Prawa Małego Człowieka

09/07/2026

Zobaczcie! W 2017 poszłam na kurs chustonoszenia i bum! Współpraca na lata i tyle cudownych doświadczeń! Dziękuję Fundacja Matecznik ❤️

Od czego zaczyna się wielkie zmiany? Czasem od kawy, a czasem od poczucia, że młodzi rodzice potrzebują kogoś, kto nie będzie do nich mówił „paragrafem”, tylko po ludzku. ☕️

W 2017 roku poczułyśmy, że warsztaty i konferencje o prawach to za mało. Chciałyśmy dać Wam coś więcej: bezpłatne wsparcie prawne w miejscu, gdzie nikt nie patrzy krzywo na wózek czy przewijanie dziecka. Idealnie nadawało się do tego nowo powstałe poznańskie Centrum Inicjatyw Rodzinnych. Pozostało „tylko” znaleźć prawników z misją i... wtedy pojawiła się Ona.
Agata Dawidowska Zaczęło się od kursu chustonoszenia, gdzie Agata uczyła się nosić swoje dziecko pod czujnym okiem Alicji, a skończyło na dekadzie wspólnej walki o lepszą opiekę okołoporodową. Agata tak wspomina tę naszą wspólną podróż:

„Kiedy 10 lat temu powstawał Matecznik, byłam już mamą dwójki dzieci. Pamiętam, jak „wyhaczyłam” Fundację na Facebooku – od razu poczułam, że to miejsce, którego potrzebowałam. Zaczęło się klasycznie: od zapisu na kurs chustonoszenia. Potem był newsletter. Nie był to jednak jeden z tych maili, które lądują w koszu – każdy czytałam od deski do deski, chłonąc wiedzę i energię, którą dziewczyny przekazywały światu.
Przełom nastąpił tuż po narodzinach mojego trzeciego dziecka. Byłam wtedy po kilku ważnych konsultacjach z Matecznikiem dotyczących mojego porodu. I wtedy, w jednym z newsletterów, mignęło mi ogłoszenie: „Matecznik poszukuje prawnika lub prawniczki do wsparcia rodziców w zakresie prawa pracy”.
To był impuls. Odpisałam natychmiast.
Kilka tygodni później siedziałam naprzeciwko Alicji w uroczej przyjaznej dzieciom kawiarni. Obie miałyśmy przy sobie nasze małe dzieci – to była najbardziej naturalna i „ludzka” rozmowa na temat współpracy, jaką można sobie wyobrazić. Od razu poczułyśmy, że nadajemy na tych samych falach. Od tamtego spotkania minęły lata. Moja rola w Fundacji ewoluowała razem z moimi dziećmi i samym Matecznikiem - zaczęłam od prowadzenia warsztatów dla rodziców z zakresu prawa pracy, pomagając im odnaleźć się w gąszczu przepisów okołoporodowych. Z czasem wzięłam pod opiekę tematy najtrudniejsze, ale i najważniejsze dla mojego serca – walkę o prawa pacjentek na oddziałach porodowych. Dziś, patrząc wstecz na tę dekadę, widzę coś więcej niż tylko współpracę zawodową. Przez te lata ogromnie zżyłam się z Fundacją, a Alicja i Ania stały się dla mnie kimś znacznie bliższym niż tylko „zarządem”. Mateczniku, dziękuję za te 10 lat! Za to, że pozwalacie mi łączyć pasję do prawa z misją pomagania innym kobietom. Cieszę się, że mogę być częścią tej niesamowitej wioski.”
💪Agato, my też dziękujemy! Za to, że z prawniczki stałaś się naszą opoką, koleżanką od serca i kimś, kto przeprowadza kobiety przez największe burze. Dobrze, że jesteś w naszej watasze! ❤️

🔁 Zostaw ❤️ i podaj dalej — niech to idzie szerzej.

Razem tworzymy siłę kobiet 💚
🐺 Dołącz do naszej watahy i wesprzyj nas dowolną kwotą – w podziękowaniu otrzymasz dwa nasze wyjątkowe e-booki: „99 pytań o poród” i „69 pytań do położnej POZ”.
👉Wejdź na: https://fundacjamatecznik.pl/wesprzyj-nas/ i zostań częścią naszej misji!

