Drechtsteden Echtscheidingen.nl

05/09/2017

nu 60 euro ex btw voor een volledig echtscheidingsconvenant (excl. advocaatkosten)

20/09/2016

Ouderlijk toezicht en internet.

Kinderen brengen steeds meer tijd online door. Het internet heeft kinderen veel nieuwe mogelijkheden gegeven om zichzelf te ontwikkelen, te leren en te spelen, maar heeft tevens nieuwe risico's meegebracht. De internettoegang van het kind is immers niet (automatisch) beperkt tot kindvriendelijke websites. Het kind kan ook websites bezoeken waarvoor het nog te jong is of websites die gevaarlijk gedrag promoten, zoals pro-anorexia- of drugsforums.
Hoe kunnen ouders hun kind bijvoorbeeld het beste beschermen tegen de potentiële negatieve invloeden van het internet, zonder het kind (te veel) te beperken in diens rechten en ontwikkelingsmogelijkheden?
Om het kind de juiste begeleiding te kunnen geven zullen ouders –tot op zekere hoogte- toezicht moeten houden op het internetgedrag van het kind. Zij hebben immers inzicht nodig in wat het kind bezighoudt om het daarbij te kunnen bijstaan en het -indien nodig- in bescherming te kunnen nemen. Volgens artikel 1:247 lid 2 BW zijn ouders (of voogden) met gezag verantwoordelijk voor "het geestelijk en lichamelijk welzijn en de veiligheid van het kind alsmede het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid".
Ouders van tegenwoordig kunnen voor het houden van toezicht gebruik maken van allerlei technologieën, zoals GPS-trackers of speciale parental monitoring-software. Hiermee worden álle online activiteiten van het kind geregistreerd, zoals de inhoud van e-mails en chatgesprekken, zodat ouders deze op een later tijdstip kunnen controleren op schadelijkheid. Het is begrijpelijk dat ouders zich zorgen maken om internetrisico's en het kind hiertegen in bescherming willen nemen. Desondanks is het gebruik van dergelijke software niet altijd wenselijk, aangezien het recht op privacy van het kind hierbij aanzienlijk wordt beperkt en het gebruik ervan nieuwe (privacy)risico's veroorzaakt, vooral ten aanzien van de persoonsgegevensbescherming van het kind.

24/02/2016

Scheiden zonder rechter.
Staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie heeft een voorstel ingediend waarbij echtparen zonder minderjarige kinderen vanaf 2015, kunnen scheiden bij de burgerlijke stand, dus zonder tussenkomst van de rechter. De overheid wil zo minder bemoeienis met scheidingen en echtparen meer verantwoordelijkheid geven. Nu moeten echtparen die willen scheiden altijd langs de rechter. Ook is de bijstand van een advocaat verplicht. Dit duurt meestal enkele maanden en brengt een hoop kosten met zich mee. Volgens Teeven is het simpeler, sneller en goedkoper om echtparen via de burgerlijke stand te laten scheiden. Het voorstel geldt ook voor mensen met een geregistreerd partnerschap zonder minderjarige kinderen.
Echtparen die het er over eens zijn dat ze willen scheiden, dienen samen een persoonlijk verzoek in bij de burgerlijke stand. Vervolgens krijgen ze veertien dagen om hun verzoek te heroverwegen. Blijven ze bij hun besluit? Dan komen ze na veertien dagen nogmaals langs bij de burgerlijke stand. Een ambtenaar toetst hun identiteit en kijkt of beide partijen vrijwillig aanwezig zijn. Zo ja, dan kan het huwelijk worden ontbonden.'
In Nederland worden er jaarlijks ongeveer 34.000 scheidingen uitgesproken. Bij 14.000 van die scheidingen zijn geen kinderen betrokken. Er zou dus veel vraag zijn naar deze administratieve scheiding via de burgerlijke stand. De regeling brengt veel voordelen mee voor echtparen die in goed overleg uit elkaar gaan. Het gaat sneller, kost minder en past beter bij mensen die goed uit elkaar willen gaan. Het kostenaspect is zeker ook van groot belang.
Een groot gevaar, net als bij de flitsscheiding tot 2009, ontstaat bij deze regeling dat alles zo snel kan gaan. Zijn partijen het wel met elkaar eens? Wat als één partij dominant is te koste van de andere partij? Is de ambtenaar van de burgerlijke stand wel het juiste persoon om dit te bepalen? Hebben partijen wel alles en goed verdeeld? De verdeling van de inboedel en de bankrekeningen gaat nog wel maar hoe zit het met de pensioenrechten, lijfrente polissen, schulden, verdeling van de over- of onder waarde van de woning, de bijbehorende polis voor de aflossing, de fiscale gevolgen, ontvangen schenkingen en erfenissen, alimentatie en kosten voor de kinderen enz. iedere scheiding heeft zijn tijd nodig. Is er niet veel te verdelen of zijn er geen complexe zaken te verdelen, dan kan het snel gaan. Maar meestal zijn er zaken waar partijen, zonder druk en onafhankelijk, over moeten kunnen beslissen.
Een scheiding bestaat uit twee onderdelen. De juridische scheiding en de emotionele scheiding. Op het emotionele vlak vraagt iedere partij bij een scheiding zijn eigen tijd. Dit kan voor de andere partij soms frustrerend werken. De onderdelen kunnen elkaar versterken of volledig stop zetten. Als de scheiding in één van de onderdelen niet goed is afgewikkeld, zal dit altijd een bron van frustratie blijven. Het aangaan van een huwelijk is snel gebeurd; handtekening zetten op de huwelijksakte en het feest kan beginnen. Er is echter niets zo complex als het verbreken van diezelfde akte.
Minder bemoeienis van de overheid, sneller en goedkoper zaken kunnen afwikkelen is absoluut een voordeel maar wel onder begeleiding van een deskundige of onder voorwaarde van strikte, goed te hanteren en duidelijke regels.
Laat u altijd door een deskundige begeleiden.

