Kancelaria Radców Prawnych Ciastko Cichocka

18/05/2026

Nie każda uchwała wspólników w spółce z o.o. może zostać podjęta przy udziale wszystkich wspólników. W praktyce wielu przedsiębiorców nadal nie dostrzega, że naruszenie zasad głosowania przewidzianych w art. 244 k.s.h. może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, w tym podważenia ważności uchwały.

Zgodnie z art. 244 Kodeksu spółek handlowych wspólnik nie może głosować w sprawach dotyczących jego odpowiedzialności wobec spółki, udzielenia mu absolutorium, zwolnienia go z zobowiązania wobec spółki czy też sporu pomiędzy nim a spółką.

Celem tej regulacji jest ograniczenie konfliktu interesów oraz ochrona interesów spółki i pozostałych wspólników. Coraz częściej problem ten pojawia się w spółkach rodzinnych oraz spółkach z ograniczoną liczbą wspólników, gdzie relacje biznesowe i osobiste wzajemnie się przenikają.

W praktyce szczególne ryzyko powstaje przy podejmowaniu uchwał:
– dotyczących odpowiedzialności członków zarządu będących jednocześnie wspólnikami,
– w sprawach absolutorium,
– przy sporach pomiędzy wspólnikiem a spółką,
– w sytuacjach konfliktu interesów wewnątrz spółki.

Warto pamiętać, że samo uczestnictwo wspólnika w głosowaniu, pomimo ustawowego wyłączenia, może prowadzić do skutecznego zakwestionowania podjętej uchwały. Potwierdził to również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II CSK 427/14.

Jednocześnie art. 244 k.s.h. podlega ścisłej interpretacji, co oznacza, że wyłączenie wspólnika od głosowania dotyczy wyłącznie przypadków wskazanych w ustawie i nie może być rozszerzane na inne sytuacje.

W obrocie gospodarczym błędy przy organizacji zgromadzeń wspólników oraz podejmowaniu uchwał nadal należą do najczęstszych źródeł sporów korporacyjnych i ryzyk dla zarządów spółek.

Dlatego przed podjęciem istotnych uchwał warto zweryfikować nie tylko ich treść, ale również prawidłowość samej procedury głosowania oraz potencjalne ryzyka konfliktu interesów.

15/05/2026

Od 8 lipca 2026 r. mają obowiązywać istotne zmiany dotyczące funkcjonowania Państwowej Inspekcji Pracy, które mogą znacząco wpłynąć na sposób prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców zatrudniających pracowników lub współpracowników na podstawie umów cywilnoprawnych.

Planowana nowelizacja przewiduje rozszerzenie kompetencji kontrolnych Państwowej Inspekcji Pracy oraz zwiększenie skuteczności działań organów nadzoru. W praktyce oznacza to wzrost ryzyka kontroli obejmujących nie tylko formalną treść dokumentów, ale również rzeczywisty sposób wykonywania współpracy i organizacji zatrudnienia w przedsiębiorstwie.

Szczególne znaczenie mają projektowane przepisy dotyczące możliwości kwestionowania przez PIP umów cywilnoprawnych zawieranych w warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy. Coraz większe znaczenie będzie mieć bowiem nie sama nazwa zawartej umowy, lecz faktyczny sposób wykonywania obowiązków i organizacji współpracy pomiędzy stronami.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości inspektor pracy będzie mógł wszcząć procedurę prowadzącą do wydania przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Pracy decyzji ustalającej istnienie stosunku pracy oraz zobowiązującej do usunięcia stwierdzonych naruszeń.

Projektowane zmiany przewidują również:
– możliwość prowadzenia kontroli zdalnych,
– możliwość zastosowania środków zabezpieczających już na etapie postępowania,
– rozszerzenie uprawnień interpretacyjnych Państwowej Inspekcji Pracy,
– znaczące podwyższenie sankcji finansowych za wykroczenia przeciwko prawom pracownika.

W ocenie wielu przedsiębiorców oraz praktyków rynku nowe regulacje mogą oznaczać konieczność ponownej analizy dotychczas stosowanych modeli współpracy, procedur kadrowych oraz dokumentacji wewnętrznej.

Nadchodzące zmiany stanowią dobry moment na przeprowadzenie przeglądu obowiązujących umów, weryfikację stosowanych form zatrudnienia oraz ocenę potencjalnych ryzyk prawnych jeszcze przed wejściem nowych przepisów w życie.