***************************
Post został opublikowany w ramach projektu "STRAŻNICZKI Z MATECZNIKA" sfinansowanego ze środków Narodowy Instytut Wolności - Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach w ramach Programu 2018–2030 Społeczeństwo Obywatelskie KPRM
***************************

06/07/2026

🟢Koniec czerwca to dla mnie czas zamknięcia rocznego sprawozdania. Dane z ostatnich 10 miesięcy pokazują jasno, że biuro RPU w Poznaniu nie jest instytucją fasadową. Wraz z zespołem przyjęliśmy osobiście 255 osób. Sama przeprowadziłam 190 konsultacji mailowych i telefonicznych, odwiedziłam 52 szkoły, rozmawiając z dyrekcją, nauczycielami i przede wszystkim z uczniami podczas dwugodzinnych warsztatów – to z tych bezpośrednich spotkań czerpię największą wiedzę o szkolnej rzeczywistości. W rezultacie doprowadziliśmy do polubownego rozwiązania kilkudziesięciu sporów szkolnych.

🟢Dzień, w którym kończyłam sprawozdanie, zbiegł się z wetem Prezydenta RP do ustawy o Rzeczniku Praw Uczniowskich (nad którą osobiście pracowałam społecznie w zespole przy MEN od 2024 roku). Argumentacja o tworzeniu „szkolnej prokuratury” czy niszczeniu „naturalnego autorytetu nauczyciela” wymaga stanowczego komentarza. Dlatego napisałam tekst, który znajdziecie na moim blogu [link poniżej].

🟢Codziennie zajmuję się sprawami takimi jak: prawo do wyjścia do toalety, napicia się wody na lekcji, dostosowanie czcionki sprawdzianu dla ucznia niedowidzącego czy realizacja orzeczeń poradni psychologiczno-pedagogicznych. To nie są wielkie procesy ani spory ideologiczne. To codzienne wsparcie tam, gdzie system centralny nie dociera.

🟢Katalog praw ucznia nie uderza w pozycję nauczycieli. Szacunek i autorytet buduje się na profesjonalizmie, empatii i transparentnych zasadach, a nie na instytucjonalnej przewadze i braku możliwości odwołania się od decyzji.

🟢Weto prezydenckie jednak nie zmienia sposobu funkcjonowania mojego biura w Poznaniu. Nadal działamy, opierając się na wypracowanych lokalnie relacjach z władzami miasta, kuratorium i siecią zaangażowanych nauczycieli. Praca na rzecz praw dziecka trwa dalej – niezależnie od decyzji na szczeblu centralnym.

27/04/2026

🟠Niebawem miną trzy lata, od kiedy jako Rzeczniczka Praw Uczniowskich codziennie odbieram telefony i odpisuję na wiadomości od uczniów, rodziców oraz nauczycieli z poznańskich szkół. Przez ten czas przez moje biurko przewinęły się setki ludzkich historii – od tych pełnych nadziei, po te skrajnie trudne. Jednak jeden temat powraca jak bumerang w niemal każdym miesiącu nauki: ocenianie zachowania uczniów ze specjalnymi potrzebami.

🟠Słucham o poczuciu niesprawiedliwości, gdy uczeń otrzymuje niższą ocenę za objawy, nad którymi nie w pełni panuje. Z drugiej strony rozmawiam z nauczycielami, którzy często czują się zagubieni w gąszczu przepisów i orzeczeń, starając się zachować obiektywizm wobec całej klasy.

🟠Te historie uświadomiły mi, że powodem konfliktów rzadko jest zła wola. Najczęściej brakuje po prostu konkretnych narzędzi. Ocenianie zachowania osób z ADHD, w spektrum autyzmu czy z innymi trudnościami to wciąż obszar pełen wątpliwości, na których tracą obie strony.

