12/09/2025
ADVOCATEN ZIJN GEEN DOORGEEFLUIK
Een aantal keren per jaar komt er bij mij een verzoek binnen waarbij mensen die willen scheiden zelf (met hulp van internet en AI) al een ouderschapsplan en convenant (overeenkomst met de financiële afspraken) hebben opgesteld; en of ik dit als advocaat namens hen zo kan indienen bij de rechtbank. Alleen een advocaat kan namelijk een verzoekschrift tot echtscheiding (met een convenant en evt ouderschapsplan) bij de rechtbank indienen.
Dit indienen doe ik NIET op deze wijze. Waarom? Omdat advocaten een eigen (zware) verantwoordelijkheid dragen; zij zijn verplicht alle onderliggende stukken te controleren en hun cliënten volledig te informeren. Advocaten zijn dus geen doorgeefluik van hun cliënten.
Wanneer ik mensen dit dan uitleg, is het veel gehoorde antwoord dat zij dit omslachtig vinden; zij zijn het toch eens en hebben alle informatie al gevonden op internet of een AI-tool. Wanneer mensen dan alsnog mijn hulp vragen en ik inzage krijg in de stukken die zij hebben gemaakt, blijkt altijd dat er zaken ontbreken, toch niet alle informatie bekend was (of zelfs dat het internet en de AI-tool verkeerde informatie had gegeven), en/of ze het op basis van de juiste informatie die ik hen alsnog geef toch andere afspraken willen maken.
Bij deze deel ik de meest voorkomende fouten:
1. Partijen hebben huwelijkse voorwaarden en denken dat er daardoor dan niks te verrekenen valt onderling. Het ligt er echter helemaal aan wat er in die huwelijkse voorwaarden staat. Ook al staat er zelfs (vaak op de eerste pagina) dat er geen gemeenschap van goederen is; kan in de huwelijkse voorwaarden (vaak op een latere pagina) staan dat bij echtscheiding alsnog wordt afgerekend als ware er een gemeenschap van goederen was. Of denk aan een bepaling van een periodiek verrekenbeding (=jaarlijks afrekenen van de inkomens) wat nooit is gebeurd: dan moet meestal alsnog al het vermogen wel worden verdeeld en verrekend.
2. Partijen gaan voor de kinderen een co-ouderschap uitvoeren waarbij zij de zorg precies 50-50 verdelen. Omdat ze de zorg bij helfte delen denken ze dat er dan geen alimentatie hoeft te worden betaald. Dat klopt niet; tenzij je exact hetzelfde inkomen hebt en allebei precies de helft van alle kosten zou betalen (wat eigenlijk nooit voorkomt) moet er altijd alimentatie worden betaald.
3. Mensen vergeten het pensioen. Voor het ouderdomspensioen is het wettelijk uitgangspunt dat het pensioen dat tijdens het huwelijk of geregistreerd partnerschap is opgebouwd moet worden verdeeld. Je mag hier echter ook andere afspraken over maken: je kunt daar vanaf zien, je kunt het verdelen in een andere verhouding dan 50-50 (bv 40-60) of je kunt kiezen voor conversie. Als al wel aan dit ouderdomspensioen is gedacht wordt vaak nog wel het (bijzonder) partnerpensioen vergeten; dit staat los van je ouderdomspensioen.
4. Iemand heeft een bankrekening op eigen naam met een saldo en is getrouwd in algehele gemeenschap van goederen; mensen denken vaak dat als die bankrekening op naam van die partij staat (waartoe de andere partij soms niet eens toegang heeft), het saldo daarop volledig van die partij is. Doordat er een gemeenschap van goederen is, moet het saldo voor de helft worden verrekend met de ander.
5. Mensen spreken zelf een bedrag aan (kinder-of partner)alimentatie af. Hiervoor moet een berekening worden gemaakt. Een familierecht specialist beschikt over de kennis hiervan en heeft een programma hiervoor. Bij kinderalimentatie geldt daarbij dat je nooit minder mag betalen dan de berekening: die afspraak is nietig = niet geldig.
Voorkom dus dat dit u overkomt en schakel de hulp in van een familierecht specialist. Het zal u veel ellende in de toekomst kunnen voorkomen.
