30/05/2026
ბოლო წლებში მსოფლიოში ერთი მნიშვნელოვანი ტენდენცია გამოიკვეთა: სოციალური ქსელი აღარ აღიქმება მხოლოდ „პირად სივრცედ“, სადაც ადამიანი რასაც უნდა, იმას დაწერს. 📱
ბევრ ქვეყანაში სამართალდამცავი ორგანოები სულ უფრო ხშირად რეაგირებენ ონლაინ პოსტებზე, კომენტარებზე, ვიდეოებზე და მიმოწერებზე - განსაკუთრებით მაშინ, როცა ტექსტი შეიძლება აღიქმებოდეს მუქარად, ძალადობისკენ მოწოდებად, სიძულვილის ენად, ცილისწამებად ან საზოგადოებრივი წესრიგისთვის საფრთხედ. ⚖️
დიდ ბრიტანეთსა და აშშ-ში აქტიურად განიხილავენ, ხომ არ გახდა სახელმწიფოს რეაგირება ონლაინ გამონათქვამებზე ზოგჯერ გადაჭარბებული - განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც უხეში ან პროვოკაციული პოსტი შეიძლება გამოხატვის თავისუფლების ფარგლებში რჩებოდეს.
მეორეს მხრივ, დეზინფორმაცია, მუქარა, პირადი მონაცემების გავრცელება და კიბერბულინგი რეალურ ზიანს აყენებს ადამიანებს. ამიტომაც ჩნდება რთული კითხვა: როგორ დავიცვათ ადამიანები ონლაინ ზიანისგან ისე, რომ არ შეიზღუდოს კრიტიკა, პროტესტი და თავისუფალი აზრი? 🗣️
თუმცა აქ მნიშვნელოვანია თმენის ვალდებულების ფაქტორიც: პოლიტიკოსებისა და საჯარო ფიგურების მიმართ გამოთქმული კრიტიკა სამართლებრივად ერთნაირად ვერ შეფასდება, რადგან მათ თმენის გაცილებით მაღალი ვალდებულება აქვთ, ვიდრე რიგით მოქალაქეებს.
ეს თემა საქართველოსთვისაც სულ უფრო აქტუალური ხდება 🇬🇪
თქვენი აზრით, როდის წყვეტს პოსტი „უბრალოდ აზრად“ ყოფნას და როდის ხდება სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საფუძველი? 👇