🟠Postanowiłam, że nie możemy zostawić tego w sferze domysłów.
Wspólnie z niesamowitymi ekspertkami – prof. Sylwią Jaskulską z UAM, Ewą Siwecką (dyrektorką Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 4 w Poznaniu) oraz psycholożką Natalią Chodyłą – przygotowałyśmy materiał, który ma realnie pomóc wychowawcom, szczególnie teraz, w gorącym okresie wystawiania ocen na koniec roku.

W tej broszurze nie znajdziecie suchych paragrafów, ale praktyczne wskazówki, jak przełożyć teorię z orzeczeń na codzienne wsparcie. Wyjaśniamy w niej m.in.:
🟠 Dlaczego dosłowność wypowiedzi czy nadmierna ruchliwość to cechy neuroatypowości, a nie powody do obniżania oceny.
🟠 Dlaczego dostosowanie wymagań to nie „taryfa ulgowa”, ale wyrównanie szans na starcie.
🟠 Jak nie wpadać w pułapkę myślenia, że objawy to celowe łamanie zasad.

Chciałabym, żeby ta publikacja stała się wsparciem nie tylko w Poznaniu. Możecie ją pobrać, podesłać kolegom z pokoju nauczycielskiego, udostępnić rodzicom lub po prostu zerknąć do niej, gdy pojawi się dylemat.

Zmieńmy razem to, jak oceniamy. Niech szkoła będzie miejscem, w którym każdy uczeń czuje się naprawdę zrozumiany.

10/03/2026

Już za tydzień odbędzie się Forum Cyfrowego Obywatelstwa. Wydarzenie skierowane jest do osób działających w różnych sektorach na rzecz szeroko rozumianej cyfrowej autonomii oraz ochrony przed negatywnymi skutkami rozwoju nowych technologii. Celem Forum jest międzyśrodowiskowa wymiana wiedzy i doświadczeń.

Drugiego dnia (18.03) zapraszam na sesję tematyczną „Szkoła i dom”, podczas której będę mieć przyjemność wygłosić prelekcję: 🎤 „O wieku cyfrowej dojrzałości”
Tematem przewodnim naszej ścieżki jest rola szkoły w edukacji do higieny cyfrowej.

Patronami sesji są Instytut Cyfrowego Obywatelstwa oraz Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę Wspólnie poszukamy odpowiedzi na pytania o wprowadzanie cyfrowych ograniczeń, wyznaczanie obiektywnego wieku dojrzałości oraz realne strategie wsparcia dzieci i młodzieży.

W ramach sesji wystąpią również:
■ Marta Puciłowska, Fundacja ICO – „Metoda ICO - jak wprowadzać higienę cyfrową w szkole i przedszkolu”
■ Aleksandra Rodzewicz, IBE PIB - Instytut Badań Edukacyjnych – „Twarz polskiej edukacji. O ochronie wizerunku dziecka”
■ Malgorzata Kowalewska, Fundacja Orange oraz dr Anna Buchner, Empowermind – „Dojrzeć do praw”
■ Kamil Śliwowski, Otwarte Zasoby – „Wszystkie oczy na Australię, czyli jak to się robi za granicą?”
■ Kasia Toczko, Fundacja ICO / SIMPLITO – „Rodzice: przebudzenie cyfrowych przewodników”
■ Anna Błaszkiewicz, Fundacja Kosmos dla Dziewczynek – „Dziewczynki i komunikatory, czyli co naprawdę dzieje się na Whatsappie”
■ Małgorzata Maryl-Wójcik, Fundacja UNIQA – „Szczepionka na hejt”
■ Edyta Daszkowska, Fundacja ICO – „Higiena cyfrowa w domu”
■ prof. Iwona Chmura-Rutkowska, UAM – „Przemoc ze względu na płeć w środowisku cyfrowym: co powinni wiedzieć dorośli?”

Zwieńczeniem dnia będzie panel dyskusyjny o nowych normach dostępu do ekranów, w którym udział wezmą: Łukasz Wojtasik (FDDS), Monika Rosa (Sejmowa Komisja ds. Dzieci i Młodzieży), Joanna Popielawska (m.st. Warszawa) oraz Jadwiga Przewłocka (Gemius).

📅 17-18.03.2026 📍 Centrum Nauki Kopernik, Warszawa
Do zobaczenia!

