Budding Lawyers

Budding Lawyers States about the Laws which were not known or noticed by many...

❓ தந்தைக்கு ஆயுள் உரிமை மட்டுமே வழங்கப்பட்ட சொத்தை, அவர் மகனுக்கு செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் மூலம் மாற்றிக் கொடுத்தால் அது செல...
10/06/2026

❓ தந்தைக்கு ஆயுள் உரிமை மட்டுமே வழங்கப்பட்ட சொத்தை, அவர் மகனுக்கு செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் மூலம் மாற்றிக் கொடுத்தால் அது செல்லுபடியாகுமா? திருமணமான பெண் பிள்ளைகளுக்கு தந்தையின் சொத்தில் பங்கு கோரும் உரிமை இருக்கிறதா?

இந்த வழக்கில், சென்னை, கின்டி, மதுவன்காரை, சதானிபேட்டை முதல் தெரு என்ற இடத்தில் 1,782 சதுர அடி நிலம் மற்றும் கட்டடம் உள்ள சொத்து தொடர்பான பாகப்பிரிவினை வழக்கு ஆகும். இந்த சொத்தை முதலில் 1949-ல் தாத்தா விஜயரங்க நாயக்கர் வாங்கினார். 1985-ல் அவர் மகன் வி. சண்முகசுந்தரம் பெயரில் செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் எழுதி வைத்தார். 1986-ல் அந்த ஆவணத்தை ரத்து செய்து, புதிய செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் மூலம் சண்முகசுந்தரத்திற்கு ஆயுள் அனுபவ உரிமை மட்டும் வழங்கி, மீதமான முழு உரிமையும் அவரது பிள்ளைகள் நால்வருக்கும் — மூன்று மகள்கள் மற்றும் ஒரு மகன் — வழங்கப்பட்டது.
இந்த நிலையில், சண்முகசுந்தரம் 2011-ல் தனது மகன் கோவிந்தராஜ் (பிரதிவாதி) பெயரில் செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் எழுதினார். பின்னர் 2014-ல் சண்முகசுந்தரம் இறந்தார்; 2020-ல் அவர் மனைவியும் இறந்தார். அதற்குப் பிறகு மூன்று மகள்களும் — பிரமிளா நாகராஜன், ஜி.சர்மிளா, ஆர்.பாக்கியலட்சுமி — தங்கள் சகோதரன் கோவிந்தராஜுக்கு எதிராக பாகப்பிரிவினை வழக்கு தொடர்ந்தனர். தங்களுக்கு மூன்று பேருக்கும் சேர்த்து 3/4 பங்கு வழங்க வேண்டும் என்றும், தந்தை எழுதிய 2011-ஆம் ஆண்டு செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் செல்லாது என்று அறிவிக்க வேண்டும் என்றும் கோரினர்.
பிரதிவாதி கோவிந்தராஜ் தரப்பில், தந்தை தங்கள் அனைவரின் ஒப்புதலுடன் செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் எழுதினார் என்றும், மகள்கள் திருமணமாகி நகை, ஆபரணங்கள் பெற்றுக்கொண்டு குடும்பச் சொத்தில் பயன்பெற்றுவிட்டனர் என்றும், தான் மட்டுமே பெற்றோரை கவனித்துக்கொண்டதால் சொத்து தனக்கே உரியது என்றும் வாதிட்டனர்.
மகள்கள் தரப்பில், தந்தைக்கு ஆயுள் உரிமை மட்டுமே இருந்தது; சொத்தை மாற்றிக்கொடுக்கும் எந்த உரிமையும் அவருக்கு இல்லை; எனவே அவர் எழுதிய 2011-ஆம் ஆண்டு செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் சட்டப்படி செல்லாது என்றும், தந்தை இறந்த பிறகு நால்வருக்கும் சம பங்கு உரியது என்றும் வாதிட்டனர்.
விசாரணை நீதிமன்றம் மகள்களின் வாதத்தை ஏற்று, 2011-ஆம் ஆண்டு செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் செல்லாது என்று தீர்ப்பளித்து, மூன்று மகள்களுக்கும் சேர்த்து 3/4 பங்கு வழங்கும் ஆரம்ப தீர்ப்பாணை பிறப்பித்தது. இதை எதிர்த்து கோவிந்தராஜ் உயர்நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்தார்.
உயர்நீதிமன்றம் வழக்கின் ஆவணங்களை முழுமையாக ஆய்வு செய்தது. 1986-ல் வழங்கப்பட்ட புதிய செட்டில்மெண்ட் ஆவணத்தின்படி சண்முகசுந்தரத்திற்கு ஆயுள் அனுபவ உரிமை மட்டுமே வழங்கப்பட்டிருந்தது; சொத்தை மாற்றிக்கொடுக்கும் முழு உரிமை அவருக்கு இல்லை என்பது தெளிவாக நிரூபிக்கப்பட்டது. எனவே, உரிமை இல்லாதவர் எழுதிய ஆவணம் மூலம் எந்த உரிமையும் வேறொருவருக்கு மாற வாய்ப்பே இல்லை என்று நீதிமன்றம் கூறியது. மகள்கள் செட்டில்மெண்ட் ஆவணம் பற்றி அறிந்திருந்தனர் என்பது, ஆவணத்தை செல்லுபடியாக்காது என்றும் தெளிவுபடுத்தியது.
சண்முகசுந்தரம் இறந்த பிறகு, இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் பிரிவு 8-ன்படி சொத்து அவரது சட்டபூர்வ வாரிசுகளுக்கு — அதாவது மூன்று மகள்கள் மற்றும் ஒரு மகன் என நால்வருக்கும் — சம அளவில் சென்று சேரும் என்று உயர்நீதிமன்றம் தீர்மானித்தது. விசாரணை நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் எந்தக் குறைபாடும் இல்லை என்று கூறி, மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்தது. நான்கு பேரும் தலா 1/4 பங்கிற்கு உரியவர்கள் என்று உறுதிப்படுத்தப்பட்டது.
இந்த தீர்ப்பின் மூலம்,
"உரிமையாளருக்கு ஆயுள் அனுபவ உரிமை மட்டுமே வழங்கப்பட்டிருக்கும்போது, அவர் எழுதும் எந்த செட்டில்மெண்ட் ஆவணமும் செல்லாது; உரிமை இல்லாதவரிடமிருந்து உரிமை வேறொருவருக்கு மாற முடியாது"
என்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை உயர்நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.
________________________________________
IN THE HIGH COURT OF JUDICATURE AT MADRAS
A.S. No.197 of 2024
S. Govindaraj v. Pramila Nagarajan & Others
Coram : Justice C.V. Karthikeyan & Justice K. Rajasekar
Date : 02.04.2026
Citation : 2026:MHC:1300
#சட்டம் #பாகப்பிரிவினை #செட்டில்மெண்ட்

❓ காடு புரம்போக்கு நிலத்தை பல தசாப்தங்களாக பயிரிட்டு வரும் மக்களுக்கு நேரடியாக பட்டா வழங்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட முடியுமா...
09/06/2026

❓ காடு புரம்போக்கு நிலத்தை பல தசாப்தங்களாக பயிரிட்டு வரும் மக்களுக்கு நேரடியாக பட்டா வழங்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட முடியுமா?

