jeszcze sporu o proporcjonalność sankcji.

11/06/2026

⚖️ Frankowicze i odsetki: liczy się dobrze napisane wezwanie do zapłaty

Wyrok TSUE z 11 czerwca 2026 roku, w sprawie C-903/24 porządkuje ważną kwestię w sprawach frankowych: od kiedy bank powinien płacić konsumentowi odsetki za opóźnienie.
Trybunał uznał, że można wymagać od konsumenta, aby wskazał bankowi konkretną kwotę żądania. Dopiero wtedy bank zna zakres swojego potencjalnego zobowiązania.
Czy to problem dla konsumentów? W prawidłowo prowadzonych sprawach raczej nie.
📌 Sporządzenie wezwania do zapłaty z konkretną kwotą nie jest nadmierną trudnością
📌 Kwoty można ustalić na podstawie historii spłat albo zaświadczenia z banku
📌 Zawodowy pełnomocnik powinien zadbać o to już na etapie przedsądowym
📌 Dobrze przygotowane wezwanie pozwala doprowadzić do wymagalności roszczenia i zabezpieczyć prawo do odsetek
Ten wyrok nie odbiera konsumentom prawa do dochodzenia roszczeń wobec banków. Nie podważa też ochrony wynikającej z dyrektywy 93/13.
To raczej praktyczna wskazówka: etap przedsądowy nie powinien być traktowany jako formalność.
Jeżeli konsument chce skutecznie dochodzić odsetek, powinien przed procesem jasno wskazać bankowi, jakiej kwoty żąda, z jakiej umowy i w jakim terminie oczekuje zapłaty.
✅ Wniosek jest prosty: dobrze napisane wezwanie do zapłaty zamyka drogę do wielu późniejszych sporów o odsetki.

01/05/2026

⚖️ Wyrok TSUE w sprawie C-246/25: przełom dla frankowiczów czy sukces banków?

Wyrok TSUE w sprawie C-246/25, ogłoszony 30 kwietnia 2026 roku, dotyczył skutków nieważności aneksu CHF do umowy kredytu hipotecznego.
📌 Chodziło o sytuację, w której pierwotny kredyt złotowy oparty o WIBOR został następnie - na podstawie aneksu - przekształcony w kredyt powiązany z CHF i LIBOR, a postanowienia tego aneksu zostały uznane za nieuczciwe.

📌 Wyrok dotyczył problemu, który budził i budzi do dzisiaj wątpliwości w orzecznictwie. Z praktyki naszej kancelarii wynika, że na przestrzeni ostatnich lat spotykaliśmy się zarówno z unieważnieniem samego aneksu CHF i powrotem do umowy kredytu PLN + WIBOR, jak i z unieważnieniem aneksu oraz umowy kredytu PLN. W przeszłości zdarzało się również, że aneks CHF wcale nie był unieważniany, lecz jedynie „odfrankowiony”.

💬 Wyrok TSUE jest już komentowany albo jako przełom dla frankowiczów, albo jako sukces sektora bankowego. Kluczem jest oczywiście to, kto ten wyrok komentuje.

Moim zdaniem: dzisiejszy wyrok TSUE nie wprowadza automatyzmu w unieważnianiu pierwotnych umów PLN + WIBOR po upadku aneksu CHF. ale w żadnym wypadku nie można przyjąć, że trybunał rzekomo opowiedział się za ważnością umów kredytów PLN. Trybunał dopuścił możliwość powrotu do pierwotnych warunków umowy, ale ważne jest, aby podkreślić, że tylko pod istotnymi warunkami wskazanymi przez Trybunał.

🔎 Szczególnie ważne są pkt 39–46 wyroku.
TSUE wprost wskazał, że powrót do pierwotnego wskaźnika oprocentowania może oznaczać dla konsumenta obowiązek zwrotu kwot odpowiadających różnicy między wskaźnikiem z aneksu a wskaźnikiem z pierwotnej umowy, czyli w praktyce między LIBOR a WIBOR.
⚠️ Taka dopłata może być negatywną konsekwencją dla konsumenta, którą sąd krajowy musi należycie uwzględnić, zanim uzna, że po upadku aneksu można wrócić do pierwotnej umowy.

❌W większości tego typu spraw powrót do kredytu PLN może wiązać się z dopłatą różnicy między LIBOR a WIBOR. Dla konsumenta może to być dotkliwe i może nie zapewniać mu skutecznej ochrony, a w konsekwencji może być nie do pogodzenia z celami dyrektywy 93/13/EWG.
➡️ Dlatego sąd krajowy, biorąc pod uwagę skutki finansowe powrotu do kredytu opartego o WIBOR, może uznać, że samo „przywrócenie” pierwotnej umowy nie zapewnia konsumentowi rzeczywistej ochrony i nie przywraca równowagi stron, a w konsekwencji unieważnić również umowę kredytu PLN + WIBOR.
TSUE w żadnym wypadku nie zamyka więc drogi do unieważnienia kredytu PLN z powodu nieważności aneksu CHF.

⏳ Najbliższe miesiące pokażą, w jaki sposób sądy będą interpretować wyrok TSUE w sprawach dotyczących aneksów.
Jets prawdopodobne, że w wielu przypadkach uwzględnienie wytycznych płynących z wyroku TSUE będzie prowadzić do wniosku o nieważności nie tylko aneksu CHF, ale również umowy PLN + WIBOR.

📣 Polecam również zapoznanie się z komentarzem pochodzącym nie od pełnomocników stron tego procesu.
Poniżej cytat z komentarza Rzecznika Finansowego, z którym w pełni się zgadzam:
„Kolejne prokonsumenckie rozstrzygnięcie TSUE”
(…)
„Ochrona konsumenta musi być realna - nie tylko formalna, dlatego z satysfakcją przyjmujemy dzisiejsze orzeczenie TSUE.
Stanowisko Trybunału jest zgodne z naszym - banki nie mogą odnosić korzyści z własnych nieuczciwych praktyk. Będziemy uważnie śledzić, jak polskie sądy zastosują wytyczne TSUE w praktyce i wspierać konsumentów w dochodzeniu swoich roszczeń.”
🔗 https://rf.gov.pl/kolejne-prokonsumenckie-rozstrzygniecie-tsue/

Autor tekstu: radca prawny Radosław Górski

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał istotny wyrok dotyczący skutków nieważności abuzywnych aneksów do umów kredytu hipotecznego (sprawa C-246/25,

23/04/2026

❌To nie jest uczciwa i rzetelna analiza wyroku TSUE, tylko klasyczny damage control Związku Banków Polskich.

➡️ TSUE w dzisiejszym wyroku jednoznacznie zakwestionował mechanizm naliczania odsetek od kredytowanych kosztów, a mimo to próbuje się dziś przedstawiać ten wyrok jako powód do spokoju dla sektora bankowego.
➡️ O sankcji kredytu darmowego będą decydowały sądy krajowe. Ale po tym orzeczeniu konsumenci mają w ręku bardzo mocny argument, z którym bankom będzie znacznie trudniej polemizować.
➡️ Zamiast więc opowiadać, że „nic się nie stało”, lepiej uczciwie przyznać: to dla banków wyraźnie niekorzystny sygnał z TSUE.

📌Najlepszym dowodem tego, że dzisiejszy wyrok jest sukcesem konsumentów i porażką banków są publikowane już ostrzeżenia i zapowiedzi kataklizmu, jaki na polską gospodarkę sprowadzi wyrok w spr SKD.
Tyle że sędziów nie interesuje to jakie konsekwencje (czy też „szkody”) poniosą przedsiębiorcy z powodu łamania prawa.