09/02/2026

🟢Czy Polska potrzebuje cyfrowego progu dojrzałości?

🟢W debacie publicznej wiele mówi się o ochronie najmłodszych, ale czas spojrzeć na fakty - obecna luka legislacyjna w zakresie dostępu dzieci do platform cyfrowych uniemożliwia realną realizację art. 72 Konstytucji. Podczas posiedzenia Komisji ds. Dzieci i Młodzieży [22 stycznia 2026] miałam okazję przedstawić ekspertyzę, która rzuca nowe światło na ten problem.

🟢 Zadajmy sobie pytanie, dlaczego jako państwo rygorystycznie chronimy dzieci przed hazardem czy alkoholem, a jednocześnie pozwalamy na ich niekontrolowany udział w mechanizmach cyfrowych, które wykorzystują te same schematy psychologiczne, pozwalamy na niekontrolowane kierowanie do dzieci filmów pełnych reklam i lokowania produktów a także reklam hazardu? 🟢 Dlaczego scena przemocy w telewizji jest limitowana godzinowo (po 20:00 lub 23:00), a ten sam materiał na smartfonie dziecka jest dostępny 24/7 bez żadnej weryfikacji? 🟢 Dlaczego
gry video są oznaczane według ogólnoeuropejskiej klasyfikacji [Pegi] a gry online są dostępne powszechnie? 🟢 Czy zgoda 13-latka na przetwarzanie jego danych osobowych [w tym wizerunku] profilowanie i handel jego uwagą jest w ogóle świadoma i prawnie skuteczna?

Kluczowym założeniem mojej opinii jest to, że dobro dziecka musi stać wyżej niż interes rynkowy korporacji technologicznych.

📖 Pełna treść ekspertyzy dostępna jest tutaj:
https://www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/agent.xsp?symbol=EKSPERTYZY_KOM&NrKadencji=10&KodKom=DIM

Zachęcam do refleksji i dyskusji - z dziećmi, w szkołach, między rodzicami. To od naszych decyzji zależy, w jakim środowisku będą dorastać przyszłe pokolenia.

22/01/2026

Jesienią 2021 roku, kiedy zakładałam bloga Prawa Małego Człowieka, czułam, że chcę pisać o prawach dziecka, że to ważne tematy, które często są pomijane lub niezrozumiałe. Pierwszy tekst, który napisała dotyczył prawa dziecka do wizerunku. Opisałam w nim historię o tym, jak ja sama stałam się ofiarą sharentingu. Nie wiedziałam wtedy, że ten jeden artykuł stanie się fundamentem wszystkiego, co wydarzyło się później.

To właśnie ten tekst przeczytała Magdalena Bigaj. Skontaktowała się ze mną i zaprosiła do pierwszego odcinka podcastu tworzonego w ramach jej nowej fundacji – Instytut Cyfrowego Obywatelstwa . Potem z niedowierzaniem odkryłam, że Magdalena wspomniała o moim wpisie w swojej książce „Wychowanie przy ekranie”.

Przez te kilka lat nasza znajomość przerodziła się w przyjaźń i zaowocowała wieloma wspólnymi projektami. Dlaczego? Bo dla nas obu prawa dzieci to absolutny priorytet, który napędza nas do działania każdego dnia.

Dalej ta droga doprowadziła mnie w miejsce, o którym wtedy, w 2021 roku, nawet nie marzyłam.

Pod koniec zeszłego roku Posłanka Monika Rosa, Przewodnicząca Sejmowej Komisji do Spraw Dzieci i Młodzieży, zwróciła się do mnie z prośbą o przygotowanie ekspertyzy. Temat: „Wizerunek dziecka w świecie cyfrowym i zagrożenia związane z sharentingiem”.

Jestem ogromnie dumna z tego, że moja wiedza prawnicza, którą dzielę się z Wami od lat, ma realne przełożenie na działania ustawodawcy. To niesamowite uczucie wiedzieć, że moja ekspertyza oraz doświadczenie stają się głosem tych, którzy sami o swoje prawa upomnieć się jeszcze nie mogą. Moja praca pomaga kształtować bezpieczniejszą przyszłość dla dzieci w cyfrowym świecie.

