Radosław Górski i Wspólnicy Kancelaria Prawna

01/05/2026

⚖️ Wyrok TSUE w sprawie C-246/25: przełom dla frankowiczów czy sukces banków?

Wyrok TSUE w sprawie C-246/25, ogłoszony 30 kwietnia 2026 roku, dotyczył skutków nieważności aneksu CHF do umowy kredytu hipotecznego.
📌 Chodziło o sytuację, w której pierwotny kredyt złotowy oparty o WIBOR został następnie - na podstawie aneksu - przekształcony w kredyt powiązany z CHF i LIBOR, a postanowienia tego aneksu zostały uznane za nieuczciwe.

📌 Wyrok dotyczył problemu, który budził i budzi do dzisiaj wątpliwości w orzecznictwie. Z praktyki naszej kancelarii wynika, że na przestrzeni ostatnich lat spotykaliśmy się zarówno z unieważnieniem samego aneksu CHF i powrotem do umowy kredytu PLN + WIBOR, jak i z unieważnieniem aneksu oraz umowy kredytu PLN. W przeszłości zdarzało się również, że aneks CHF wcale nie był unieważniany, lecz jedynie „odfrankowiony”.

💬 Wyrok TSUE jest już komentowany albo jako przełom dla frankowiczów, albo jako sukces sektora bankowego. Kluczem jest oczywiście to, kto ten wyrok komentuje.

Moim zdaniem: dzisiejszy wyrok TSUE nie wprowadza automatyzmu w unieważnianiu pierwotnych umów PLN + WIBOR po upadku aneksu CHF. ale w żadnym wypadku nie można przyjąć, że trybunał rzekomo opowiedział się za ważnością umów kredytów PLN. Trybunał dopuścił możliwość powrotu do pierwotnych warunków umowy, ale ważne jest, aby podkreślić, że tylko pod istotnymi warunkami wskazanymi przez Trybunał.

🔎 Szczególnie ważne są pkt 39–46 wyroku.
TSUE wprost wskazał, że powrót do pierwotnego wskaźnika oprocentowania może oznaczać dla konsumenta obowiązek zwrotu kwot odpowiadających różnicy między wskaźnikiem z aneksu a wskaźnikiem z pierwotnej umowy, czyli w praktyce między LIBOR a WIBOR.
⚠️ Taka dopłata może być negatywną konsekwencją dla konsumenta, którą sąd krajowy musi należycie uwzględnić, zanim uzna, że po upadku aneksu można wrócić do pierwotnej umowy.

❌W większości tego typu spraw powrót do kredytu PLN może wiązać się z dopłatą różnicy między LIBOR a WIBOR. Dla konsumenta może to być dotkliwe i może nie zapewniać mu skutecznej ochrony, a w konsekwencji może być nie do pogodzenia z celami dyrektywy 93/13/EWG.
➡️ Dlatego sąd krajowy, biorąc pod uwagę skutki finansowe powrotu do kredytu opartego o WIBOR, może uznać, że samo „przywrócenie” pierwotnej umowy nie zapewnia konsumentowi rzeczywistej ochrony i nie przywraca równowagi stron, a w konsekwencji unieważnić również umowę kredytu PLN + WIBOR.
TSUE w żadnym wypadku nie zamyka więc drogi do unieważnienia kredytu PLN z powodu nieważności aneksu CHF.

⏳ Najbliższe miesiące pokażą, w jaki sposób sądy będą interpretować wyrok TSUE w sprawach dotyczących aneksów.
Jets prawdopodobne, że w wielu przypadkach uwzględnienie wytycznych płynących z wyroku TSUE będzie prowadzić do wniosku o nieważności nie tylko aneksu CHF, ale również umowy PLN + WIBOR.

