Advocaten Verhaegen&Verpoorten

22/05/2021

In een arrest van 20 mei 2021 heeft het Grondwettelijk Hof het vernietigingsberoep dat Mr. Peter Verpoorten instelde tegen de corona-opschorting van het hoorrecht van geïnterneerden voor de Kamer tot Bescherming van de Maatschappij gegrond verklaard. Hierdoor is het opnieuw aan de geesteszieke geïnterneerde gewaarborgd dat hij steeds in persoon kan gehoord worden door de KBM.

In een arrest van 20 mei 2021 heeft het Grondwettelijk Hof ons vernietigingsberoep tegen de corona-opschorting van het hoorrecht van geïnterneerden voor...

07/04/2021

Op 06.04.2021 verkreeg Mr. Peter Verpoorten opnieuw vier veroordelingen van de Belgische Staat door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. In het arrest Venken en anderen t/ België heeft het EHRM de Belgische interneringspraktijk opnieuw tegen het licht gehouden, in onderzoek van het gevolg dat de Belgische Staat gegeven heeft aan het pilootarrest W.D. t/ België van 06.09.2016. Het EHRM heeft daarbij moeten vaststellen dat België zich niet in regel gesteld heeft met de richtlijnen die zij geformuleerd hadden in het pilootarrest.


https://www.linkedin.com/posts/peter-verpoorten-86665211b_internering-humanrights-ehrm-activity-6785489382754324481-qjrU

25/02/2021

In een arrest van 25 februari 2021 heeft het Grondwettelijk Hof het schorsingsverzoek van Mr. Peter Verpoorten tegen de corona-opschorting van het hoorrecht van geïnterneerden voor de Kamer tot Bescherming van de Maatschappij gegrond verklaard.

In een uitvoerig gemotiveerd arrest van vandaag 25.02.

11/02/2021

Vandaag 11 februari 2021 deed het Grondwettelijk Hof uitspraak in de zaak die Mr. Peter Verpoorten als jeugdadvocaat instelde voor 17 minderjarigen tegen het Vlaams Decreet Jeugddelinquentie van 15.02.2019. Het Hof vernietigde enkele bepalingen en nam een reeks grondwetsconforme interpretaties aan.

Vandaag 11 februari 2021 deed het Grondwettelijk Hof uitspraak in de zaak die ik als jeugdadvocaat instelde voor 17 minderjarigen tegen het Vlaams Decreet...

27/01/2021

Het Hof van Beroep te Antwerpen hervormde in een arrest van 27 januari 2021 een interneringsbeslissing van de Correctionele Rechtbank te Mechelen over een reeks beweerdelijke brandstichtingen naar een gedeeltelijke vrijspraak en een straf met probatie - uitstel.

Met het arrest van 27 januari 2021 maakte het Hof van Beroep van Antwerpen een einde aan een juridische saga die begon voor D.V.

26/01/2021

Mr. Peter Verpoorten behaalde een belangrijke beslissing voor de rechten van geïnterneerden voor het Hof van Beroep te Antwerpen. In een arrest van 18 januari 2021 heeft het Hof van Beroep te Antwerpen de Belgische Staat veroordeeld tot het overbrengen van een geïnterneerde vanuit de gevangenis van Merksplas naar een aan zijn noden aangepaste instelling en dit binnen de maand na betekening van het arrest, op straffe van een dwangsom van 250 euro per dag vertraging.

In een arrest van 18 januari 2021 heeft het Hof van Beroep te Antwerpen de Belgische Staat veroordeeld tot het overbrengen van een geïnterneerde vanuit...

22/01/2021

Advocaten Verhaegen & Verpoorten heeft vandaag 22 januari 2021 een beroep tot schorsing en vernietiging ingediend bij het Grondwettelijk Hof tegen de opschorting van het hoorrecht van de geïnterneerden bij de Kamers tot Bescherming van de Maatschappij.

Deze opschorting is een gevolg van art. 46 van de Wet van 20 december 2020 houdende diverse tijdelijke en structurele bepalingen inzake justitie in het kader van de strijd tegen de verspreiding van COVID-19:

"In de gevallen bedoeld in de artikelen 30, 46, 54, 58, § 4, 64 en 68 van de wet van 5 mei 2014 betreffende de internering, hoort de kamer voor de bescherming van de maatschappij tot 31 maart 2021, enkel de advocaat van de geïnterneerde persoon en het openbaar ministerie, behoudens andersluidende gemotiveerde beslissing. Tegen deze beslissing staat geen rechtsmiddel open."

