Legal Triangle

Legal Triangle Legal Triangle / Իրավական եռանկյունի
___________________________________________
Միացե’ք մեր եռանկյունուն ու դարձեք իրավական համաչափության մի մասը:

22/07/2021

❕Բոլորիս հայտնի է, որ անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, երբ դադարեցնում է հանցագործության նախապատրաստումը, հանցափորձը, կամ անմիջականորեն հանցանք կատարելուն ուղղված գործողությունը (անգործությունը) ՝ գիտակցելով հանցագործությունն ավարտին հասցնելու հնարավորությունը, այլ կերպ՝ կամովին հրաժարվում է հանցագործությունից:
❓Հարց է առաջանում, թե ինչ չափանիշների պետք է համապատասխանի անձի արարքը, որպեսզի այն հնարավոր լինի որակել որպես հանցագործությունից կամովին հրաժարում:
Այս հարցի պատասխանը տվել է Վճռաբեկ դատարանը, հստակ սահմանելով որոշակի չափորոշիչներ ( տե՛ս Գրիգոր Մանուկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 որոշումը):
🔍 1)Անձը հանցագործությունից հրաժարվում է վերջնականապես, այլ ոչ հետագայում նպաստավոր պայմաններում այն ավարտին հասցնելու մտադրությամբ,
2)Ժամանակին- մինչև հանցագործության ավարտի պահը,
3)Կամովին, այլ ոչ անհաղթահարելի խոչընդոտների հետևանքով,
4)Գիտակցելով հանցագործությունը մինչև վերջ հասցնելու իրական հնարավորությունը:
Ընդ որում այս բոլոր կետերը պիտի առկա լինեն միաժամանակ:

👁‍🗨Օրինակ՝ Ա-ն մտադիր է սպանել Ռ-ին և դրա համար անում է բոլոր այն գործողությունները, որոնք անհրաժեշտ է համարում հանցանքն ավարտին հասցնելու համար, սակայն ոստիկանների՝ դեպքի վայր ժամանման հետևանքով չի հասցնում իր գործողություններն ավարտին հասցնել: Այս պարագայում անձը կամովին ՉԻ
հրաժարվել հանցագործությունից, այլ՝ կատարել է հանցափորձ, որի դեպքում վերջինս չի ազատվի քրեական պատասխանատվությունից:
🔺Մեկ այլ դեպքում Ա-ն մտադիր է սպանել Ռ-ին, առկա են դրա համար բոլոր նպաստավոր պայմանները, սակայն Ա-ն հրացանը պահելով Ռ-ի ուղղությամբ՝ գիտակցելով, որ իրեն ոչինչ չի խանգարում հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար, կամովին և վերջնականապես հրաժարվում է հանցավոր արարքի կատարումից: Այս դեպքում Ա-ն կազատվի քրեական պատասխանատվությունից, եթե իր արարքն այլ հանցակազմ չի պարունակում:

📚ՀՀ Քրեական դատավարության 134-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, ի թիվս այլ խափանման միջոցների, ամրագրված է կալանավորումը, իսկ ՀՀ ք...
22/01/2021

📚ՀՀ Քրեական դատավարության 134-րդ հոդվածի 2-րդ մասում, ի թիվս այլ խափանման միջոցների, ամրագրված է կալանավորումը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 49-րդ հոդվածում կալանավորումը սահմանված է որպես պատժատեսակ:
❓Արդյո՞ք վերոնշյալ ինստիտուտները նույնական են.
👨🏻‍✈️Խափանման միջոցները քրեադատավարական հարկադրանքի միջոցներ են, որոնք կարող են կիրառվել դատավարական կարգավիճակ, մասնավորապես՝ կասկածյալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ ունեցող անձանց նկատմամբ: Դրանց կիրառման նպատակը կասկածյալի կամ մեղադրյալի ոչ պատշաճ վարքագծի կանխումն է կամ դատավճռի կատարման ապահովումը: Մինչդեռ անձի նկատմամբ որևէ պատժատեսակ կիրառելու համար պարտադիր է, որ նրա մեղքը հաստատված լինի օրենքով ուժի մեջ մտած դատավճռով և պատժի նպատակներն ըստ էության այլ բովանդակություն ունեն՝ սոցիալական արդարության վերականգնում, պատժի ենթարկված անձի ուղղում, հանցագործությունների կանխում:
❗️Հետևապես, կալանավորումը որպես պատժատեսակ և խափանման միջոց տարբեր ինստիտուտներ են, քանի որ ունեն ինքնուրույն բովանդակություն, կիրառման հիմքերը տարբեր են և հետապնդում են միմյանցից ըստ էության տարբերվող նպատակներ:
🔒Կալանավորումը խափանման միջոցների թվում միակն է, որը կապված է մարդուն անմիջականորեն ազատությունից զրկելու հետ, հետևաբար, հաշվի առնելով Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայով ամրագրված անձի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը և այն, որ անձի նկատմամբ առկա չէ մեղադրական դատավճիռ, թե՛ ներպետական դատարանները, թե՛ ՄԻԵԴ-ը առավել մեծ ուշադրություն են դարձնում, որ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին որոշումը լինի պատճառաբանված և հիմնավոր: Այս ամենը ապահովող մեխանիզմներից է օրինակ այն, որ անձին կալանավորելու մասին որոշումը, ի տարբերություն այլ խափանման միջոցների, կարող է կայացվել ԲԱՑԱՌԱՊԵՍ դատարանի կողմից:
❗️Ընդ որում, Վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային որոշումներից մեկում նշել է, որ՝ անձին կալանավորելու միջնորդությունը կարող է բավարարվել այն դեպքում, երբ միջնորդությունը ներկայացրած քրեական հետապնդման մարմնին հաջողվի դատարանի համար համոզիչ հիմնավորել.
ա) անձին մեղսագրվող հանցագործությանը նրա առնչությունը (տվյալ հանցագործության կատարման մեջ հիմնավոր կասկածը) և
բ) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 1-ին մասում սահմանված հիմքերից որևէ մեկի կամ մի քանիսի առկայությունը:

 Ազգանվան փոփոխությունը ամուսնությունից հետո. իրավունք թե՞ «սովորութային» պարտականություն: 📜Պատմական ակնարկ: Ամուսնանալո...
18/01/2021



Ազգանվան փոփոխությունը ամուսնությունից հետո. իրավունք թե՞ «սովորութային» պարտականություն:

📜Պատմական ակնարկ: Ամուսնանալուց հետո կնոջ ազգանվան փոփոխության պրակտիկան առաջացել է Անգլիայում՝ կրելով պարտադիր բնույթ: Օրենքին հավասարեցված այս սովորույթը հիմնավորվում էր նրանով, որ ամուսինները «մեկ ամբողջություն են» և չպետք է ունենան տարբեր ազգանուններ: Իսկ այդ ժամանակաշրջանի պատրիարխիկ հասարակության մեջ չէր կարող հարց առաջանալ, թե ինչու հենց տղամարդու ազգանունը պետք է ամբողջացնի զույգերին ու դառնա ընդհանուր:

📈Զարգացում: Հարվարդի որոշ ուսումնասիրություններ ցույց են տվել, որ 1975-1990թթ. կրթություն ստացած կանանց 80-90% նախընտրել են պահպանել իրենց սկզբնական ազգանունը: Հետագա զարգացումների և ֆեմինիստական շարժումների արդյունքում, տարբեր օրենսդրություններում տվյալ սովորույթն ամրագրվեց այլ տեսքով, որտեղ ազգանվան փոփոխությունը ամուսինների իրավունք էր և վերջիններս կարող էին ազատորեն,սեփական կամքով ընտրել իրենց ազգանունը:

📍Ներպետական կարգավորում: ՀՀ ընտանեկան օրենսգրքում ձևակերպվում է, որ ամուսնանալիս ամուսինները, ըստ իրենց ցանկության, կարող են ամուսիններից մեկի ազգանունն ընտրել որպես ընդհանուր ազգանուն կամ պահպանել մինչամուսնական ազգանունը։ Սակայն անգամ նման հստակ ձևակերպման պարագայում, որտեղ ազգանվան ընտրությունը ամուսինների համար հավասար իրավունք է, այնուամենայնիվ իրականությունն այլ է. մասնավորապես, ՀՀ-ում հասարակության մեծ մասը համոզված է, որ
ամուսնությունից հետո ազգանվան փոփոխությունը կնոջ «չգրված» պարտականություններից է:

⚖️ՄԻԵԴ դիրքորոշում: Լեվենթօղլու Աբդուլկադիրօղլին ընդդեմ Թուրքիայի (Leventoğlu Abdulkadiroğlu v. Turkey) գործով բողոքաբերը նշել է, որ ցանկանում է պահպանել այն ազգանունը, որով հայտնի է իր մասնագիտական և ակադեմիական կյանքում, սակայն ներպետական օրենսդրությամբ չունի այդ իրավունքը: Եվրոպական դատարանն այս կապացությամբ արձանագրել է, որ Թուրքիայի քաղաքացիական օրենսգրքի այն հոդվածը, որով տղամարդուն թույլատրվում է ամուսնությունից հետո պահպանել իր ազգանունը, իսկ կինը պարտավոր է վերցնել իր ամուսնու ազգանունը, խախտում է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 8-րդ հոդվածը, այն է՝ անձնական և ընտանեկան կյանքը հարգելու իրավունք: Մեկ այլ նմանատիպ գործով ( Ünal Tekeli v. Turkey) արձանագրվել է նաև Կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածի՝ խտրականության արգելքի խախտում:

#ՄարդուԻրավունքներևԱզատություններ

 #ՄարդուԻրավունքներևԱզատություններԿյանքի իրավունքը և դրա պաշտպանությունը պետության կողմից. Մահապատիժ🔈Մարդու հիմնարար իրա...
17/01/2021

