06/07/2024
*غالب کی فارسی زبان میں لکھی گئی ایک ایسی غزل جس کا صوفی غلام مصطفٰی تبسم نے پنجابی میں ترجمہ کر کے اس غزل کو لازوال بنا کر کمال کر دیا اور استاد غلام علی خان نے اسے گا کر امر کر دیا*
زمن گَرَت نہ بُوَد باور انتظار بیا
بہانہ جوئے مباش و ستیزہ کار بیا
میرے شوق دا نہیں اعتبار تینوں ، آ جا ویکھ میرا انتظار آ جا
اینوں لڑن بہانڑے لبھنا ایں ، کیہ توں سوچنا ایں سِتمگار آ جا
وداع و وصل جداگانہ لذّتے دارَد
ہزار بار بَرَو ، صد ہزار بار بیا
بھانویں ہجر تے بھانویں وصال ہووے ، وکھو وکھ دوہاں دیاں لذتاں نیں
میرے سوہنیا جا ہزار واری ، آ جا پیاریا تے لکھ وار آجا
رواجِ صومعہ ہستیست ، زینہار مَرَو
متاعِ میکدہ مستیست ، ہوشیار بیا
ایہہ رواج اے مسجداں مندراں دا ، اوتھے ہستیاں تے خود پرستیاں نیں
میخانے وِچ مستیاں ای مستیاں نیں ، ہوش کر ، بن کے ہُشیار آ جا
تو طفل سادہ دل و ہمنشیں بد آموزست
جنازہ گر نہ تواں دید بر مزار بیا
تُوں سادہ تے تیرا دل سادہ تینوں اینویں رقیب کُراہ پایا
جے تُوں میرے جنازے تے نہیں آیا ، راہ تکدا تری مزار ، آ جا
حصار عافیَتے گر ہوس کُنی غالب
چو ما بہ حلقۂ رندانِ خاکسار بیا
سُکھیں وسنا جے تُوں چاہو نا ایں میرے غالبا ایس جہان اندر
آجا رنداں دی بزم وِچ آ بہہ جا ایتھے بیٹھ دے نیں خاکسار آ جا
(نقل کھیر)