Deze bepaling is in strijd met de artikelen 5.4 en 13 EVRM, die de effectieve toegang tot de rechter waarborgen in zaken van vrijheidsberoving. Het spreekt voor zich dat een zitting, zonder dat de betrokken persoon zelf zijn mening kan naar voor brengen, niet in overeenstemming is met de vereisten van het EVRM.

Het Grondwettelijk Hof heeft reeds in zijn arrest nr. 154/2008 van 06 november 2008 aangegeven bijzonder belang te hechten aan het horen van de geesteszieke. Toen oordeelde het Hof dat een verschijningsplicht voor de betrokken geïnterneerde in overeenstemming was met het EVRM:

"B.13. Artikel 5.4 van het Europees Verdrag voor de rechten van de mens verplicht de Staten niet om diegenen die menen onrechtmatig gevangen gehouden te worden, vrij te stellen van een persoonlijke verschijning voor de rechter die dient te beslissen over de wettigheid van de verdere gevangenhouding. De specifieke wijze van gevangenhouding, die de internering is, vereist precies dat de rechter zich persoonlijk kan vergewissen van de toestand waarin de geïnterneerde zich bevindt op het ogenblik dat door de rechter over de internering en de voortzetting of de modaliteiten ervan dient te worden beslist. Bovendien houden de bestreden wetsbepalingen rekening met de specifieke problemen waartoe een persoonlijke verschijning van de geïnterneerde aanleiding zou kunnen geven, namelijk bij de behandeling van de medisch-psychiatrische vragen in verband met de toestand van de geïnterneerde, zoals onder meer blijkt uit de artikelen 43 en 86, § 1, van de Wet betreffende de internering." (eigen onderlijning)

Het lijkt ons dan ook voor eenvoudige vaststelling vatbaar dat het bestreden artikel 46 niet in overeenstemming is met de procedurevereisten voor een effectieve toegang tot de rechter in interneringszaken. Wij hopen dan ook dat het Hof met spoed oordeelt tot schorsing van deze regel.

22/10/2020

Gisteren diende Mr. Peter Verpoorten te pleiten voor de Grand Chamber van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg in de zaak Denis & Irvine tegen België. Het betreft de zaak van twee geïnterneerden die onder de oude Wet tot Bescherming van de Maatschappij geïnterneerd werden, de ene voor een diefstal, de andere voor een poging tot inbraak in een leeg kraakpand. Dit zijn feiten waarvoor men onder de nieuwe Interneringswet niet langer geïnterneerd kan worden. Desondanks houdt België hun in het interneringssysteem, zonder ook maar te onderzoeken of er alternatieven zijn om hun de zorg te geven die ze nodig hebben en om de maatschappij te beschermen. Dit is volgens ons een schending van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. De klacht werd afgewezen door het kamerarrest, waarna wij verzocht hebben om de zaak te herbehandelen voor de Grote Kamer. Dit verzoek werd aanvaard, en het Hof besloot om in deze zaak een zitting te houden. Dit is zeer uitzonderlijk aangezien de procedures in Straatsburg meestal schriftelijk verlopen.

Webcasts of hearings, videos

27/05/2020

Mr. Peter Verpoorten werkte mee aan deze VRT - podcast over internering.

Hoe kan het dat mensen geïnterneerd blijven voor feiten waarvoor ze niet meer kunnen geïnterneerd worden. Kafkaiaanse toestand of consequente justitie?

02/03/2020

Het EHRM heeft ons verzoek om de zaak Denis en Irvine tegen België te verwijzen naar de Grote Kamer aanvaard.

Het sectie-arrest zag er geen graten in dat België de betrokkenen, die vroeger geïnterneerd werden voor feiten die onder de nieuwe Interneringswet van 2014 niet langer interneerbaar zijn, toch onder het interneringsstatuut hield. De motivering van het arrest zette de deur wagenwijd open voor het Belgische gerecht om opnieuw mensen te interneren voor lichte feiten die op geen enkele manier een bedreiging of aantasting van de fysieke of psychische integriteit van derden vormen. Daarmee verwierp het EHRM zijn eigen eerdere rechtspraak, onder meer in de zaak Oukili tegen België, dat er een drempel moest zijn alvorens over te gaan tot de ingrijpende maatregel van de internering.

Wij vroegen de Grote Kamer dan ook om deze zaak opnieuw te bekijken. Dat verzoek is nu dus aanvaard. We hopen dan ook dat het EHRM ten gronde een einde zal maken aan dit oneigenlijke gebruik van de interneringsmaatregel.