#ՄարդուԻրավունքներևԱզատություններ

Կյանքի իրավունքը և դրա պաշտպանությունը պետության կողմից. Մահապատիժ

🔈Մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների մեջ հատուկ տեղ է զբաղեցնում կյանքի իրավունքը, որն ամրագրված է ինչպես ներպետական, այնպես էլ միջազգային օրենսդրությամբ: Կյանքի իրավունքը պատկանում է իրավունքների այն խմբին, որը բխում է մարդու բնական կարգավիճակից, այսինքն՝ յուրաքանչյուր ոք իր ծնված լինելու ուժով օժտված է կյանքի իրավունքով: Այս իրավունքի պաշտպանությունը պետության պոզիտիվ պարտականությունն է: Մասնավորապես հարկ է անդրադառնալ Սահմանադրությամբ և Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայով տրված կարգավորումներին՝ նշելով, որ ՄԻԵԿ-ն ունի հռչակագրային և ոչ համապարտադիր բնույթ։
🔺ՀՀ Սահմանադրության 24-րդ հոդվածն ամրագրում է, որ՝
1.Յուրաքանչյուր ոք ունի կյանքի իրավունք:
2. Ոչ ոք չի կարող կամայականորեն զրկվել կյանքից:
3. Ոչ ոք չի կարող դատապարտվել կամ ենթարկվել մահապատժի:
Մինչդեռ ՄԻԵԿ-ի՝ կյանքի իրավունքը երաշխավորող երկրորդ հոդվածի երկրորդ մասով մահապատիժը նախատեսված է որպես կյանքի իրավունքի սահմանափակման միջոց:
Այնուամենայնիվ, հարկ է նշել, որ ՄԻԵԿ-ն ընդունվել է 1948 թվականին, իսկ որոշ փոփոխություններ, լրացումներ իրականացվել են միայն լրացուցիչ արձանագրությունների միջոցով:
🏳️ՄԻԵԿ 6-րդ արձանագրությունն ամրագրեց, որ մահապատիժը խաղաղ ժամանակահատվածում արգելվում է, իսկ ՄԻԵԿ 13-րդ արձանագրության համաձայն՝ (...) մահապատիժն արգելվեց և’ խաղաղ, և’ պատերազմական իրավիճակներում: Հայաստանը ստորագրեց վերջին արձանագրությունն առանց այն վավերացնելու:
Այսպիսով, ՄԻԵԴ պրակտիկան ուղղված է մահապատժի արգելմանը։
🔼 Նույնիսկ վերոնշյալ արձանագրությունների ստեղծման պարագայում, ՄԻԵԴ պրակտիկայում խնդիրներ առաջացան որոշ երկրների կողմից այն չվավերացնելու և հետևաբար մահապատժի կիրառման պրակտիկան չդադարեցնելու կապակցությամբ: ՄԻԵԴ-ը Օջալանն ընդդեմ Թուրքիայի գործով, նշեց՝ «Խաղաղ պայմաններում մահապատիժը համարվել է անընդունելի, եթե ոչ անմարդկային պատժի ձև, որն ԱՅԼԵՎՍ թույլատրելի չէ ՄԻԵԿ 2-րդ հոդվածով»՝ այսպիսով ձևավորելով նախադեպ հետագա նմանատիպ գանգատների համար: Տվյալ որոշման կայացման նախադրյալներից է եղել այն, որ Եվրոպայի խորհրդի երկրների միջև վերոնշյալ հարցով առկա է կոնսենսուս:
🗞Սահմանադրության 2-րդ գլխի, այն է՝ մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների հասցեատերը պետությունն է, տվյալ իրավունքների ամրագրումը ենթադրում է, որ պետությունը մի դեպքում պետք է զերծ մնա անձանց կողմից դրանց իրացմանը խոչընդոտելուց, մյուս դեպքում՝ սահմանի և ապահովի անհրաժեշտ պայմաններ մեր որոշակի իրավունքի իրացման համար:
Կյանքի իրավունքի պարագայում պետությունը պիտի զերծ մնա անձանց կյանքի իրավունքին ապօրինի միջամտելուց, մյուս կողմից ապահովի այլոց կողմից կյանքի իրավունքին չխոչընդոտելը, իսկ նման խոչընդոտների դեպքում այդ կապակցությամբ իրականացնի արդյունավետ քննություն:
❓Արդյո՞ք անձի մահվան դեպքում, կյանքի իրավունքի պաշտպանությունն ավարտվում է:
❗️Օր.՝ Կ. -ի կողմից տեղի է ունեցել Մ. -ի սպանություն: Պետությունը պատշաճ քննություն չի իրականացնում վերոնշյալ սպանության կապակցությամբ, կամ իրականացնում է թերի քննություն և այն պայմաններում, երբ կան բոլոր հիմքերը Կ.-ին պատժի ենթարկելու համար, որևէ գործիքակազմ գործի չի դնում: Այստեղ a priori կարելի է արձանագրել, որ պետության կողմից թույլ է տրվել Մ.-ի կյանքի իրավունքի խախտում, հետևաբար անձի մահը հիմք չէ նրա կյանքի իրավունքի պաշտպանության դադարեցման համար:

📍Ռազմագերիների իրավական կարգավիճակն ու պաշտպանությունը. Արդյո՞ք վարձկաններն ունեն ռազմագերու կարգավիճակ։🔍 Ռազմագերիների ...
04/11/2020

📍Ռազմագերիների իրավական կարգավիճակն ու պաշտպանությունը. Արդյո՞ք վարձկաններն ունեն ռազմագերու կարգավիճակ։

🔍 Ռազմագերիների իրավական պաշտպանության մասին դրույթները տեղ են գտնում Ժնևյան 3-րդ կոնվենցիայում, ինչպես նաև 1977 թվ.-ի լրացուցիչ արձանագրությունում:
Ռազմագերիները հիմնականում այն անձինք են, ովքեր մասնակցում են ռազմական գործողություններին կողմերից մեկի կազմում , որի ընթացքում հայտվում են հակառակորդի մոտ: Այն անձինք, ովքեր ունեն ռազմագերու կարգավիճակ ցանկացած պարագայում պետք է արժանանան մսրդասիրական վերաբերմունքի, մասնավորապես՝ ռազմագերիները պետք է պաշտպանված լինեն բռնության կամ վախ առաջացնող գործողություններից, վիրավորանքներից, հասարակական հետաքրքրասիրությունից: Միջազգային մարդասիրական իրավունքը նաև սահմանում է այն մինիմալ պայմանները, որոնք պիտի ապահովվեն նրանց գերության վերցրած տերությունների կողմից( օր.՝ սնունդ, հագուստ, հիգիենա): Ռազմական ակտիվ գործողությունների ավարտվելուն պես պետք է տեղի ունենա ռազմագերիների ազատ արձակումն ու վերադարձը:
❌ Ռազմագերիների նկատմամբ վրեժխնդիր վերաբերմունքն արգելված է: Ցանկացած ապօրինի գործողություն կամ անգործություն ռազմագերիների նկատմամբ, որը կհանգեցնի վերջիններիս մահվան կամ լրջորեն կվտանգի նրանց առողջությունը կհամարվի վերը հիշատակված կոնվենցիայի լուրջ խախտում, և չնայած նրան, որ կոնվենցիան չունի պատժիչ դրույթներ, դրա լուրջ խախտումը(օր.՝ անմարդկային վերաբերմունքը, ներառյալ կենսաբանական փորձերը, կամ ռազմագերիներին ստիպելը ծառայել թշնամական պետության կազմում) դասվում են պատերազմական հանցագործությունների շարքին, իսկ կոնվենցիայի առանձին խախտումներ օրինախախտ կողմի համար կարող են հանգեցնել առևտրային և այլ տնտեսական սանկցիաների կիրառման:
💵 Վարձկանները, ըստ միջազգային մարդասիրական իրավունքի, չունեն ռազմագերու կարգավիճակ և չունեն նաև որևէ այլ կարգավիճակ, որը նրանց թույլ կտար իրենց պաշտպանությունը գտնել Ժնևյան կոնվենցիաների ներքո, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նրանք հիվանդ կամ վիրավոր են: Չնայած դրան նրանք միշտ պետք է արժանանան մարդասիրական վերաբերմունքի:
Հիշեցնենք նաև, որ Վարձկանների հավաքագրման, օգտագործման, ֆինանսավորման և վերապատրաստման (ուսուցման) դեմ միջազգային կոնվենցիայի համաձայն վարձկանների ներգրավումը ռազմական գործողություններին արգելված է:

(English version below 🇬🇧 )🚨 ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ N1 ԿԱՆՈՆԸ քաղաքացիական բնակչության և մարտիկների տարբերակման սկզբունքն է։Հակամարտո...
29/09/2020

(English version below 🇬🇧 )

🚨 ՊԱՏԵՐԱԶՄԻ N1 ԿԱՆՈՆԸ քաղաքացիական բնակչության և մարտիկների տարբերակման սկզբունքն է։

Հակամարտության կողմերը բոլոր ժամանակներում պետք է տարբերակեն խաղաղ բնակիչներին մարտիկներից: Հարձակումները կարող են ուղղված լինել միայն մարտիկների դեմ եւ չպետք է ուղղված լինեն խաղաղ բնակիչների դեմ:

❗️ Տարբերակման սկզբունքը միջազգային զինված բախումներում.
Քաղաքացիների և մարտիկների միջև տարբերակման սկզբունքն առաջին անգամ դրվել է Սանկտ Պետերբուրգի հռչակագրում, որում ասվում է, որ «միակ օրինական նպատակը, որը պետությունները պետք է փորձեն իրականացնել պատերազմի ընթացքում, թշնամու ռազմական ուժերի թուլացումն է»:
Հաագայի կանոնակարգի 25-րդ հոդվածն արգելում է «անպաշտպան քաղաքների, գյուղերի, բնակավայրերի կամ շենքերի հարձակումը կամ ռմբակոծումը ցանկացած միջոցով», որը հիմնված է այս սկզբունքի վրա:

