26/12/2019
#សិទ្ធិខាងរូបភាពនៃបុគ្គល
សិទ្ធិខាងរូបភាព គឺជាផ្នែកមួយនៃសិទ្ធិបុគ្គល ដែលទទួលបានការ ការពារដោយក្រមរដ្ឋប្បវេណី។
_មាត្រា ១០ នៃក្រមរដ្ឋប្បវេណីខ្មែរ ចែងថា៖ “សិទ្ធិរបស់បុគ្គល សំដៅទៅលើសិទ្ធិដែលមានអត្ថន័យពាក់ព័ន្ធ នឹងជីវិតរូបកាយ សុខភាព សេរីភាព នាម កិត្តិយស ភាពឯកជន ឬ សិទ្ធិផ្សេងទៀត ដែលជាផលប្រយោជន៍ ទាក់ទងនឹងលក្ខណៈបុគ្គល”។
-សិទ្ធិខាងរូបភាព គឺជាសិទ្ធិរបស់បុគ្គលក្នុងការហាមឃាត់អ្នកដទៃមិនឲ្យ ថត ឬផ្សព្វផ្សាយរូបភាពរបស់ខ្លួន។
ដូច្នេះ បើទោះបីត្រឹមតែថតរូប ហើយមិនយករូបថតទៅផ្សព្វផ្សាយ ក៏ដោយ ក៏ជាការរំលោភលើសិទ្ធិខាងរូបភាពដែរ ប្រសិនបើគ្មាន ការព្រមព្រៀងពីម្ចាស់រូប។
អ្នករំលោភលើសិទ្ធិខាងរូបភាពនេះ អាចត្រូវទទួលទោសខាងរដ្ឋប្បវេណី ផង និងខាងព្រហ្មទណ្ឌផង។
យោងតាមក្រមរដ្ឋប្បវេណី ក្នុងករណីមានការថត ឬផ្សព្វផ្សាយរូបភាព ដោយគ្មានការព្រមព្រៀងពីម្ចាស់រូប ម្ចាស់រូបមានសិទ្ធិ៖
• ទាមទារឲ្យបញ្ឈប់ (មាត្រា ១១)៖ ដូចជា ពេលឃើញគេលើកម៉ាស៊ីន ថតចង់ថត សាមីខ្លួនអាចហាមឃាត់មិនឲ្យថត។
• ទាមទារឲ្យដកចេញនូវលទ្ធផលនៃសកម្មភាពរំលោភ (មាត្រា ១២)៖ បើសិនជារូបភាពត្រូវបានថតរួចទៅហើយ សាមីខ្លួនអាចទាមទារឲ្យលុប រូបនេះចេញពីម៉ាស៊ីនថតវិញ។ បើសិនជារូបថតនេះ ត្រូវបានយកទៅ ចុះផ្សាយរួចហើយ (ដូចជាចុះផ្សាយនៅលើទំព័រវិបសៃត៍ជាដើម) ម្ចាស់រូបអាចទាមទារឲ្យដករូបនេះចេញវិញ។
• ទាមទារសំណងការខូចខាត (មាត្រា ១៣)៖ ប្រសិនបើការថតរូប ឬការផ្សព្វផ្សាយរូបភាពនេះ បានបង្កការខូតខាតណាមួយ ម្ចាស់រូប អាចទាមទារសំណងខូតខាតពីអ្នកប្រព្រឹត្តល្មើសបាន។ សិទ្ធិទាម ទារសំណងខូតខាតនេះ អាចអនុវត្តព្រមគ្នាជាមួយសិទ្ធិទីពីរខាងលើ មានន័យថា ម្ចាស់រូបអាចទាមទារឲ្យបញ្ឈប់ការចុះផ្សាយរូបភាពផង ហើយអាចទាមទារឲ្យសងការខូតខាតផង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នា អ្នក ដែលប្រព្រឹត្តអំពើ ដែលប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិខាងរូបភាពបុគ្គល ក៏អាច ត្រូវទទួលទោសព្រហ្មទណ្ឌដែរ។
_នៅក្នុងក្រមព្រហ្មទណ្ឌ ត្រង់មាត្រា ៣០២ មានចែងថា “អំពើថតរូបភាពនៃបុគ្គលនៅក្នុងទីកន្លែងឯកជន ដោយគ្មានការព្រមព្រៀងពីបុគ្គលនេះទេ ត្រូវផ្តន្ទាទោសដាក់ពន្ធនាគារ ពី ១ខែ ទៅ ១ឆ្នាំ និងពិន័យជាប្រាក់ ពី១សែន ទៅ ២លានរៀល លើកលែងតែក្នុងករណីដែលច្បាប់អនុញ្ញាត”។
មានន័យថា រាល់ពេលដែលចង់ថតរូបអ្នកណាម្នាក់ គឺដាច់ខាតត្រូវតែ មានការព្រមព្រៀងពីសាមីខ្លួនជាមុនជានិច្ច ឬយ៉ាងណា?