📣 Polecam również zapoznanie się z komentarzem pochodzącym nie od pełnomocników stron tego procesu.
Poniżej cytat z komentarza Rzecznika Finansowego, z którym w pełni się zgadzam:
„Kolejne prokonsumenckie rozstrzygnięcie TSUE”
(…)
„Ochrona konsumenta musi być realna - nie tylko formalna, dlatego z satysfakcją przyjmujemy dzisiejsze orzeczenie TSUE.
Stanowisko Trybunału jest zgodne z naszym - banki nie mogą odnosić korzyści z własnych nieuczciwych praktyk. Będziemy uważnie śledzić, jak polskie sądy zastosują wytyczne TSUE w praktyce i wspierać konsumentów w dochodzeniu swoich roszczeń.”
🔗 https://rf.gov.pl/kolejne-prokonsumenckie-rozstrzygniecie-tsue/

Autor tekstu: radca prawny Radosław Górski

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał istotny wyrok dotyczący skutków nieważności abuzywnych aneksów do umów kredytu hipotecznego (sprawa C-246/25,

23/04/2026

❌To nie jest uczciwa i rzetelna analiza wyroku TSUE, tylko klasyczny damage control Związku Banków Polskich.

➡️ TSUE w dzisiejszym wyroku jednoznacznie zakwestionował mechanizm naliczania odsetek od kredytowanych kosztów, a mimo to próbuje się dziś przedstawiać ten wyrok jako powód do spokoju dla sektora bankowego.
➡️ O sankcji kredytu darmowego będą decydowały sądy krajowe. Ale po tym orzeczeniu konsumenci mają w ręku bardzo mocny argument, z którym bankom będzie znacznie trudniej polemizować.
➡️ Zamiast więc opowiadać, że „nic się nie stało”, lepiej uczciwie przyznać: to dla banków wyraźnie niekorzystny sygnał z TSUE.

📌Najlepszym dowodem tego, że dzisiejszy wyrok jest sukcesem konsumentów i porażką banków są publikowane już ostrzeżenia i zapowiedzi kataklizmu, jaki na polską gospodarkę sprowadzi wyrok w spr SKD.
Tyle że sędziów nie interesuje to jakie konsekwencje (czy też „szkody”) poniosą przedsiębiorcy z powodu łamania prawa.

23/04/2026

‼️Sukces konsumentów w sprawach dotyczących sankcji kredytu darmowego (kredyty konsumenckie)
🎯Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości UE bank nie może pobierać odsetek od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z tym kredytem.

➡️ Ten wyrok to wyraźna porażka sektora bankowego w sporach o sankcję kredytu darmowego.

➡️ TSUE w sprawie C-744/24 jednoznacznie potwierdził, że bank nie może naliczać odsetek także od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów kredytu, takich jak składka ubezpieczeniowa czy inne opłaty, jeżeli nie stanowią one faktycznie wypłaconej konsumentowi kwoty kredytu.

📌Wyrok TSUE:
• wzmacnia ochronę konsumentów,
• porządkuje standardy transparentności na rynku kredytów konsumenckich,
• daje bardzo mocny argument w sprawach dotyczących sankcji kredytu darmowego.

📌Z perspektywy pełnomocnika konsumentów to istotny sukces. Wyrok podważa praktykę sztucznego zawyżania podstawy oprocentowania i będzie miał realny wpływ na toczące się postępowania.

Spodziewamy się teraz dużej liczby korzystnych wyroków dla konsumentów w sądach w Polsce.

21/04/2026

‼️ Frankowicze wciąż mogą odzyskać składki na ubezpieczenie kredytowanej nieruchomości i ubezpieczenie na życie.
🎯Mamy już dwa prawomocne wyroki, które to potwierdzają.

📅 20 kwietnia 2026 r. - już po ogłoszeniu opinii rzecznika generalnego TSUE w sprawie C-23/25 (komentowanej jako pozbawiającą konsumentów prawa do odzyskania składek na ubezpieczenia na życie/nieruchomości) -
Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił apelację banku i utrzymał wyrok przyznający konsumentowi zwrot składek na ubezpieczenie nieruchomości.
W tej sprawie reprezentowaliśmy konsumenta, wskazując m.in. na brak wykazania przez bank przekazania składek do ubezpieczyciela.

👉 Co istotne:
Sąd wstrzymywał się z rozstrzygnięciem do czasu opinii rzecznika TSUE i zapoznał się z opinią rzecznika w tej sprawie.
Po jej wydaniu uznał jednak, że:
➡️ bank nie wykazał przekazania składek ubezpieczycielowi
➡️ a więc musi je zwrócić konsumentowi.