-> Տարբերակման սկզբունքն այժմ ամրագրված է Ժնեւյան կոնվենցիային կից I-ին Լրացուցիչ Արձանագրության 48-րդ, 51-րդ (2) և 52 (2) -րդ հոդվածներում, որոնց նկատմամբ որևէ վերապահում չի նախատեսվել:

Քաղաքացիական անձանց դեմ հարձակումներն ուղղելու արգելքը սահմանված է նաև այլ փաստաթղթերում՝ Որոշ հասարակ զենքերի մասին կոնվենցիաjին կից Արձանագրություններ II-ում, Փոփոխված Արձանագրություն II-ում, Արձանագրություն ‎III-ում և Օտտավայի կոնվենցիում, որով արգելվում են հակահետեւակային ականները։

• Բացի այդ, Միջազգային քրեական դատարանի Կանոնադրության համաձայն՝ «դիտավորյալ հարձակումները քաղաքացիական բնակչության դեմ, որպես այդպիսին, կամ առանձին քաղաքացիական անձանց դեմ, որոնք ուղղակիորեն չեն մասնակցում ռազմական գործողություններին», միջազգային զինված բախումներում իրենցից ներկայացնում են ռազմական հանցագործություններ:

❗️ Տարբերակման սկզբունը ոչ միջազգային զինված բախումներում
II-րդ Լրացուցիչ Արձանագրության 13-րդ հոդվածի 2-րդ կետը արգելում է քաղաքացիական բնակչությանը, ինչպես նաև քաղաքացիական անձ հանդիսացող առանձին անհատների հարձակման օբյեկտ դարձնելը:

📌 Այս կանոնի ենթադրյալ խախտումները դատապարտվել են տարբեր պետությունների կողմից։ Ինչպես նաեւ, ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդը դատապարտել կամ կոչ է արել դադարեցնել քաղաքացիական բնակչության դեմ ենթադրյալ հարձակումները բազմաթիվ միջազգային և ոչ միջազգային հակամարտությունների համատեքստում, այդ թվում` Աֆղանստանում, Անգոլայում, Ադրբեջանում, Բուրունդիում, Վրաստանում, Լիբանանում, Լիբերիայում, Ռուանդայում, Սիեռա Լեոնե, Սոմալի, Տաջիկստան, նախկին Հարավսլավիա և Իսրայելի գրաված տարածքներ:

--------------------------------------------------------

🚨 THE RULE N1 OF WAR is the Principle of Distinction between Civilians and Combatants.

The parties to the conflict must at all times distinguish between civilians and combatants. Attacks may only be directed against combatants. Attacks must not be directed against civilians.

❗️ The Principle of Distinction in international armed conflicts
The principle of distinction between civilians and combatants was first set forth in the St. Petersburg Declaration, which states that “the only legitimate object which States should endeavour to accomplish during war is to weaken the military forces of the enemy”.
Article 25 of the Hague Regulations prohibits “the attack or bombardment, by whatever means, of towns, villages, dwellings, or buildings which are undefended”, is based on this principle.

->The principle of distinction is now codified in Articles 48, 51(2) and 52(2) of Additional Protocol I, to which no reservations have been made.

The prohibition on directing attacks against civilians is also laid down in Protocol II, Amended Protocol II and Protocol III to the Convention on Certain Conventional Weapons and in the Ottawa Convention banning anti-personnel landmines.

• In addition, under the Statute of the International Criminal Court, “intentionally directing attacks against the civilian population as such or against individual civilians not taking direct part in hostilities” constitutes a war crime in international armed conflicts.

❗️ The Principle of Distinction in non-international armed conflicts
Article 13(2) of Additional Protocol II prohibits making the civilian population as such, as well as individual civilians, the object of attack.

📌 Alleged violations of this rule have generally been condemned by States։ Similarly, the UN Security Council has condemned or called for an end to alleged attacks against civilians in the context of numerous conflicts, both international and non-international, including in Afghanistan, Angola, Azerbaijan, Burundi, Georgia, Lebanon, Liberia, Rwanda, Sierra Leone, Somalia, Tajikistan, the former Yugoslavia and the territories occupied by Israel.