Całą opinię oraz ekspertyzę pt. „Świat cyfrowy a ochrona dziecka. Kierunki zmian polityk publicznych w Polsce”, której jestem współautorką, możecie znaleźć na stronie Sejmu [podstrona Komisji ds. Dzieci i Młodzieży w zakładce Prace komisji/ekspertyzy i opinie].

Jeśli chcecie zgłębić temat ochrony wizerunku dzieci i zobaczyć, w jaką stronę powinny iść zmiany w Polsce – zachęcam do lektury! 📖

30/12/2025

🟠Rok 2025 minął mi niesamowicie intensywnie. Pod względem zawodowym działo się naprawdę sporo, a że grudzień to tradycyjnie czas podsumowań, zebrałam najważniejsze momenty w jednym miejscu.

🟠Ogromną radością i dumą była dla mnie nominacja do Nagrody Korczaka – to dla mnie ważne potwierdzenie, że wdrażanie myśli Starego Doktora w codzienną pedagogiczną praktykę ma sens. Kolejnym pięknym wyróżnieniem, które bardzo doceniam, było otrzymanie Medalu im. Komisji Edukacji Narodowej.

🟠Działałam intensywnie na uczelniach – prowadziłam przedmiot „Jednostka a nowe technologie w przepisach prawa krajowego” na studiach podyplomowych z Higieny cyfrowej na Uczelni Korczaka, byłam prelegentką na seminarium naukowym na Wydziale Prawa i Administracji UAM „Statut szkoły w praktyce prawa oświatowego” i mówiłam o prawach i obowiązkach ucznia w statucie szkoły, a także miałam też przyjemność dzielić się wiedzą ze studentami w Edu Centrum na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki UAM podczas fakultetu „prawa człowieka – prawa dziecka – prawa uczniowskie w pracy psychologa i pedagoga”.

🟠Uczestniczyłam jako wykładowczyni w szeregu konferencji, kongresów, szkoleń, spotkań, zebrań dotyczących praw dzieci, praw uczniowskich w szkołach i poza nimi, zajmujących się bezpieczeństwem dzieci i młodzieży także w przestrzeni cyfrowej, prewencją suicydalną i standardów ochrony małoletnich.

🟠Ten rok to również konkretne publikacje. Cieszę się, że do rąk nauczycieli trafiły dwa przygotowane przeze mnie „Niezbędniki” – jeden o pracy z uczniami w spektrum autyzmu w szkołach ponadpodstawowych, a drugi o standardach ochrony małoletnich w kontekście lekcji WF. Zostałam także współautorką książki „Higiena cyfrowa w szkole i w przedszkolu. Poradnik o tym, jak mądrze ją wprowadzić” o podstawach prawnych do wprowadzania higieny cyfrowej w placówkach edukacyjnych. Miałam także zaszczyt napisać posłowie do drugiego wydania „Psychologii prześladowań w szkole” Petera K. Smitha – wskazując na polskie realia prawne wskazanych w publikacji problemów.

🟠Moja praca to było również przygotowywanie ekspertyz – m.in. dla Kancelarii Sejmu w temacie ochrony wizerunku dzieci w świecie cyfrowym a także uczestnictwo w przygotowaniu ekspetyzy na temat kierunków zmian polityk publicznych w Polsce w kontekście ochrony dzieci w przestrzeni cyfrowej i przedstawienie jej na konferencji Bezpieczeństwo osób małoletnich w cyberprzestrzeni organizowanej przez Sejm RP.

🟠Jednak sercem mojej działalności pozostają codzienne sprawy poznańskich uczniów i uczennic. To dziesiątki interwencji, mediacji, setki rozmów i wizyt w szkołach. To ta praca „u podstaw” daje mi najwięcej energii do działania i jest dla mnie najważniejsza.

🟠Dziękuję wszystkim, z którymi miałam przyjemność się spotkać, współpracować i wymieniać myśli. Dzięki Wam udało mi się tyle zdziałać w tym roku. Liczę, że kolejny będzie równie owocny!