Klopstra c.s. Advocaten en Mediators

15/03/2020

Ook wij willen een bijdrage leveren aan uw en onze gezondheid. Daarom beperken we vanaf heden voor de komende weken fysieke besprekingen aan onze kantoren. Uiteraard zijn we er wel voor u. Voor nieuwe kwesties en voor alle huidige cliënten zijn wij via de mail, de telefoon en Skype volledig bereikbaar. Aan onze dienstverlening verandert daardoor dus verder niets!

Zie en volg onze site: www.klopstra.nl of mail ons via [email protected].

mediator mediation advocaat

24/12/2019

25/04/2018

‘Noordelijke rechtbank frustreert echtscheidingen: het is onwerkbaar'


DvhN 23 april 2018.

De noordelijke rechtbank laat scheidingszaken veel te lang liggen. ,,Het is onwerkbaar’’, zegt Marieke Braak van het in familierecht en scheidingsmediation gespecialiseerde kantoor Braak Advocaten in Groningen.
Mensen die willen scheiden zijn tergend lang bezig met de juridische afwikkeling ervan. Oorzaak: de rechtbanken in Groningen, Assen en Leeuwarden nemen familierechtszaken veel te laat in behandeling.
Ook partners die de vermogensrechtelijke afwikkeling van hun scheiding – al of niet met een mediator – snel en probleemloos oplossen ondervinden vertraging. Voor het fiatteren van het convenant, waarin onder meer afspraken staan over hypotheek, vermogen en alimentatie, hanteert de noordelijke rechtbank een maximum termijn van drie weken. Hoewel het een hamerstuk is, wordt de deadline volgens Braak met regelmaat niet gehaald. ,,Bij mensen die scheiden leidt deze vertraging tot veel teleurstelling .’’
Binnen een week kan ook
Sommige noordelijke familierechtadvocaten sturen de convenanten naar Almelo, ‘waar deze vaak binnen een week worden behandeld’. ,,Daar hebben ze de boel kennelijk wel op orde bij de griffie. Vanuit de noordelijke rechtbank wordt ons nadrukkelijk verzocht dit niet te doen. Hamerstukken leveren de rechtbank veel geld op.’’
Een nog grotere achterstand lopen scheidingszaken op, waarin de partners het niet eens kunnen worden over de afwikkeling. In dat geval moet de rechter zich er inhoudelijk over uitspreken. Braak: ,,Ik wacht in een zaak al een jaar op het plannen van een zittingsdatum. Zaken kunnen zich zo jaren voortslepen.’’
De Groningse familierechtadvocaat Martijn Mok bevestigt het beeld dat Braak schetst. ,,Ik merk in mijn praktijk dat het langer duurt voordat familiezaken op een zitting behandeld worden’’, laat hij weten.
'Rechterstekort'
,,Het is juist dat de doorlooptijd van familierechtzaken ernstig doorloopt’’, schrijft Eveline van Nimwegen van Kappelhof Advocaten in Delfzijl. ,,Dit is niet zozeer het gevolg van het grote aantal scheidingen, maar meer van een rechterstekort.’’
De doorgevoerde bezuinigingen op de rechtspraak zijn volgens Braak en Mok de achterliggende oorzaak. Mok noemt eveneens het digitaliseringsproject KEI, ‘waardoor veel gekwalificeerd (griffie-)personeel is vertrokken’.
Geen nieuw leven
Het leidt ertoe dat veel gescheiden mensen geen nieuw leven kunnen beginnen. Zo kunnen ze geen hypotheek voor een woning afsluiten, omdat banken eisen dat de echtscheiding juridisch is afgewikkeld. Braak: ,,Ze moeten eerst huren, terwijl ze eigenlijk willen kopen. Nu de huizen schaarser en duurder worden, heeft dat veel gevolgen.’’
Ook emotioneel kunnen de ex-partners er veel last van hebben, ‘zeker als er kinderen bij zijn betrokken’. ,,De vertraging heeft een negatieve uitwerking op de onderlinge verhoudingen, die vaak al zijn verstoord. Het maakt ze nog onzekerder dan ze al zijn.’’
De perswoordvoerder van de noordelijke rechtbank laat schriftelijk weten dat ‘de behandeling van zaken langer op zich laat wachten dan gewenst is’. Het is te wijten aan een ‘rechterstekort’.
Dit jaar verwacht de rechtbank 2040 echtscheidingsverzoeken. Daarvan zijn er naar verwachting 265 met verweer. De tijd tussen aanbrengdatum en mondelinge behandeling ligt tussen 12 en 30 weken.
‘Dat je niet weet waar je aan toe bent, vreet energie’
Petra (55) uit Groningen is 32 jaar getrouwd geweest. Met haar ex-partner heeft ze twee volwassen kinderen. In juli 2015 besloten ze te scheiden. De accountant van het bedrijf van haar ex heeft de financiën inzichtelijk gemaakt. Een jaar later was het zover. ,,Onder de streep stond een bedrag dat mijn ex aan mij moest betalen. Zijn reactie was dat hij dat niet kon opbrengen. Daarin bleef hij volharden.’’

