18/10/2025
“Wat niet gezegd wordt”
Ze zeiden: het is beter zo,
twee huizen, rust,
een eind aan storm.
Maar niemand sprak
over de wind
die bleef waaien
tussen woorden door.
Je zei niets lelijks,
alleen net genoeg.
Een opgetrokken wenkbrauw,
een zucht bij het halen van de kinderen,
de agenda als slagveld,
ons kind als boodschapper.
Je leerde hem tellen,
niet met cijfers —
maar met schuld.
Wie was er te laat,
wie vergat,
wie had beloofd?
En ik?
Ik leerde zwijgen
als overleven.
Glimlachen in het bijzijn
van kleine oren.
Vriendelijk blijven
voor de vrede
die nooit kwam.
Er zijn geen littekens,
zeggen ze.
Je bent toch vrij?
Maar vrijheid voelt vreemd
als je hart nog woont
in andermans kooi.
H.S.
vormen van geweld na scheiding
Hoe stilte als wapen kan worden ingezet, hoe een ogenschijnlijk vriendelijke opmerking een sneer kan verbergen, of hoe loyaliteit van een kind gegijzeld kan worden.
“Niet alle oorlogen eindigen met vrede. Sommige gaan stilletjes verder — in de gangen van een ouderlijk huis, via een blik bij het schoolhek, of een bericht dat nooit werd gestuurd maar wel bedoeld was om te kwetsen.”