இந்த வழக்கில், கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், கல்வராயன் மலையில் பல தசாப்தங்களாக நிலங்களை பயிரிட்டு வாழும் பட்டியல் பழங்குடியினர், அந்த நிலங்களுக்கு பட்டா வழங்க வேண்டும் என்று கோரி உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்தனர். தனி நீதிபதி அந்த மனுக்களை ஏற்று பட்டா வழங்க உத்தரவிட்டார். அந்த உத்தரவை எதிர்த்து நில நிர்வாக ஆணையர் மற்றும் மாவட்ட ஆட்சியர் உள்ளிட்ட அரசு அதிகாரிகள் மேல்முறையீடு செய்தனர்.

அரசு தரப்பில், சம்பந்தப்பட்ட நிலங்கள் காடு பொரம்போக்கு, மதிப்பிடப்படாத தரிசு நிலம் மற்றும் பொரம்போக்கு நிலங்களாக வருவாய் பதிவேடுகளில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன என்றும், அத்தகைய நிலங்களில் பட்டா வழங்க இயலாது என்றும் வாதிடப்பட்டது. தமிழ்நாடு பட்டா பாஸ்புக் சட்டம் 1983-ன் படி, பட்டா பெற விரும்புபவர் நிலத்தின் உரிமையாளராக இருக்க வேண்டும் என்றும், இங்கு மேல்முறையீட்டாளர்கள் வெறும் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் மட்டுமே என்றும் குறிப்பிட்டனர்.

பழங்குடியினர் தரப்பில், தாங்கள் பல தசாப்தங்களாக அந்த நிலங்களில் விவசாயம் செய்து வாழ்வாதாரம் நடத்துகிறோம் என்றும், குறைந்தது நிபந்தனை ஒதுக்கீடு வழங்கினாலும் போதுமானது என்றும் வாதிடப்பட்டது.

நீதிமன்றம் கல்வராயன் மலையின் வரலாற்று பின்னணியை ஆராய்ந்தது. 1976-ல் மட்டுமே இந்திய நிர்வாகத்துடன் இணைக்கப்பட்ட இந்த 1000 சதுர கி.மீ. பகுதியில் 1996-ல் தான் முதல் தேர்தல் நடைபெற்றது. பள்ளி, சாலை, மருத்துவமனை, வேலை வாய்ப்பு, காவல் நிலையம் எதுவும் இல்லாத நிலையில் வாழ்ந்த பழங்குடியினர், வறுமையால் கள்ளச்சாராயம் தயாரிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர் என்று நீதிமன்றம் ஆழமாக குறிப்பிட்டது. இந்த சூழல்களை அரசு நிலம் ஒதுக்கும்போது கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்றது.

மேலும், 1999-ல் விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சியர் அரசுக்கு அனுப்பிய அறிக்கையில் மிக முக்கியமான உண்மை வெளிப்பட்டது. நில அளவை மற்றும் தீர்வு பணியின்போது, அதிகாரிகள் பழங்குடியினர் தங்கள் விவசாய நிலத்தை வழக்கு மொழியில் "காடு" என்று அழைத்ததை தவறாக புரிந்துகொண்டு, அந்த நிலங்களை "காடு பொரம்போக்கு" என தவறாக பதிவு செய்தனர் என்று தெரியவந்தது. இந்த வரலாற்று அவலத்தை நீதிமன்றம் கவனத்தில் கொண்டது.

இருப்பினும், நீதிமன்றம் தெளிவான சட்ட நிலைப்பாட்டை எடுத்தது. நீதித்துறை மறுஆய்வு அதிகாரத்தில் நேரடியாக பட்டா வழங்க அல்லது அரசு நிலங்களை ஒதுக்க நீதிமன்றம் உத்தரவிட முடியாது என்றது. அத்தகைய கொள்கை மற்றும் நிர்வாக முடிவுகள் அரசு மட்டத்திலேயே எடுக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறியது. அதே நேரத்தில், மக்கள் நல அரசு என்ற முறையில் இந்த பழங்குடியினரின் வாழ்வாதாரத்தை பாதுகாக்க அரசு அனுதாபத்துடன் செயல்பட வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது.

நிலங்கள் வனச்சட்டத்தின் கீழ் அறிவிக்கப்பட்ட பகுதியாக இருந்தால், பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பிற பாரம்பரிய வன வாசிகள் உரிமை அங்கீகார சட்டம் 2006-ன் படி அவர்களுக்கு உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் குறிப்பிட்டது.

இறுதியாக, தனி நீதிபதியின் நேரடியாக பட்டா வழங்க உத்தரவிட்ட ஆணை ரத்து செய்யப்பட்டது. அதற்கு பதிலாக, அந்த நிலங்களை மதிப்பீடு செய்து, தகுதி அடிப்படையில் நிபந்தனை ஒதுக்கீடு வழங்க அரசுக்கு பரிந்துரை செய்ய வருவாய் நிலைய ஆணைகளின் படி நடவடிக்கை எடுக்க உத்தரவிடப்பட்டது. இந்த பணியை 6 மாதங்களுக்குள் முடிக்க வேண்டும் என்று அரசு அதிகாரிகளுக்கும் மாவட்ட ஆட்சியருக்கும் உத்தரவிடப்பட்டது.

இந்த தீர்ப்பின் மூலம்,

"நீதிமன்றம் நேரடியாக பட்டா வழங்க உத்தரவிட முடியாது; ஆனால் பழங்குடியினரின் வாழ்வாதாரத்தை பாதுகாக்க மக்கள் நல அரசு கட்டாயம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்; தகுதி அடிப்படையில் நிபந்தனை ஒதுக்கீடு பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும்"

என்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை உயர்நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

---

**IN THE HIGH COURT OF JUDICATURE AT MADRAS**
**W.A. Nos.2716, 2718, 2726, 2727, 2728 & 2682 of 2025**
**Commissioner of Land Administration & Ors. Vs. Subramanian & Ors.**
**Coram: Justice S.M. Subramaniam & Justice Mohammed Shaffiq**
**Date: 29.10.2025**
**Citation: 2025:MHC:2501**

#சட்டம் #பழங்குடியினர்உரிமை #வனஉரிமை
#சட்டம்

❓ நீர்நிலை பொரம்போக்கு நிலத்தில் பல ஆண்டுகளாக வசிக்கும் ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு பட்டா வழங்க முடியுமா? நீர்நிலையை ஆக்கிரமி...
08/06/2026

❓ நீர்நிலை பொரம்போக்கு நிலத்தில் பல ஆண்டுகளாக வசிக்கும் ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு பட்டா வழங்க முடியுமா? நீர்நிலையை ஆக்கிரமித்தவர்களை வெளியேற்றும்போது மாற்று இடவசதி வழங்குவது அரசின் கடமையா?