Ze nam een advocaat in de arm en vroeg op diens voorspraak in december 2016 bij de rechtbank de scheiding aan. ,,Er moest nu eindelijk eens schot in komen.’’ In juli 2017 moesten ze van de rechtbank tot en met december 2017 de verhinderdata opgeven, de dagen dat ze niet kon komen. In augustus kwam er een beschikking van de rechtbank. Daarin stond dat ze de verhinderdata moesten opgegeven tot en met maart 2018. ,,Het is inmiddels bijna mei en we hebben nog steeds geen reactie gehad.’’

Petra werkte van 1993 tot 1 januari 2016 in het bedrijf van haar ex. Daarna heeft hij haar op straat gezet, maar bleef wel haar salaris doorbetalen. ,,Ik heb weinig opleiding gehad en ben al op leeftijd, dus het is niet makkelijk een baan te vinden. Het liefst wil ik voor mezelf beginnen, maar dan moet ik wel weten waar ik financieel aan toe ben. Hij heeft tegen me gezegd dat hij de doorbetaling van mijn salaris wil verrekenen met het bedrag dat ik nog van hem tegoed heb. ’’

Ze zit in grote onzekerheid, vooral omdat het zo lang duurt en de rechtbank haar niet vertelt wat de reden van de vertraging is. ,,Zo’n scheiding gaat sowieso aan je vreten. Dat je niet weet waar je aan toe bent, kost veel energie.’’
Petra is een gefingeerde naam. Hoe ze echt heet is bij de redactie bekend.

18/04/2017

Nieuwe wetgeving: De beperkte gemeenschap van goederen

Er gaat op vermogensrechtelijk gebied veel veranderen voor degenen die gaan trouwen! Nu geldt nog de gemeenschap van goederen, indien geen huwelijkse voorwaarden zijn opgesteld. Alle vermogensbestanddelen (bezittingen en schulden) van beide echtgenoten vloeien in de gemeenschap van goederen, zowel als ze zijn verkregen/aangegaan voor het huwelijk als tijdens het huwelijk. Bij een eventuele scheiding moet de gehele gemeenschap van goederen bij helfte worden gedeeld. Dit gaat veranderen! Als er geen huwelijkse voorwaarden zijn opgesteld, trouw je niet meer automatisch in gemeenschap van goederen. Wel trouw je dan in een beperkte gemeenschap van goederen. Bezittingen en schulden die voor het huwelijk zijn verkregen/gemaakt, zijn prive vermogen van diegene en worden niet meer verdeeld na een scheiding. Dit valt buiten de beperkte gemeenschap van goederen. Ook erfenissen en schenkingen vallen er buiten, tenzij er in het testament of bij de schenking een insluitingsclausule van toepassing is verklaard. Dus met de nieuwe wetgeving worden alleen de bezittingen en schulden die tijdens het huwelijk zijn verkregen gedeeld bij een eventuele scheiding. Er zal dan ook veel meer dan nu het geval is, sprake zijn van drie vermogens (de beide prive vermogens van de echtgenoten en het gemeenschappelijk vermogen). Daarmee zullen er haast onvermijdelijk discussies ontstaan over vergoedingsrechten over en weer. Het voeren van een goede administratie wordt daarmee nog belangrijker om goed inzichtelijk te houden wie, wat en met welk vermogen heeft gekocht/betaald/afgelost. De nieuwe wetgeving zal 1 januari 2018 in werking treden.