💬 Z naszej praktyki:
Nie przypominam sobie sprawy, w której bank w sposób jasny i pełny udowodniłby przekazanie składek ubezpieczycielowi. Próby takie zdarzają się sporadycznie.
Pojawia się więc zasadnicze pytanie:
❓ czy banki faktycznie przekazywały te środki,
❓ a jeśli tak - to w jakiej części (czy na przykład nie zatrzymywały sobie „prowizji” od tych składek ?).

⚖️ Wniosek praktyczny:
W każdej podobnej sprawie należy:
✔️ podnosić brak dowodu przekazania składek,
✔️ wnosić o zobowiązanie banku do wykazania tego konkretnymi przelewami (nie oświadczeniami ubezpieczycieli czy umowami ramowymi tylko dowodami potwierdzającymi realizację przelewów do danej sprawy).

📌 Dodatkowo:

🔹 Uzyskaliśmy jeszcze jeden prawomocny wyrok po opinii rzecznika TSUE
(przypominam: tej samej, którą wielu komentuje jako zamykającą drogę do odzyskania składek).

📅 17 kwietnia 2026 r. sąd w Warszawie uznał prawo do zwrotu składek ubezpieczenia na życie:
➡️ stwierdzając nieważność kredytu,
➡️ a w konsekwencji także nieważność umowy ubezpieczenia.

❗ Co to oznacza w praktyce?
Niezależnie od przyszłego wyroku TSUE w sprawie C-23/25:
✔️ konsumenci nadal mogą dochodzić zwrotu składek na różnych podstawach,
✔️ ani wyrok TSUE, ani opinia rzecznika nie zamykają tej drogi,
✔️ istnieje wiele argumentów prawnych przemawiających na korzyść konsumentów, których TSUE w swoim wyroku w ogóle nie będzie badał.
➡️ Nie widzę więc podstaw, aby z zasady rezygnować z tych roszczeń.

📄 Dane wyroków:
🔹 SO Warszawa, 17.04.2026 r., sygn. XXVII Ca 2047/25
🔹 SO Szczecin, 20.04.2026 r., sygn. II Ca 1360/25

autor tekstu: radca prawny Radosław Górski

20/04/2026

‼️Prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie: kolejna wygrana Arkadiusza Szcześniaka, prezesa Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu i przyznanie konsumentowi prawa do zwrotu składek ubezpieczenia na życie.

‼️To prawdopodobnie pierwszy prawomocny wyrok stwierdzający obowiązek zwrotu konsumentowi składek na ubezpieczenie na życie, wydany po opinii rzecznika generalnego TSUE z 16 kwietnia 2026 roku:
⚖️ Prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie: kolejna wygrana Arkadiusza Szcześniaka, prezesa Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu i przyznanie konsumentowi prawa do zwrotu składek ubezpieczenia na życie.

➡️ 17 kwietnia 2026 roku, sąd oddalił apelację Banku Millennium o zwrot pożyczki złotówkowej zaciągniętej przez pana Arkadiusza Szcześniaka, prezesa Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu.
🎯Wyrok ten ma szczególne znaczenie, ponieważ został ogłoszony już po opinii rzecznika generalnego TSUE w sprawie C-23/25.
📌Sąd w prawomocnym i ostatecznym wyroku uznał, że w związku z nieważnością umowy kredytu również umowa ubezpieczenia na życie, zabezpieczająca spłatę kredytu, jest nieważna.

Zdaniem sądu:
▶️ skoro upada cała umowa kredytu to upadają również jej wszystkie ubezpieczenia
▶️ zawarcie umowy ubezpieczenia na życie było wymuszone przez bank i w sposób niedozwolony powiązane z umową kredytu.

📌To kolejny wyrok w długiej serii zwycięstw Arkadiusza Szcześniaka w sporze z tym bankiem.
✔️ We wszystkich tych sprawach nasza kancelaria reprezentuje pana Arkadiusza Szcześniaka.