ជាគោលការណ៍ គឺត្រូវតែមានការព្រមព្រៀងពីម្ចាស់រូបជាមុនសិនទាំង ការថតរូប និងការយករូបថតទៅផ្សព្វផ្សាយ ព្រោះថា ការព្រមព្រៀង ឲ្យថត មិនមែនមានន័យថា ឲ្យយករូបថតនេះទៅផ្សព្វផ្សាយទេ។
ការព្រមព្រៀងឲ្យថត ឬឲ្យចុះផ្សាយរូបថត អាចជាការព្រមព្រៀង ដោយ ជាក់ច្បាស់ (ម្ចាស់រូបប្រាប់អ្នកថតថា ខ្លួនអនុញ្ញាតឲ្យថតរូប ឬយករូប ថតទៅផ្សព្វផ្សាយ) ឬដោយតុណ្ហី (ម្ចាស់រូបដឹងដែរថា គេថត តែមិន ជំទាស់ ឬដឹងដែរថា គេយករូបទៅចុះផ្សាយតែមិនជំទាស់ គឺមានន័យ ស្មើនឹងយល់ព្រមឲ្យគេថតរូប ឬឲ្យគេយករូបថតទៅចុះផ្សាយ)។
ក៏ប៉ុន្តែ អ្នកថតគួរតែស្វែងរកការព្រមព្រៀងឲ្យបានជាក់ច្បាស់ពីម្ចាស់រូប ប្រសើរជាងការព្រមព្រៀងដោយតុណ្ហី ជាពិសេស បើចង់យករូបថត គេទៅផ្សព្វផ្សាយ ពីព្រោះថា បើ គ្មានការព្រមព្រៀងដោយជាក់ច្បាស់ ជាមុនទេ ម្ចាស់រូបមិនត្រឹមតែអាចទាមទារឲ្យដករូបនេះចេញវិញទេ ប៉ុន្តែ ថែមទាំងអាចទាមទារសំណងជំងឺចិត្តទៀតផង។
ការថតរូបភាពក្រុមមនុស្សកកកុញ ត្រូវតែសុំការអនុញ្ញាតពីម្ចាស់រូប គ្រប់ៗគ្នាឬយ៉ាងណា?
ការថតរូប ឬចុះផ្សាយរូបថតក្រុមមនុស្ស មិនចាំបាច់មានការព្រមព្រៀង ពីម្ចាស់រូបនោះទេ ប្រសិនបើក្នុងរូបថតនេះ គេមិនអាចមើលដឹងថាជារូប របស់អ្នកណាច្បាស់លាស់ទេ។ តាមការពិត ទោះបីថតរូបមនុស្សច្រើនគ្នា ជាក្រុមក៏ដោយ ឬថតមនុស្សម្នាក់ឯងក៏ដោយ ឲ្យតែមនុស្សក្នុងរូបថត គេមិនអាចមើលស្គាល់ទេ គឺមិនមានការប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិខាងរូបភាពទេ។ ដូច្នេះ គេមិនចាំបាច់សុំការព្រមព្រៀងពីម្ចាស់រូបទេ។
ការថត ឬចុះផ្សាយរូបថត របស់មន្រ្តីរដ្ឋាភិបាល ក្នុងទំព័រសារព័ត៌មាន ដោយគ្មានការអនុញ្ញាត តើជាការប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិខាងរូបភាពដែរឬទេ?
ការថតរូប ឬចុះផ្សាយរូបថត របស់មន្រ្តីដែលកាន់មុខងារសាធារណៈ មិន មែនជាការប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិខាងរូបភាពនោះទេ ប្រសិនបើរូបថតនោះ ត្រូវយកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងផលប្រយោជន៍សាធារណៈ។ បុគ្គលដែលកាន់ មុខងារសាធារណៈ (ដូចជា រដ្ឋមន្រ្តី ប្រធានស្ថាប័នសាធារណៈ ឬមន្រ្តី នាំពាក្យស្ថាប័នសាធារណៈ ជាដើម) សុទ្ធតែបានដឹងខ្លួនជាមុនថា ខ្លួន អាចត្រូវគេថតរូប និងចុះផ្សាយរូបថត ដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍ សាធារណៈ។ ដូច្នេះ គេសន្មត់ជាទូទៅថា បុគ្គលសាធារណៈទាំងនោះ បានព្រមព្រៀងជាមុន ឲ្យគេថតរូប និងចុះផ្សាយរូបថតរបស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែ រូបថតនោះអាចប្រើបាន តែក្នុងគោលដៅផលប្រយោជន៍សាធារៈប៉ុណ្ណោះ មិនអាចប្រើក្នុងគោលដៅបម្រើផលប្រយោជន៍ឯកជន ឬគោលដៅពាណិជ្ជកម្មបានទេ៕
ប្រភពរូបភាពFB