22/01/2020

Ons kantoor mocht vandaag het arrest van het Grondwettelijk Hof ontvangen in antwoord op de prejudiciële vraag gesteld door de Correctionele Rechtbank te Tongeren over de gelijke behandeling van eerdere buitenlandse veroordelingen die samenhangend zijn met feiten die berecht worden in België. De prejudiciële vraag heeft betrekking op de wijze waarop de strafrechter rekening dient te houden met de veroordelingen die door strafgerechten van andere lidstaten van de Europese Unie zijn uitgesproken.

Mr. Peter Verpoorten: 'Uit de bepalingen van ons Strafwetboek volgt dat de strafrechter in de regel rekening dient te houden met de veroordelingen die door strafgerechten van andere lidstaten van de Europese Unie zijn uitgesproken, MAAR dat dat niet het geval is wanneer hem feiten worden voorgelegd die, samen met de misdrijven waarvoor reeds een buitenlandse veroordeling bestaat, de opeenvolgende en voortgezette uitvoering van eenzelfde misdadig opzet zijn - iets wat gebruikelijk wel het geval is voor vergelijkbare Belgische vonnissen.

Doordat artikel 99bis, tweede lid, van het Strafwetboek voor buitenlandse strafvonnissen de toepassing uitsluit van artikel 65, tweede lid, van hetzelfde Wetboek doet het dus een verschil in behandeling ontstaan tussen de personen die in België zijn veroordeeld en de personen die in een andere lidstaat van de Europese Unie zijn veroordeeld.

Volgens het Grondwettelijk Hof verhindert deze regeling echter de rechter niet om de veroordelingen in een andere lidstaat van de Europese Unie op een andere wijze in aanmerking te nemen.'

Het Hof stelt aldus vast: 'Artikel 3, lid 5, van het kaderbesluit 2008/675/JBZ dient zo te worden geïnterpreteerd « dat indien de nationale rechter, op grond van een in een andere lidstaat uitgesproken eerdere veroordeling, oordeelt dat een bepaalde strafmaat gezien de omstandigheden van de dader binnen de grenzen van het nationale recht onevenredig hard voor de dader zou zijn en het doel van de sanctie met een lagere straf kan worden bereikt, hij de strafmaat kan verminderen, indien een dergelijke strafmaatvermindering in louter nationale zaken mogelijk zou zijn » (considerans 9 van het kaderbesluit).'

Die interpretatie blijkt volgens het Hof ook ook uit de parlementaire voorbereiding van de in het geding zijnde bepaling, waarin wordt bevestigd dat « de Belgische rechter zijn beoordelingsvrijheid behoudt om de straf te bepalen die hij gepast en gerechtvaardigd acht in het licht van de desbetreffende omstandigheden » (Parl. St., Kamer, 2013-2014, DOC 53-3149/001, p. 59).

De prejudiciële vraag dient volgens het Grondwettelijk Hof, onder voorbehoud van deze interpretatie, ontkennend te worden beantwoord... Wat wil dit nu zeggen?

Mr. Peter Verpoorten: 'Naar onze inschatting is de opslorping van buitenlandse strafvonnissen dus niet mogelijk, en dienen deze als 'verzachtende omstandigheid' in aanmerking genomen te worden. De rechter dient aldus het wettelijk opgelegde strafminimum te respecteren, TENZIJ de rechter van oordeel is dat deze minimumstraf alsnog 'onevenredig hard' zou uitvallen, en in dat geval kan hij deze nog verder verminderen.'

De link naar het arrest vindt u hier:

https://www.const-court.be/public/n/2020/2020-008n.pdf

De inzichten van Professor Joachim Meese vindt u hier:

https://joachimmeese.be/criminis/laattijdig-vastgesteld-voortgezet-misdrijf-en-buitenlandse-veroordelingen/

21/10/2019

De Juristenkrant kwam Mr. Peter Verpoorten interviewen. Een interessant gesprek over de rol van de advocaat in België.

Internering: Klassenjustitie in plaats van klassejustitie

‘België is een poppenkast die doet alsof ze een rechtstaat is’, een quote die advocaat Peter Verpoorten een keer of twee zal laten vallen tijdens het gesprek. Hij is de ridder van de geïnterneerden, de luis in de pels van de Belgische Staat die hij al achttien keer liet veroordelen bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens voor schendingen van de rechten van geïnterneerden.