📓Ֆրանց Կաֆկա «Դատավարություն» (գերմ.՝ Der Prozess)⠀ #ԳեղարվեստականԻրավաբանություն⠀Գրքի հակիրճ վերլուծություն: ⬇️⠀🔍Բովանդ...
06/09/2020

📓Ֆրանց Կաֆկա «Դատավարություն» (գերմ.՝ Der Prozess)

#ԳեղարվեստականԻրավաբանություն

Գրքի հակիրճ վերլուծություն: ⬇️

🔍Բովանդակությունը: Վաղ առավոտյան Յոզեֆ Կ.-ին արթնացնում են ու հայտարարում, որ ձերբակալված է, սակայն կարող է շարունակել իր բնականոն կյանքը: Արդեն տարօրինակ է. ձերբակալված է, բայց չգիտի, թե ինչ հանցանքի համար: Ոչ մի զարմանք, ոչ մի էմոցիա, ընդամենը մեկ հարց՝ «Բայց ի՞նչ պատճառով»: Իսկ ձերբակալողների կողմից չկա ոչ մի բացատրություն կամ իրավական փաստաթուղթ, որը կպարզաբանի ձերբակալման հիմքերը: Այս աբսուրդի թեթև նոտաները պատմության ողջ ընթացքում էլ ավելի են սրվում ու ընթերցողի մոտ անվերջ հարցեր առաջացնում, որոնց առնվազն կեսը հաստատ անպատասխան են մնալու: Կ.-ն, չզարմանալով, որ մեղադրվում է հանցանքի մեջ, այնուամենայնիվ անընդհատ փորձում է պարզել մեղադրանքի պատճառը, բայց կարծես ընկած լինի մի փակ շրջանի մեջ, որից ելք չկա. անվերջ քաշքշուկներ, բյուրոկրատիա և երկիմաստ պատասխաններ: Պատմության հերոսը ` մեղադրանքի հետ իր Հուսահատ համակերպվածությամբ պասիվ կամ թվացյալ պայքար է մղում անհասկանալի իրավական համակարգի դեմ: Իրավական համակարգ, որտեղ կանոններն ու գործունեության ոճը չեն տեղավորվում արդի իրավաբանական տրամաբանության մեջ:

⚠️Ի վերջո, «բուն դատավարությունը» ևս շատ տարօրինակ պայմաններում է ընթանում. մութ, անորոշ, անհասկանալի սրահում: Իսկ այս ամենի վերջաբանը կտրուկ է ու ողբերգական:

👁‍🗨Իրավաբանի աչքերով: Պատկերացնու՞մ եք այնպիսի իրավիճակ, որտեղ Ձեզ կասկածում են, բայց չգիտեք` ինչում, Ձեզ մեղադրում են, սակայն չեք կարող պաշտպանվել, չեք կարող հակափաստարկներ գտնել, անգամ սովորական «լռելու իրավունքից» չեք կարող օգտվել, որովհետև չգիտեք, թե ինչից պետք է պաշտպանվել, ինչ պետք է խոսել կամ ինչի մասին լռել: Չունեք ոչ մի դատավարական հստակ կարգավիճակ, իսկ դատավարությունն ընթանում է բացարձակ «անհասկանալի լեզվով» ու սկզբունքներով: Այս իրավիճակում «պաշտպանական կողմը» դառնում է մի միջանկյալ, վերացական կողմ, որը փաստացի զրկված է իր կարգավիճակով պայմանավորված իրավունքների շարքից և դրանց իրացման հնարավորությունից: Կա պատիժ (դրա մասին գրքի վերջաբանում), բայց կա՞ արդյոք հանցանք կամ եթե կա, արդյո՞ք պատիժը տվյալ դեպքում բխում է հանցանքից, արդարացի է ու համարժեք:

⁉️Ինչպես վերևում նշվեց, այս գիրքն ընթերցելիս յուրաքանչյուրի մոտ կառաջանան բազմաթիվ հարցեր, որոնց պատասխաններն ամեն ընթերցող կգտնի իր ներսում՝ կախված աշխարհընկալումից ու մոտեցումներից:

 #ՏեսականԻրավաբանություն❓Ի՞նչ է նորմը և որքանո՞վ է յուրաքանչյուրին անհրաժեշտ որևէ նորմի բովանդակության բացահայտումը:💡Ամե...
02/09/2020

#ՏեսականԻրավաբանություն

❓Ի՞նչ է նորմը և որքանո՞վ է յուրաքանչյուրին անհրաժեշտ որևէ նորմի բովանդակության բացահայտումը:
💡Ամենապարզ բնորոշմամբ նորմը համապարտադիր վարքագծի կանոն է՝
ընդհանուր է՝ ուղղված բոլորին: Ուսումնասիրելով իրավական համակարգում առկա նորմերը՝ կտեսնենք, որ նրանք միմյամցից էականորեն տարբերվում են իրենց իմպերատիվ կամ դիսպիզիտիվ կարգավորումներով: Սրանք իրավական կարգավորման 2 հիմնարար մեթոդներն են: Կարգավորման իմպերատիվ մեթոդը գործում է այնտեղ, որտեղ կա ենթակայություն(սուբորդինացիա) և սահմանվում են կոնկրետ վարքագծի կանոններ, որոնցից շեղվելն անթույլատրելի է: Դիսպոզիտիվ մեթոդի կիրառման դեպքում անձին տրվում է վարքագծի ընտրության հնարավորություն:
🔬Խորապես ուսումնասիրելով ցանկացած նորմի բովանդակություն՝ կարելի է եզրակացնել, որ դրանք մեզ ԹՈՒՅԼԱՏՐՈՒՄ, ԱՐԳԵԼՈՒՄ ԿԱՄ ՊԱՐՏԱՎՈՐԵՑՆՈՒՄ ԵՆ կատարել որևէ գործողություն կամ զերծ մնալ դրա կատարումից(Իրավ. կարգ.-ան եղանակներ):

