31/08/2026
Morgen moeten de kinderen weer naar school.
Ik heb echt met hen te doen.
Persoonlijk ben ik altijd tegen school geweest. Al vanaf het moment dat ik zelf naar de kleuterschool moest. Gelukkig mocht ik van mijn moeder vaak thuisblijven.
Ik geloof dat een mens een passie moet vinden. Een doel. Iets wat écht van hemzelf is.
En dat vind je door dicht bij jezelf te blijven.
Niet door acht uur per dag in een lokaal te zitten, omringd door afleiding, terwijl iemand anders bepaalt wanneer je moet luisteren, wanneer je iets moet maken, wanneer je mag praten, wanneer je mag eten en wanneer je weer naar huis mag.
Maar zie… zo programmeren we kinderen natuurlijk perfect voor later.
Acht uur per dag aanwezig zijn.
Voor een baas werken.
Opdrachten uitvoeren.
Binnen de lijntjes blijven.
En vooral niet te veel vragen stellen over die lijntjes.
Creatief bezig zijn. Zelfstudie. Nieuwsgierigheid. Vrijheid. Zelf ontdekken waar je goed in bent en waar je hart sneller van gaat kloppen.
Dát zijn voor mij dingen die een mens dichter bij zijn ware essentie brengen.
Op school worden kinderen afgestompt.
Hun takken worden al geknot voordat ze ooit de kans hebben gekregen om te ontdekken hoe groot en in welke richting ze hadden kunnen groeien.
We hebben een systeem gebouwd waarin kinderen vooral leren zich aan te passen aan een structuur, in plaats van te leren hoe ze zelfstandig kunnen denken en hun eigen richting kunnen vinden.
En ouders?
Die zitten net zo goed gevangen in dat systeem.
Want als hun kinderen niet naar school gaan, wie vangt hen dan op terwijl de ouders acht uur per dag moeten werken?
En zo houdt het ene systeem het andere perfect in stand.
Ziet de samenleving nu werkelijk niet hoe fu**ed up dit is?
