05/08/2026
ഞാൻ സജീവ്..
ഇരുപത്തിയൊന്നാം വയസ്സിൽ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ ചുമലിലേറ്റുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—നല്ലൊരു ജീവിതം. ആ പ്രായത്തിലാണ് എന്റെ കല്യാണം കഴിയുന്നത്. സാമ്പത്തികമായി ഒട്ടും മെച്ചമല്ലാത്ത, വളരെ പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു അവളെ ഞാൻ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടിയത്. ഇല്ലായ്മയുടെ വിഷമം എന്താണെന്ന് നന്നായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്, അവളെ എപ്പോഴും ചേർത്തുപിടിക്കണമെന്നും സന്തോഷത്തോടെ നിർത്തണമെന്നും മാത്രമായിരുന്നു ചിന്ത.
അധികം വൈകാതെ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരു മകനും മകളും വന്നു. കുരുന്നുകളുടെ പുഞ്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ ഭാവി മുഴുവൻ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞതായി തോന്നി. പക്ഷേ, അവരുടെ സന്തോഷത്തിനും വയറു വിശക്കാത്ത ജീവിതത്തിനും വേണ്ടി എനിക്ക് സ്വന്തം നാടും പ്രിയപ്പെട്ടവരെയും പിരിഞ്ഞ് ഗൾഫിലേക്ക് കടൽ കടക്കേണ്ടി വന്നു.
മണലാരണ്യത്തിലെ കൊടും ചൂടിൽ ചോരനീരാക്കി അധ്വാനിക്കുമ്പോഴും മനസ്സിൽ ഒരൊറ്റ പ്രതീക്ഷയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—നാട്ടിൽ എന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്ന എന്റെ കുടുംബം. മാസംതോറും കഷ്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കുന്ന അമ്പതിനായിരം രൂപയോളം മുടങ്ങാതെ ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു. സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ പലതും വേണ്ടെന്നുവെച്ച്, പ്രവാസത്തിന്റെ പ്രയാസങ്ങൾ സഹിച്ചത് അവൾക്കും മക്കൾക്കും യാതൊരു കുറവും വരരുത് എന്ന ഒരൊറ്റ നിർബന്ധം കൊണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ, കാലം എനിക്കായി കാത്തുവെച്ചത് വലിയൊരു നെഞ്ചകം പിളരുന്ന ചതിയായിരുന്നു.
ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ചവളിൽ നിന്ന് കേട്ട ആ വാർത്ത എന്നെ തകർത്തു കളഞ്ഞു. ഞാൻ ചോരനീരാക്കി ഉണ്ടാക്കിയ സമ്പാദ്യവും, അർപ്പിച്ച വിശ്വാസവും, പവിത്രമായി കരുതിയ ബന്ധവും കാറ്റിൽ പറത്തി അവൾക്ക് വേറൊരു അഫയർ ഉണ്ടെന്ന സത്യം ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആ അനുഭവമുണ്ടാക്കിയ വേദന വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു.
പക്ഷേ, എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തളർത്തുന്നത് മറ്റൊരു വേദനയാണ്. ചോരനീരാക്കി അധ്വാനിച്ച് ഞാൻ നെഞ്ചിലേറ്റിയ എന്റെ മക്കൾ ഇന്ന് എന്റെ കൂടെയില്ല. അവരെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നീറുന്ന ഒരോർമ്മയാണ്. ജീവനായി കണ്ടവരിൽ നിന്ന് ചതിയും ഏകാന്തതയും മാത്രമാണ് എനിക്ക് തിരികെ ലഭിച്ചത്.
ഇന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ആ അനുഭവങ്ങൾ എന്നെ വലിയൊരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചു—ചില മനുഷ്യർ നമ്മൾ നൽകുന്ന സ്നേഹത്തിനും ത്യാഗത്തിനും ഒട്ടും അർഹരല്ല എന്ന്. എങ്കിലും തളർന്നു വീഴാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല. എല്ലാ നഷ്ടങ്ങൾക്കും നടുവിലും, അകലെയാണെങ്കിലും എന്റെ മക്കളുടെ ഓർമ്മകളെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത്, തകർന്നുവീണയിടത്തുനിന്ന് ഒന്നേമുതൽ ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ ഞാൻ വീണ്ടും പോരാടുകയാണ്... എനിക്കായി, എന്റെ നാളെയക്കായി.
നന്ദി 🙏
