Wędrychowska, Krakowiak-Dulińska, Osińska Kancelaria Adwokacka

25/08/2026

Sezon urlopowy powoli dobiega końca, ale w naszych telefonach pozostały pamiątkowe zdjęcia z plaż, górskich szlaków i miejskich spacerów. Wiele z nich trafia właśnie teraz do mediów społecznościowych. Często jednak, oprócz nas i naszych bliskich, na fotografiach widoczne są także przypadkowe osoby.

❓Czy można opublikować takie zdjęcie bez ich zgody? I kiedy osoba znajdująca się w tle jest jedynie „szczegółem całości”?

Polskie prawo chroni wizerunek, czyli wygląd człowieka utrwalony na zdjęciu, filmie lub innym materiale, który pozwala rozpoznać daną osobę. Podstawowym przepisem regulującym rozpowszechnianie wizerunku jest art. 81 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z którym rozpowszechnianie wizerunku co do zasady wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej.

Nie oznacza to jednak, że każda publikacja wakacyjnej fotografii, na której widoczne są inne osoby, jest niezgodna z prawem. Od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątki. Zgodnie z art. 81 ust. 2 pkt 2 tej ustawy zgoda nie jest wymagana, jeżeli osoba stanowi jedynie szczegół całości, takiej jak zgromadzenie, krajobraz lub publiczna impreza.

Co to oznacza w praktyce? Jeżeli robimy zdjęcie zachodu słońca na plaży, a w tle znajdują się spacerowicze lub osoby opalające się, które nie są głównym tematem fotografii, co do zasady możemy opublikować takie zdjęcie. Inaczej będzie, gdy fotografia skupia się na konkretnej, obcej osobie - nawet jeśli została wykonana w miejscu publicznym. W takiej sytuacji publikacja wymaga zgody osoby przedstawionej na fotografii.

Niezależnie od przepisów ustawy o prawie autorskim, wizerunek pozostaje również dobrem osobistym chronionym na podstawie kodeksu cywilnego. Opublikowanie rozpoznawalnego wizerunku bez wymaganego zezwolenia – jeżeli nie zachodzi żaden z ustawowych wyjątków – może stanowić naruszenie dobra osobistego nawet wtedy, gdy zdjęcie ma neutralny charakter. Jeżeli publikacja dodatkowo ingeruje w prywatność danej osoby, narusza jej dobre imię lub przedstawia ją w niekorzystnym świetle, może to pogłębiać naruszenie i prowadzić do odpowiedzialności cywilnej.

Przed opublikowaniem wakacyjnego zdjęcia warto odpowiedzieć sobie na kilka prostych pytań:
📸Czy przypadkowa osoba jest jedynie elementem tła?
📸Czy to krajobraz lub miejsce są głównym tematem fotografii?
📸Czy fotografia skupia uwagę na przypadkowej osobie?
📸Czy zdjęcie nie narusza niczyjej prywatności ani dobrego imienia?

Jeżeli fotografia skupia się na konkretnej osobie albo jej publikacja mogłaby naruszyć jej prywatność lub dobre imię, najbezpieczniej uzyskać zgodę na rozpowszechnienie wizerunku. Jeżeli nie jest to możliwe, warto zrezygnować z publikacji, odpowiednio wykadrować zdjęcie albo zanonimizować wizerunek w sposób uniemożliwiający rozpoznanie tej osoby.

24/08/2026

W 2023 roku umowa kredytu naszej Klientki została uznana za nieważną, a Bank został zobowiązany do zwrotu żądanych pozwem kwot. Sąd I instancji zasądził należność główną wraz z odsetkami dopiero od 20 stycznia 2023 roku, tj. od daty związanej z pouczeniem naszej Klientki przez Sąd o skutkach nieważności umowy.

Nasza Klientka nie zgodziła się z takim rozstrzygnięciem. Znacznie wcześniej - bo już w 2020 roku - wezwała Bank do zapłaty. W naszej ocenie to właśnie od upływu terminu wskazanego w wezwaniu Bank pozostawał w opóźnieniu, dlatego w sprawie została wniesiona apelacja.

Sąd Apelacyjny podzielił naszą argumentację, zmienił wyrok Sądu I instancji i zasądził na rzecz Klientki dodatkowe odsetki za opóźnienie, za okres od 27 lipca 2020 roku do 19 stycznia 2023 roku (w apelacji wnosiliśmy o zasądzenie odsetek od 16 lipca 2020 roku). Jednocześnie Sąd Apelacyjny oddalił w całości apelację banku, przez co potwierdził nieważność umowy naszej Klientki.