இந்த வழக்கில், மதுரை மாவட்டம், மணகிரி கண்மாய் பொரம்போக்கு நிலம் (T.S.No.497) "வைக்கால் மற்றும் மணகிரி கண்மாய் பொரம்போக்கு" என்று வருவாய் பதிவேடுகளில் வகைப்படுத்தப்பட்ட நீர்நிலையாகும். 1969-ல் அரசு Wakf Board College-க்கு 28 ஏக்கர் நிலத்தில் கட்டடம் கட்ட அனுமதி வழங்கியது. பின்னர் சரிபார்த்ததில் 20 ஏக்கர் மட்டுமே Wakf Board-இன் கைவசம் இருந்தது. மீதமுள்ள நிலத்தை தனியார்கள் ஆக்கிரமித்து விட்டனர்.

1998-ல் அரசு Wakf Board-க்கு 20 ஏக்கரை இலவசமாக வழங்கியது. ஆக்கிரமிப்பாளர்களை வெளியேற்ற நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் 1995-ல் நீதிமன்றத்தை அணுகினர். நீதிமன்றம் மாவட்ட வருவாய் அலுவலரை விசாரணை நடத்தி உத்தரவிட சொன்னது. 2001-ல் மாவட்ட வருவாய் அலுவலர் ஆக்கிரமிப்பை ஒழுங்குபடுத்த முன்மொழிவு அனுப்பினார். ஆனால் அரசு அதை ஏற்கவில்லை.

மீண்டும் 2003-ல் வழக்கு தொடரப்பட்டதும், நிலத்தை நேரில் பரிசீலித்த District Revenue Officer, "நீர்நிலை பொரம்போக்கில் ஆக்கிரமிப்பை ஒழுங்குபடுத்தவே கூடாது" என்ற அரசு உத்தரவை சுட்டிக்காட்டி, ஆக்கிரமிப்பை அகற்ற உத்தரவிட்டார். இதை எதிர்த்து ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்தனர். Single Judge 24.07.2017 அன்று ஆக்கிரமிப்பாளர்களை வெளியேற்ற உத்தரவிட்டார். இதையே எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்யப்பட்டது.

மேல்முறையீட்டில் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் தரப்பு, "Wakf Board College மற்றும் Law College-க்கும் அதே நிலம் வழங்கப்பட்டுள்ளது; எங்களை மட்டும் வேறுபாடாக நடத்துவது ஏன்? பல ஆண்டுகளாக வசிக்கிறோம்; ஏழை மக்கள் என்பதால் பட்டா வழங்கப்பட வேண்டும்; மாற்று இடவசதி வழங்காமல் வெளியேற்றுவது கொடுமை" என்று வாதிட்டனர்.

அரசு தரப்பு, "நீர்நிலை பொரம்போக்கு நிலத்தில் ஆக்கிரமிப்பை ஒழுங்குபடுத்தவே முடியாது; நிறுவனங்கள் அரசால் ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தில் இயங்குகின்றன; ஆனால் மேல்முறையீட்டாளர்கள் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் — பட்டா கோரும் உரிமை அவர்களுக்கில்லை; TNUHDB-ல் மாற்று இடவசதி வழங்க அரசு தயார்" என்று வாதிட்டது.

நீதிமன்றம் நிலைமையை ஆய்வு செய்தது. Survey No.497/1-ல் மொத்தம் 27 ஆக்கிரமிப்புகள் உள்ளன — 14 வீட்டு வசிப்பிடம், 7 வீடு மற்றும் கடை, 4 வணிக நிறுவனங்கள், 2 காலிமனை. அனைவரும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தினர். அரசு Rajakkur மற்றும் Melur Taluk-ல் 828 குடியிருப்புகள் தயாராக இருப்பதாக தெரிவித்தது. ஆனால் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் willingness form கையெழுத்திட மறுத்தனர்.

நீதிமன்றம் **T.K.Shanmugam Vs State of Tamil Nadu (2015 (5) LW 397)** Full Bench தீர்ப்பையும், **Ahmedabad Municipal Corporation Vs Nawab Khan Gulab Khan (1997 (11) SCC 121)** உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பையும் மேற்கோள் காட்டியது. நீர்நிலை பொரம்போக்கில் தனியாருக்கு assignment வழங்குவதும் Revenue Standing Orders படி சட்டவிரோதம் என்று கூறியது — ஆனால் அந்த நிறுவனங்கள் இந்த வழக்கில் கட்சியினராக இல்லாததால் அவர்களுக்கு எதிராக உத்தரவிட முடியாது என்றும் தெளிவுபடுத்தியது.

இறுதியாக, உயர்நீதிமன்றம் மிக முக்கியமான சட்டக் கொள்கைகளை உறுதிப்படுத்தியது. நீர்நிலை பொரம்போக்கு நிலத்தில் ஆக்கிரமிப்பை எந்த சூழ்நிலையிலும் ஒழுங்குபடுத்த முடியாது என்றும், ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு பட்டா கோரும் சட்ட உரிமை இல்லை என்றும் கூறியது. நீர்நிலைகள் மழைக்காலத்தில் வெள்ளத்தை தடுக்கும் என்பதால் அவற்றை பாதுகாப்பது அரசின் கட்டாயக் கடமை என்றும் வலியுறுத்தியது. பொது நிலங்களை ஆக்கிரமித்தவர்களை வெளியேற்றுவதற்கு முன்பு மாற்று இடவசதி வழங்குவது எல்லா நேரமும் கட்டாயம் அல்ல என்றும், ஆனால் ஒவ்வொரு வழக்கும் அதன் சூழ்நிலைக்கேற்ப தனித்தனியாக பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் தெரிவித்தது. மேலும், ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கும் நீதிமன்றம் அணுகும் அரசியலமைப்பு உரிமை உண்டு என்றும், வழக்கை நிராகரிக்க அது மட்டுமே காரணம் ஆகாது என்றும் கூறியது.