Veel politici hebben rechten gestudeerd, dus leek het Peter Verpoorten een goede studiekeuze. Politicologen bestuderen het meer, maar beoefenen het minder. Met het idee om ooit in de politiek te gaan, vat hij zijn studies aan. Hij leert er zijn vrouw kennen, en als zij aan de balie gaat, doet hij mee. ‘Het leek me interessant en sowieso nuttige ervaring om op te doen. Zeker als je in de politiek stapt, is het beter om niet alleen van dat postje afhankelijk te zijn en eerst voor jezelf iets uit te bouwen.’
Hij start zijn stage aan de balie van Hasselt en schakelt na één jaar over naar de balie van Turnhout. ‘In deze regio zijn vier gevangenissen: Merksplas, Turnhout, Wortel en Hoogstraten. De uithoek waar ze ongewenste individuen wegsteken. Tijdens het tweede jaar van mijn stage kreeg ik mijn eerste interneringsdossier, een pro-Deozaak. Ik wou het zo goed mogelijk doen, maar merkte dat er geen handboek over bestond. Mijn collega’s bij wie ik te rade ging, zeiden: ‘Een internering? Daar kun je toch niks aan veranderen.’ En effectief, het is heel moeilijk om iets te doen. Als advocaat ben je bij de interneringscommissie eigenlijk een bloempot om de geïnterneerde de indruk te geven dat het een rechtszaak is. Als een arts zegt dat opname nodig is, is een opname verplicht. Is er geen opnameakkoord van een ziekenhuis, dan wordt het verblijf in de gevangenis verlengd. De macht van de private psychiatrische instellingen is dus gigantisch. In principe moet iemand ten laatste vier maanden na zijn opsluiting ook effectief de gevangenis verlaten. Dus moet de psychosociale dienst van de gevangenis gaan leuren met de geïnterneerde om te zien welke instelling die persoon zou kunnen opnemen. De gekste excuses worden aangehaald om een weigering te staven. ‘De geïnterneerde is niet klaar om therapie te volgen’ is één van de ergste. Je moet eigenlijk al bijna genezen zijn om opgenomen te geraken in private psychiatrische instellingen. De geïnterneerde moet ook zijn schriftelijke toestemming geven om met therapie te starten, maar sommige geïnterneerden zijn zo paranoïde dat ze die handtekening weigeren te zetten - het zou ook geen geldige toestemming zijn. Ik zeg telkens tegen de psychosociale dienst dat ze het mij moeten laten weten en dat ik het zal regelen, maar ze hebben me nog nooit gebeld.’

PILOOT
De interneringswet is hervormd in 2014, de vorige versie dateerde van 1964. ‘In de oude wet was er artikel 14 §2 dat zei dat de commissie kon bevelen om de geïnterneerde te laten opnemen in een private instelling. Dat ben ik in mijn conclusies beginnen eisen. Op die manier hebben rechters ook een aantal plaatsingen bevolen, maar die werden bijna altijd geweigerd door de instituten zelf. Daarop spanden we een kort geding aan, waarin we een dwangsom eisten per dag dat de geïnterneerde niet was opgenomen. Zo zijn een aantal instellingen veroordeeld. De sector geestelijke gezondheidszorg was in zijn wiek geschoten: bij de hervorming van de wet is het artikel uit de wet verwijderd. In de wetsvoorstellen die aan de nieuwe wet voorafgingen zie je telkens letterlijk dezelfde stukken tekst opduiken, dus er is sprake van lobbywerk. In de nieuwe wet staat dat er een samenwerkingsakkoord moet gesloten worden tussen justitie en een instelling opdat de rechter nog een plaatsing zou kunnen bevelen. Na drie jaar werken met de nieuwe wet is er nog géén enkel akkoord gesloten... Dus blijven er geïnterneerden in de gevangenis zitten zonder zorg of therapie, of het vooruitzicht dat er een einde zal komen aan hun verblijf daar. Ondertussen is België al zesentwintig keer veroordeeld door Europa voor mensenrechtenschendingen, waarvan één pilootarrest in 2016.’
Peter Verpoorten stapte al tientallen keren naar het EHRM, intussen goed voor achttien veroordelingen, en mag ook het pilootarrest op zijn conto schrijven. Een pilootarrest is een uitspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waarvan de gevolgen de zaak overstijgen. Als een land al verschillende keren voor hetzelfde thema veroordeeld is, kan het EHRM het land veroordelen en andere hangende zaken bevriezen tot de wetgeving aangepast en de mensenrechtenschending weggewerkt is. Het Hof gaat niet snel over tot zo’n veroordeling. België bevindt zich in het illustere gezelschap van Polen, Rusland en Italië. Advocaat Joachim Meese noemde het in 2016 een historische blaam. België had twee jaar de tijd om de zaken op te lossen. Het paste de wet aan, en er openden twee forensisch psychiatrische centra (FPC), met nog twee extra te openen in 2023. ‘Daardoor is er een bepaalde verbetering in de cijfers, want er is een aantal geïnterneerden vanuit de gevangenis verhuisd naar een FPC. Helaas blijkt daar opnieuw een flessenhals op het moment van de uitstroom uit het FPC naar de private psychiatrie. Daardoor krijgen geïnterneerden nog altijd geen vervolgtherapie, en blijven ze zitten in het FPC. Die zitten intussen ook vol, en blijft er dus een probleem met geïnterneerden die in de gevangenis zitten zonder mogelijkheid tot therapie. Het erge van de zaak is dat de Belgische staat ondertussen zelfs niet meer ontkent dat ze in fout zijn: ze erkent dat ze mensenrechten schendt. Ze rekent gewoon op de verjaring na vijf jaar en betaalt liever de schadevergoeding van 3,4 euro per dag. Maar zelfs dan erkennen vele rechters niet dat de mensenrechten van geïnterneerden worden geschonden. Dit is geen rechtsstaat.’