W przypadku wątpliwości dotyczących zgodności stosowanych rozwiązań z planowanymi regulacjami warto rozważyć wcześniejszy audyt dokumentacji oraz konsultację prawną pozwalającą ograniczyć ryzyko sporów, sankcji oraz kosztownych konsekwencji po stronie przedsiębiorcy.

12/05/2026

Prawo transportowe - nowe wyzwania dla firm TSL

Branża TSL funkcjonuje dziś w warunkach dynamicznych zmian przepisów oraz rosnącej presji regulacyjnej. Przedsiębiorcy transportowi mierzą się nie tylko ze wzrostem kosztów działalności i większą liczbą kontroli, ale również z istotnymi zmianami w prawie transportowym i prawie pracy.

Szczególne znaczenie mają kolejne etapy wdrażania Pakietu Mobilności. Od 1 lipca 2026 r. obowiązkiem stosowania inteligentnych tachografów drugiej generacji zostaną objęte również busy o DMC od 2,5 t do 3,5 t wykonujące międzynarodowy przewóz drogowy rzeczy, co dla wielu firm oznacza konieczność reorganizacji działalności oraz dostosowania dokumentacji i procedur wewnętrznych.

Jednocześnie przedsiębiorcy muszą przygotować się na planowane zmiany w prawie pracy oraz rozszerzenie kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy. Szczególnie narażone na ryzyko mogą okazać się firmy korzystające z modeli B2B, podwykonawców czy elastycznych form współpracy z kierowcami i spedytorami.

Niezwykle istotne znaczenie mają również zapisy ogólnych warunków zleceń transportowych i spedycyjnych, które bardzo często decydują o zakresie odpowiedzialności przewoźnika, możliwości naliczania kar umownych czy zasadach dochodzenia roszczeń. W praktyce wiele sporów w branży wynika właśnie z niekorzystnych lub nieprecyzyjnych zapisów kontraktowych.

W realiach stale zmieniających się przepisów nawet pozornie drobne błędy w dokumentacji, organizacji współpracy czy procedurach wewnętrznych mogą prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych i organizacyjnych.

Dlatego coraz więcej przedsiębiorców z sektora TSL decyduje się na bieżący audyt dokumentacji, analizę umów oraz stałe wsparcie prawne pozwalające ograniczyć ryzyko sporów i problemów podczas kontroli.

Nasza Kancelaria od lat specjalizuje się w kompleksowej obsłudze firm transportowych, spedycyjnych i logistycznych, wspierając przedsiębiorców w codziennej działalności oraz przygotowaniu do nadchodzących zmian regulacyjnych.

26/04/2026

Zasiedzenie służebności przesyłu w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego - dobra wiadomość dla właścicieli nieruchomości

W dniu 2 grudnia 2025 r. zapadło przełomowe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o sygnaturze P 10/16, dotyczące zasiedzenia służebności przesyłu, które ma istotne znaczenie dla właścicieli nieruchomości obciążonych urządzeniami przesyłowymi.
Trybunał zakwestionował dotychczasową linię orzeczniczą dopuszczającą nabycie przez przedsiębiorstwa przesyłowe, jeszcze przed 3 sierpnia 2008 r., służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu.
W uzasadnieniu podkreślono, że przed wprowadzeniem do Kodeksu cywilnego przepisów o służebności przesyłu nie istniała podstawa ustawowa do kreowania takiego prawa, a właściciele nieruchomości nie mogli mieć świadomości biegu terminu zasiedzenia na ich niekorzyść. W ocenie Trybunału prowadziło to do naruszenia konstytucyjnej ochrony własności oraz zasad bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa.
Szczególnie istotne jest stanowisko, że wykładnia przyjęta wcześniej przez sądy, w tym przez Sąd Najwyższy, miała charakter prawotwórczy i w istocie prowadziła do stworzenia nowego rodzaju ograniczonego prawa rzeczowego, z pominięciem ustawodawcy. Tymczasem, zgodnie z konstytucyjną zasadą numerus clausus, katalog praw rzeczowych nie może być rozszerzany w drodze interpretacji.
Trybunał jednoznacznie wskazał, że nie było możliwe posiadanie ani zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przed wejściem w życie przepisów ją regulujących.
Oznacza to, że w wielu sprawach przedsiębiorcy przesyłowi nie mogą skutecznie powoływać się na zasiedzenie sprzed 2008 r. jako podstawę korzystania z cudzych nieruchomości.
Rozstrzygnięcie to otwiera właścicielom nieruchomości drogę do kwestionowania dotychczasowych roszczeń przedsiębiorstw oraz dochodzenia wynagrodzenia za korzystanie z gruntu.
Nasza kancelaria oferuje kompleksową pomoc w analizie skutków tego wyroku, w tym w ocenie możliwości podważenia zasiedzenia oraz dochodzenia należnych roszczeń. Wspieramy klientów zarówno na etapie negocjacji z przedsiębiorstwami przesyłowymi, jak i w postępowaniach sądowych.