என்று கூறி, மேல்முறையீட்டை தள்ளுபடி செய்தது. இரண்டு மாதங்களுக்குள் ஆக்கிரமிப்பாளர்களை வெளியேற்ற உத்தரவிட்டது. தகுதியான ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் விண்ணப்பிக்கலாம் — அரசு மாற்று இடவசதி வழங்கும் என்று தெரிவித்தது.

இந்த தீர்ப்பின் மூலம், **"நீர்நிலை பொரம்போக்கு நிலத்தில் எத்தனை ஆண்டுகள் வசித்தாலும் பட்டா கோரும் உரிமை இல்லை; நீர்நிலைகளை பாதுகாப்பது பொது நலன் — அது தனிநபர் உரிமைகளுக்கு மேலானது"** என்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை உயர்நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

---

**IN THE HIGH COURT OF JUDICATURE AT MADRAS**
**W.A. Nos. 1066, 1142 and 1143 of 2017**
**Jaithun Beevi & Ors Vs Government of Tamil Nadu & Ors**
**Date: 28.10.2025**
**Coram: Justice S.M. Subramaniam & Justice Mohammed Shaffiq**
**Citation: 2025:MHC:2497**

#சட்டம் #நீர்நிலை #ஆக்கிரமிப்பு

# # ❓கிரைய ஒப்பந்தத்தில் வாங்குபவர் தொடர்ச்சியான **தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்தை (Readiness & Willingness)** நிரூபிக்கத...
07/06/2026

# # ❓கிரைய ஒப்பந்தத்தில் வாங்குபவர் தொடர்ச்சியான **தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்தை (Readiness & Willingness)** நிரூபிக்கத் தவறினால், **ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகாரம்** வழங்கப்படுமா?

இந்த வழக்கில், விற்பனையாளர் தனது 51 சென்ட் நிலத்தை விற்பனை செய்ய 09.03.2006 அன்று கிரைய ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார். ஒப்பந்தப்படி ஒரு வருடத்திற்குள் மீதித் தொகையை செலுத்தி விற்பனைப் பத்திரம் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என நிபந்தனை இருந்தது. வாங்குபவர் கணிசமான முன்பணத்தை செலுத்தியிருந்தாலும், ஒப்பந்த காலத்திற்குள் மீதித் தொகையை செலுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்ததாகவோ அல்லது ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றத் தொடர்ந்து தயாராக இருந்ததாகவோ எந்த உறுதியான ஆதாரத்தையும் சமர்ப்பிக்கவில்லை.

ஒப்பந்த காலம் முடிவடைந்த பின்னர், விற்பனையாளர் அனுப்பிய பதில் அறிவிப்பில், வாங்குபவர் ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றத் தயாராக இல்லை என்றும், ஒப்பந்தக் காலம் முடிவடைந்ததால் தனது உரிமையை இழந்துவிட்டார் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், வாங்குபவர் உடனடியாக ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகார வழக்கைத் தொடராமல், முதலில் நிரந்தரத் தடை வழக்கை மட்டும் தாக்கல் செய்தார். அதன் பின்னர் சுமார் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தாமதித்து ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகார வழக்கைத் தொடர்ந்தார். இந்த நீண்ட தாமதத்திற்கான ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க விளக்கத்தை அவர் அளிக்கத் தவறினார்.

நீதிமன்றம், ஒரு கிரைய ஒப்பந்தத்தை நீதிமன்றம் மூலம் கட்டாயமாக நிறைவேற்றக் கோரும் நபர், ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட நாள் முதல் வழக்கு முடியும் வரை தொடர்ந்து தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்துடன் இருந்ததை நிரூபிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. வெறும் மனுவில் "நான் தயாராக இருந்தேன்" என்று கூறுவது மட்டும் போதாது; அதனை உறுதிப்படுத்தும் நிதி வசதி, வங்கி ஆவணங்கள், பணம் திரட்டியதற்கான ஆதாரங்கள் அல்லது ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் போன்றவை சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறியது.

இந்த விவகாரத்தை ஆராய்ந்த நீதிமன்றம், **Kishan Gopal v. Gurmeet Kaur** மற்றும் **K.S. Manjunath v. Moorasavirappa** ஆகிய உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளை மேற்கோள் காட்டியது. அந்தத் தீர்ப்புகளில், தயார்நிலை மற்றும் விருப்பம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் மட்டும் இருக்க வேண்டியதல்ல; ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட நாள் முதல் வழக்கின் இறுதி வரை தரப்பினரின் ஒட்டுமொத்த நடத்தையின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டியது என்று வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், வாங்குபவர் பணத்தை கையில் வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றாலும், ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான திறனும் எண்ணமும் இருந்ததை நடத்தையாலும் ஆதாரங்களாலும் காட்ட வேண்டும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

மறுபுறம், **K.S. Vidyanadam v. Vairavan** மற்றும் **Saradamani Kandappan v. Rajalakshmi** தீர்ப்புகளை மேற்கோள் காட்டிய நீதிமன்றம், கிரைய ஒப்பந்தங்களில் தரப்பினர் குறிப்பிட்டுள்ள காலக்கெடுவிற்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், ஒப்பந்த மீறல் ஏற்பட்ட பின்னரும் நீண்ட காலம் செயலற்ற நிலையில் இருந்து தாமதமாக வழக்கு தொடரும் நபருக்கு ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகாரம் வழங்கப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் குறிப்பிட்டது. குறிப்பாக, சொத்து விலைகள் வேகமாக உயர்ந்து வரும் காலகட்டத்தில், காலதாமதம் ஒரு முக்கியமான காரணியாக கருதப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.

மேலும், **Man Kaur v. Hartar Singh Sangha** மற்றும் **Umabai v. Nilkanth Dhondiba Chavan** தீர்ப்புகளில் கூறப்பட்ட சட்டக் கொள்கைகளையும் நீதிமன்றம் பின்பற்றியது. விற்பனையாளர் ஒப்பந்தத்தை மீறியிருந்தாலும், வாங்குபவர் தனது பங்கான கடமையை நிறைவேற்றுவதற்குத் தேவையான நிதி வசதி மற்றும் தொடர்ச்சியான தயார்நிலை இருந்ததை நிரூபிக்க வேண்டும்; இல்லையெனில் ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகாரம் வழங்க முடியாது என்று அந்தத் தீர்ப்புகள் கூறுவதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

Order II Rule 2 CPC தொடர்பாகவும் நீதிமன்றம் கவனம் செலுத்தியது. முதலில் அதே காரணக் கூறின் அடிப்படையில் நிரந்தரத் தடை வழக்கு தொடரப்பட்டிருந்த நிலையில், பின்னர் தனியாக ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகார வழக்கு தொடரப்பட்டிருப்பதை நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. ஒரே காரணக் கூறிலிருந்து உருவாகும் அனைத்து நிவாரணங்களையும் ஒரே வழக்கில் கோர வேண்டும் என்ற சட்டக் கொள்கையையும் நீதிமன்றம் நினைவூட்டியது.

