Hilhorst Advocaten

14/12/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 15

Liefde en leeftijd

Met enige regelmaat vragen – vooral jonge – mensen ons wat in Nederland eigenlijk de ondergrenzen zijn voor het hebben van seks met iemand die jonger is dan zijzelf. Hoewel het onderwerp nogal taboe is en je snel het risico loopt om voor “pedo” uitgemaakt te worden als je er naar vraagt, is de vraag op zichzelf zo gek nog niet. Want er is een vrij schimmig gebied in wat wél en niet kan voor jongeren. Reden voor ons om deze maand eens aandacht te besteden aan dit thema. Wil je meer weten over strafbare liefde? Lees dan het volledige artikel op onze website!

Minderjarigen worden in de wet in drie verschillende categorieën opgedeeld:
- minderjarigen van onder de 12 jaar,
- minderjarigen van 12, 13, 14, en 15 jaar, en
- minderjarigen van 16 en 17 jaar.

Kort gezegd, is het voor zowel meerderjarigen als minderjarigen nooit toegestaan om seks te hebben met personen van onder de 12 jaar oud. Onder seks wordt verstaan: handelingen die bestaan of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam. In de rechtspraak is bepaald dat hiervan al snel sprake is; het gaat namelijk om iedere vorm van binnendringen met een seksuele strekking.

Bij de tweede categorie minderjarigen ligt het ingewikkelder. In tegenstelling tot de eerste categorie is voor een veroordeling namelijk een ontuchtig karakter vereist: alleen seksuele handelingen die in strijd zijn met een sociaal-ethische norm zijn strafbaar. Seks tussen meerderjarigen en personen van beneden de 16 jaar oud wordt binnen onze samenleving niet geaccepteerd en is zodoende strafbaar. Daarentegen kan seksueel contact tussen minderjarige leeftijdsgenoten wél straffeloos blijven. Bij de beoordeling wat wél en niet is toegestaan, zijn de omstandigheden van het geval doorslaggevend.

Het hebben van seks met minderjarigen van 16 of 17 jaar oud is in beginsel niet verboden bij wet, ook al ben je zelf meerderjarig. Wél zijn bepaalde handelingen en gedragingen verboden om deze categorie minderjarigen te beschermen. Zo is het strafbaar om een minderjarige (op welke wijze dan ook) te betalen voor de seks (prostitutie) en mag de seks niet gefilmd worden (vervaardigen kinderporno). Ook het misbruik maken van een gezagsverhouding of tot seks verleiden door middel van giften of beloftes is strafbaar en kan tot strafvervolging leiden.

Let op, bij de in de wet genoemde categorieën gaat het om de échte leeftijd van de minderjarige waarmee je het bed in duikt. Zodoende kan je je schuldig maken aan een strafbaar feit terwijl je denkt seks te hebben met een meerderjarigen. Hoewel dat weinig lustopwekkend is, doe je er dus goed aan om de leeftijd van je potentiële bedpartner tijdig en grondig te controleren.

BONUSWEETJE I:
Tot oktober 1991 konden alleen meisjes als slachtoffer van deze delicten worden aangemerkt, sindsdien kunnen ook jongens het slachtoffer zijn.

BONUSWEETJE II:
Sexting is tegenwoordig een hot item in zowel positieve als negatieve zin: veel mensen vinden het leuk maar er zijn ook gevaren aan verbonden. Sexten met iemand die minderjarig is (dus tot 18 jaar), is in ieder geval een hele duidelijke no go! Het kan worden gekwalificeerd als het medeplegen van het maken van kinderporno en is strafbaar; zelfs als de minderjarige het zelf ook wil!

01/11/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 14

Het nieuwe fietsen

De fiets is weer actueel in het strafrecht! Waarom? Omdat de regering inmiddels toch maar overstag is gegaan en heeft besloten om per 1 juli 2019 het gebruik van elektronische communicatieapparatuur (lees: je telefoon) op de fiets te verbieden. Reden genoeg voor ons om even stil te staan bij de nieuwe regelgeving. Neem je nooit de fiets? Ook dan is dit bericht relevant voor je want de regels veranderen ook voor automobilisten!