➡️ O co chodziło w tej sprawie:

1️⃣ Bank Millennium nie chciał dobrowolnie zwrócić Arkadiuszowi Szcześniakowi pieniędzy wpłaconych przez niego na rzecz banku w wykonaniu nieważnej umowy kredytu frankowego.
Bank stał bowiem na stanowisku, że umowa kredytu jest ważna, a żaden sąd póki co prawomocnie nie stwierdził nieważności tej konkretnej umowy.

2️⃣ W takiej sytuacji Arkadiusz Szcześniak spłacił pożyczkę złotówkową, zaciągniętą wcześniej w tym banku, poprzez potrącenie kwoty tej pożyczki z jego własnymi wierzytelnościami wynikającymi z nieważnej umowy kredytu frankowego (raty kapitałowo-odsetkowe i składki ubezpieczeniowe). W ten sposób bank został zmuszony do częściowego rozliczenia należności konsumenta.

3️⃣ Bank zakwestionował skuteczność potrącenia i pozwał konsumenta o zwrot pożyczki. Sąd uznał jednak, że roszczenie o zwrot pożyczki wygasło na skutek dokonanego potrącenia (potrącono raty kapitałowo-odsetkowe i składki na ubezpieczenie na życie), stwierdzając tym samym, że umowa kredytu frankowego jest nieważna.

4️⃣ Bank zaskarżył niekorzystny dla siebie wyrok, ale jego apelacja została oddalona

➡️ Lista wygranych Arkadiusza Szcześniaka w sporze z Bankiem Millennium

Jak do tej pory w sprawach dotyczących sporów A.Szcześniak c/a Bank Millennium, poza najnowszym wyrokiem zdołaliśmy uzyskać dwa bardzo ważne dla wszystkich frankowiczów orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE (sygn. C-520/21 i sygn. C-756/22).
Za wygraną uznajemy również sprawę przeciwko Arkadiuszowi Szcześniakowi w której ten sam bank już po wyroku TSUE cofnął swoje powództwo o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału kredytu i sądową waloryzację kapitału kredytu, przegrywając w ten sposób spór z konsumentem.
Nie zdołaliśmy jednak przekonać sądu co do tego, że w związku z nieważnością umowy kredytu konsument ma prawo do sądowej waloryzacji świadczeń - w tym zakresie sprawa jest w toku po naszej apelacji.

➡️ W jaki sposób doszło do uzyskania przełomowych wyroków TSUE?

1️⃣ Wszystko zaczęło się od tego, że Arkadiusz Szcześniak pozwał Bank Millennium o sądową waloryzację świadczeń i wynagrodzenie za korzystanie z pieniędzy konsumenta.
Arkadiusz Szcześniak doszedł bowiem do wniosku, ze skoro banki mogą upominać się od konsumentów o takie należności, to podobne roszczenie musi przysługiwać również konsumentom.

2️⃣ Sprawa została skierowana do Trybunału Sprawiedliwości UE.
W trybunale tym zapadł przełomowy, historyczny już wyrok w sprawie C-520/21, z którego wynika, że prawo UE sprzeciwia się tego rodzaju roszczeniom banków wobec konsumentów ale nie stoi już na przeszkodzie roszczeniom konsumentów o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału kredytu czy o waloryzację.
Wyrok TSUE w tej sprawie spowodował przegraną banków w wielu tysiącach sporów sądowych i ich miliardowe „straty”, ratując tym samym setki tysięcy konsumentów przed obowiązkiem zapłaty ogromnych sum na rzecz banków.
Banki oczekiwały bowiem z tego tytułu zapłaty średnio około 200.000 zł od każdego konsumenta, który powołał się na nieważność umowy kredytu frankowego.

3️⃣ Banki skomentowały wyrok TSUE w sprawie C-520/21 w ten sposób, że trybunał rzekomo nie rozstrzygnął o tzw. sądowej waloryzacji świadczeń i na tej podstawie kontynuowały pozywanie frankowiczów.
Arkadiusz Szcześniak zareagował na taką interpretację wyroku zwracając się z wnioskiem o kolejne pytanie prejudycjalne w sprawie, w której to z kolei Bank Millennium pozwał go między innymi o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału i sądową waloryzację świadczeń.
Sąd uwzględnił i ten wniosek Arkadiusza Szcześniaka. W rezultacie w orzeczeniu w sprawie C-756/22 TSUE wprost powiedział bankom, że mogą zapomnieć o sądowej waloryzacji świadczeń.
Podjęte w tej sprawie ryzyko opłaciło się z korzyścią dla setek tysięcy konsumentów w Polsce, korzystających każdego dnia z wyroków TSUE w sprawie A.Szcześniak / Bank Millennium.

