31/08/2026
ខ្ញុំចងចាំទុកCPL Property ListingsLEY Sopheap
ពូកែបាន តែកុំលេចធ្លោពេក
នៅក្នុងទីធ្លានៃល្បែងអំណាច មិនថាក្នុងរាជវាំងសម័យបុរាណ ឬក្នុងការិយាល័យទំនើបនាពេលបច្ចុប្បន្នទេ មានច្បាប់ធម្មជាតិមួយដែលមិនធ្លាប់ប្រែប្រួលគឺ "ដើមឈើដែលដុះខ្ពស់ជាងគេ តែងតែត្រូវខ្យល់បោកបក់ខ្លាំងជាងគេ" ចំណែកឯ "ដែកគោលដែលងើបក្បាលខ្ពស់ជាងគេ តែងតែត្រូវញញួរវាយសង្កត់មុនគេជានិច្ច" មនុស្សជាច្រើនខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការបញ្ចេញភាពវៃឆ្លាត និងសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន ដើម្បីទទួលបានការកោតសរសើរ និងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីថ្នាក់លើ ប៉ុន្តែ តើអ្នកធ្លាប់កត់សម្គាល់ទេថា ពេលខ្លះភាពឆ្លាតវៃដ៏លេចធ្លោពេករបស់អ្នក មិនត្រឹមតែមិនអាចជួយអ្នកឱ្យឡើងឋានៈទេ តែវាបែរជាក្លាយជារណ្តៅកប់អនាគតខ្លួនឯងដោយមិនដឹងខ្លួនទៅវិញ? រាល់ការរស់នៅក្នុងពួកគណៈ ឬស្ថាប័នការងារ ការប្រកាន់យកគោលការណ៍ "ពូកែបាន តែកុំលេចធ្លោពេក" តែងតែក្លាយជាជម្រើសដ៏ឈ្លាសវៃ និងមានសុវត្ថិភាពបំផុត។ ការមានសមត្ថភាពពូកែ តែខ្វះភាពឆ្លាតវៃផ្លូវអារម្មណ៍ និងគ្មានការប្រុងប្រយ័ត្ន មិនមែនជាគុណសម្បត្តិទេ តែវាគឺជា "អាវុធមុខពីរ" ដែលអាចបកមកសម្លាប់ខ្លួនឯងវិញយ៉ាងងាយស្រួល។ នៅក្នុងរង្វង់អំណាច និងការងារ បុគ្គលដែលរស់បានយូរ និងអាចឡើងឋានៈបានខ្ពស់ មិនមែនជាប្រភេទមនុស្សដែលអួតអាងថាខ្លួនឆ្លាតបំផុត ឬវាយឫកមិនស្គាល់មួកម្កុដនោះទេ តែជាអ្នកដែលចេះប្រើប្រាជ្ញាដោយបន្ទាបខ្លួន ស្គាល់កាលៈទេសៈច្បាស់លាស់ និងចេះអានចិត្តអ្នកដឹកនាំ។
ដូចដែលបានលើកឡើង នៅក្នុង គម្ពីរបញ្ចតន្ត្រៈ (Panchatantra) ដែលរចនាឡើងដោយព្រាហ្មណ៍នាម វិស្ណុសម៌ន (Vishnu Sharma) តាំងពីសតវត្សទី ៣ មុនគ្រិស្តសករាជ គឺជារឿងប្រៀបប្រដៅដែលបង្កប់នូវ នីតិសាស្ត្រ ឬក្បួននយោបាយរដ្ឋបាលដ៏កំពូលជាពិសេសក្នុង តន្ត្រៈទី១ (មិត្រភេទ - ការបំបែកមិត្ត) បានឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងច្បាស់អំពីទំនាក់ទំនងរវាង ព្រះរាជា និងមន្ត្រី (ចៅហ្វាយនាយ និងកូនចៅ) គម្ពីរនេះបានបង្ហាញពីគ្រោះថ្នាក់នៃការធ្វើខ្លួនឱ្យលេចធ្លោ ឬឆ្លាតជាងមេដឹកនាំ តាមរយៈទស្សនវិជ្ជាផ្លូវចិត្តថា... " នៅពេលដែលកូនចៅ ឬមន្ត្រីបង្ហាញភាពឆ្លាតវៃ និងឥទ្ធិពលហួសហេតុពេក រហូតធ្វើឱ្យព្រះរាជា (ឬចៅហ្វាយ) មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងអន់ជាង ឬល្ងង់ជាង នោះព្រះរាជានឹងចាប់ផ្ដើមបាត់បង់សន្តិសុខផ្លូវចិត្ត កាលណាភាពភ័យខ្លាចកើតឡើង ទ្រង់នឹងមានចិត្តឥស្សា (ច្រណែន) និងសង្ស័យថា មន្ត្រីដ៏ឆ្លាតម្នាក់នេះ អាចនឹងមានចេតនាដណ្ដើមអំណាច កេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬក្បត់នៅថ្ងៃណាមួយជាមិនខាន"
វិធានការការពារខ្លួនរបស់មេដឹកនាំ ដែលខ្វះទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង បន្ទាប់ពីយល់ថាមានការគម្រាមកំហែង គឺគេតែងតែប្រើអំណាចកម្ចាត់ បញ្ឈប់ ឬរុញច្រានបុគ្គលដែលឆ្លាតជាងខ្លួននោះឱ្យវិនាសបង់ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពកៅអីរបស់ខ្លួន។