19/04/2026

Otrzymanie pozwu – jak prawidłowo zareagować i czego unikać?

Otrzymanie pozwu powoduje u wielu osób olbrzymi stres. Wiąże się nie tylko z koniecznością podjęcia szybkich decyzji, lecz także z wejściem w sformalizowaną procedurę, rządzącą się określonymi zasadami. Niezależnie od charakteru sprawy, kluczowe znaczenie ma zachowanie spokoju oraz podjęcie działań w wyznaczonym terminie. Doręczenie pozwu wiąże się bowiem z obowiązkiem zajęcia stanowiska, a brak reakcji może skutkować wydaniem wyroku zaocznego, który choć podlega zaskarżeniu, w praktyce znacząco komplikuje sytuację Pozwanego.
Odpowiedź na pozew powinna być sporządzona w sposób przemyślany i kompletny, gdyż to właśnie na tym etapie postępowania Pozwany przedstawia swoje twierdzenia oraz dowody na ich poparcie, a także zarzuty co do stanowiska strony przeciwnej. Postępowanie cywilne opiera się obecnie w dużej mierze na zasadzie koncentracji materiału dowodowego, co oznacza, że spóźnione twierdzenia lub dowody mogą zostać pominięte przez sąd. W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której początkowa reakcja na pozew ma często decydujący wpływ na dalszy przebieg sprawy.
Częstym błędem jest przekonanie, że nieodebranie przesyłki uchroni przed skutkami prawnymi lub „wstrzyma” bieg sprawy. Tymczasem zgodnie z obowiązującymi przepisami, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, stosuje się tzw. fikcję doręczenia. Oznacza to, że pismo, w tym pozew, uznaje się za skutecznie doręczone, mimo że adresat faktycznie się z nim nie zapoznał.
W konsekwencji terminy procesowe rozpoczynają swój bieg, a brak reakcji może prowadzić do poważnych następstw, w tym wydania orzeczenia bez udziału Pozwanego.
Warto również zwrócić uwagę na zmiany mające na celu przyspieszenie postępowań. Sądy coraz częściej dążą do sprawnego rozpoznawania spraw poprzez ograniczanie przewlekłości oraz egzekwowanie terminowości działań stron. W praktyce oznacza to mniejszą tolerancję dla opóźnień czy braków formalnych, co może mieć szczególne znaczenie dla osób działających samodzielnie, bez wsparcia profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec powyższego należy podkreślić, że otrzymanie pozwu nie powinno być traktowane wyłącznie jako formalność, lecz jako moment wymagający podjęcia świadomych i przemyślanych działań. Właściwe przygotowanie się do postępowania, uwzględniające zarówno aktualne przepisy, jak i praktykę ich stosowania, pozwala ograniczyć ryzyko niekorzystnego rozstrzygnięcia i zapewnia większą kontrolę nad przebiegiem sprawy. W wielu przypadkach już na tym etapie możliwe jest bowiem wypracowanie rozwiązań, które pozwalają uniknąć długotrwałego i kosztownego sporu.

