01/07/2026
⚖ W dniu 15 grudnia 2025 r. został wydany wyrok w sprawie naszych Klientów. Orzeczenie zapadło w związku z zakończeniem dwóch połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw. ⚖
𝗣𝗢𝗦𝗧𝗘̨𝗣𝗢𝗪𝗔𝗡𝗜𝗘 𝗪 𝗦𝗔̨𝗗𝗭𝗜𝗘 𝗜 𝗜𝗡𝗦𝗧𝗔𝗡𝗖𝗝𝗜 𝗭 𝗣𝗢𝗪𝗢́𝗗𝗭𝗧𝗪𝗔 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗖𝗜𝗪𝗘𝗚𝗭𝗘𝗞𝗨𝗖𝗬𝗝𝗡𝗘𝗚𝗢
Pierwsza sprawa z powództwa naszych Klientów przeciwko PKO BP dotyczyła pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego.
Kredytobiorcy domagali się pozbawienia w całości wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego (BTE) z 2014 roku, wystawionego przez poprzednika prawnego banku w oparciu o umowę kredytu Nordea-Habitat. Swoje żądanie oparli między innymi na zarzucie nieważności przedmiotowej umowy kredytu od początku w całości.
Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 27 września 2023 r. (sygn. III C 1351/20) przyznał im rację, uznając umowę za nieważną i pozbawiając wykonalności tytuł wykonawczy w całości.
𝗣𝗢𝗦𝗧𝗘̨𝗣𝗢𝗪𝗔𝗡𝗜𝗘 𝗪 𝗦𝗔̨𝗗𝗭𝗜𝗘 𝗜 𝗜𝗡𝗦𝗧𝗔𝗡𝗖𝗝𝗜 𝗭 𝗣𝗢𝗪𝗢́𝗗𝗭𝗧𝗪𝗔 𝗣𝗞𝗢 𝗕𝗣
Druga sprawa została wniesiona przez PKO BP. Bank w roszczeniu głównym domagał się zwrotu kwoty kapitału kredytu oraz kwoty naliczonych odsetek karnych od zobowiązania przeterminowanego.
W roszczeniu ewentualnym zażądał zwrotu kwoty wypłaconego kapitału. To roszczenie zostało sformułowane na wypadek uznania przez sąd, że umowa kredytu jest nieważna. 𝗖𝗼 𝗰𝗶𝗲𝗸𝗮𝘄𝗲 𝗯𝗮𝗻𝗸 𝘄 𝗿𝗮𝗺𝗮𝗰𝗵 𝘁𝗲𝗴𝗼 𝗿𝗼𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝘇̇𝗮̨𝗱𝗮ł 𝘇𝘄𝗿𝗼𝘁𝘂 𝗸𝘄𝗼𝘁𝘆 𝘄 𝘄𝘆𝘀𝗼𝗸𝗼𝘀́𝗰𝗶 𝟳𝟴 𝘁𝘆𝘀. 𝘇ł𝗼𝘁𝘆𝗰𝗵, 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝗮 𝘁𝗼 𝘂𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱𝗻𝗶𝗼 𝘇𝗼𝘀𝘁𝗮ł𝗮 𝘄𝘆𝗽ł𝗮𝗰𝗼𝗻𝗮 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝘂𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝘆𝗰𝗶𝗲𝗹𝗮 𝗯𝗮𝗻𝗸𝗼𝘄𝗶 𝘇 𝘁𝘆𝘁𝘂ł𝘂 𝘂𝗺𝗼𝘄𝘆 𝘂𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗻𝗶𝘀𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗸ł𝗮𝗱𝘂 𝘄ł𝗮𝘀𝗻𝗲𝗴𝗼 (𝗨𝗡𝗪𝗪).
Ważnym i skutecznym krokiem procesowym było złożenie przez kredytobiorców oświadczenia o potrąceniu kwoty, na którą składała się suma środków wpłaconych przez nich do banku tytułem wykonywania umowy kredytu.
Sąd Okręgowy w Warszawie w wyroku z dnia 29 sierpnia 2024 r. (sygn. XXVIII C 5937/23) oddalił powództwo główne, uwzględniając roszczenie ewentualne poprzez zasądzenie jedynie części kwoty kapitału. Wskutek podniesienia przez kredytobiorców zarzutu potrącenia roszczenie banku o zwrot udostępnionego kapitału zostało bezpośrednio pomniejszone o tę kwotę. Co istotne bank nie kwestionował potrącenia dokonanego przez kredytobiorców, uznając jego skuteczność. Sąd oddalił żądanie banku w zakresie kwoty 78 000, 00 zł.
𝗣𝗢𝗦𝗧𝗘̨𝗣𝗢𝗪𝗔𝗡𝗜𝗘 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗗 𝗦𝗔̨𝗗𝗘𝗠 𝗜𝗜 𝗜𝗡𝗦𝗧𝗔𝗡𝗖𝗝𝗜
Sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na etapie postępowania apelacyjnego wszczętego na skutek złożenia przez bank apelacji w obu sprawach.
Sąd Apelacyjny w Warszawie, VIII Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 15 grudnia 2025 r. oddalił obie apelacje banku PKO BP, uznając rozstrzygnięcia Sądów I instancji za prawidłowe.
Sąd II instancji potwierdził, że umowa kredytu mieszkaniowego Nordea-Habitat z 2008 roku jest nieważna w całości, co czyni bankowy tytuł egzekucyjny z 2014 roku bezzasadnym.