04/02/2016

Erkenning van een kind
Als er sprake is van een huwelijk of per 1 april 2014 van een geregistreerd partnerschap is de man automatisch vader van het kind. Maar niet elke biologische vader is ook een vader volgens de wet. Een biologische vader die niet met de moeder is gehuwd of per 1 april 2014 een geregistreerd partnerschap met de moeder heeft, is geen vader in de zin van de wet van het kind en zal het kind moeten erkennen als hij ook vader in de zin van de wet wil zijn. Daarnaast is het ook voor niet-verwekkers mogelijk om juridisch vaderschap over een kind te krijgen.
Wie kan een kind erkennen?
Niet alleen de biologische vader, maar ook een persoon die het kind niet verwekt heeft, kan een kind erkennen. Dan moet er wel aan een aantal voorwaarden voldaan zijn:
• De man die het kind erkent, moet 16 jaar of ouder zijn.
• De moeder of het kind moet vooraf schriftelijk toestemming geven.
• Erkenning is niet mogelijk door een man die, door bloedverwantschap, niet met de moeder mag trouwen.
• Er mogen niet al twee ouders zijn. Een kind kan niet worden erkend als het kind in familierechtelijke betrekking staat tot twee ouders. Wanneer het kind bijvoorbeeld is geadopteerd door de vrouwelijke partner van de moeder, kan het kind niet meer worden erkend door de verwekker.
• Staat de man die het kind wil erkennen onder curatele, dan is toestemming van de kantonrechter nodig.
Hoe kan een kind worden erkend?
Erkenning vindt plaats bij de ambtenaar van de burgerlijke stand. Een man kan, als hij aan de voorwaarden voldoet een kind op drie tijdstippen erkennen:
• vóór de geboorte (dit noemt met ook wel erkenning van een ongeboren vrucht)
• tijdens de aangifte van de geboorte
• op een later tijdstip
Bij de erkenning zal de ambtenaar van de burgerlijke stand een aantal zaken onderzoeken. Zo zal de ambtenaar de registers van de burgerlijke stand in Nederland raadplegen om uit te sluiten dat het kind al door een andere man erkend is. Ook zal de ambtenaar van de burgerlijke stand controleren of de vader of moeder misschien al met iemand anders getrouwd is. Als de vader of moeder in het buitenland woont, zijn deze gegevens niet direct te controleren. In die situatie zal de ambtenaar altijd om een buitenlandse verklaring van ongehuwd zijn vragen.
Verder zal de ambtenaar van de burgerlijk stand onderzoeken of er schriftelijke toestemming van de moeder vereist is. Als een kind:
• jonger is dan 16 jaar is de schriftelijke toestemming van de moeder nodig
• 12 jaar of ouder is, is de toestemming van het kind nodig
• tussen de 12 en 16 jaar is, is toestemming nodig van moeder en kind
Als de moeder of het kind geen toestemming geeft, kan de rechter vervangende toestemming geven op verzoek van de man die het kind heeft verwekt. Bij een verzoek tot vervangende toestemming moet u een advocaat inschakelen. De rechter kijkt bij het nemen van de beslissing naar de belangen van alle betrokkenen.
Wat zijn de gevolgen van de erkenning voor een kind?
Het erkennen van een kind heeft een aantal juridische gevolgen. Deze gevolgen hebben betrekking op:
• Wettelijk erfrecht. Kinderen zijn de wettelijke erfgenamen van hun ouders. De ouder kan ook wettelijk erfgenaam van het kind zijn, bijvoorbeeld in het geval dat het kind zelf geen nakomelingen of echtgenoot achterlaat.
• Financieel onderhoud van het kind. De biologische vader heeft de verplichting om het kind financieel te onderhouden d.m.v. kinderalimentatie.
• De keuze voor de achternaam van de moeder of vader. De keuze van de achternaam vindt plaats bij de erkenning.
• Mogelijk de nationaliteit van de vader. Dit is afhankelijk van het recht van het land waarvan de vader de nationaliteit heeft.
Het is overigens een misverstand dat een biologische vader pas recht op omgang heeft als hij een kind erkent. De biologische vader kan ook recht op omgang met het kind hebben als omgang tussen hem en het kind in het belang van het kind is. Dat is bijvoorbeeld het geval als er al een persoonlijke band tussen de biologische vader en het kind bestaat.
Geen ouderlijk gezag door erkenning
Door erkenning ontstaat voor de ongehuwde vader niet automatisch het ouderlijk gezag over het kind. Om het gezamenlijk ouderlijk gezag over het kind te krijgen, kan de vader na de geboorte samen met de moeder een verzoek indienen bij de rechtbank.