🔦Օրինակներ

🆓Թույլատրում- Օր.՝ ՀՀ Սահմանադրության 40-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում օրինական հիմքերով գտնվող յուրաքանչյուր ոք ունի ազատ տեղաշարժվելու և բնակավայր ընտրելու իրավունք:
🚫Արգելում- Օր.՝ ՀՀ Քրեական Օրենսգրքի 175-րդ հոդվածից հետևում է, որ Ավազակությունն արգելված արարք է: Արգելքի առանձնահատկությունն այն է, որ այն խախտելու դեպքում օրենքով նախատեսված է պատասխանատվություն:
❗️Պարտավորեցում- Օր.՝ ՀՀ Քաղաքացիական օրենսգրքի 409-րդ հոդվածի առաջին մասում ամրագրված է՝ Պարտավորությունը խախտած պարտապանը պարտավոր է հատուցել պարտատիրոջը պատճառած վնասները:
Այս դեպքում էլ օրենքի պահանջը չկատարելու դեպքում նախատեսված են իրավական ներգործության միջոցներ, ԲԱՅՑ արգելման դեպքում գործողության համար, պարտավորեցման դեպքում՝ անգործության:

 #ՓաստերԻրավաբանությունից👥 Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը համարվում է աշխարհում ԱՄԵՆԱՇԱՏ ԹԱՐԳՄԱՆՎԱԾ ՓԱՍՏԱԹՈ...
15/08/2020

#ՓաստերԻրավաբանությունից

👥 Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը համարվում է աշխարհում ԱՄԵՆԱՇԱՏ ԹԱՐԳՄԱՆՎԱԾ ՓԱՍՏԱԹՈՒՂԹԸ:

📈 1999 թվականի նոյեմբերին ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գրասենյակը Գինեսի ռեկորդների գրքի կողմից շնորհվել է վկայագրով, որում նշվել է, որ փաստաթուղթը թարգմանվել է 298 լեզուներով։ 2009 թվականին սերտիֆիկացումը թարմացվել է, երբ հռչակագիրը թարգմանվել է 370 լեզուներով և բարբառներով՝ աբխազերենից մինչև զուլուսերեն:

📌Ներկայումս Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը հասանելի է ավելի քան 500 թարգմանություններով՝ Հյուսիսային Բոլիվիայի Կեչուա հավաքածուի հավելումով:

📢 «Թարգմանությունների աճող թիվն ընդգծում է Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի համընդհանուրությունը և նրա խոսքերի ազդեցիկությունը` հզոր ռեզոնանս ունենալու բոլոր մշակույթներում և լեզուներում»,- ասել է ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատար Զեյդ Ռաադ Ալ Հուսեյնը:

✍🏻 ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գրասենյակի նպատակն է Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը տարածել ամբողջ աշխարհում, և յուրաքանչյուր ոք կարող է ներկայացնել նոր թարգմանություն, որը հավաքածուի մեջ ներառված չէ: Ահա, թե ինչպես.↓
http://www.ohchr.org/EN/UDHR/Pages/SubmissionGuide.aspx

🇦🇲 Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի հայերեն տարբերակին ծանոթանալու համար կարող եք անցնել հետևյալ հղումով.↓
http://www.un.am/res/Human%20Rights/Armenian%20Documents/UDHR_arm.pdf

 #ՏեսականԻրավաբանություն👤Ինչպես յուրաքանչյուրս, այնպես էլ իրավունքն, ունի իրեն հատուկ սկզբունքներ: Իրավունքի սկզբունքներ...
05/08/2020

#ՏեսականԻրավաբանություն

👤Ինչպես յուրաքանչյուրս, այնպես էլ իրավունքն, ունի իրեն հատուկ սկզբունքներ: Իրավունքի սկզբունքները ելակետային, ընդհանուր և համապարտադիր գաղափարներ են, որոնք իրենց ամրագրումն են ստանում իրավունքի աղբյուրներում: Իրավունքի սկզբունքների առկայությունը «երաշխավորի» դեր ունի առաջին հերթին մարդու իրավունքների և ազատությունների իրականացման համար:

⚖️ԻՐԱՎՈՒՆՔԻ ԳԵՐԱԿԱՅՈՒԹՅՈՒՆ

📐Սկզբունքի էությունը համառոտ.
Իրավաստեղծ գործունեության ընթացքում նախ իրավունքին պետք է տրվի համապարտադիր ուժ, պետք է ընդունել իրավունքին համապատասխան օրենքներ (կամ այլ իրավական ակտեր): Սկզբունքի ընդգծումը պայմանավորված է հատկապես նրանով, որ մարդիկ հաճախ են նշում ՕՐԵՆՔԻ, այլ ոչ #իրավունքի գերակայության մասին: Բանն այն է, որ չնայած նրան, որ տեսականորեն օրենքն իրավունքի արտահայտման ձևն է , նրանցից առաջնայնությունը պետք է տրվի իրավունքին:
⚠️Եթե գերակայությունը տրվի օրենքին ՝ կստացվի, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ընդունվի օրենք, որը հակասի մեր հիմնարար իրավունքներին, մենք չենք ունենա վերջինիս իրավական լինելը վիճարկելու կարգ, քանի որ նախկինում ամրագրել ենք, որ ինչ էլ լինի օրենքը գերակա է: Ուստի ամրագրենք, որ ԳԵՐԱԿԱ ԵՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔԸ և ԻՐԱՎԱԿԱՆ ՕՐԵՆՔԸ, այլ ոչ ցանկացած տեսակի օրենք:❗️

📣Օր.՝ Եթե քննարկվում է որևէ օրենսդրական ակտի նախագիծ, որը հակասում է մարդու հիմնարար իրավունքներից որևէ մեկին կամ ընդհանրապես իրավունքի կոնցեպցիային, ապա այն չի կարող ընդունվել և համապարտադիր ուժ ստանալ:

 #ԻրավաբանականՏերմիններիԲառարան«A priori» 🤔 «A posteriori»Երկու տերմիններն էլ, ընդհանուր առմամբ, բնութագրում են հիմնավոր...
31/07/2020

#ԻրավաբանականՏերմիններիԲառարան

«A priori» 🤔 «A posteriori»

Երկու տերմիններն էլ, ընդհանուր առմամբ, բնութագրում են հիմնավորումներ և եզրահանգումներ կատարելու, գիտելիքներ ստանալու եղանակներն ու ձևերը։

🔹 A priori [Լատիներեն ՝ նախկինում եղածից]
Այս տերմինը վերաբերում է այն գիտելիքներին, որոնք բխում են տեսական հիմնավորումներից, ոչ թե փաստացի դիտարկումներից կամ անձնական փորձառությունից։
Բառացի թարգմանաբար a priori նշանակում է նախնական, այսինքն՝ ենթադրություն, որը հիմնված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքերի վրա և իրականացվել է դեդուկցիայի միջոցով։

🔹 A Posteriori [Լատիներեն ՝ հետևանքից մինչև պատճառ, պատահածից ավելի ուշ]
Այս տերմինի միջոցով բնութագրում ենք այն հիմնավորումները, որոնք բխում են փաստացի կատարված ուսումնասիրություններից, դիտարկումներից կամ փորձառությունից: Այսինքն՝ a posteriori-ն կիրառվում է այն գիտելիքները նկարագրելու համար, որոնք հիմնված են փաստերի վրա կամ բխում են դրանցից` ինդուկտիվ մեթոդի միջոցով:

🗯 Օրինակ.
Քանի որ աշխատանքային ժամ էր, իսկ Օլիվիան աշխատում է, քննիչը ենթադրեց, որ Օլիվիան այդ ժամին չէր կարող լինել սպանությունը տեղի ունենալու վայրում (A PRIORI ենթադրություն)։
Իսկ եթե քննիչը ստուգեր Օլիվիայի աշխատավայրում լինելու հանգամանքը սպանությունը տեղի ունենելու ժամանակ՝ տեսախցիկներում առկա նյութն ուսումնասիրելու կամ վկաներին հարցաքննելու միջոցով, և արդյունքում գար այն եզրահանգման, որ Օլիվիան դեպքը տեղի ունենալու ժամանակ եղել է աշխատավայրում, ապա այդ ենթադրությունը կլիներ A POSTERIORI:

26/07/2020

📌Այսօր ավարտվեցին «Իմ առաջին քայլերն իրավաբանության մեջ» խորագրով եռօրյա դասընթացները մեր երկու խմբերի հետ:
Շնորհակալ ենք մասնակիցներին հետաքրքրվածության ու ակտիվության համար:

📝Յուրաքանչյուր դասընթաց ամփոփեցինք փոքր թեստային աշխատանքով և արդյունքերը հաճելիորեն զարմացրին մեզ:

🌱Կարևոր է նշել, որ հաշվի առնելով ներկայիս դրությունը` դասընթացներն անցկացվեցին բացօթյա և կանաչ միջավայրում, որը միայն դրական ազդեցություն ունեցավ ուսուցման որակի վրա:

🚩Նմանատիպ դասընթացները կրելու են շարունակական բնույթ և ընդգրկելու են մարդկանց ավելի լայն շրջանակներ: Ինչպես նաև, լինելու են տարբեր իրավական քննարկումներ, դեբատներ, իրավական խաղեր և այլ հետաքրքիր ուսուցողական միջոցառումներ:

Address

Yerevan

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Legal Triangle posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share

Category