Efekt apelacji? Dodatkowe ponad 14.000 zł oraz ponad 760 CHF na rzecz Powódki!🔥

Ta sprawa dobrze pokazuje, że nawet korzystny wyrok Sądu I instancji warto dokładnie przeanalizować. Znaczenie ma nie tylko to, czy Sąd zasądził objęte pozwem roszczenie główne, ale również od jakiej daty przyznał odsetki. W praktyce różnica może mieć dla konsumenta bardzo wymierne znaczenie finansowe.

Sprawa toczyła się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt VIII ACa 975/26. Wyrok z dnia 20 sierpnia 2026 roku jest prawomocny.

19/08/2026

Pozostając w wakacyjnym klimacie, wyobraźmy sobie taką sytuację: idziemy do restauracji na rodzinny obiad, wybieramy danie z menu, przy którym widnieje cena 49 zł. Po zakończonym posiłku otrzymujemy paragon, na którym za to samo danie naliczono 56 zł. Obsługa wyjaśnia, że „menu nie zostało jeszcze zaktualizowane” 🤷‍♀️

Czy w takiej sytuacji, jako konsument, mamy obowiązek zapłacić wyższą kwotę?

NIE❗ konsument ma prawo zapłacić cenę widniejącą w menu.

Przedsiębiorca ma obowiązek w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości i widoczny dla konsumenta informować o cenach oferowanych towarów i usług. Oznacza to, że cena widniejąca w menu powinna odpowiadać kwocie, którą klient zapłaci przy rachunku.

To właśnie na podstawie menu konsument podejmuje decyzję, czy chce zamówić dane danie. Gdyby wiedział, że jego rzeczywista cena jest wyższa, być może wybrałby coś innego albo zrezygnował z zamówienia. Jeżeli pojawi się różnica między ceną podaną klientowi a ceną naliczoną przy kasie, konsument ma prawo oczekiwać rozliczenia zgodnie z ceną, która została mu przedstawiona przed zawarciem umowy. Innymi słowy - jeżeli w menu widniała niższa kwota niż na paragonie, restauracja powinna rozliczyć klienta według ceny z menu.

Zgodnie z art. 5 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, w przypadku rozbieżności lub wątpliwości co do ceny konsument ma prawo żądać sprzedaży towaru lub usługi po cenie dla niego najkorzystniejszej.

To przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za prawidłowe oznaczenie cen i ich aktualność. Cena widniejąca w menu nie jest jedynie informacją marketingową. To właśnie ona wyznacza warunki, na jakich konsument podejmuje decyzję o zakupie.

18/08/2026

Materiał dla rodzin zastępczych, w powstaniu którego udział miała adw. Joanna Wędrychowska. Zapraszamy do lektury i używania.

1. Rodzina zastępcza w postępowaniu przed sądem
https://drive.google.com/file/d/10wtZb-kuKCLCO3iOfb_0uhVSrZnKf63S/view?usp=drivesdk

2. Wzory wniosków
https://drive.google.com/file/d/1NtSoXdE-EzaLkA4JoXCTs1WdayZabLMi/view?usp=drivesdk

13/08/2026

Sąd Apelacyjny ZMIENIA POSTANOWIENIE Sądu Okręgowego i ODDALA w całości wniosek banku o udzielenie zabezpieczenia roszczenia.

Jak do tego doszło ❓

▪ Raiffeisen Bank International AG pozwał naszych Klientów o zwrot kapitału i waloryzację sądową. Bank w pozwie zawnioskował również o zabezpieczenie swojego roszczenia.

▪ Sąd Okręgowy (w osobie SSO Henryka Walczewskiego - Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVIII Wydział Cywilny) udzielił zabezpieczenia, o które wnioskował Powód (Raiffeisen Bank International AG) i ustanowił hipotekę przymusową na nieruchomości należącej do pozwanych Kredytobiorców (do kwoty wnioskowanej przez bank, tj. ponad 140 000 zł). Postanowienie w tym przedmiocie zostało wydane w dniu 17 kwietnia 2024 roku, sygn. akt XXVIII C 417/24.

▪ W kwietniu 2026 roku, po uzyskaniu od Sądu pisemnego uzasadnienia postanowienia, złożyliśmy zażalenie na powyższe postanowienie.

I UDAŁO SIĘ! W dniu 23 lipca 2026 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie, VIII Wydział Cywilny (SSO Katarzyna Kisiel) uwzględnił złożone przez nas zażalenie i zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że oddalił w całości wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia roszczenia. Postanowienie zostało wydane pod sygnaturą akt. VIII ACz 1911/26.

Co powyższe oznacza dla stron procesu?
➡️Dla konsumentów - nieruchomość naszych Klientów nie będzie zabezpieczeniem roszczeń banku. Konsumenci w czasie trwania procesu z powództwa banku nie będą mieli w księdze wieczystej wpisu obciążającego ich nieruchomość.
➡️Dla banku – utrata tymczasowego zabezpieczenia wierzytelności, bank musi teraz dochodzić swoich roszczeń bez wsparcia w postaci hipoteki przymusowej.