17/04/2026

Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego

Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego stanowi szczególną instytucję prawa spadkowego, której celem jest ochrona interesów majątkowych dziecka, w szczególności w sytuacji, gdy masa spadkowa obejmuje zobowiązania przewyższające aktywa. Z uwagi na brak pełnej zdolności do czynności prawnych, małoletni nie może samodzielnie złożyć oświadczenia o odrzuceniu spadku, wobec czego czynność ta dokonywana jest przez jego przedstawicieli ustawowych, najczęściej rodziców.
Jeszcze do niedawna odrzucenie spadku w imieniu małoletniego co do zasady wymagało uprzedniego uzyskania zezwolenia sądu opiekuńczego. Dopiero po uzyskaniu takiego zezwolenia możliwe było skuteczne złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku przed sądem spadku albo notariuszem. Warto przy tym podkreślić, że samo postanowienie sądu opiekuńczego nie zastępuje oświadczenia o odrzuceniu spadku, lecz jedynie umożliwia jego dokonanie.
Istotną zmianę w omawianym zakresie wprowadziła nowelizacja przepisów, która weszła w życie w listopadzie 2023 r. Na mocy art. 101 § 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dopuszczono możliwość odrzucenia spadku w imieniu małoletniego bez konieczności uzyskiwania zgody sądu opiekuńczego w sytuacji, gdy dziecko zostało powołane do dziedziczenia wskutek uprzedniego odrzucenia spadku przez rodzica. Warunkiem skorzystania z tej uproszczonej procedury jest działanie rodziców wspólnie albo za zgodą drugiego z nich, przy jednoczesnym istnieniu pełnej władzy rodzicielskiej po obu stronach.
Należy jednak zaznaczyć, że brak konieczności uzyskania zgody sądu ma charakter wyjątkowy. W dalszym ciągu konieczność ingerencji sądu opiekuńczego występuje w szczególności w sytuacji braku porozumienia między rodzicami, ograniczenia władzy rodzicielskiej lub gdy powołanie dziecka do dziedziczenia nie wynika z uprzedniego odrzucenia spadku przez rodzica. W takich przypadkach ochrona interesów małoletniego wymaga każdorazowej oceny przez sąd.
Z punktu widzenia praktyki niezwykle istotne pozostaje dochowanie terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku, który wynosi sześć miesięcy od dnia, w którym przedstawiciel ustawowy dowiedział się o tytule powołania dziecka do spadku. W sytuacji konieczności uzyskania zgody sądu opiekuńczego bieg tego terminu ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania, co stanowi istotne zabezpieczenie interesów małoletniego.
Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego wywołuje skutki tożsame jak w przypadku osoby pełnoletniej - dziecko traktowane jest tak, jakby nie dożyło otwarcia spadku, co prowadzi do przejścia praw i obowiązków majątkowych na dalszych spadkobierców.
Instytucja ta ma zatem fundamentalne znaczenie w praktyce, pozwalając na skuteczne wyłączenie małoletniego od dziedziczenia w sytuacjach, w których przyjęcie spadku wiązałoby się z ryzykiem odpowiedzialności za długi spadkowe.

15/04/2026

Odszkodowania za zmiany planistyczne – rosnąca liczba spraw w Poznaniu

W Poznaniu obserwujemy rosnącą liczbę pozwów przeciwko miastu, związanych z uchwaleniem nowych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Właściciele nieruchomości coraz częściej decydują się na dochodzenie roszczeń, wskazując, że zmiany planistyczne doprowadziły do istotnego obniżenia wartości ich gruntów.
Zarzuty kierowane wobec miasta dotyczą przede wszystkim zmiany przeznaczenia nieruchomości, gdyż w wielu przypadkach tereny, które wcześniej mogły być wykorzystywane pod zabudowę mieszkaniową lub inwestycyjną, zostały objęte ograniczeniami lub przeznaczone na inne cele.
W konsekwencji dochodzi do sporów, w których właściciele żądają od miasta odszkodowania albo wykupienia nieruchomości lub jej części, na podstawie art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Sprawy tego typu wymagają jednak precyzyjnego wykazania wpływu zmian planistycznych na wartość nieruchomości oraz odpowiedniego przygotowania prawnego i dowodowego.
Nasza Kancelaria posiada doświadczenie w prowadzeniu postępowań dotyczących roszczeń planistycznych. Oferujemy kompleksową pomoc - od analizy sytuacji i oceny zasadności roszczeń, po reprezentację w negocjacjach i w postępowaniach sądowych. W przypadku zmian planów miejscowych warto działać szybko i skorzystać z profesjonalnego wsparcia.

03/04/2026

27/03/2026

Szanowni Państwo,

w ramach cyklu prezentującego osoby tworzące Nasz Zespół z przyjemnością przedstawiamy aplikantkę radcowską III roku Martynę Kwiatecką, która od stycznia tego roku wspiera nasz zespół swoją wiedzą i zaangażowaniem.

21/02/2026

Wspólniczki Kancelaria Radców Prawnych Ciastko Cichocka po raz kolejny miały przyjemność uczestniczyć wczoraj w Wielkiej Gali Liderów Polskiego Biznesu, wieńczącej ###III edycję konkursu Lider Polskiego Biznesu. Serdecznie dziękujemy Business Centre Club za zaproszenie i gratulujemy wszystkim laureatom.