Goed, de nieuwe regel dus: het is alle bestuurders van voertuigen per 1 juli 2019 verboden om “tijdens het rijden een mobiel elektronisch apparaat dat gebruikt kan worden voor communicatie of informatieverwerking vast te houden. Onder een mobiel elektronisch apparaat wordt in elk geval verstaan een mobiele telefoon, een tabletcomputer of een mediaspeler”. Dat is nogal een mond vol. Wat verandert er nu precies?

Allereerst vindt er de uitgebreid in het nieuws besproken verruiming van het verbod naar “alle bestuurders van voertuigen” plaats. Dit betekent dus dat niet meer alleen automobilisten, motorrijders, brom- en snorfietsers onder het verbod vallen. Ook bijvoorbeeld fietsers, trambestuurders en (jawel!) rolstoelers vallen vanaf juli volgend jaar onder het verbod. Wie zijn de schuldigen voor deze uitbreiding? De telecomproviders en de elektrische fiets. Door de steeds groter wordende databundels zijn mensen in het verkeer meer met hun telefoon bezig en door de elektrische fiets zijn de snelheidsverschillen op het fietspad toegenomen.

De tweede verandering in de regelgeving is ook interessant voor alle automobilisten onder ons. Ook voor hen worden de regels namelijk strenger. Tot 1 juli 2019 is het alleen verboden om tijdens het rijden een mobiele telefoon vast te houden (hierover meer in “Rechten en Plichten 2” op onze facebookpagina). Na 1 juli 2019 wordt het echter verboden om een mobiel elektronisch apparaat dat gebruikt kan worden voor communicatie of informatieverwerking vast te houden. Dat is ongeveer zo breed als het kan worden in de wereld van de gadgets. Wezen wij in een eerder artikel nog fijntjes op het feit dat je nog wel alle apparaten mocht vasthouden die geen verbinding konden maken met een mobiel netwerk, per 1 juli 2019 is het vasthouden van je ouderwetse MP3-speler en je navigatiesysteem dus ook uit den boze! Het lijkt wel alsof de regering onze artikeltjes leest.

Is er ook goed nieuws? Ja er is ook goed nieuws. Wij kwamen in maart 2018 met het bericht dat het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden had geoordeeld dat het bedienen van een smartphone die in een telefoonhouder zit, niet valt onder het verboden “vasthouden”. Voor zover wij hebben kunnen achterhalen is de rechtspraak op dit punt niet veranderd. Nu het verbod ook ná 1 juli 2019 geldt op het vasthouden van je gadget, lijkt het erop dat het legaal blijft om je te laten afleiden door een telefoon in de telefoonhouder. Appverslaafde fietsers zouden dus kunnen overwegen om een telefoonhouder op hun stuur te monteren.

Maar er is meer: het verbod blijft enkel “tijdens het rijden” gelden. Sta je stil, dan zit je goed, mits je daardoor geen hinder of gevaar voor het overige verkeer veroorzaakt. Ook dat biedt mogelijkheden voor diegenen onder ons die niet zonder hun mobieltje kunnen. Tot slot, voor diegenen die de grenzen van de nieuwe wet willen verkennen: het verbod ziet enkel op “mobiele” apparaten. Het is dan ook goed te verdedigen dat je apparatuur zonder accu of batterij tijdens het rijden mag vasthouden. Wat je daar precies aan hebt, weten we zelf echter nog niet precies…

Alles bij elkaar dus een forse verruiming maar het blijft mogelijk om je telefoon te gebruiken als fietser en automobilist. Kun je echt niet zonder vasthouden? Reserveer dan vast even het voor jou toepasselijke boetebedrag op je spaarrekening:
Automobilisten, motorrijders en brommobielers: € 240,-
Brom- en snorfietsers: € 160,-
Fietsers, scootmobielers en rolstoelers: € 95,-

BONUSWEETJE I:
Paarden vallen niet onder het smartphoneverbod omdat een paard niet valt onder de definitie van een voertuig. Appverslaafden, kom te paard! Zonder kar erachter overigens, want dan geldt het verbod weer wel...