வாங்குபவர் பொருளாதார வசதி உடையவர் என்றும், நிலங்களும் வணிக சொத்துகளும் வைத்திருந்தார் என்றும் வாதிட்டபோதிலும், குறிப்பிட்ட இந்த ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற தேவையான மீதித் தொகை தன்னிடம் இருந்தது என்பதை நிரூபிக்கவில்லை. அதேபோல், ஒப்பந்த காலம் முடியும் வரை விற்பனையாளரை அணுகி விற்பனைப் பத்திரம் எழுதிக் கொடுக்கக் கோரியதாகவும் எந்த நம்பகமான ஆதாரமும் இல்லை. இதனால், அவர் தொடர்ச்சியான தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்தை நிரூபிக்கத் தவறியதாக நீதிமன்றம் கருதியது.

நீதிமன்றம் மேலும், ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகாரம் என்பது ஒரு சாதாரண உரிமை அல்ல என்றும், அது சமநீதியடிப்படையில் வழங்கப்படும் விருப்பாதீன நிவாரணம் என்றும் சுட்டிக்காட்டியது. ஆகவே, தனது நடத்தையால் ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்றுவதில் அக்கறை காட்டாதவர் அல்லது தேவையான ஆதாரங்களை வழங்கத் தவறியவர் இந்த நிவாரணத்தை கோர முடியாது என்று தீர்மானித்தது. மேலும், முன்பணம் செலுத்தியிருப்பது மட்டும் தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்தை நிரூபிக்க போதுமானதல்ல என்றும் நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.

இதன் அடிப்படையில், வாங்குபவர் தொடர்ச்சியான தயார்நிலை மற்றும் விருப்பத்தை நிரூபிக்கத் தவறியதால், ஏற்றதை ஆற்றக் கோரும் பரிகாரம் வழங்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற விரும்புவதாக கூறுவது மட்டும் போதாது; அந்த விருப்பம் ஒப்பந்தம் செய்த நாள் முதல் வழக்கின் இறுதி வரை செயல்பாடுகள் மற்றும் ஆதாரங்களால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் இத்தீர்ப்பு மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது.

---

📚 **Case Name:** *K.V.R. Kannan v. G. Ramachandran*

⚖️ **Court:** Madurai Bench of Madras High Court

👨🏻‍⚖️ **Coram:** Justice P. Vadamalai

📄 **Case No.:** A.S.(MD) No.2 of 2018

📖 **Citation:** **2026 (3) CTC 305**





# # ❓ குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக வசித்து வந்தால் மட்டும், ஒருவரின் பெயரில் வாங்கப்பட்ட சொத்தை கூட்டுக் குடும...
06/06/2026

# # ❓ குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக வசித்து வந்தால் மட்டும், ஒருவரின் பெயரில் வாங்கப்பட்ட சொத்தை கூட்டுக் குடும்பச் சொத்து என்று கோர முடியுமா? குடும்ப உறுப்பினர்களால் பின்னர் அந்தச் சொத்தில் பங்கு உரிமை கோர முடியுமா?

இந்த வழக்கு, குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒரே வீட்டில் வசித்து வந்ததன் அடிப்படையில் மட்டும், ஒருவரின் பெயரில் வாங்கப்பட்ட சொத்தை கூட்டுக் குடும்பச் சொத்து என்று கருத முடியுமா என்ற முக்கியமான கேள்வியை முன்வைத்தது. மேலும், தந்தையின் இறப்புக்குப் பிறகு குடும்பத்தின் மூத்த மகனின் பெயரில் வாங்கப்பட்ட சொத்துகள் அனைத்தும் குடும்பச் சொத்துகளே என்று பின்னர் உடன்பிறப்புகள் வாதிட முடியுமா என்பதையும் நீதிமன்றம் ஆராய்ந்தது. குறிப்பாக, கூட்டுக் குடும்ப நிதியில் வாங்கப்பட்ட சொத்து என்ற வாதத்தை முன்வைப்பவர்களே அதனை நிரூபிக்க வேண்டுமா அல்லது சொத்தின் உரிமையாளர் தனது தனிப்பட்ட உரிமையை நிரூபிக்க வேண்டுமா என்ற சட்டப் பிரச்சினையும் இவ்வழக்கில் எழுந்தது.

இவ்வழக்கில், வாதியான வெங்கடாசலம் மற்றும் பிரதிவாதிகளான அவரது தாய், சகோதரர் மற்றும் சகோதரிகள் அனைவரும் ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். வெங்கடாசலம் தனது தந்தை இறந்த பிறகு வேலைக்குச் சென்று சம்பாதித்த தனிப்பட்ட வருமானத்தின் மூலம் 1997 மற்றும் 1998-ஆம் ஆண்டுகளில் இரண்டு தனித்தனி விற்பனைப் பத்திரங்களின் மூலம் நிலங்களை வாங்கியதாகக் கூறினார். பின்னர் அந்த நிலத்தில் வீடு கட்டி, தென்னைத் தோட்டம் அமைத்து, அந்தச் சொத்தினை தனது தனிப்பட்ட சொத்தாக அனுபவித்து வந்ததாகவும் தெரிவித்தார். குடும்ப உறுப்பினர்கள் அவரது அனுமதியுடன் அந்த வீட்டில் வசித்து வந்ததாகவும் கூறினார். பின்னர் குடும்பத்தினரிடையே சொத்து தொடர்பான தகராறு ஏற்பட்டதால், அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அனுமதியை ரத்து செய்து, சொத்தை காலி செய்து ஒப்படைக்கக் கோரி வழக்கு தொடர்ந்தார்.

இதற்கு எதிராக பிரதிவாதிகள், வாதி கூறியது போல இது தனிப்பட்ட சொத்து அல்ல என்றும், குடும்பத்தின் கூட்டுக் குடும்ப வருமானத்தில் வாங்கப்பட்ட சொத்து என்றும் வாதிட்டனர். அவர்களது தந்தை இறந்தபோது கிடைத்த பணப்பலன்கள், குடும்பத்தின் பாரம்பரிய சொத்துகளில் இருந்து கிடைத்த வருமானம் மற்றும் கூட்டுக் குடும்ப வருவாய்கள் ஆகியவற்றின் மூலமே இந்தச் சொத்துகள் வாங்கப்பட்டதாகக் கூறினர். குடும்பத்தின் மூத்த மகனாக இருந்ததால் வெங்கடாசலத்தின் பெயரில் சொத்துகள் வாங்கப்பட்டன என்றும், உண்மையில் அவை அனைத்து வாரிசுகளுக்கும் சொந்தமான கூட்டுக் குடும்பச் சொத்துகள் என்றும் வாதிட்டனர். மேலும், பல ஆண்டுகளாக அனைவரும் ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்து வந்ததும், வீடு கட்டுவதற்கான செலவுகளும் குடும்ப வருமானத்திலிருந்து மேற்கொள்ளப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தனர்.