សៀវភៅដ៏ល្បីល្បាញទូទាំងពិភពលោកគឺ "The 48 Laws of Power" និពន្ធដោយលោក Robert Greene នៅក្នុងសៀវភៅនេះ ច្បាប់ទី១ ត្រូវបានសរសេរយ៉ាងធំថា... "Never Outshine the Master" (កុំបញ្ចេញពន្លឺ ឬភាពខ្លាំងលើសចៅហ្វាយនាយ)។
លោក Robert Greene បានពន្យល់យ៉ាងងាយយល់ថា ធម្មជាតិរបស់មនុស្សដែលជាមេដឹកនាំ គឺតែងតែចង់មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងពូកែ ឆ្លាត និងជាទីពឹងពាក់ ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមបង្ហាញសមត្ថភាពរបស់អ្នកខ្លាំងពេក ដើម្បីចង់បានការកោតសរសើរ វាអាចនឹងផ្តល់ផលផ្ទុយ ព្រោះវាទៅដាស់នូវអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងភាពអសន្តិសុខរបស់ចៅហ្វាយនាយ។
ឧទាហរណ៍ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រជាក់ស្ដែង នៅរជ្ជកាលស្តេចបារាំង ហ្ល្វីទី ១៤ មានរដ្ឋមន្ត្រីហិរញ្ញវត្ថុម្នាក់ឈ្មោះ Nicolas Fouquet, Fouquet ជាមនុស្សឆ្លាត ពូកែ និងមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ ថ្ងៃមួយ ដើម្បីចង់យកចិត្តស្តេច គាត់បានរៀបចំពិធីជប់លៀងដ៏ធំអស្ចារ្យមួយ ដែលស្អាត និងប្រណិតជាងរាជវាំងរបស់ស្តេចទៅទៀត, ជំនួសឱ្យការសប្បាយចិត្ត ស្តេច Louis XIV បែរជាមានអារម្មណ៍អាម៉ាស់ និងគិតថា Fouquet ចង់បង្ហាញថាខ្លួនអស្ចារ្យជាងស្តេច លទ្ធផលចុងក្រោយ? ប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយមក Fouquet ត្រូវបានស្តេចចោទប្រកាន់ពីបទកិបកេង និងត្រូវចាប់ដាក់គុកអស់មួយជីវិត នេះបញ្ជាក់ឱ្យឃើញថា "ការបង្ហាញភាពឆ្លាតវៃខុសកន្លែង គឺជារឿងវិនាសអន្តរាយ"។
ការមិនបញ្ចេញខ្លួនឱ្យលេចធ្លោហួសហេតុ គឺស្របគ្នាបេះបិទទៅនឹងការបដិបត្តិធម៌ "និវាទោ" ភាពរមទម្យ ឬការបន្ទាបខ្លួន ដែលព្រះពុទ្ធចាត់ទុកថាជាមង្គលដ៏ឧត្តមមួយក្នុងចំណោមមង្គលទាំង ៣៨ ប្រការ។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធតែងតែទូន្មានអំពីគ្រោះថ្នាក់នៃ "មានៈ" ការប្រកាន់តួខ្លួន ការអួតអាង, បុគ្គលដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះពិតប្រាកដ ដែលហៅថាបណ្ឌិត តែងតែមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ មិនអួតអាង ដូចប្រៀបទៅនឹង "ទឹកអន្លង់ជ្រៅដែលហូរស្ងាត់ ផ្ទុយពីទឹកស្ទឹងរាក់ដែលហូរឮសូរខ្លាំង"។
ក្នុងបរិបទនៃការងារ និងការរស់នៅ ការបង្ហាញភាពឆ្លាតវៃហួសហេតុក្នុងចេតនាអួតប្រជែងចង់ឈ្នះ គឺជារឿងដែលជំរុញឱ្យកើតមាននូវ "ទោសៈ" (សេចក្តីក្រោធ) និង "ឥស្សា" (សេចក្តីច្រណែន) ពីអ្នកដទៃ ជាពិសេសគឺទៅប៉ះទង្គិចនឹងអំនួតរបស់ចៅហ្វាយនាយតែម្តង ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកមានបញ្ញាពិតប្រាកដ តែងប្រើប្រាស់ សតិ (ការរលឹកដឹងខ្លួន) និង សម្បជញ្ញៈ (ការដឹងច្បាស់ពីកាលៈទេសៈ) ដើម្បីថ្លឹងថ្លែងថា ពេលណាគួរបញ្ចេញសមត្ថភាពជួយសង្គ្រោះស្ថានការណ៍ ហើយពេលណាគួររក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ដើម្បីចៀសវាងការបង្កើតសត្រូវ និងនាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខដល់ខ្លួនឯង។
តើត្រូវធ្វើខ្លួនបែបណា?