BONUSWEETJE II:
De regels voor wagens zijn ook van toepassing op optochten van voetgangers die op de rijbaan lopen. Mocht je ooit een dergelijke optocht leiden, houd je telefoon dan in je zak!

No Results FoundThe page you requested could not be found. Try refining your search, or use the navigation above to locate the post.

01/10/2018

Eis: 7 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor poging tot moord.
Straf: 4 jaar gevangenisstraf voor poging tot doodslag.

Verweer voeren loont.

Een 28-jarige man is maandag door de rechtbank in Leeuwarden veroordeeld tot vier jaar cel, omdat hij de pink van een man heeft afgehakt met een samoeraizwaard. De rechtbank ziet dat als poging tot doodslag.

01/10/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 13

De afgelopen maanden zijn diverse strafrechtelijke uitingsdelicten de r***e gepasseerd. Zo zagen we dat je je sneller schuldig maakt aan het misdrijf belediging dan menigeen denkt en dat de waarheid vertellen is sommige gevallen smaad kan opleveren. De meest hotte vorm van belediging is echter nog niet aan bod gekomen: discriminatie.

Er is binnen het strafrecht sprake van discriminatie als er een ongerechtvaardigd onderscheid wordt gemaakt tussen (groepen) mensen op basis van bepaalde persoonlijke kenmerken. Omdat dit onderscheid op tal van manieren kan worden gemaakt, kent het Wetboek van Strafrecht diverse discriminatiefeiten. De meest in het oog springende verbodsbepalingen zien op groepsbelediging en het aanzetten tot haat, discriminatie of geweld.

Kort gezegd is een uitlating discriminerend als deze de strekking heeft bepaalde (groepen) personen op grond van specifieke, bij deze groep horende, kenmerken bij het publiek in een kwaad daglicht te stellen. Ook het krenken van de eigenwaarde, het aantasten van de eer en goede naam of het onnodig kwetsen van groepen kan als beledigend worden gekwalificeerd.

Voor wat betreft de tweede eis geldt dat er een verband dient te bestaan tussen de beledigende uitlating en de bedoelde groep mensen met betrekking tot hun ras, godsdienst, levensovertuiging, geslacht, seksuele gerichtheid of handicap. Of hiervan sprake is hangt in belangrijke mate af van de bewoordingen die worden gebruikt. In dit kader kiest (bijvoorbeeld) Geert Wilders zijn opmerkingen meestal zorgvuldig. Het krenken van aanhangers van een godsdienst door een opmerking over die godsdienst, is namelijk niet voldoende om te kunnen spreken van groepsbelediging. De groep gelovigen wordt op die manier namelijk niet rechtstreeks getroffen door de beledigende uitspraak. Concluderend is het kritiek hebben op een religie, het heilige boek of een bepaalde Staat in beginsel geen groepsbelediging. Het kritiek hebben op (een groep) personen vanwege specifieke kenmerken (bijvoorbeeld godsdienst) kan dat wel zijn.

BONUSWEETJE
Omdat ook grammofoonplaten als geschriften zijn aangemerkt, is het niet toegestaan om bijvoorbeeld Hitlers redevoeringen tegen de joden in het openbaar ten gehore te brengen. Mocht je de neiging voelen tot dergelijke acties, overleg dan eerst even met een van onze medewerkers.

Wil je meer weten over smaad, smaadschrift en laster? Lees dan het artikeltje op onze website!

Rechten & Plichten 13“Willen jullie meer of minder..?” | De afgelopen maanden zijn diverse strafrechtelijke uitingsdelicten de r***e gepasseerd. Zo zagen we dat je je sneller schuldig maakt aan het misdrijf belediging dan menigeen denkt en dat de waarheid vertellen is sommige gevallen smaad kan ...

26/09/2018

Sommige burgemeesters gebruiken de bevoegdheid tot sluiting van woningen op grond van de Opiumwet te snel en te zwaar. Wij zeggen dat al jaren maar nu is er ook onderzoek naar gedaan.