29/02/2016

MEDIATION OOK IN STRAFZAKEN VAAK NUTTIG

Op 25 februari jl. schrijft RTV Noord ‘ruziemakers door rechter naar bemiddelaar gestuurd’. Het betrof een zaak die diende bij de politierechter in Groningen. Een vrouw werd verdacht van een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel door in te rijden op haar buurman. Ter zitting zou zijn gebleken dat het gaat om een lang en slepend burengeschil en dat geen van beiden wil verhuizen. Zonder structurele oplossing blijft dit burengeschil dus voortslepen, ondanks een uitspraak van de politierechter. Vandaar dat de politierechter de zaak heeft aangehouden en de buren heeft verwezen naar een mediator. Lukt het niet om tot een oplossing te komen, gaat de politierechter alsnog een uitspraak doen. Ook in het strafrecht komt mediation dus vaker voor!

mr. Linda Mellens-Schrage, MfN familiemediator en advocaat

19/03/2014

Vrije advocaatkeuze, HvJ EU 7 november 2013, C-442/12, DAS/Sneller

Op 7 november 2013 heeft het Europese Hof van Justitie een arrest gewezen, dat van groot belang is voor het recht van vrije advocaatkeuze. In artikel 4:67 Wet financieel toezicht is het recht van vrije advocaatkeuze wettelijk verankerd, maar het was niet geheel helder of en in hoeverre rechtsbijstandverzekeraars dat recht konden beperken. De wettelijke bepaling is gebaseerd op Unierecht, te weten op de Europese richtlijn 87/344.

De heer Sneller was verzekerd voor rechtsbijstand. Sneller wilde tegen zijn voormalig werkgever een kennelijk onredelijk ontslag procedure starten, waarbij hij zich wilde laten bijstaand door zijn eigen advocaat, waarbij – volgens Sneller – de DAS die kosten zou moeten dragen. DAS was echter alleen bereid om zelf rechtsbijstand te verlenen door middel van een eigen werknemer, die geen advocaat was. Sneller heeft gevorderd dat de kosten van de door hem te kiezen advocaat alsnog door DAS zouden worden vergoed.

Het Gerechtshof oordeelde dat de beperking die de DAS in haar voorwaarden had aangebracht, toelaatbaar was: het recht op vrije advocaatkeuze ontstaat niet reeds door het besluit om ten behoeve van de verzekerde een procedure te voeren, maar daarvoor is ook nodig dat de rechtsbijstandverzekeraar besluit dat rechtsbijstand moet worden verleend door een externe rechtshulpverlener en niet door een van zijn medewerkers.

Sneller is vervolgens in cassatie gegaan, waarna de Hoge Raad twee vragen aan het Europese Hof van Justitie heeft voorgelegd.

Het Hof werd ten eerste de vraag voorgelegd of de verzekeraar mag bedingen dat de kosten van rechtsbijstand van een door de verzekerde vrij gekozen advocaat slechts onder de dekking vallen indien de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden uitbesteed.

Ten tweede werd de vraag voorgelegd of het verschil maakt of voor de procedure wel of niet rechtsbijstand verplicht is.

Het Hof legt richtlijn 87/344 zo uit dat het belang van de verzekerde inhoudt dat deze in het kader van procedures zelf zijn advocaat moet kunnen kiezen. Het Hof kijkt niet alleen naar de woorden van de richtlijn, maar ook naar de context en de doelstellingen die de regeling nastreeft. Uit de richtlijn vloeit voort dat de door DAS gehanteerde beperking van vrije advocaat keuze in strijd is met de richtlijn, zo concludeert het Hof.