W sprawie z powództwa banku przeciwko kredytobiorcom, Sąd Apelacyjny oddalił apelację w całości tj. w zakresie żądania przez bank kwoty 78 000 zł, którą bank otrzymał wcześniej od ubezpieczyciela.
𝗦𝗮̨𝗱 𝗜𝗜 𝗶𝗻𝘀𝘁𝗮𝗻𝗰𝗷𝗶 𝘂𝘇𝗮𝘀𝗮𝗱𝗻𝗶ł 𝘁𝗼 𝗻𝗮𝘀𝘁𝗲̨𝗽𝘂𝗷𝗮̨𝗰𝘆𝗺𝗶 𝗮𝗿𝗴𝘂𝗺𝗲𝗻𝘁𝗮𝗺𝗶:
Sąd uznał, że 𝗯𝗮𝗻𝗸 𝗻𝗶𝗲 𝗺𝗼𝘇̇𝗲 𝘇̇𝗮̨𝗱𝗮𝗰́ 𝗼𝗱 𝗸𝗿𝗲𝗱𝘆𝘁𝗼𝗯𝗶𝗼𝗿𝗰𝗼́𝘄 𝘇𝗮𝗽ł𝗮𝘁𝘆 𝗸𝘄𝗼𝘁, 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝘆𝗺𝗶 𝗷𝘂𝘇̇ 𝗳𝗮𝗸𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝗶𝗲 𝗱𝘆𝘀𝗽𝗼𝗻𝘂𝗷𝗲. Kwota ta została wypłacona bankowi w 2014 roku przez ubezpieczyciela tytułem ubezpieczenia niskiego wkładu własnego (UNWW).
Gdyby sąd zasądził tę kwotę od kredytobiorców, bank otrzymałby te same środki po raz drugi, co nie znajduje uzasadnienia zarówno w przepisach o nienależnym świadczeniu i bezpodstawnym wzbogaceniu, jak i byłoby nieuzasadnione w świetle zasad współżycia społecznego.
Sąd wskazał, że bank nie przedstawił żadnych twierdzeń ani dowodów, które wskazywałyby na to, że zwrócił otrzymane 78 000, 00 zł ubezpieczycielowi lub jest do tego prawnie zobowiązany w związku z nieważnością umowy kredytu. 𝗖𝗼 𝘄𝗶𝗲̨𝗰𝗲𝗷 𝗯𝗮𝗻𝗸 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗼𝘇𝗻𝗮𝗰𝘇𝗻𝗶𝗲 𝗼𝗽𝗼𝗻𝗼𝘄𝗮ł 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗰𝗶𝘄𝗸𝗼 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱𝘀𝘁𝗮𝘄𝗶𝗲𝗻𝗶𝘂 𝘂𝗺𝗼𝘄𝘆 𝘂𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗻𝗶𝘀𝗸𝗶𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗸ł𝗮𝗱𝘂 𝘄ł𝗮𝘀𝗻𝗲𝗴𝗼 (𝗨𝗡𝗪𝗪) 𝗼𝗿𝗮𝘇 𝗼𝗴𝗼́𝗹𝗻𝘆𝗰𝗵 𝘄𝗮𝗿𝘂𝗻𝗸𝗼́𝘄 𝘁𝗲𝗴𝗼 𝘂𝗯𝗲𝘇𝗽𝗶𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮, 𝗻𝗮 𝗰𝗼 𝗦𝗮̨𝗱 𝘇𝘄𝗿𝗼́𝗰𝗶ł 𝘂𝘄𝗮𝗴𝗲̨.
Wskazał również, że wpłaty kwoty 78 000 zł nie można uznać za spłatę dokonaną przez kredytobiorców. Niemniej jednak dopóki te środki znajdują się we władaniu banku, wpływa ona na pozostałą do spłaty kwoty.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd również powołał się na wyrok TSUE w sprawie C-396/24 (Lubreczlik), wskazując, że ochrona konsumenta sprzeciwia się orzecznictwu pozwalającemu bankowi na żądanie pełnej kwoty kapitału bez uwzględnienia korzyści, które bank już uzyskał.
𝘞𝘺𝘳𝘰𝘬 𝘚𝘢̨𝘥𝘶 𝘈𝘱𝘦𝘭𝘢𝘤𝘺𝘫𝘯𝘦𝘨𝘰 𝘸 𝘞𝘢𝘳𝘴𝘻𝘢𝘸𝘪𝘦, 𝘝𝘐𝘐𝘐 𝘞𝘺𝘥𝘻𝘪𝘢ł 𝘊𝘺𝘸𝘪𝘭𝘯𝘺 𝘻 𝘥𝘯𝘪𝘢 𝟣𝟧 𝘨𝘳𝘶𝘥𝘯𝘪𝘢 𝟤𝟢𝟤𝟧 𝘳. (𝘚𝘚𝘈 𝘒𝘢𝘮𝘪𝘭 𝘎𝘰ł𝘢𝘴𝘻𝘦𝘸𝘴𝘬𝘪, 𝘴𝘺𝘨𝘯. 𝘢𝘬𝘵 𝘝𝘐𝘐𝘐 𝘈𝘊𝘢 𝟣𝟪𝟦𝟥/𝟤𝟧)
📲+48 602 654 232
📩 [email protected]