Drugsbeleid: Het sluiten van woningen om de vondst van drugs gebeurt vaker en sneller. Ook bij kleine hoeveelheden, of als het de eerste keer is. „Het zijn vaak kleinere krabbelaars. Grote criminelen ontspringen de dans.”

02/08/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 12

Smaad en laster zijn eigenlijk zwaardere vormen van belediging. Smaad kan bewezen worden als je iemands goede naam aantast door een concreet feit ten laste te leggen met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven. Oftewel: wanneer je iemand in het openbaar een bepaalde gedraging verwijt om zijn goede naam te bezoedelen.

Belangrijk om te weten is dat iets al snel openbaar is: een besloten forum kan al openbaar zijn en ook iets vertellen aan een journalist terwijl je weet dat die het daarna aan de grote klok zal hangen, kan gelden als doel om ruchtbaarheid te geven.
Rechters nemen minder snel aan dat “een bepaald feit” ten laste wordt gelegd. Daarvoor moet het echt gaan om een concrete gedraging die iemand wordt verweten. De opmerking bijvoorbeeld dat iemand te verleiden is met een zak drop, is eerder een eigenschap dan een gedraging en geldt daarom niet als bepaald feit.

Een verzwaring van smaad is laster. Dat is feitelijk niets meer dan het plegen van smaad terwijl je weet dat hetgeen je iemand verwijt helemaal niet waar is.

Wil je meer weten over smaad, smaadschrift en laster? Lees dan het artikeltje op onze website!

BONUSWEETJE 1
Niet alle beledigingen met een smadelijk karakter zijn strafbaar. De strafbaarheid van een beledigende uitlating vervalt namelijk als er wordt gehandeld tot noodzakelijke verdediging of uit het algemeen belang. Hierbij kan gedacht worden aan een beschuldiging die een redelijk doel dient ten behoeve van het publieke debat. Mocht je de noodzaak zien tot het plegen van smaad, doe het dan ter zelfverdediging of in het algemeen belang!

BONUSWEETJE 2
In de rechtspraak is bepaald dat smaad ook tegen een rechtspersoon kan worden gepleegd. Het belang van een goede reputatie is hierbij het te beschermen belang. Krab je daarom eerst eens achter de oren voordat je op Facebook een modeketen van bijvoorbeeld kinderarbeid beschuldigt!

Pas op je woorden, ook als je de waarheid vertelt!

24/07/2018

Inmiddels wordt merkbaar dat de bezuinigingen op de sociale advocatuur ervoor zorgen dat sommige strafrechtadvocaten moeten uitwijken naar andere rechtsgebieden. Dit komt de kwaliteit van de bijstand niet ten goede. Je kunt immers niet overal in gespecialiseerd zijn. Ook voelt de bezuinigingen maar blijft zich volledig inzetten voor de verdediging in strafzaken.

Sociale advocaten laten zich omscholen, worden actief in andere specialismen en beunen bij om rond te komen. De reden hiervoor is de slechte vergoeding voor het pro-Deowerk.

02/07/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 11

We leven in een wereld waarin steeds vaker discussie bestaat over wat je wel en niet kunt zeggen over andere mensen. Steeds vaker wordt deze discussie ook in het strafrecht gevoerd: aangiften zijn aan de orde van de dag. Van groepsbelediging en aanzetten tot haat of geweld, maar ook van smaad en laster. Op een ander strafrechtelijk niveau gaat het zelfs over vermeende aanslagen van personen die het niet eens zijn met berichtgeving in de media. Reden voor ons om aandacht te besteden aan de vraag wat je wel en niet kunt zeggen. We doen dat in een aantal delen. Vandaag iets wat ons bijna allemaal weleens overkomt: belediging.

Leer wat over de ins en outs van belediging via de link naar onze website of neem genoegen met een korte versie hieronder.

Belediging is een misdrijf en geen overtreding. Dat betekent dat het tot de zwaardere categorie van strafbare feiten behoort. Bij een veroordeling levert het je altijd een aantekening op je strafblad op.