Het Hof geeft wel aan dat de kosten van de advocaat tot een bepaald maximum mogen worden vergoed. Ook geeft het Hof aan dat partijen vrij blijven om een hoger niveau van vergoeding van de kosten van rechtsbijstand overeen te komen, eventueel tegen betaling van een hogere premie door de verzekerde.
Het Hof oordeelt – in antwoord op de tweede vraag – dat het geen verschil maakt of het een procedure betreft waarbij rechtsbijstand wel of niet verplicht is. Na beantwoording van deze twee vragen wordt de procedure DAS/Sneller vervolgens weer door de Hoge Raad voortgezet. Te verwachten is dat Sneller de zaak alsnog wint en dat de Hoge Raad oordeelt dat de beperking van de vrije advocaatkeuze zoals DAS die heeft gehanteerd, niet toelaatbaar is.

Voor toekomstige gevallen zal gelden dat de verzekerde zelf zijn advocaat in de arm mag nemen, waarvan de kosten door de verzekeraar moeten worden vergoed. Er zullen daarbij wel voorwaarden gesteld kunnen worden aan de maximaal door de verzekeraar te vergoeden kosten.

21/12/2013

ALIMENTATIE INDEXERING PER 1 JANUARI 2014.

De alimentatiebedragen worden met ingang van 1 januari 2014 met 0,9% verhoogd. Vrijwel alle alimentatiebedragen dienen maandelijks bij vooruitbetaling te worden voldaan. Dit betekent dus dat de betaling van deze maand, als deze ziet op januari 2014, 0,9% hoger dient te zijn dan die van de vorige maand.

20/12/2013

Klopstra | Volders Advocatuur en Notariaat wenst u fijne kerstdagen.

23/09/2013

EIGEN BIJDRAGE VOOR GEFINANCIERDE RECHTSHULP VERHOOGD EN ALS U GAAT SCHEIDEN ZELFS ZEER FORS VERHOOGD!

Per 1 oktober wordt uw eigen bijdrage zoals de overheid deze van u verlangt als u een advocaat nodig bent verhoogd. U kunt via onderstaande link de daarvoor geldende normen zien.

Voor algemeene rechtsbijstand:
http://www.rvr.org/nl/news,2013/09/AMvBII-special-Verhoging-eigen-bijdragen-rechtzoek.html?utm_source=Raad+voor+Rechtsbijstand+&utm_medium=email&utm_campaign=E-nieuwsbrief+special+Besluit+aanpassing+eigen+bijdrage+en+vergoeding+gesubsidieerde+rechtsbijstand%2C+20+sept+2013

Voor rechtsbijstand in echtscheidingen:
http://www.rvr.org/nl/news,2013/09/AMvBII-special-Extra-verhoging-eigen-bijdragen-bij.html?utm_source=Raad+voor+Rechtsbijstand+&utm_medium=email&utm_campaign=E-nieuwsbrief+special+Besluit+aanpassing+eigen+bijdrage+en+vergoeding+gesubsidieerde+rechtsbijstand%2C+20+sept+2013

28/08/2013

Payroll werkgever niet zondermeer nieuwe werkgever!

De werkneemster is op 17 november 1994 bij de werkgever in dienst getreden. In december 2005 is de werkgever met een payrollbedrijf overeengekomen dat het personeel bij dit bedrijf in dienst zou treden. Vanaf die tijd heeft het payrollbedrijf het salaris van de werkneemster betaald. In april 2012 heeft de werkgever aan het payrollbedrijf laten weten geen personeel meer te zullen inhuren als gevolg van bedrijfseconomische omstandigheden. Het payrollbedrijf heeft vervolgens bij UWV WERKbedrijf een ontslagvergunning aangevraagd voor de werkneemster en drie collega’s. Het UWV heeft, in verband met de discussie over de vraag of het payrollbedrijf als werkgever te gelden heeft, de ontslagvergunning voor zover vereist verleend. De werkneemster stelt dat zij niet bij het payrollbedrijf in dienst is gekomen. Zij vordert in kort geding betaling van loon door de werkgever.