விசாரணையின் போது, வாதி தனது பெயரில் பதிவு செய்யப்பட்ட விற்பனைப் பத்திரங்கள், வருவாய் பதிவுகள் மற்றும் இதற்கு முன்பு நிலம் கையகப்படுத்தல் தொடர்பாக நடைபெற்ற வழக்குகளில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புகள் உள்ளிட்ட பல ஆவணங்களை தாக்கல் செய்தார். அவற்றை ஆய்வு செய்த நீதிமன்றம், வாதி சொத்தை வாங்கியதற்கான ஆரம்பகட்ட சுமையை வெற்றிகரமாக நிரூபித்திருப்பதாகக் கண்டறிந்தது. குறிப்பாக, அந்தச் சொத்துகள் அனைத்தும் அவரது பெயரில் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்ததோடு, அவற்றை அவர் தனிப்பட்ட முறையில் நிர்வகித்து வந்ததும் பதிவுகளால் உறுதி செய்யப்பட்டது.

மறுபுறம், பிரதிவாதிகள் கூட்டுக் குடும்ப வருமானம் இருந்தது என்பதை நிரூபிக்க முயன்றனர். இதற்காக அவர்கள் தாயாரின் வங்கிக் கணக்கு பதிவுகளை ஆதாரமாகக் காட்டினர். அந்தக் கணக்கிலிருந்து சில தொகைகள் எடுக்கப்பட்டிருந்ததால், அந்தப் பணமே பின்னர் சொத்து வாங்க பயன்படுத்தப்பட்டதாக வாதிட்டனர். ஆனால், நீதிமன்றம் அந்த வாதத்தை ஏற்க மறுத்தது. வங்கிக் கணக்கில் இருந்த பணம் கூட்டுக் குடும்ப வருமானத்தில் இருந்து வந்தது என்பதை நிரூபிக்கும் ஆதாரம் இல்லை என்றும், எடுக்கப்பட்ட பணம் பின்னர் வாதிக்கு வழங்கப்பட்டு சொத்து வாங்க பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை நிரூபிக்கும் எந்த ஆவணமும் இல்லை என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. வெறும் ஊகத்தின் அடிப்படையில் மட்டுமே இத்தகைய வாதம் முன்வைக்கப்பட்டதாக நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது.

நீதிமன்றம் மேலும் ஒரு முக்கிய அம்சத்தை கவனத்தில் கொண்டது. கூட்டுக் குடும்பச் சொத்து என்ற வாதத்தை முன்வைக்கும் தரப்பினர் முதலில் "கூட்டுக் குடும்ப மூலதனம்" (Joint Family Nucleus) இருந்தது என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும் என்று கூறியது. அதாவது, குடும்பத்திற்கு பாரம்பரியமாக வந்த சொத்துகள் இருந்தன என்பதையும், அவற்றிலிருந்து புதிய சொத்துகளை வாங்கும் அளவுக்கு போதுமான வருமானம் கிடைத்தது என்பதையும் தெளிவாக நிரூபிக்க வேண்டும். ஆனால் இவ்வழக்கில், பிரதிவாதிகள் அத்தகைய வருமானம் இருந்ததற்கான எந்த உறுதியான ஆதாரத்தையும் தாக்கல் செய்யவில்லை. பாரம்பரிய சொத்துகள் இருந்ததாக கூறப்பட்டாலும், அவற்றின் பரப்பளவு, வருமானம், வருவாய் விவரங்கள் அல்லது அதிலிருந்து சேமிக்கப்பட்ட தொகை குறித்த எந்த ஆதாரமும் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை.

மேலும், குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக வாழ்ந்தது மட்டுமே கூட்டுரிமையை உருவாக்காது என்று நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது. ஒரு வீட்டில் குடும்பமாக வாழ்வது என்பது உறவின் அடிப்படையில் ஏற்படும் ஒரு சமூக நிகழ்வு மட்டுமே; அதனால் சட்டரீதியான சொத்து உரிமை தானாக உருவாகாது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. பல குடும்பங்களில் பெற்றோர், சகோதரர்கள் மற்றும் சகோதரிகள் ஒரே வீட்டில் வசித்து வந்தாலும், அந்த வீடு யாருடைய பெயரில் உள்ளது, எவ்வாறு வாங்கப்பட்டது, வாங்கிய பணத்தின் மூலம் என்ன என்பதுதான் உரிமையை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளாகும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது. எனவே, வெறும் வசிப்பிடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு சொத்தில் பங்கு உரிமை கோர முடியாது எனத் தெளிவுபடுத்தியது.

நீதிமன்றம் மேலும், குடும்பத் தலைவரின் பெயரில் வாங்கப்பட்ட சொத்து கூட்டுக் குடும்பச் சொத்தாக மாற வேண்டுமெனில், அந்தச் சொத்தை குடும்பப் பொதுச் சொத்துடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற தெளிவான நோக்கம் (Intention to Blend) நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறியது. குறிப்பாக, சொத்து வாங்கிய நபருக்கு தனிப்பட்ட வருமானம் இருந்தது நிரூபிக்கப்பட்டால், அவர் அந்தச் சொத்தை குடும்பப் பொதுச் சொத்தாக மாற்ற விரும்பினார் என்பதை தனியே நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படும். இவ்வழக்கில் அத்தகைய எந்த ஆதாரமும் இல்லாததால், சொத்து கூட்டுக் குடும்பச் சொத்தாக மாறியதாகக் கூற முடியாது என்று நீதிமன்றம் தீர்மானித்தது.

இதன் அடிப்படையில், விசாரணை நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பை உயர்நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது. வாதியே சொத்தின் முழுமையான உரிமையாளர் என்றும், பிரதிவாதிகள் வெறும் அனுமதியுடன் வசித்து வந்தவர்கள் மட்டுமே என்றும் தீர்மானித்தது. அனுமதி திரும்பப் பெறப்பட்ட பிறகு அவர்கள் அந்தச் சொத்தை காலி செய்து ஒப்படைக்க வேண்டிய கடமை உடையவர்கள் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. குடும்ப உறவு மற்றும் கூட்டுக் குடியிருப்பு என்பவை மட்டும் சொத்து உரிமையை உருவாக்காது; கூட்டுக் குடும்பச் சொத்து என்ற உரிமை கோரப்படும்போது அதற்குத் தேவையான சட்ட ஆதாரங்கள் கட்டாயமாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை இத்தீர்ப்பு மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது.