11/08/2026

🍋 Wakacje, słońce i… dziecięcy punkt sprzedaży lemoniady przed domem. Czy taka niewinna inicjatywa może wiązać się z obowiązkami wynikającymi z przepisów sanitarnych?

Główny Inspektorat Sanitarny odniósł się do tego tematu i rozwiał pojawiające się wątpliwości.

Co warto wiedzieć, zanim dzieci ustawią stolik z lemoniadą? Wyjaśniamy w naszym materiale poniżej.

10/08/2026

W okresie od 21 do 27 lipca 2026 roku, w prowadzonych przez nas sprawach zapadło 5 korzystnych wyroków dla naszych Klientów, w tym dwa prawomocne rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego.
Szczegóły poniżej:

1⃣ PRZEGRYWA ING BANK ŚLĄSKI S.A. – bankowy tytuł egzekucyjny wystawiony przeciwko naszym Klientom został pozbawiony wykonalności w całości! Jednocześnie umowa naszych Klientów została uznana za nieważną. Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie (SSO Jowita Cieślik) z dnia 21 lipca 2026 roku, sygn. akt XXVIII C 17130/21.

2⃣ po 8 latach ,,walki” - PRAWOMOCNIE PRZEGRYWA RAIFFEISEN BANK INTERNATIONAL AG– umowa naszej Klientki jest prawomocnie nieważna! Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie (SSO del. Katarzyna Kisiel) z dnia 23 lipca 2026 roku, sygn. akt VI ACa 2094/23.
Pozew w tej sprawie został złożony w 2018 roku. W międzyczasie kształtowała się linia orzecznicza dotycząca umów kredytów powiązanych z walutą obcą, zapadały kolejne przełomowe orzeczenia TSUE i Sądu Najwyższego, a sama sprawa przechodziła przez kolejne etapy postępowania i zmiany sędziów. Nasza Klientka przez te wszystkie lata konsekwentnie czekała na ostateczne rozstrzygnięcie. I w końcu się doczekała!👏

3⃣ PRZEGRYWA SYNDYK MASY UPADŁOŚCI GETIN NOBLE BANK S.A. W UPADŁOŚCI – umowa naszego Klienta jest nieważna! Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie (SSO Maciej Nawrocki) z dnia 23 lipca 2026 roku, sygn. akt XXVIII C 14772/23.

4⃣ PRAWOMOCNIE PRZEGRYWA RAIFFEISEN BANK INTERNATIONAL AG – umowa naszych Klientów jest prawomocnie nieważna! Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie (SSA Marta Szerel) z dnia 24 lipca 2026 roku, sygn. akt VIII ACa 485/25.

5⃣ PRZEGRYWA POWSZECHNA KASA OSZCZĘDNOŚCI BANK POLSKI S.A.– umowa naszego Klienta jest nieważna! Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie (SSR del. Michał Maj) z dnia 27 lipca 2026 roku, sygn. akt XXVIII C 2046/26.
A dla kontrastu ze sprawą opisaną w punkcie 2 – tutaj mamy prawdziwy ,,sądowy ekspres". Pozew wpłynął do Sądu Okręgowego w kwietniu 2026 roku, a już po niespełna 3 miesiącach zapadł wyrok w I instancji.

07/08/2026

7 SIERPNIA 2026 ROKU - już dziś wchodzą w życie przepisy tzw. ustawy frankowej, której założeniem jest przede wszystkim usprawnienie i przyspieszenie postępowań sądowych dotyczących kredytów powiązanych z walutą CHF.

Jednym z najważniejszych rozwiązań, które wprowadza ustawa jest wstrzymanie spłaty rat kredytu na czas trwania postępowania sądowego. Od chwili doręczenia bankowi odpisu pozwu albo od chwili doręczenia bankowi pozwu wzajemnego wniesionego przez konsumenta, obowiązek dalszej spłaty rat zostanie wstrzymany. Bank nie może uznać wstrzymania spłat za naruszenie umowy, wypowiedzieć umowy, ani przekazać informacji o zaległościach do BIK-u.

❗W przypadku tych z Państwa, u których proces sądowy jest już w trakcie a odpis pozwu został już doręczony bankowi obowiązek dalszej spłaty rat zostaje wstrzymany Z DNIEM DZISIEJSZYM (7 sierpnia 2026 roku)❗

Tak jak sygnalizowałyśmy we wcześniejszych postach - zakres zastosowania ustawy został ograniczony wyłącznie do umów kredytów (pożyczek hipotecznych) denominowanych lub indeksowanych do waluty CHF. Oznacza to, że konsumenci posiadający kredyty (pożyczki hipoteczne) powiązane z EUR, USD lub inną walutą obcą nadal będą dochodzić swoich praw na dotychczasowych zasadach. Dotyczy to również kwestii zabezpieczenia roszczeń - w ich przypadku nadal konieczne będzie złożenie do sądu odpowiedniego wniosku o udzielenie zabezpieczenia.