Veel mensen denken – mede door onjuiste berichtgeving in de media – dat er ‘toverwoorden’ zijn waarmee je iemand ongestraft kunt beledigen. Dat is echter niet waar. Woorden zoals mierenneuker, jood en homo zijn op zichzelf niet beledigend maar kunnen wel zo worden ervaren. De rechter bekijkt daarom per geval of woorden als deze wél of niet beledigend zijn.

Ook is het een mythe dat je met je belediging wegkomt onder de vlag van de vrijheid van meningsuiting wanneer je heel eenvoudig “ik vind” voor je belediging zet. Wanneer je in al je vrijheid “ik vind jou een [hier jouw favoriete belediging]” roept naar een politieagent, is dit dus geen garantie voor succes maar voor een aantekening op je strafblad.

BONUSWEETJE 1
Vraag je je af of dit alles alleen geldt voor beledigen naar politieagenten? Nee, dit geldt voor iedereen. Gek genoeg zijn het echter bijna altijd politieagenten die aangifte doen van belediging. Misschien omdat ze toch al op het politiebureau waren…

BONUSWEETJE 2
Een sprankje hoop voor de schelders onder ons: het Gerechtshof Den Haag oordeelde in een uitspraak in 2016 dat het driemaal roepen van het woord “pannenkoek” naar een agent terwijl je wordt aangehouden nog niet de grens van het toelaatbare overschrijdt. We raden je echter niet aan het te proberen ;)

Belediging: je pleegt sneller een misdrijf dan je denkt

04/06/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 10

Geen crimineel, toch wat te verbergen

Veel mensen die zeggen dat ze geen bezwaar hebben tegen vergaande uitbreiding van opsporingsbevoegdheden, zeggen dat omdat ze denken dat het uitbreiden van de mogelijkheden voor opsporing enkel criminelen treft. Omdat ze zichzelf geen crimineel vinden, hebben ze het idee dat zij niet worden geraakt door een uitbreiding van opsporingsbevoegdheden. Dat is niet alleen onjuist in het licht van algemene privacybescherming, maar ook in strafrechtelijk verband.

Het idee van niets te verbergen hebben is voor een belangrijk deel gestoeld op de aanname dat vergaande opsporingsbevoegdheden alleen worden ingezet tegen ‘criminelen’ of ‘terroristen’. Die aanname is onjuist. Opsporingsbevoegdheden worden namelijk ingezet bij het ophelderen (en soms voorkomen) van strafbare feiten, ongeacht of deze feiten gepleegd zijn door ‘criminelen’ of door ‘niet criminelen’. Ze worden dus ook ingezet als jij iets verkeerd doet.
Een voorbeeld: je zit achter het stuur in de auto en krijgt een melding van een e-mailbericht. Omdat je hebt gesolliciteerd en een reactie verwacht, kun je het niet laten héél snel een blik op je telefoon te werpen. Op dat moment steekt net een dame op leeftijd over zonder te kijken. De aanrijding kost haar het leven.
Heb je dat gewild? Heb je het ongeluk op de koop toe genomen? Ben je hier doelbewust over een grens gegaan waarmee je jezelf niet meer onder de groep ‘brave burgers’ schaart maar onder de groep ‘criminelen’? Waarschijnlijk niet.. je voelt je waarschijnlijk ellendig maar geen crimineel. Toch heb je wat te verbergen, want het verschil tussen rijden met en zonder telefoon in de hand kan je in het geval uit het voorbeeld 6 jaar gevangenisstraf schelen. Wij spreken veel mensen die zichzelf niet crimineel vinden, maar moeten de eerste nog tegenkomen die zich in die wetenschap niet even achter de oren krabt voordat hij besluit dat hij niets te verbergen heeft.

Het is – in strafrechtelijk verband – dus niet relevant of je een crimineel leven leidt, maar of je weleens een wet overtreedt. Ga daarom eens bij jezelf na of jij weleens iets doet wat eigenlijk niet mag.. dan heb je misschien meer te verbergen dan je denkt.