De kantonrechter overweegt dat in de constructie die de werkgever eind 2005 heeft willen doorvoeren, het formele en het materiële werkgeverschap uit elkaar worden getrokken. De payrollonderneming is op papier de werkgever, maar het blijft de opdrachtgever/werkgever die het gezag uitoefent. Een dergelijke constructie kan voor de werknemer verwarrend werken. Ook kan de constructie voor de werknemer nadelig zijn, bijvoorbeeld doordat hij niet langer aanspraak kan maken op bepaalde (cao-)voorzieningen. Gelet op de verstrekkende arbeidsrechtelijke consequenties van een dergelijke wisseling van werkgever dient een werkgever een werknemer hierover volledig te informeren en dient aan de wisseling een duidelijke en ondubbelzinnige verklaring van de werknemer ten grondslag te liggen. In onderhavig geval is er geen schriftelijke arbeidsovereenkomst tussen de werkneemster en het payrollbedrijf opgesteld. De werkneemster betwist dat zij mondeling met de wisseling heeft ingestemd. Het feit dat de werkneemster loonbetaling door het payrollbedrijf heeft geaccepteerd en aan dit bedrijf ziekte- en vakantiedagen heeft doorgegeven, leidt er niet toe dat zij bij het bedrijf in dienst is gekomen. De kantonrechter gaat er vooralsnog van uit dat de werkneemster bij de werkgever in dienst is gebleven. De loonvordering is daarom toewijsbaar.



NB. Het omgekeerde geldt ook, namelijk dat een werknemer die bij een payrollbedrijf in dienst is getreden niet stilzwijgend bij de opdrachtgever in dienst komt. Sluit een werknemer een (schriftelijke) arbeidsovereenkomst met het door zijn werkgever aangezochte payrollbedrijf, dan wordt hij geacht daar in dienst te zijn gekomen.

22/04/2013

Mr. Moszkowicz geen advocaat meer

’s-Hertogenbosch, 22 april 2013 - Het Hof van Discipline heeft vandaag in alle zes zaken tegen mr. A.M. Moszkowicz de schrapping van het tableau bevestigd. Dat betekent dat Moszkowicz het vak van advocaat niet meer mag uitoefenen. Het hof acht de advocaat volledig verantwoordelijk voor de tekortkomingen die hem worden verweten en vindt evenals de Raad van Discipline dat Moszkowicz’ werkwijze het vertrouwen in de advocatuur ernstig heeft geschaad.

Ernstig en structureel

Het gaat in deze zaken om een heel scala van ernstige verwijten. Deze spelen zich af over een langere periode en zijn structureel. Mr. Moszkowicz heeft zich gedragen alsof de regelgeving niet voor hem bedoeld was. Hierdoor heeft hij voor alle advocaten geldende regels overtreden, geen verantwoording afgelegd en hebben zijn cliënten niet gekregen wat ze van hem mochten verwachten.

De bezwaren van de deken van de Amsterdamse Orde van Advocaten betroffen het op grote schaal overtreden van de beroepsregels over contante betalingen, bijscholing en het op tijd gereed hebben van de jaarstukken. Ook verweet hij Moszkowicz dat hij zijn verplichting om mee te werken aan het onderzoek naar de verschillende klachten niet nakwam.

Gegronde klachten

De klachten van vijf ex-cliënten laten veelal dezelfde verwijten zien, zoals het niet nakomen van de toezegging dat Moszkowicz zelf als advocaat de stafzaak zou behandelen. Ook klaagden ex-cliënten over onduidelijke verantwoording van (meestal contant betaalde) voorschotten van vaak vele duizenden euro’s, over het declareren van niet-verrichte werkzaamheden en over het niet terugbetalen van te veel betaalde bedragen, ondanks herhaalde toezeggingen. Andere klachten gingen over de voor advocaten belangrijke verplichting om cliënten te wijzen op de mogelijkheid van gefinancierde rechtsbijstand.
Al deze verwijten, zowel de bezwaren van de deken als de klachten van de vijf ex-cliënten, vindt het hof gegrond.

Geheimhoudingsplicht

Een beroep op de geheimhoudingsplicht, zoals mr. Moszkowicz dat heeft gedaan, mag er niet toe leiden dat de Orde van Advocaten geen toezicht meer kan uitoefenen op het gedrag en de praktijkvoering van advocaten. Een advocaat is daarom verplicht de benodigde inlichtingen aan de deken te verstrekken. De deken, die zelf een beroepsgeheim heeft, zal dan de afweging moeten maken tussen de plicht tot geheimhouding en zijn taak om misstanden tegen te gaan. Als hij vindt dat een bezwaar aan de tuchtrechter moet worden voorgelegd, moet hij beslissen op welke wijze hij het bezwaar indient. Het hof heeft in de zes zaken het beroep van Moszkowicz op zijn geheimhoudingsplicht niet gehonoreerd.