---

📚 **Case Name:** *Sivaguru v. Venkatachalam & Others*

⚖️ **Court:** High Court of Judicature at Madras

👨🏻‍⚖️ **Coram:** Dr. Justice G. Jayachandran

📆 **Date of Judgment:** 02.07.2025

📄 **Case No.:** A.S. No.17 of 2022






#சட்டம்

# # ❓ பயிரிடும் குத்தகைதாரர் தனது குத்தகை உரிமையை முழுமையாக மற்றொருவருக்கு மாற்ற முடியுமா? அப்படி மாற்றப்பட்ட நபர் நேரட...
05/06/2026

# # ❓ பயிரிடும் குத்தகைதாரர் தனது குத்தகை உரிமையை முழுமையாக மற்றொருவருக்கு மாற்ற முடியுமா? அப்படி மாற்றப்பட்ட நபர் நேரடியாக பயிரிடும் குத்தகைதாரர் என்ற சட்டப் பாதுகாப்பைப் பெற முடியுமா? மேலும், பல ஆண்டுகளாக குத்தகைத் தொகை செலுத்தாத குத்தகைதாரர், பின்னர் நிலுவைத் தொகையை செலுத்தியதன் மூலம் வெளியேற்ற நடவடிக்கையிலிருந்து தப்பிக்க முடியுமா?

இந்த வழக்கு, தமிழ்நாடு பயிரிடும் குத்தகைதாரர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பயிரிடும் குத்தகைதாரரின் உரிமைகளின் எல்லை என்ன, துணைக் குத்தகைதாரரின் நிலை என்ன, மற்றும் குத்தகை உரிமையை மாற்றுவதற்கான சட்ட வரம்புகள் என்ன என்பதைக் குறித்து முக்கியமான விளக்கத்தை வழங்குகிறது. குறிப்பாக, பயிரிடும் குத்தகைதாரர் என்ற சட்டப் பாதுகாப்பு தனிப்பட்டதா அல்லது அதனை மற்றொருவருக்கு முழுமையாக மாற்ற முடியுமா என்ற கேள்விக்கு இத்தீர்ப்பு தெளிவான பதிலை வழங்குகிறது.

இவ்வழக்கில், நில உரிமையாளரின் முன்னோடியான ராமசாமி செட்டியார், தனது விவசாய நிலங்களை குமார் நாயர் என்பவருக்கு குத்தகைக்கு வழங்கியிருந்தார். பின்னர் குமார் நாயரின் மகன்களான பரமன் நாயர் மற்றும் கிருஷ்ணன் நாயர் ஆகியோர் அந்த நிலங்களை பயிரிட்டு வந்தனர். அவர்கள் சட்டத்தின் கீழ் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பயிரிடும் குத்தகைதாரர்களாகக் கருதப்பட்டனர். ஆனால், 1984-க்குப் பின்னர் அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக குத்தகை நெல் அல்லது குத்தகைத் தொகையை நில உரிமையாளருக்கு செலுத்தவில்லை. இதன் காரணமாக, நில உரிமையாளர் வருவாய் நீதிமன்றத்தில் வெளியேற்ற மனுக்களை தாக்கல் செய்தார். இவ்வாறு வெளியேற்ற நடவடிக்கைகள் நிலுவையில் இருந்தபோதே, குத்தகைதாரர்கள் தங்களது குத்தகை உரிமையை ரூ.20,000/- பெறுமதிக்காக அக்கினி அம்பலம் என்பவருக்கு மாற்றியதாகக் கூறப்பட்டது.

இந்த மாற்றம் ஒரு சாதாரண துணைக் குத்தகை ஏற்பாடு அல்ல என்றும், மாறாக குத்தகை உரிமையை முழுமையாக மாற்றும் முயற்சி என்றும் நில உரிமையாளர் வாதிட்டார். அக்கினி அம்பலத்தின் வாரிசுகள், தாங்களே நிலத்தைப் பயிரிட்டு வருவதால் பயிரிடும் குத்தகைதாரர்கள் என்ற சட்டப் பாதுகாப்பு தங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும் என்று கோரினர். மேலும், தங்களது பெயரை பயிரிடும் குத்தகைதாரர் பதிவேட்டிலும் பதிவு செய்ய நடவடிக்கை எடுத்தனர். வருவாய் அலுவலர்களும் அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்று, அவர்களுக்கு பயிரிடும் குத்தகைதாரர் அந்தஸ்து வழங்கினர்.

இந்த சூழ்நிலையில், நீதிமன்றம் முதலில் தமிழ்நாடு பயிரிடும் குத்தகைதாரர்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் நோக்கத்தையும் அதன் அமைப்பையும் ஆய்வு செய்தது. இந்தச் சட்டம், விவசாய நிலங்களை நேரடியாக உழைக்கும் குத்தகைதாரர்களை அநியாயமான வெளியேற்றத்திலிருந்து பாதுகாப்பதற்காக இயற்றப்பட்டது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. எனினும், இந்தச் சட்டம் வழங்கும் பாதுகாப்பு, ஒரு தனிப்பட்ட சட்டப் பாதுகாப்பாகும். அது சொத்து உரிமை போல சுதந்திரமாக மாற்றக்கூடிய உரிமை அல்ல என்றும் நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.

நீதிமன்றம் Section 2(aa)(ii)(c) மற்றும் (d) ஆகிய சட்டப் பிரிவுகளை விரிவாக ஆய்வு செய்தது. இப்பிரிவுகள், குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் துணைக் குத்தகையை அனுமதிக்கின்றன. ஆனால், அந்த அனுமதி என்பது பயிரிடும் குத்தகைதாரர் தனது உரிமையை முழுமையாக கைவிட்டு, வேறொருவரை தனது இடத்தில் அமர்த்த அனுமதிப்பதல்ல. மாறாக, முதன்மை குத்தகைதாரரின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் மட்டுமே துணைக் குத்தகைதாரர் செயல்பட முடியும். எனவே, துணைக் குத்தகைதாரர் நேரடியாக பயிரிடும் குத்தகைதாரர் ஆகிவிட முடியாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

நீதிமன்றம் மேலும் ஒரு முக்கிய அம்சத்தை சுட்டிக்காட்டியது. அக்கினி அம்பலத்திற்கும் அவரது வாரிசுகளுக்கும் குத்தகை உரிமை மாற்றப்பட்டதாகக் கூறப்பட்ட காலத்திலும், முதன்மை குத்தகைதாரர்களான பரமன் நாயர் மற்றும் கிருஷ்ணன் நாயர் ஆகியோர் தொடர்ந்து நில உரிமையாளரின் குத்தகைதாரர்களாகவே இருந்தனர். அவர்களது குத்தகை உறவு எந்த நேரத்திலும் முடிவுக்கு வரவில்லை. வெளியேற்ற மனுக்களும் அவர்களுக்கே எதிராக தொடரப்பட்டு வந்தன. இந்நிலையில், அவர்கள் இன்னும் குத்தகைதாரர்களாக இருக்கும் போது, அவர்களிடமிருந்து உரிமை பெற்றவர்கள் தனித்து பயிரிடும் குத்தகைதாரர்களாக உரிமை கோர முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.