15/04/2026

📌Już jutro, 16 kwietnia 2026 r., TSUE ogłosi trzy bardzo ważne dla frankowiczów wyroki dotyczące kwestii przedawnienia roszczeń banków o zwrot kapitału kredytu.

ℹ W najgorszym dla banków scenariuszu wyroki TSUE mogą doprowadzić do tego, że w wielu sprawach banki nie odzyskają kapitału wypłaconego kredytu, musząc równocześnie zwrócić frankowiczom wszystkie ich wpłaty.
ℹ Potencjalne straty banków z tego tytułu mogą być liczone w miliardach złotych.

🔹 C-752/24 (Jangielak) - �Czy pozew banku przerywa przedawnienie?�
TSUE odpowie, czy wniesienie przez bank pozwu o zapłatę, przed prawomocnym zakończeniem sprawy o nieważność umowy może skutecznie przerwać bieg przedawnienia roszczeń banku.
🔹 C-753/24 (Rzepacz) - �Czy sąd może nie uwzględnić zarzutu przedawnienia roszczenia banku powołując się na zasady słuszności?
�Sprawa dotyczy tego, czy mimo upływu terminu przedawnienia sąd może zasądzić roszczenie banku, powołując się na względy słuszności lub zasady współżycia społecznego.
🔹 C-901/24 (Falucka)� - Czy oświadczenie konsumenta wpływa na przedawnienie roszczeń banku?�
TSUE oceni, czy oświadczenie kredytobiorcy o świadomości skutków nieważności umowy może przerwać bieg przedawnienia albo uzasadniać pominięcie zarzutu przedawnienia.

ℹ W tym samym dniu - 16 kwietnia 2026 r. - rzecznik generalny TSUE wyda także opinię w kolejnej polskiej sprawie frankowej: C-23/25 (Sutuska).
Ta sprawa dotyczy pytania, czy w związku z nieważnością umowy kredytu bank powinien zwrócić klientowi koszty ubezpieczeń związanych z kredytem.

Dlaczego opinia w sprawie Sutuska jest ważna?�
Bo może pomóc odpowiedzieć na pytanie jakie dodatkowe świadczenia muszą być zwracane konsumentom po unieważnieniu umowy kredytowej.

📌Jutrzejsze wyroki oraz opinia rzecznika mogą mieć więc ogromne znaczenie dla sporów między Frankowiczami, a bankami.

19/02/2026

❓ Kolejny wyrok stwierdzający nieważność umowy kredytu PLN+WIBOR?

➡️ Już po wyroku TSUE w sprawie kredytów PLN+WIBOR Sąd Okręgowy w Szczecinie ustalił nieważność umowy kredytu złotówkowego zawierającej klauzulę zmiennego oprocentowania (WIBOR).
Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym dnia 16 lutego 2026 roku, (sygnatura akt I C 4293/23). Informacje o pozytywnym dla konsumentów wyroku pochodzą od pełnomocnika konsumentów. mec. Pawła Zacharzewskiego.
📌 Jest to więc prawdopodobnie pierwszy wyrok uwzględniający powództwo złotówkowicza po wyroku TSUE.

➡️ Jednak w tym samym dniu, i również na posiedzeniu niejawnym, Sąd Okręgowy w Warszawie miał z kolei oddalić powództwo konsumenta w sprawie kredytu PLN+WIBOR (sygn. akt IV C 865/23).
Informacja o tym negatywnym dla konsumentów wyroku pochodzi od Lawspective Litwiński Valirakis Radcowie Prawni Sp. k. i została skomentowana przez pełnomocnika banku jako pierwsze oddalenie powództwa konsumenta już po wyroku TSUE.

