01/03/2024
Zakaz zadawania uczniom prac domowych, radykalna redukcja podstawy programowej, odejście od oceniania, prostsze egzaminy… To założenia reformy systemu edukacji nowej władzy, których celem ma być polepszenie samopoczucia uczniów. Podobne założenia w 1956 roku zaprezentował Günther Anders. Niemiecki filozof wskazał jednak na ich prawdziwy cel – przejęcie absolutnej kontroli nad społeczeństwem.
Na wyjątkowo aktualny z polskiej perspektywy tekst Günthera Andersa uwagę w mediach społecznościowych zwrócił Krzysztof Majchrzak. W 1956 roku filozof wskazywał, co totalitarna władza musiałaby zrobić we współczesnej Europie, aby „z góry stłumić wszelkie bunty”. Podkreślał, że brutalne metody tłumienia buntu stosowane w przeszłości choćby Hitlera są już bezzasadne.
- „Wystarczy stworzyć zbiorowe uwarunkowanie tak potężne, że sama idea buntu nie przyjdzie już nawet do głowy”
- pisał.
Jak można tego dokonać?
- „Najlepszym sposobem byłoby formatowanie ludzi od urodzenia poprzez ograniczenie ich wrodzonych zdolności biologicznych...”
- wyjaśniał autor.
- „Następnie kontynuujemy uwarunkowanie poprzez drastyczne obniżenie poziomu i jakości edukacji, sprowadzając ją do formy bezwysiłkowego zajęcia. Osoba niewykształcona ma ograniczony horyzont myślenia, a im bardziej ograniczone jest jego myślenie - materialne, mierne, tym mniej może się buntować. Należy sprawić, aby dostęp do wiedzy stał się coraz trudniejszy i elitarny... Niech pogłębia się przepaść między ludźmi a nauką tak, aby informacje skierowane do ogółu społeczeństwa zostały znieczulone wszelkimi możliwymi treściami - szczególnie bez filozofii. Znów należy użyć przekonywania, a nie bezpośredniej przemocy: będziemy transmitować masowo za pośrednictwem telewizji rozrywkę, która zawsze pochlebia emocjom i instynktowi”
- dodawał.
Podkreślał, że należy zająć umysły społeczeństwa rozrywką, aby nikt nie zadawał pytań, które mogłyby skłonić do myślenia.
- „Seksualność będzie najważniejsza - jako znieczulenie społeczne, nie ma nic lepszego. Ogólnie rzecz biorąc, należy zabronić powagi egzystencji, wyśmiewać wszystko, co ma wysoką wartość, utrzymywać ciągłe apologię lekkości, tak aby euforia reklamy i konsumpcji stała się cenną składową standardu ludzkiego szczęścia i wzorem wolności.”
- wyjaśniał.
- „Tego typu napór na zbiorowość sam w sobie spowoduje taką integrację, że jedynym lękiem (który trzeba będzie podtrzymywać) jest wykluczenie z systemu i tym samym utrata dostępu do warunków materialnych niezbędnych do szczęścia. Masowy człowiek, tak wyprodukowany, powinien być traktowany takim, jakim jest: produktem, cielęciem i musi być monitorowany tak, jak powinno być stado. Wszystko, co pozwala uśpić jego jasność, jego krytyczny umysł jest dobre społecznie, zaś to co mogłoby go obudzić, musi być zwalczone, wyśmiewane, duszone...”
- zauważył w pracy zatytułowanej „Ludzka przestarzałość”.
