14/08/2026
بعضی ماشینها فقط ماشین نیستند؛ یک تکه از زندگیاند. برای خیلی از ما ایرانیها، پیکان یعنی خاطره. یعنی صدای موتور در صبحهای زود، سفرهای خانوادگی، جاده شمال، صندلی عقب و خوابیدن بچهها وسط راه، بوی بنزین و روکش صندلی، رادیویی که همیشه درست نمیگرفت، صندوق عقبی که برای هر سفری انگار جا کم میآورد… و هزار تصویر کوچک که شاید سالهاست جایی در گوشه ذهنمان ماندهاند.
پیکان بخشی از زندگی چند نسل از ایرانیان بود؛ ماشینی ساده که کمکم از یک وسیله نقلیه فراتر رفت و تبدیل شد به بخشی از حافظه جمعی و فرهنگ روزمره ما.
حالا تصمیم گرفتهایم بخشی از همین خاطره را اینجا، هزاران کیلومتر دورتر از ایران، دوباره زنده کنیم. برای خانه فرهنگ ایرانیان نروژ یک Hillman Hunter قدیمی تهیه کردهایم؛ همان خانواده و ریشهای که پیکان ایرانی از آن متولد شد. خودرویی نزدیک به شصت ساله که مدتها خاموش و فراموششده مانده و حالا قرار است دوباره جان بگیرد. راه زیادی در پیش داریم؛ موتور، ترمزها، باک، رادیاتور، اگزوز، بدنه، رنگ و دهها جزئیات کوچک دیگر باید با حوصله بازسازی شوند. شاید دستهایمان روغنی و لباسهایمان خاکی شود، شاید بعضی قطعات سخت پیدا شوند، اما نتیجه برای ما فقط یک ماشین بازسازیشده نخواهد بود.
میخواهیم روزی برسد که این پیکانِ خاطرهها، دوباره با رنگ قرمز درخشان و قالپاقهای براق جلوی خانه فرهنگ ایرانیان و موس عمبر بایستد؛ نه فقط برای تماشا، بلکه برای اینکه هر کسی از کنار آن رد میشود، برای چند لحظه به گذشته برگردد.
شاید کسی یاد اولین ماشین پدرش بیفتد.
یکی یاد سفرهای کودکی.
یکی یاد تاکسیهای قدیمی تهران.
یکی یاد جادهای در شمال، یک ظهر تابستانی، یا خانهای که دیگر وجود ندارد.
و شاید بچههای امروز، اینجا در نروژ، کنار آن عکس بگیرند و از پدر و مادرشان بشنوند:
«ما با این ماشین خیلی خاطره داریم…»
این پروژه برای ما فقط بازسازی یک خودروی قدیمی نیست؛ بازسازی یک خاطره است.
تکهای از ایران، این بار در نروژ. ❤️🤍💚