06/08/2026

Czy kamera na domu może nagrywać sąsiada lub drogę publiczną? Nie zawsze.

Monitoring posesji to dziś jedno z najczęściej wybieranych zabezpieczeń. Właściciel nieruchomości ma prawo chronić swój dom i mienie, jednak wykonywanie tego prawa nie może naruszać praw innych osób. Jeżeli kamera rejestruje wizerunek lub głos osób znajdujących się poza granicami naszej posesji, np. na sąsiedniej nieruchomości czy drodze publicznej może dojść do przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt 1 RODO. W takiej sytuacji zastosowanie przepisów RODO zależy od zakresu monitoringu.

Co istotne, tzw. wyjątek domowy, o którym mowa w art. 2 ust. 2 lit. c RODO, nie obejmuje monitoringu wykraczającego poza sferę prywatną właściciela. Stanowisko to zostało potwierdzone przez Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 11 grudnia 2014 r. w sprawie C-212/13 (Ryneš), zgodnie z którym monitoring obejmujący choćby częściowo przestrzeń publiczną nie jest czynnością o wyłącznie osobistym lub domowym charakterze. Prezes UODO może w takiej sytuacji skorzystać z uprawnień przewidzianych w art. 58 ust. 2 RODO, w szczególności nakazać dostosowanie monitoringu do obowiązujących przepisów, ograniczyć lub zakazać przetwarzania danych, a także nałożyć administracyjną karę pieniężną.

Temat ten zyskał ostatnio rozgłos za sprawą kary pieniężnej nałożonej przez Prezesa UODO na właściciela prywatnego monitoringu, który pomimo wydanej decyzji nie zmienił ustawienia kamer obejmujących drogę publiczną i posesje sąsiadów. Kara wyniosła ponad 26 tysięcy zł. Ta sprawa pokazuje, że monitoring prywatny również podlega ocenie pod kątem zgodności z przepisami o ochronie danych osobowych.

Niezależnie od przepisów RODO, osoba, której prywatność została naruszona, może dochodzić ochrony swoich dóbr osobistych na podstawie art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego, a w określonych przypadkach także żądać zadośćuczynienia lub odszkodowania.

Ochrona własnego mienia jest prawem każdego właściciela, ale powinna być realizowana z poszanowaniem prawa do prywatności innych osób. Pamiętajmy -monitoring ma chronić nasze mienie, ale nie może prowadzić do nieuzasadnionej ingerencji w prywatność innych osób.

04/08/2026

☀️ Prognozy pogody zapowiadają kolejną falę upałów. Wysokie temperatury dają się we znaki nie tylko na zewnątrz, ale również w biurach, magazynach i halach produkcyjnych. W czasie upałów warto pamiętać, że pracodawcy mają konkretne obowiązki związane z zapewnieniem pracownikom bezpiecznych warunków pracy.

📌Zgodnie z art. 207 Kodeksu pracy pracodawca obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

Jednym z elementów tego obowiązku jest zapewnienie odpowiedniej wymiany powietrza w miejscu pracy mając na uwadze m.in. bilans ciepła oraz wilgotność w pomieszczeniu, co zostało wskazane w §32 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów BHP.

Co istotne, obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością zapewnienia klimatyzacji w każdym miejscu pracy. Jeżeli jednak biuro lub hala silnie się nagrzewają wskutek nasłonecznienia, a istniejąca wentylacja nie zapewnia wymiany powietrza odpowiedniej do panujących warunków, pracodawca nie może pozostawić pracowników w takiej sytuacji bez podjęcia działań. Może zastosować m.in. rolety lub żaluzje, wentylatory, dodatkowe przerwy albo zmianę organizacji pracy. Jeżeli temperatura w pomieszczeniu przekracza 28°C, pracodawca powinien również zapewnić pracownikom nieodpłatne napoje. W przypadku pracy na otwartej przestrzeni obowiązek ten powstaje po przekroczeniu 25°C.

💡Co ciekawe, w odpowiedzi na nawiedzające Polskę fale upałów ustawodawca nałożył na pracodawców nowe obowiązki. 10 lipca 2026 roku zostało ogłoszone rozporządzenie, wprowadzające m.in. maksymalne dopuszczalne temperatury w miejscu pracy. Nowe przepisy wejdą w życie w styczniu 2027 roku.