Mission Aid and Development Non-Profit Corporation

Mission Aid and Development Non-Profit Corporation The mission of this corporation shall be: to implement such projects and / or events which are addressed to the solution of the problems of the society.

Mission Aid and Development is a nonprofit public benefit corporation and it is organized under the Nonprofit Corporation Law of California (“California Nonprofit Corporation Law”) operating under the laws of, but is not limited to Internal Revenue Code Section 501(c) 3. THE MAD general purpose is to engage in any lawful act or activity for which a nonprofit public benefit corporation may be organized and is not organized for the private gain of any person. The mission of this corporation is to implement such projects and / or events which are addressed to the solution of the problems of the society. Our GOALS are to provide: Medical and Health support to those in need Education for adolescents Formation of a healthy lifestyle for all ages Protection of human rights among the society Assistance to immigrants and refugees Youth empowerment

Mission: The mission of this corporation shall be: to implement such projects and / or events which are addressed to the solution of the problems of the society.

Operating as usual

Statement of civil society organizations and activists addressed to the UN office in Armenia16/10/2020We, the undersigne...
10/15/2020

Statement of civil society organizations and activists addressed to the UN office in Armenia

16/10/2020

We, the undersigned organizations and individuals, are writing to express our grave disappointment with the indifference of international organizations in regards to the war crimes and atrocities being perpetrated on the people of Artsakh (Nagorno-Karabagh).

On September 27 2020, Azerbaijan started a war with Artsakh, disregarding the call of UN Secretary General Antonio Guterres in March and a subsequent UN resolution in June 2020 that urged for a global cease-fire in light of the Covid-19 pandemic.

On September 28, 2020, a group of civil society representatives, joined by 100 organizations, issued a call to the international community demanding that it take urgent and effective measures to put an end to the Azerbaijani military aggression and to resume negotiations for a peaceful resolution of the conflict.

On October 1, 2020, there was another call, which stressed that if the international community did not react in a timely and appropriate manner to the instigated war, it had to share the responsibility for the atrocities and destabilization that would occur in the region. This call was precipitated by the existence of solid evidence regarding the engagement of Turkey in the war through its military personnel and equipment as well as deployment of mercenaries, including terrorist groups, recruited from Syria. This call was signed by more than 200 organizations and individuals and a petition was delivered at a civic action in front of the UN building in Yerevan.

To date, there has been no reaction from any international partners. As Desmond Tutu, 1984 Nobel Peace Prize laureate, stated ‘If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor.’

Meanwhile, the systematic indiscriminate shelling, with the use of cluster munitions, ballistic missiles and unmanned aerial vehicles, of Stepanakert and other peaceful settlements, has resulted in the loss of human lives and life-changing injuries, significant damage to civilian infrastructures, such as schools, kindergartens and hospitals, and cultural objects, but also in the displacement of a significant part of the civil population of Artsakh.

Ombudspersons of both Artsakh and Armenia have documented paramount evidence of war crimes resulting from the attacks of Azerbaijan/Turkey in their reports on Artsakh (dated October 1 and October 10) and Armenia (dated October 1). Ombudspersons have also repeatedly extended calls to the international community to intervene to stop the ongoing violations of international human rights and humanitarian law.

While in Armenia the international community was mostly silent in regard with the situation in Artsakh, in Azerbaijan, representatives of international organizations and diplomatic missions visited Ganja to personally witness the consequences of the conflict. The UN Resident Coordinator in Baku made an apparently biased statement that they want the Azerbaijani community to return to Nagorno Karabakh. Representative of UNICEF in Baku has made a statement on that they will provide support to children, injured during an Armenian missile attack in Ganja.

The majority of the international organizations are not permitted to visit Artsakh, because of it being a “non-recognized state․” Vardenis and Artsvanik, however, are in the territory of the internationally recognized Republic of Armenia, and the international actors did not go there to observe the damage caused by the Azerbaijani shelling that resulted in civilian casualties.