Inzicht in fouten

Op de zitting van 21 februari jl. zijn de zes klachten opnieuw besproken. Tijdens het hoger beroep heeft de advocaat te kennen gegeven deels zijn fouten in te zien en zijn ‘leven te willen beteren’ door opleidingen te volgen, zijn kantooradministratie- en organisatie anders in te richten en geen contante betalingen meer te willen ontvangen.
Tot op de dag van de zitting van 21 februari jl. echter waren de jaarstukken over 2009, 2010 en 2011 nog altijd niet gereed en liet de kantoororganisatie nog steeds te wensen over. Ook blijkt uit opdrachtbevestigingen nog steeds niet of mr. Moszkowicz zelf voor zijn cliënt zal optreden en welke werkzaamheden zijn cliënten na vooruitbetaling van het honorarium mogen verwachten.
Bijzonder ernstig vindt het hof dat hij ten tijde van de behandeling in hoger beroep nog steeds geen geld heeft terugbetaald aan zijn financieel gedupeerde ex-cliënten of met hen een regeling heeft getroffen.

Geen lichtere sanctie dan schrapping

Als gevolg van de ernst van de gegrond verklaarde klachten en bezwaren vindt het hof een lichtere sanctie dan schrapping van het tableau niet passend. Bij dat oordeel heeft het hof het tuchtechtelijk verleden van mr. Moszkowicz laten meewegen en ook dat onvoldoende vertrouwen bestaat dat hij zijn werk- en handelwijze daadwerkelijk kan en zal verbeteren.

De schrapping gaat in op 24 april 2013.

16/04/2013

SCHULDHULP TEGEN BETALING VERBODEN EN ALS MISDRIJF STRAFBAAR GESTELD!

Veel organisaties bieden hulp bij schulden. Bij de meeste organisaties hoeven cliënten niet te betalen en is de hulp gratis. Er zijn echter ook organisaties die geld vragen voor hun werkzaamheden, waarbij de kwaliteit van de hulp ook nog te wensen overlaat.

Om te voorkomen dat organisaties misbruik maken van mensen met schulden heeft de wetgever in de Wet op het consumentenkrediet geregeld dat schuldbemiddeling verboden is, tenzij sprake is van:
•gratis schuldbemiddeling;
•schuldbemiddeling door gemeenten, gemeentelijke kredietbanken of andere door gemeenten gehouden instellingen, die zich krachtens hun doelstelling met schuldbemiddeling bezighouden;
•schuldbemiddeling door o.a. advocaten, curatoren (faillissement), bewindvoerders (wsnp) en deurwaarders.

Van augustus 1998 tot juli 2000 gold het Tijdelijk vrijstellingsbesluit schuldbemiddelaars waarbij onder bepaalde voorwaarden wel schuldbemiddeling tegen betaling toegestaan was. Dit besluit is echter niet verlengd.

Schuldbemiddeling tegen betaling door gewone organisaties is dus verboden en strafbaar. Organisaties die het verbod overtreden kunnen strafrechtelijk vervolgd worden. De buitengewoon opsporingsambtenaren van de Belastingdienst Holland-Middenis zijn belast met de opsporing van deze overtreding.

Een overeenkomst om schulden tegen betaling te regelen is nietig. Dit heeft tot gevolg dat alles wat betaald is op grond van onverschuldigde betaling van de organisatie teruggevorderd kan worden. Het terug eisen van het geld moet vanwege verjaring binnen 5 jaar gebeuren.

Er zijn organisaties die proberen via slimme constructies de wet te omzeilen. Het regelen van de schulden is dan gratis, maar tegelijkertijd moet voor het inkomensbeheer wel worden betaald. Wanneer sprake is van een verwevenheid tussen de gratis schuldbemiddeling en het betaalde inkomensbeheer is dit volgens de Hoge Raad eveneens strafbaar. De overeenkomst is ook dan nietig. Alles wat betaald is kan ook dan op grond van onverschuldigde betaling worden teruggevorderd.