PRO DEO
Negentig procent van het cliënteel van Verpoorten is pro-Deocliënteel. ‘We behandelen een pro-Deozaak net zoals een gewone zaak. Er komt ergens een melding in het dossier, maar dat is het. Doordat we hier een goed georganiseerd team hebben, kunnen we het werk efficiënt aanpakken en is het financieel haalbaar.’ Want de overheid betaalt pas uit zo’n twee jaar nadat het dossier behandeld is. Een medewerkster van het secretariaat heeft er bijna een voltijdse dagtaak aan om voor alle dossiers alle punten in te geven in het online systeem.
‘Minister Geens is erin geslaagd om de pro-Deoadvocaten nog minder te betalen. Vroeger was een punt ongeveer 25 euro waard, nu is 1 punt er drie oude waard voor 75 euro. Maar opeens tellen kilometervergoedingen nog maar voor 50 euro per punt, in plaats van 75. Dat is dus financieel wel opeens een andere zaak. We hadden ingeschat om binnenkort te investeren in het kantoor, maar dat zal dan nog wat langer sparen worden. Ik erger mij eraan dat de balie niet harder opkomt voor de belangen van de advocaten. De minister houdt zijn woord niet, maar de Orde van Vlaamse Balies legt het werk niet neer. Er is bij de OVB geen vertrouwdheid met pro-Deowerk.’ Over werk neerleggen: in Nederland staken pro-Deoadvocaten met de hashtag: . Hoe kijkt hij naar de situatie daar? ‘In Nederland is de juridische correctheid groter, het respect voor de wet en de grondwet is er groter. Maar anderzijds hebben ze 14 miljard euro over op de begroting door te besparen op zaken die belangrijk zijn voor mensen. Pro Deo is in Nederland niet wat het moet zijn, het is erg geïnstitutionaliseerd. In België is het slecht betaald, maar de overheid moeit zich niet met hoe je de zaken voor je cliënt aanpakt. In Nederland ben je bijna een ambtenaar, je moet doen zoals ze je zeggen dat je het moet doen. Zo komt je onafhankelijkheid als advocaat in het gedrang.’
Wat vindt hij van de kritiek dat pro-Deoadvocaten ‘handelaars in ijdele hoop’ zijn, of per definitie wel alles zo lang mogelijk zullen rekken om toch maar extra te verdienen? ‘Er zijn natuurlijk misbruiken, maar het is verkeerd om te denken dat alle pro-Deozaken op die manier worden aangepakt of dat alle pro-Deozaken rond vluchtelingen draaien. Ons hele kantoor vormt daar het bewijs van. Vergeet ook niet dat alle punten gecontroleerd en gekruiscontroleerd worden, en dat je stukken moet toevoegen ter staving.’
Is hij na vijftien jaar advocatuur wat illusies armer? ‘Goh, nee. Ik ben opgegroeid in het België van de jaren ’80 en ’90. De Bende van Nijvel, Agusta/Dassault, de dioxinecrisis, Dutroux… Er liep toen al heel wat mis en daar werd uitvoerig over bericht in de pers. Het is niet echt een verrassing dat bij justitie het allemaal vierkant draait. Voor een stuk is de balie ook verantwoordelijk omdat ze nalaat deze zaken aan te klagen, omdat de advocaten en magistraten tot dezelfde sociale groep behoren en elkaar niet tegen de haren in willen strijken.’

NAAM
Peter VERPOORTEN
°1980

LOOPBAAN
- Licentiaat Rechten, KUL (2004)
- Advocaat, balie Hasselt (2004)
- Advocaat, balie Turnhout (sinds 2005)
- Kandidaat politieke wetenschappen (2005)
- Gemeenteraadslid Groen (sinds 2012)