Drawing parallels, we consider the current stance of international organizations, and particularly the UN structures in Armenia, as an unprecedented negligence of their mandates, values and responsibilities. The war is in its 19th day and we have yet to witness a single effective action of international organizations to condemn and prevent the actions of the autocratic leaders of Azerbaijan and Turkey, one of whom is ready to sacrifice his own people’s lives in order to maintain his power and wealth earned through corruption, while the other tries to return to the boundaries of the Ottoman empire through the same genocidal techniques as did his predecessors. A century ago, there were no organized international organizations to adequately react to the violence of dictators, but now the existing multiple organizations are idle and silent and act as mere spectators of the demonstration of the newest weaponry and death of innocent people in the battlefield of Artsakh.

The people of Artsakh have been abandoned and left completely alone with their tragedy, facing an existential threat. Even more tragic is the impending humanitarian crisis, which may not even be documented by the eligible organizations given their bans for entry to the ‘non-recognized’ state of Artsakh. These non-actions are absolutely incompatible with the UN’s major promise of the UN Sustainable Development Goals requiring that we “leave no one behind”.

It is needless to say how shocked and frustrated we are to witness the complete inaction of international organizations working in Armenia and particularly the UN agencies represented in the country. We are certain that the UN Office in Armenia understands clearly who started this war and what is currently happening to the indigenous people of Artsakh who merely want to live on the land of their ancestors who have built a historic, cultural and political heritage for many centuries. And people in Artsakh deserve to live a peaceful and dignified life in their homeland.

We believe that the spirit of the UN Charter, the Universal Declaration of Human Rights, internationally recognized norms and principles, including the absolute prohibition of war crimes under the international customary law creates both the moral and legal authority for all UN entities to speak for the peoples of unrecognized territories as well. Human lives matter regardless of politics, money and boundaries. The potential ethnic cleansing and humanitarian crisis should be prevented, no matter if the respective territory is recognized or not.

We highly appreciate the timely statements of UN Secretary-General Antonio Guterres and UN High Commissioner for Human Rights Michelle Bachelet, yet we know that the events on the ground require more active and in-depth engagement without further delay in order to prevent additional human suffering.
We appeal to the UN in Armenia to act in line with its mandate – taking an active stance in stopping the war, resolving the conflict through negotiations and preventing the humanitarian crisis in the region.

We particularly urge the UN Office in Armenia

To fully explore and clearly condemn the military offensive and deployment of mercenaries in the region by Azerbaijan and Turkey and act to stop their aggression leading to the ethnic cleansing in Artsakh;
To prepare grounds and facilitate the visit of international representatives to the territory of Artsakh in order to collect and document evidence on the breaches of the international humanitarian law and atrocities in its peaceful settlements;
To provide help to the Government of Armenia to overcome the problems caused by the accelerated spread of COVID-19 as a result of the Azerbaijan/Turkey instigated war;
To ensure due humanitarian assistance is made available for the Government of Armenia to ensure relief for the displaced people of Artsakh;
To work with Baku-based counterparts and elaborate a program for the neutralization of hatred, hostilities and war propaganda in the region, as stipulated under Article 20 of the International Covenant of Civil and Political Rights.
The statement is signed by the below-mentioned organizations and more than a hundred individuals from Armenia and Diaspora.