ដើម្បីក្លាយជាមនុស្សពូកែដែលរស់បានយូរ និងឆាប់បានឡើងឋានៈ អ្នកគួរអនុវត្តតាមក្បួន "ពូកែ តែលាក់មុខ" ឬ "ឆ្លាតក្នុងការធ្វើល្ងង់" គឺ
- កុំដណ្ដើមក្រេឌីតចៅហ្វាយ បើអ្នកធ្វើការងារមួយបានជោគជ័យ ចូររុញកិត្តិយសនោះទៅឱ្យមេដឹកនាំខ្លះ ឬធ្វើឱ្យមេមានអារម្មណ៍ថា ជោគជ័យរបស់អ្នកគឺដោយសារតែការដឹកនាំដ៏ល្អរបស់គាត់ ធ្វើបែបនេះ មេនឹងស្រឡាញ់ និងទុកចិត្តអ្នកជាទីបំផុត។
- ចេះសុំយោបល់ទោះបីអ្នកដឹងចម្លើយក៏ដោយ ជួនកាលទោះបីជាអ្នកដឹងពីរបៀបដោះស្រាយបញ្ហាហើយក៏ដោយ ក៏គួរសាកល្បងសួរយោបល់មេដឹកនាំ ដើម្បីឱ្យគាត់មានអារម្មណ៍ថាគាត់មានតម្លៃ ជាមនុស្សសំខាន់ និងមានចំណេះដឹងខ្ពស់ជាងអ្នក។
- បង្ហាញសមត្ថភាពក្នុងកម្រិតមួយដែលចាំបាច់ បង្ហាញភាពពូកែរបស់អ្នកក្នុងការជួយដោះស្រាយបញ្ហាស្ថាប័ន មិនមែនបង្ហាញដើម្បីចង់អួតប្រាប់គេថាអ្នកឆ្លាតជាងនរណាម្នាក់ឡើយ។
- ស្គាល់កាលៈទេសៈ ត្រូវចេះអានទឹកមុខ និងអារម្មណ៍របស់ចៅហ្វាយ បើដឹងថាគាត់ជាប្រភេទមនុស្សដែលច្រណែននឹងកិត្តិយស (Ego ខ្ពស់) អ្នកត្រូវតែបន្ទាបខ្លួនឱ្យបានកាន់តែទាប តែធ្វើការឱ្យបានកាន់តែល្អ។
ភាពឆ្លាតវៃពិតប្រាកដមិនមែនគ្រាន់តែដឹងពីរបៀបធ្វើការងារឱ្យបានល្អនោះទេ តែគឺ ការដឹងថាពេលណាគួរបញ្ចេញ និងពេលណាគួរលាក់បាំង។ ការបន្ទាបខ្លួន មិនមែនមានន័យថាអ្នកអន់នោះទេ តែវាជាយុទ្ធសាស្ត្រនៃការការពារខ្លួនដ៏កំពូល ដូចពាក្យចាស់លោកពោលថា "ចេះឯង ឱ្យក្រែងចេះគេ" និង "ទូកទៅ កុំឱ្យល្អក់ទឹក" ដើម្បីធានាបានទាំងភាពជោគជ័យក្នុងការងារ និងសន្តិភាពផ្លូវចិត្តក្នុងរង្វង់អំណាច។
_____សុវត្ថន៍-Sovathn
#សុវត្ថន៍_Sovathn #ឱកាស #តស៊ូ #ទម្លាប់ល្អ #សេចក្តីស្ងប់ #ចិត្តស្ងប់ #ជោគវាសនាជីវិត #ចិត្ត #ចិត្តប្រាថ្នាចង់បាន #តណ្ហា #ភាពចង់មានចង់បាន #ជោគជ័យ #ជោគជតា #ព្រេងវាសនា #សេចក្តីទុក្ខ #សេចក្តីមិនទៀង #កិលេស #កម្ម #ផលនៃកម្ម #មេរៀនជីវិត #ការពិតនៃសង្គម #ការអភិវឌ្ឍន៍ខ្លួនឯង #សុខភាពផ្លូវចិត្ត #មិត្តភក្ដិ #មេរៀនដ៏មានតម្លៃ #ភាពរឹងមាំ #អ្នកតស៊ូ #សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ #ភាពឯកោ #ការតាំងចិត្ត
