14/10/2026
NUK JAM ME EMRAT. JAM ME PARIMET!
Që prej vitit 2007, qëndrimi im ndaj sistemit nuk ka qenë çështje interesi, por çështje bindjeje. Nuk kam besuar kurrë se e drejta ndryshon sipas emrit të pushtetarit, se drejtësia duhet të heshtë përballë pushtetit apo se dinjiteti mund të negociohet për përfitime personale.
Sjellja ime, bindjet e mia dhe mënyra si përballem me padrejtësinë kanë një vijë të qartë: nuk mund të kërkosh drejtësi duke u pajtuar me padrejtësinë.
Prandaj, jam me studentët, me të rinjtë dhe me çdo qytetar që ngre zërin për të drejtat e tij. Jo sepse çdo protestë është e përsosur, por sepse një shoqëri ku njerëzit kanë frikë të protestojnë është një shoqëri që rrezikon të humbasë zërin e vet.
Studentët nuk janë thjesht e ardhmja e këtij vendi. Ata janë ndërgjegjja që na kujton se asgjë nuk duhet pranuar si e pandryshueshme dhe asnjë pushtet nuk duhet të qëndrojë mbi përgjegjësinë.
Unë nuk i gjykoj njerëzit nga flamuri që mbajnë, por nga parimet që mbrojnë. Nuk më bind zhurma e fjalëve, por qëndrueshmëria e veprave. Dhe nuk e mas karakterin me atë se sa i përshtatshëm je për pushtetin, por me atë se sa i aftë je të qëndrosh në këmbë kur është më e lehtë të heshtësh.
Me studentët. Me protestuesit. Me qytetarët që kërkojnë dinjitet, drejtësi dhe përgjegjësi.
Sepse pushtetet ndryshojnë, emrat harrohen, por qëndrimi përballë padrejtësisë mbetet pjesë e karakterit të njeriut.
Nuk kërkoj të jem në anën e të fortit. Kërkoj të mos jem kurrë në anën e gabuar.