Helsinki Citizens Assembly Vanadzor
Open Society Foundations – Armenia
Transparency International Anticorruption Center
Journalists’ Club “Asparez” NGO
Union of Informed Citizens NGO
“Pink” human rights defender NGO
“Agate” Rights Defense Center for Women with Disabilities
“Angel “Social Educational and Cultural Non-Governmental Organization
Aliq Media Armenia
All for Equal Rights Foundation
Ampop Media
АRI Literature Foundation
Armavir Development Center NGO
Armenian Progressive Youth NGO
Armenian United Nations Association
Armenian Youth League
Association of Young Historians
“BLEJAN” environmental, social, business support NGO
Center for Perspective Development NGO
Center for Political and Economic Strategic Studies
Centre for Community Mobilization and Support
Centre for Policy Studies
Centre of Economic Right NGO
Child Protection Network
Children Assistance Fund
“Cinemart” youth NGO
Civic Forum
Civil Youth Center NGO
Committee to Protect Freedom of Expression
Committee to Protect Freedom of Expression
Communities Finance Officers Association
“Community center for development” territorial cooperation NGO
Confederation of Trade Unions of Armenia
Consumers’ Consulting Center
Country Water Partnership
Democracy Today
“EcoLur” Informational NGO
“Education and Solidarity” Trade Union
“Elegia” Educational-Cultural NGO
Europe in Law Association
Federation of Youth Clubs of Armenia
FM Independent Journalism Platform
For Equal Rights NGO
Freedom of Information Center
Golden Apricot Fund for Cinema Development
Gyumris CEC NGO
HaySanta Charity Foundation
“Hazarashen” Armenian Center for Ethnological Studies
Helsinki Citizens Assembly Armenian Committee
Helsinki Committee of Armenia
Human Rights House Yerevan
Human Rights Research Center NGO
‘Huys” NGO
Hyestart
Improve Our Village NGO
“Index of Equality” human rights protection NGO
Influential Citizen NGO
Journalists for the Future
Katil Charitable Foundation
“Khazer” Ecological and Cultural NGO
“Khoran Ard” Intellectual center NGO
LAMP Foundation
Law Development and Protection Foundation
Martuni Women’s Community Council
Media Diversity Institute – Armenia
Media Initiatives Center
Mihr Theatre
Mission Aid and Development NGO
Moument of Farmers NGO
Muzanav Cultural NGO
New Generation Humanitarian NGO
NGO Ecoteam
Non-Discrimination and Equality Coalition
Peace Dialogue NGO
Political Innovations’ Centre
Progress of Gyumri CSDC
Protection of Rights without Borders NGO
Public Journalism Club
Public Union Advocstes
Real World, Real People NGO
Recourse Center for Women’s Empowerment
Restart Student-Civic foundation
“Shogher Union” Social-educational NGO
Social and Youth workers
Social Justice NGO
Society Without Violence NGO
Socioscope NGO
Sose Women’s Issues NGO
“Shams” Humanitarian NGO
The Urban Foundation for Sustainable Development
Tookhmanook NGO
TRTU Cultural NGO
Union of Informed Citizens NGO
Unison NGO
WINNET Armenia Network of Women Resource Centers
Women’s Support Center
Women’s Empowerment Center NGO
Women’s Forum NGO
Women’s Resource Center
World Armenian Youth Network
Yerevan Press Club
“Youth for Change” Civil Society Development NGO

Քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների և ակտիվիստների հայտարարությունն` ուղղված ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակին16...
10/15/2020

Քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների և ակտիվիստների հայտարարությունն` ուղղված ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակին

16/10/2020

Մենք՝ ներքոստորագրյալ կազմակերպությունները ու անհատները, այս հայտարարությամբ արտահայտում ենք մեր լուրջ հիասթափությունը Արցախում (Լեռնային Ղարաբաղում) բնակվող ժողովրդի նկատմամբ իրականացվող պատերազմական հանցագործությունների և վայրագությունների հանդեպ միջազգային կազմակերպությունների անտարբերության հետ կապված։

2020 թ․-ի սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանը սկսել է պատերազմ Արցախի հետ՝ արհամարհելով ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեշի մարտ ամսի կոչը և 2020թ․-ի հունիսի ՄԱԿ-ի հերթական բանաձևը, որը կոչ էր անում համընդհանուր զինադադար հաստատել Քովիդ-19 համաճարակի տարածման համատեքստում:

2020թ․-ի սեպտեմբերի 28-ին մի խումբ քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչներ՝ 100 կազմակերպությունների հետ համատեղ, կոչ են արել միջազգային հանրությանը՝ պահանջելով հրատապ և արդյունավետ միջոցներ ձեռնարկել ՝ վերջ տալու Ադրբեջանի ռազմական ագրեսիան և վերսկսել բանակցությունները հակամարտության խաղաղ կարգավորման համար։