✔️ Poczekajmy na uzasadnienia tych wyroków, ale wygląda na to, że wbrew twierdzeniom sektora bankowego po wyroku TSUE zdaniem niektórych sędziów konsumenci wciąż mają zupełnie realne szanse na uzyskanie korzystnego wyroku.
Zdaję sobie sprawę informacja może być dla niektórych szokująca - wiem przecież, że liczni komentatorzy w swoich analizach doszli do wniosku, że wyrok TSUE całkowicie pozbawia konsumentów szans na wygranie sprawy kredytu PLN+WIBOR, a tutaj taka niespodzianka...

EDIT:
🚨 UWAGA – nowe informacje w sprawie wyroku SO w Szczecinie w sprawie kredytu PLN+WIBOR⚖️

Może okazać się, że wyrok SO w Szczecinie stwierdzający nieważność umowy kredytu PLN+WIBOR wcale nie dotyczy nieważności kredytu PLN+WIBOR z uwagi na treść samej umowy kredytu złotówkowego (albo okoliczności zawarcia tej umowy) i nie ma on żadnego znaczenia w sporze dotyczącym kredytów PLN+WIBOR.

🔎 Co już ustaliłem:
• Paweł Zacharzewski, pełnomocnik konsumentów, faktycznie uzyskał wyrok stwierdzający nieważność umowy kredytu PLN+WIBOR;
• w swoich postach mec. P. Zacharzewski przyznał, że wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym;
• w swoich postach mec. Zacharzewski wyjaśnił, że powoływał się na nieważność umowy kredytu PLN+WIBOR z uwagi na jej treść i okoliczności jej zawarcia (cały post w komentarzach).

⚠️ Czego jednak nie dostrzegłem ani ja, ani część komentujących, to fakt, że doszło tutaj do stwierdzenia nieważności umowy kredytu zmienionej aneksem.
❓ Czego nie wiemy?
1️⃣ czy był to aneks CHF (albo inny „walutowy”);
2️⃣ czy żądanie pozwu (główne albo ewentualne) obejmowało również unieważnienie samego aneksu;
3️⃣ czy sąd nie stwierdził nieważności całej umowy (w tym również części PLN), ale nie z uwagi na jej treść, a wyłącznie z uwagi na nieważność samego aneksu.
📌 Jeśli wyrok jest po prostu konsekwencją nieważności aneksu, to nie jest to żaden przełomowy wyrok – jest to rozstrzygnięcie, jakich wiele w orzecznictwie.
📌 Jeśli zaś faktycznie sąd uwzględnił zarzuty odnoszące się do samej umowy kredytu PLN+WIBOR, sytuacja wygląda zupełnie inaczej.
⏳ Na pełną ocenę trzeba poczekać do czasu publikacji uzasadnienia.

(autor tekstu: Radosław Górski)

12/02/2026

‼️Spór dotyczący kredytów PLN+WIBOR dopiero się rozpoczyna

📅 W czwartek 12 lutego 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał pierwszy wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów opartych na WIBOR.

Zgodnie z treścią wyroku TSUE w realiach tej sprawy przyjął, że bank nie ma obowiązku szczegółowego informowania o metodologii wyznaczania wskaźnika.
ℹ️ Nie oznacza to jednak przegranej konsumentów w sporach z bankami.
NIE trzeba podważać legalności WIBOR ani koncentrować się na metodologii jego wyznaczania, aby doprowadzić do nieważności umowy kredytu złotówkowego.

⚖️ Kluczowa jest data zawarcia umowy
Sprawa była rozpoznawana na tle umowy zawartej już w czasie obowiązywania unijnego rozporządzenia BMR, regulującego funkcjonowanie wskaźników referencyjnych.
To bardzo istotne, ponieważ Trybunał oceniał umowę zawartą w czasie, gdy WIBOR był już objęty szczegółową regulacją i nadzorem publicznym. Wyrok zapadł więc w odniesieniu do umowy zawartej po objęciu wskaźnika rozbudowanym reżimem prawnym.
Nie wiemy natomiast, w jaki sposób TSUE odniósłby się do umów zawartych przed wejściem w życie przepisów regulujących wskaźniki referencyjne.
W przypadku starszych kontraktów – zawieranych w czasie, kiedy przepisy te nie obowiązywały – zakres sądowej kontroli może być potencjalnie być szerszy.

