Kancelaria Adwokacka Marta Burdzińska

24/07/2026

Ustawa wprowadzająca rozwiązania dla spraw frankowych wchodzi w życie. Nowe przepisy usprawnią prowadzenie postępowań, skrócą czas oczekiwania na wyroki oraz odciążą sądy, co pozwoli sprawniej rozpoznawać również inne sprawy w sądach.

24/07/2026

Od kilku dni zewsząd wyskakują informacje o podpisaniu przez Prezydenta tzw. ustawy frankowej. Nie ukrywam – mimo że trwa sezon urlopowy, znalezienie chwili, żeby pochylić się nad ostatecznym kształtem ustawy, nie było łatwe. Wreszcie jednak się udało, więc pozwolę sobie przekazać kilka podstawowych informacji:

➡️ ustawa frankowa „łapie sprawy w locie” – oznacza to, że jej postanowienia w znakomitej większości będą dotyczyć zarówno spraw już wszczętych, jak i tych, które dopiero trafią do sądu;

➡️ została ogłoszona 23 lipca 2026 roku, co oznacza, że po upływie 14 dni wejdzie w życie;

➡️ stosuje się ją w sprawach konsumentów, a także kilku innych podmiotów, w tym spadkobierców konsumentów, którzy zaciągnęli kredyty lub pożyczki denominowane albo indeksowane wyłącznie do CHF. Niestety osoby posiadające kredyty w euro, dolarach amerykańskich itd. nie zostaną objęte jej przepisami;

➡️ ustawa nie obejmuje postępowań przeciwegzekucyjnych, spraw dotyczących uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, roszczeń dochodzonych w postępowaniach grupowych, upadłościowych oraz restrukturyzacyjnych;

➡️ z chwilą doręczenia pozwanemu pozwu obowiązek spełniania przez konsumenta świadczeń wynikających z kwestionowanej umowy ulega wstrzymaniu. Następuje to z mocy prawa, więc nie ma konieczności składania, jak dotychczas, wniosków o zabezpieczenie. Trochę szkoda, że zabrakło przepisu zobowiązującego sąd do przesłania odpisu pozwu pozwanemu w określonym terminie. Z doświadczenia wiem, że pozwy także lubią sobie poleżeć;

➡️ sąd nie musi wydawać żadnego postanowienia dotyczącego wstrzymania płatności rat – skutek ten następuje z mocy prawa;

➡️ ustawa daje również kredytobiorcom dodatkowe narzędzia obronne na wypadek, gdyby bank mimo wszystko zawiadomił np. BIK i doprowadził do dokonania wpisu dotyczącego konsumenta, pomimo wstrzymania obowiązku spłaty rat;

➡️ mimo wstrzymania obowiązku płatności rat można je nadal spłacać ;) Chodzi o sytuację, w której konsument nie spłacił jeszcze równowartości kapitału faktycznie otrzymanego od banku;

➡️ ustawa zawiera wiele przepisów proceduralnych, które mają umożliwić szybsze procedowanie spraw;

➡️ no i przepis dotyczący potrącenia – jeżeli bank złoży oświadczenie o potrąceniu po wytoczeniu powództwa, a konsument nie zakwestionuje zasadności potrącenia, kredytodawca poniesie koszty postępowania w części, w jakiej powództwo zostało oddalone na skutek potrącenia. Podobnie będzie w przypadku, gdy konsument cofnie powództwo w związku ze złożonym zarzutem potrącenia.

To chyba najistotniejsze informacje.

Czy ta ustawa pomoże, coś zmieni, przyspieszy postępowania? Szczerze w to wątpię. Sądy są obecnie na tyle obciążone sprawami, że zmiany powinny być znacznie dalej idące niż te, które wprowadzono. Przede wszystkim jednak sama ustawa powinna pojawić się znacznie wcześniej.

Ale może wprowadzone zmiany przekonają tych, którzy do tej pory pozostawali niezdecydowani?

Ustawa wprowadzająca rozwiązania dla spraw frankowych wchodzi w życie. Nowe przepisy usprawnią prowadzenie postępowań, skrócą czas oczekiwania na wyroki oraz odciążą sądy, co pozwoli sprawniej rozpoznawać również inne sprawy w sądach.

26/01/2026

„Sąd w składzie niniejszym w pełni podziela argumentację wyrażoną w wyroku w sprawie
C-396/24, z której wynika, że uwzględnienie powództwa banku o zwrot kapitału w sytuacji, gdy konsument faktycznie zwrócił już (pod różnymi tytułami) sumę odpowiadającą temu kapitałowi, prowadziłoby do naruszenia zasady skuteczności prawa unijnego. Zmuszanie konsumenta do ponownego świadczenia na rzecz banku kwoty kapitału, przy jednoczesnym odesłaniu go na drogę odrębnego powództwa o zwrot wpłaconych przez niego rat (teoria dwóch kondykcji w ujęciu rygorystycznym), stanowiłoby nadmierne utrudnienie w realizacji jego praw i osłabiałoby sankcję nieważności umowy.”

Jest to część uzasadnienia wyroku, który zapadł przed Sądem Okręgowym w Koszalinie w sprawie I C 1504/23 z powództwa Santander Bank Polska S.A. Sytuacja była dość nietypowa, bowiem kredytobiorcy mieli już prawomocnie stwierdzoną nieważność umowy, ale nie występowali przeciwko bankowi z powództwem o zapłatę.

Jakiś czas temu rozważałam jakie skutki będzie miał wyrok w sprawie C-396/24. Już w praktyce widać (nie tylko w powyższej sprawie), że jego interpretacja jest prokonsumencka.

Ostatnio dodatkowo pojawiło się nowe orzeczenie w sprawie C-902/24. Tam pojawiło się zdanie, które odpowiada argumentacji, którą podnoszę w sytuacji gdy Bank pozywa kredytobiorców o zwrot kapitału. TSUE wskazał bowiem, że „W ramach ewentualnego zarzutu potrącenia wspomniane zastrzeżenie skutkuje tym, że dopóki
przedsiębiorca podnosi, iż umowa zawarta z konsumentem jest ważna, każde wezwanie, które doręcza konsumentowi w celu zwrotu pożyczonego kapitału, nie może wywoływać skutków, w szczególności do celów zapłaty odsetek za opóźnienie, do czasu ostatecznego stwierdzenia nieważności tej umowy."

Orzecznictwo TSUE coraz wyraźniej pokazuje, że ochrona konsumenta nie może być iluzoryczna, a bank nie może czerpać korzyści z nieważnej umowy ani przerzucać na konsumenta ciężaru procesowego w sposób, który osłabia unijną sankcję nieważności.

25/12/2025

Szanowni Państwo, to ten czas kiedy trzeba zwolnić. Wesołych Świąt!