03/08/2026
Orakulli i thòt që: Ju jeni tuj çù nji fortès/kalà që ka me i shërbý me shekuj brezave që kan me pasù gjakun tùj, dhe kjo nuk pranon me flijù bagëti, por kërkon 1 flijim mà të shtrènjt, duhet me u flijù 1 pjestar nga familja jùj, që kjo kalà me u çù e fort e me i qëndrù shekujve brez mbas brezi të gjakut tuej. Dhe duhet me kèn patjetër grù ajo që do flijohet në mure të kalas tùj. Sepse grùja rrit n’bark dhe bjèn n’jèt fëmijët e gjakut tùj. Por duhet me kalu 2 hanat dit-nat, dhe at dit qi do t’dalin hana e re me fillu e treta, asaj grù qi ka me i qillù radha me ju prù me hangër, ajo do të duhet me u muros në themelet qi jeni tuj bà për kalàn tùj. (S’kujton vargjet) “I kam pas dit ma shum se gjýsen.. m’kan firù shum prej týne”
Edhe kshtu u rà dakort mes vllazënve, me besa- bès mos me i kallzu asnjeni grave. Dhe ashtu u bà. Asnjeni nuk i ka kallzu grave, (por ajo historia që 2 vllaznit e mëdhenj i kan kallzu grave, nuk asht e vërtet, sepse ktè e ka shpik djallzisht ai Uka i mbràpsht, dhe t’a e diftova historin e tij) Si gjithmon 3 gràt qi ishin motra, ja çojshin me radh çdo dit bukën burrave t’tyre.
Por Roza ma e vogla, ja çonte mà shpesh atyre, se Fà e madhja, ishte e sëmur e i merrej fryma, ngaqë ishte kèn qysh e vogël tuj punù n’furr tuj shkri metal tuj ba vegla e armë, dhe ishte helmù prej tymit aty. Kurse motra tjetër e dyta, ishte me barrë dhe ishte afrit për me lind s’shpejti. Kshtu qi Roza shpesh i jepte me pi djalit, e vinte me fjèt, dhe u niste vèt me ja e çù bukën burrit dhe kunetive, edhe kur nuk e kishte ajo radhën. Pra ja linte djalin fjèt motrave, ja çonte bukën dhe kthehej shpejt pa u çù djali prej gjumit. Ose kur çohej djali dhe Roza nuk ishte aty, Fà e merrte djalin n’krah e i dilte pàra Rozës n’rrug t’kthimit, dhe mos me e làn djalin me kja gjàt se donte me pi, dhe aty Roza i jepte gji, e mandej u kthejshin bàshk n’shpi.
Njikshtu kalùn 2 hanat, dhe at dit qi doli Hana e Re e treta, ishte radha e Fà për me ja e çù bukën, por Roza ashtu si herët e tjera, i thot qi don me ja e çù ajo bukën.
Fà sikur parandín që diça e keqe po vinte, dhe ngul kamb që mos me e làn Rozën me ja e çù bukën n’vend t’saj, tuj i than qi ishte mir, e do donte vèt Fà me ja e çù bukën, se edhe djali kishte ditë që nuk ishte mire, se u çonte i trembur prej gjumit dhe kërkonte t’àmën Rozën. Por Roza ngul kamb që jo me e làn Fà me ju njít kodës e me ja çù bukën, tuj i thàn Fà-s, qi djali ka pí, dhe e ka vù me fjèt, dhe se do shkonte e kthehej shpejt pa u çù djali. Qi edhe ndràse (nëse) çohet, i thòt Fà-s, merre djalin n’krah e m’del pàra , siç bànte gjithmon kur Roza vonohej e djali donte me pí. Mbasi vùri djalin n’gjum, Roza mori bukën e u nis me ja e çù.
Mbasi fillon me u largù pak, Roza ndín qi asht çù djali, e po e ndigjonte tuj qà, Roza kthehet, e pajton djalin dhe e vèn prap me fjèt djalin, dhe niset. Prap Fà prap ngulmon mos me e làn Rozën për me ja e çù ajo bukën, se ishte radha e Fà-s. Tuj i than rri me djal, se s’asht mír. Por prap Roza nuk e ndigjon Fà, dhe merr prap bukën e niset me ja e çù.
Dhe kshtù kur Roza arrin n’kalà, sheh 3 vllaznit tuj e prít, dhe i diftòjn se çfàr i kishte than Orakulli, dhe se ashtu ishin rà dakort me njeni-tjerin. …. (S’kujton vargjet)
Roza e pranon fatin e saj pa ngurrù, por i lèn 1 amanet, qi mos me e muros krejt trupin e saj, por deri qi t’zbardhte dita tjetër me ja e làn gjýsën e trupit jashtë, se e dinte qi do vinte aty Fà me djal n’krah, kur djali t’u çonte prej gjumit. Dhe i thòtë që me i làn 1 dòr, 1 sy, 1 vesh, 1 gjí, e 1 kamb jasht ….