10/01/2016

Hoe lang duurt de alimentatieverplichting?

Na de inschrijving van de echtscheiding in de registers van de burgerlijke stand van de gemeente waar het huwelijk is afgesloten kan er een verplichting bestaan tot het betalen van partneralimentatie als uw ex-partner onvoldoende inkomsten heeft om in het eigen levensonderhoud te voorzien. Daarbij wordt uitgegaan van de inkomsten ten tijde van het huwelijk.
De maximale termijn voor partneralimentatie bedraagt 12 jaar. Duurde het huwelijk korter dan vijf jaar en zijn er geen kinderen, dan is de termijn gelijk aan de duur van het huwelijk.
De ingangsdatum van de alimentatie is de datum van de inschrijving. Als tijdens de echtscheidingsprocedure maar na de indiening van het verzoek tot echtscheiding bij de rechtbank al alimentatie werd betaald, kan de totale termijn dus langer zijn. Betalingen vóór de indiening van het verzoek zijn geen alimentatiebetalingen; het huwelijk en ook de gemeenschap in het huwelijk zijn dan nog in stand. Bij het einde van de wettelijke termijn stopt de betalingsverplichting automatisch.
Verlenging van de wettelijke termijn
Degene die de partneralimentatie ontvangt, kan de rechter verzoeken de duur van de partneralimentatie te verlengen op grond van zwaarwegende bijzondere omstandigheden. Dit verzoek moet worden ingediend binnen 3 maanden na het einde van de termijn.
In de praktijk blijkt dat een verlengingsverzoek maar zelden wordt toegewezen, meestal als er sprake is van ernstige gezondheidsproblemen waardoor de alimentatiegerechtigde niet in staat was om binnen twaalf jaar in het eigen levensonderhoud te voorzien.
Inkorting van de wettelijke termijn
De alimentatieverplichting kan korter duren dan de maximale wettelijke termijn in de volgende gevallen:
• bij hertrouwen, samenwonen als zijnde gehuwd of aangaan van een geregistreerd partnerschap van de alimentatiegerechtigde Als de samenwoning wordt beeindigd herleeft de vroegere alimentatieverplichting niet.
• bij overlijden van een van de ex-partners.
• als de ex-partners in het echtscheidingsconvenant of op een later moment overeen zijn gekomen dat de alimentatieduur korter duurt.
• indien de rechter bij de echtscheiding of op een later moment een alimentatieduur vaststelt die korter is dan de wettelijke termijn.
• indien de rechter de alimentatie beëindigt, bijvoorbeeld omdat de alimentatiegerechtigde vanaf dat moment geacht wordt in het eigen levensonderhoud te kunnen voorzien.
Deze laatste twee wijzen van beëindiging worden limitering van de partneralimentatie genoemd.

30/12/2015

Voorlopige voorzieningen

Zodra partijen besluiten om te gaan scheiden neemt de hele echtscheidingsprocedure meestal maanden in beslag. Er moeten afspraken worden gemaakt over een mogelijke alimentatie, wie er in de echtelijke woning blijft wonen, hoe verder met de kinderen en een direct noodzakelijke verdeling van de inboedel. Als partijen in goed overleg deze zaken kunnen regelen hoeft dit geen probleem te zijn maar soms kunnen partijen niet tot een goede regeling komen. En toch moet sommige zaken direct goed geregeld worden. Bij de rechter een voorlopige voorziening aanvragen door één van de partijen is dan de enige oplossing. De rechter roept partijen binnen 2 weken bij elkaar voor een mondelingen behandeling. Uiterlijk binnen 2 weken na deze behandeling zal de rechter een uitspraak doen. Deze aanvraag loopt altijd via een advocaat. Er is geen hoger beroep door de andere partij mogelijk tegen deze uitspraak. Wel kan deze tussentijds worden aangepast als de omstandigheden wijzigen. Een verzoek tot een voorlopige voorziening kan zelfs al worden aangevraagd als de echtscheidingsprocedure nog moet starten. De voorlopige voorzieningen blijven geldig totdat de rechter definitief uitspraak heeft gedaan in de echtscheidingsaanvraag. De aanvraag tot een voorlopige voorziening vervalt als niet binnen 4 weken na de uitspraak van de rechter een aanvraag tot echtscheiding is ingediend bij de rechtbank.