01/05/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 9

Smartphones en privacy

Vrijwel iedereen heeft tegenwoordig een smartphone. Logisch, want het zijn nu eenmaal enorm handige apparaten. Waar mensen echter niet bij stilstaan is hoeveel van hun privéleven ze door middel van hun smartphone altijd bij zich dragen. Vergelijk de inhoud van je smartphone maar eens met je huis: grote kans dat je op je smartphone meer persoonlijke foto’s, video’s, bankgegevens, berichten en notities bewaart dan in je huis. De inbreuk op je privacy bij het doorzoeken van je smartphone kan je in sommige gevallen dan ook vergelijken met het doorzoeken van je woning.

Toch zijn er véél meer mensen die desgevraagd klakkeloos de code van hun smartphone geven, dan mensen die zomaar de sleutel van hun huis geven. Als strafrechtadvocaten moeten wij regelmatig mensen waarschuwen niet zomaar de code van hun smartphone te geven. Dat geldt niet alleen voor verdachten maar soms ook voor getuigen. Voor de inbeslagname van je smartphone is namelijk niet vereist dat de bezitter ook daadwerkelijk verdachte is. De smartphone moet simpelweg kunnen dienen om de waarheid aan de dag te brengen.

Maar het wordt enger. Bij een telefoon met gezichtsherkenning of een vingerafdrukscanner zou een officier van justitie technisch gezien in het belang van het onderzoek kunnen bevelen dat een verdachte wordt gedwongen zijn vinger op de telefoon te leggen of in de camera voor gezichtsherkenning te kijken. Daarmee is een kijkje in de persoonlijke wereld van iedere smartphonebezitter dichterbij dan je zou (moeten) willen.

Hoewel jij natuurlijk niets te verbergen hebt, doe je er dan ook goed aan om (1) geen vingerafdrukscanner of gezichtsherkenning te gebruiken om je smartphone te ontgrendelen, (2) altijd in te stellen dat ook je geheugenkaartje gecodeerd is en (3) het ontgrendelpatroon of de pincode van je smartphone niet aan jan en alleman af te geven.

Volgende maand een item over de vraag waaróm je toch wel wat te verbergen hebt terwijl jij niets te verbergen hebt.

01/04/2018

RECHTEN EN PLICHTEN 8

Verschoningsrecht ten opzichte van familie

"You have the right to remain silent! Anything you say can and will be used against you in the court of law!"

Iedereen kent deze zin wel, want zo vertelt de politie in de VS aan verdachten dat ze het recht hebben om te zwijgen. Waarschijnlijk weet ook iedereen wel dat je dit zwijgrecht net zo goed hebt in Nederland. De politie is (net als in de VS) zelfs verplicht om je daarop te wijzen voordat men je vragen gaat stellen over je mogelijke betrokkenheid bij een strafbaar feit.

Waar de politie je voor het vragen stellen níét op hoeft te wijzen is je recht om niet te verklaren over verdachte familieleden. Dat wil echter niet zeggen dat je dat recht niet hebt. In het Wetboek van Strafvordering is vastgelegd dat je geen verklaringen hoeft af te leggen over familieleden die verdacht worden van een strafbaar feit. Dit heet het verschoningsrecht. Dit verschoningsrecht geldt voor kinderen, ouders, en (over)grootouders, maar ook voor (ex-)echtgenoten/geregistreerd partners en voor broers en zussen, ooms en tantes. De grens wordt getrokken bij neven en nichten. Die vallen niet meer onder het verschoningsrecht. Ook de partner waarmee je niet getrouwd bent en geen geregistreerd partnerschap hebt, valt niet meer onder het verschoningsrecht.

Je kunt dus nooit gedwongen worden om een verklaring af te leggen die belastend is voor één of meer familieleden die onder het verschoningsrecht vallen!

BONUSWEETJE:
Overigens kan de politie niemand verplichten tot het afleggen van een verklaring, zelfs niet diegenen die geen verschoningsrecht hebben. Alleen een rechter-commissaris is daartoe bevoegd.