🔎 Co powinno być przedmiotem badania w świetle wyroku TSUE?
Według Trybunału ocena postanowień umownych powinna koncentrować się przede wszystkim na:
▪️ treści postanowień umownych
▪️ przejrzystości mechanizmu ustalania oprocentowania
▪️ zakresie i jakości informacji przekazanych konsumentowi przed zawarciem umowy
▪️ sposobie przedstawienia ryzyka zmiennej stopy procentowej

Kluczowa jest odpowiedź na pytanie, czy kredytobiorca:
✔️ został rzetelnie poinformowany o ryzyku zmiany oprocentowania
✔️ rozumiał mechanizm ustalania stopy procentowej
✔️ mógł realnie ocenić długoterminowe skutki ekonomiczne zobowiązania
📌To właśnie te elementy będą podlegały badaniu przez sądy w Polsce, a ich ocena może doprowadzić do wniosku o nieważności umowy kredytu PLN+WIBOR.

‼️Nie zapominajmy, że zapadły już w Polsce wyroki (nieprawomocne) stwierdzające nieważność umów kredytów PLN+WIBOR po analizie okoliczności zawarcia umów.

Przed nami kolejne wyroki Trybunału w sprawie kredytów WIBOR.
Spór dotyczący kredytów PLN+WIBOR dopiero się rozpoczyna.

Szerzej na temat wyroku tutaj:

Wyrok TSUE nie kończy sporów dotyczących kredytów złotowych i nie oznacza przegranej konsumentów. Tak uważa radca prawny Radosław Górski. Jego zdaniem rozstrzygające będą indywidualne okoliczności ...

12/02/2026

✔️ Nie trzeba udowadniać braku legalności WIBOR, ani koncentrować się na metodologii jego wyznaczania, aby wygrać proces z bankiem

W dzisiejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości UE analizował umowę kredytu zawartą już w czasie obowiązywania rozporządzenia BMR - w czasie,w którym WIBOR był objęty szczegółową regulacją i nadzorem.
TSUE w realiach tej sprawy przyjął, że bank nie ma obowiązku szczegółowego informowania o technicznej metodologii wyznaczania wskaźnika.

👉 Nie oznacza to jednak przegranej konsumentów w sporach z bankami.
NIE trzeba podważać legalności WIBOR ani koncentrować się na metodologii jego wyznaczania, aby doprowadzić do nieważności umowy kredytu PLN+WIBOR.

Zdaniem Trybunału Sądy przy ocenie umowy kredytu powinny badać m.in:
✔ treść umowy
✔ przejrzystość mechanizmu oprocentowania
✔ sposób przedstawienia ryzyka zmiennej stopy
✔ zakres i jakość informacji przekazanych konsumentowi
✔ możliwość realnej oceny skutków ekonomicznych w chwili zawarcia umowy
To właśnie te elementy decydują o zgodności umowy z dyrektywą 93/13.

⚠ Co istotne
Wyrok dotyczył umowy zawartej już w reżimie obowiązywania przepisów dotyczących wskaźników referencyjnych.
Nie wiemy, jak TSUE wypowiedziałby się w odniesieniu do umów zawartych wcześniej - w czasie, gdy tego reżimu regulacyjnego jeszcze nie było.
Nie jest wykluczone, że w przypadku starszych umów zakres kontroli może być nawet szerszy.

🏛 A co dzieje się w Polsce?
Już dziś zapadają wyroki korzystne dla kredytobiorców, w których sądy:
✔ koncentrują się na przejrzystości umowy,
✔ badają obowiązki informacyjne banku,
✔ oceniają, czy konsument mógł realnie zrozumieć ryzyko.
Bez potrzeby stwierdzania „nielegalności” WIBOR.

❗W sprawach PLN + WIBOR nadal kluczowe jest to,
jak bank przedstawił mechanizm oprocentowania i ryzyko związane z zawarciem umowy kredytu w chwili zawierania tej umowy.