26/11/2015

Indexering alimentatie

Ieder jaar wordt door de minister van Justitie de verhoging van de alimentatie vastgesteld. Dit wordt indexering genoemd. Zowel de kinderalimentatie als de partneralimentatieminister wordt per 1 januari 2016 met 1,3% verhoogd. Deze indexering is gekoppeld aan de gemiddelde stijging van de salarissen en het prijsniveau in Nederland. De verhoging geldt zowel voor alimentaties die door de rechter zijn opgelegd als voor alimentaties die door partijen samen zijn afgesproken in het echtscheidingsconvenant. De verhoging vindt automatisch plaats en partijen hoeven hier dus geen nieuwe afspraken over te maken.

03/11/2015

Wanneer kan ik een ander huis kopen of huren tijdens de scheiding?

Tot 1 januari 2012 was het wettelijk zo geregeld dat een partij pas een andere woning kon kopen of huren als de scheiding was ingeschreven door de ambtenaar van de burgerlijke stand in het scheidingsregister. Het huwelijk en de gemeenschap van goederen was dan juridisch beëindigd. Dit kon maanden duren. Na 1 januari 2012 is de gemeenschap beëindigd op het moment dat de advocaat het verzoek tot echtscheiding heeft ingediend bij de rechtbank. Een partij kan nu een huis kopen of huren zonder dat de ander daar (ongewild) ook eigenaar van wordt. Het huwelijk is nu echter nog niet ontbonden maar partijen kunnen nu wel veel eerder een nieuwe start maken.
Ook kan nu een lening worden afgesloten op één naam. Als deze lening is bedoeld voor de huishoudelijke kosten van de gemeenschap is de andere partij nog wel aansprakelijk.

12/10/2015

Sterke toename van het aantal scheidingen!
Huizenmarkt
Het aantal scheidingen neemt toe. Naast de jaarlijkse toename na de vakantieperiode (en kerst) neemt het aantal scheidingen toe door de opkrabbelende woningmarkt. Steeds meer huizen staan niet of nauwelijks meer “onder water” waardoor verkoop mogelijk wordt en de uitgestelde echtscheiding kan worden afgerond. Soms na jaren wachten omdat de extra kosten van twee huishoudens niet haalbaar was. Als broer en zus in de ouderlijke woning blijven wonen en met kinderen die ook niet weten wat er nou eigenlijk is veranderd, vereist een bovenmenselijk aanpassingsvermogen en geeft uiteraard de nodige spanningen. Het “thuis” is voor veel ex-partners in deze situatie, als ook voor de kinderen, geen thuis.
Economie
Ook het vertrouwen in de economie neemt toe, waardoor partijen financieel zelfstandiger worden. De angst voor het verlies van werk neemt af en het vertrouwen in het vinden van een baan en zekerheid neemt toe.
Overheid
De overheid gaat steeds meer de bestaande financiële zekerheid van de alimentatie aanpassen aan de huidige maatschappelijke normen. De alimentatieverplichting voor de partner is nu nog 12 jaar maar zal zeker worden terug gebracht naar 7 of zelfs 5 jaar. Dit maakt voor de ontvanger nog al wat uit. Een scheiding onder de huidige wetgeving is dus voor de ontvanger voordeliger. Ook zal in de nieuwe wetgeving steeds meer verwacht worden dat de ontvangende partner onafhankelijker wordt van zijn of haar ex.
Maatschappelijke normen.
Ook de maatschappelijke veranderingen van normen en waarden verklaren voor een deel de toename. Steeds meer partners gaan op latere leeftijd trouwen. Uit onderzoek blijkt dat oudere, getrouwde partners die een eerdere relatie hebben gehad, een groter risico hebben op een scheiding.
Ook vindt er steeds meer een vergrijzing plaats van de partners die een scheiding aanvragen. Bij veel van deze huwelijken is sprake van een verstandshuwelijk. Opgevoed en opgegroeid in een samenleving waarin een scheiding een uitzondering was, neemt steeds meer het idee plaats dat het huwelijk geen verplichting is en geen optie op elkaars leven. De afwijzende houding van de directe omgeving is sterk afgenomen. Deze groep is ook door vermogen opgebouwd door sparen, erfenissen, vrijkomen van de eigen woning e.d minder gevoelig voor het negatieve financiële effect van een scheiding.

30/09/2015

30/09/2015

foto's met als kenmerk een scheiding