மேலும், நில உரிமையாளரின் அறிவோ அல்லது ஒப்புதலோ இல்லாமல் குத்தகை உரிமையை மாற்றியதாகக் கூறப்படும் செயல் சட்டத்தின் நோக்கத்திற்கே எதிரானது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. பயிரிடும் குத்தகைதாரரின் உரிமை என்பது நில உரிமையாளருடனான உறவின் அடிப்படையில் உருவாகும் உரிமையாகும். அந்த உறவை குத்தகைதாரர் தனிப்பட்ட முறையில் மூன்றாம் நபருக்கு விற்கவோ மாற்றவோ முடியாது. அப்படி அனுமதித்தால், சட்டம் வழங்கிய பாதுகாப்பு ஒரு வணிகப் பொருளாக மாறிவிடும் என்றும் நீதிமன்றம் எச்சரித்தது.

வருவாய் அலுவலர்கள் வழங்கிய உத்தரவுகள் குறித்தும் நீதிமன்றம் கடுமையான கருத்துகளை பதிவு செய்தது. சட்டப் பிரிவுகளை சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாமல், முன்னர் வழங்கப்பட்ட நீதிமன்ற உத்தரவுகளை தவறாக விளக்கிக் கொண்டு, துணைக் குத்தகைதாரர்களுக்கு பயிரிடும் குத்தகைதாரர் அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டதாக நீதிமன்றம் கூறியது. குறிப்பாக, இடைக்கால உத்தரவின் அடிப்படையில் குத்தகைத் தொகை செலுத்தப்பட்டது என்பதைக் காரணமாகக் கொண்டு, துணைக் குத்தகைதாரர்களின் உரிமையை அங்கீகரித்தது முற்றிலும் தவறான அணுகுமுறை என்று நீதிமன்றம் கண்டித்தது.

குத்தகைத் தொகை செலுத்தாதது தொடர்பாகவும் நீதிமன்றம் விரிவாக ஆராய்ந்தது. 1984 முதல் பல ஆண்டுகள் குத்தகைத் தொகை செலுத்தப்படாமல் இருந்தது பதிவுகளால் நிரூபிக்கப்பட்டது. நீதிமன்ற உத்தரவு வந்த பின்னரே தொகை செலுத்தப்பட்டதாகவும் தெரியவந்தது. இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு, உச்சநீதிமன்றத்தின் **Chinnamarkathian v. Ayyavoo, (1982) 1 SCC 159** என்ற தீர்ப்பை நீதிமன்றம் மேற்கோள் காட்டியது. அந்தத் தீர்ப்பில், நீண்டகாலமாக குத்தகைத் தொகையை செலுத்தாமல் இருந்து, வெளியேற்ற நடவடிக்கை தொடங்கிய பிறகே தொகையை செலுத்தும் குத்தகைதாரர் நீதிமன்றத்தின் இரக்கத்திற்கோ சலுகைக்கோ தகுதியற்றவர் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதே கொள்கை இவ்வழக்கிலும் பொருந்தும் என்று நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.

மேலும், **Balu Pillai @ Balasubramania Pillai v. Mahadevan, 2010 (1) LW 541** மற்றும் **S. Kulanthai v. Regina Jeyapaul, 2024 SCC OnLine Mad 6514** ஆகிய தீர்ப்புகளையும் நீதிமன்றம் விரிவாக ஆய்வு செய்தது. இத்தீர்ப்புகளில், பயிரிடும் குத்தகைதாரருக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு மாற்ற முடியாத தனிப்பட்ட உரிமை என்றும், குத்தகை உரிமையை மூன்றாம் நபருக்கு முழுமையாக மாற்றுவது சட்டப்படி செல்லாது என்றும் தெளிவாகக் கூறப்பட்டிருந்தது. அந்த சட்டக் கொள்கையை இவ்வழக்கிலும் நீதிமன்றம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது.

இறுதியாக, துணைக் குத்தகைதாரர்களுக்கு பயிரிடும் குத்தகைதாரர் அந்தஸ்து வழங்கிய வருவாய் அலுவலர்களின் உத்தரவுகளை நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. வெளியேற்ற மனுக்களை நிராகரித்த உத்தரவுகளும் தவறானவை என்று கூறி அவற்றையும் ஒதுக்கி வைத்தது. பயிரிடும் குத்தகைதாரர் தனது குத்தகை உரிமையை முழுமையாக மற்றொருவருக்கு மாற்ற முடியாது; அத்தகைய மாற்றத்தின் அடிப்படையில் உரிமை பெற்ற நபர் நேரடியாக பயிரிடும் குத்தகைதாரர் என்ற சட்டப் பாதுகாப்பைப் பெற முடியாது; மேலும், பல ஆண்டுகளாக குத்தகைத் தொகை செலுத்தாமல் இருந்து, பின்னர் தொகையை செலுத்தியதன் மூலம் நில உரிமையாளரின் வெளியேற்ற உரிமையைத் தடுக்க முடியாது என்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கையை நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியது.

---

📚 **Case Name:** *R.M. Govindarajan (Died) & Ors. v. Paraman Nair (Died) & Ors.*

⚖️ **Court:** Madurai Bench of Madras High Court

👨🏻‍⚖️ **Coram:** Justice M. Dhandapani

📆 **Date of Judgment:** 28.08.2025

📄 **Case Nos.:** C.R.P.(MD) Nos.112 to 122 & 124 to 133 of 2022 and S.A. Nos.831 & 832 of 2014

📖 **Citation:** 2025 (6) CTC 113

**Cases Cited:**

* *Chinnamarkathian v. Ayyavoo*, (1982) 1 SCC 159
* *Balu Pillai @ Balasubramania Pillai v. Mahadevan*, 2010 (1) LW 541
* *S. Kulanthai v. Regina Jeyapaul*, 2024 SCC OnLine Mad 6514











#சட்டம்

Address

Coimbatore
641659

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Budding Lawyers posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category