2020թ․-ի հոկտեմբերի 1-ին, ևս մեկ կոչ է արվել, որի համաձայն, եթե միջազգային հանրույթը ժամանակին և պատշաճ կերպով չարձագանքի հրահրված պատերազմին, ապա պետք է կիսի տարածաշրջանում տեղի ունեցող վայրագությունների և ապակայունացման պատասխանատվությունը։ Այս կոչը պայմանավորված էր նրանով , որ հայտնվեցին հիմնավոր ապացույցներ այն փաստի վերաբերյալ, որ Թուրքիան ներգրավված է պատերազմական գործողություններում՝ իր ռազմական անձնակազմի և սարքավորումների, ինչպես նաև Սիրիայից հավաքագրված ահաբեկչական խմբավորումների միջոցով։ Այս կոչը ստորագրվել է ավելի քան 200 կազմակերպությունների և անհատների կողմից, և ստորագրահավաքը ներկայացվել է Երևանում ՄԱԿ-ի գրասենյակի առջև իրականացված քաղաքացիական ակցիայի ժամանակ։

Մինչ օրս որևէ միջազգային գործընկեր կառույցի կողմից արձագանք չի եղել։ Ինչպես 1984 թ. Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Դեսմոնդ Տուտուն է ասել. «Եթե անարդարության պայմաններում դուք չեզոք եք, ապա ընտրել եք հալածողի կողմը»։

Մինևնույն ժամանակ, Ստեփանակերտի և այլ խաղաղ բնկավայրերերի ուղղությամբ պարբերաբար իրականացվող ռմբակոծությունները՝ կասետային զինամթերքի, բալիստիկ հրթիռների և անօդաչու թռչող սարքերի օգտագործմամբ, հանգեցրել են մարդկային կյանքի կորուստների և լուրջ վնասվածքների։ Զգալի վնասներ են ստացել քաղաքացիական ենթակառուցվածքները՝ դպրոցներ, մանակապարտեզներ, հիվանդանոցներ և մշակութային օբյեկտներ, ինչպես նաև Արցախի բնակչության զգալի մասը տարհանվել է։

Ինչպես Արցախի, այնպես էլ Հայաստանի մարդու իրավունքների պաշտպանները Արցախի (հոկտեմբերի 1-ին և 10-ին ) և Հայաստանի (հոկտեմբերի 1-ին) իրենց զեկույցներում ներկայացրել են Ադրբեջանի/Թուրքիայի հարձակումներից բխող ռազմական հանցագործությունների ապացույցները: Մարդու իրավունքների պաշտպանները դիմել են միջազգային հանրությանը մարդու իրավունքների միջազգային և հումանիտար իրավունքի շարունակական խախտումները դադարեցնելու միջամտության խնդրանքով։

Մինչդեռ Հայաստանում Միջազգային հանրությունը հիմնականում լուռ էր Արցախի իրավիճակի հետ կապված, Ադրբեջանում միջազգային կազմակերպությունների ներկայացուցիչները և դիվանագետները այցելել են Գյանջա՝ անձամբ ականատես լինելու հակամարտության հետևանքներին։ Բաքվում ՄԱԿ-ի մշտական համակարգողը ակնհայտորեն կողմնակալ հայտարարություն է արել այն մասին, որ իրենք ցանկանում են, որ ադրբեջանական համայնքը վերադառնա Լեռնային Ղարաբաղ: ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի Բաքվի ներկայացուցիչը հայտարարել է, որ կաջակցեն Գյանջայում հայկական հրթիռից տուժած երեխաներին։

Միջազգային կազմակերպությունների մեծ մասին չի թույլատրվում այցելել Արցախ, քանի որ այն «չճանաչված պետություն է»։ Այնուամենայնիվ, Վարդենիսը և Արծվանիկը գտնվում են միջազգայնորեն ճանաչված Հայաստանի Հանրապետության տարածքում, իսկ միջազգային դերակատաները չեն այցելել այնտեղ դիտարկելու Ադրբեջանի ռմբակոծության պատճառած վնասները, որը հանգեցրել է քաղաքացիական զոհերի։

Զուգահեռներ անցկացնելով՝ մենք միջազգային կազմակերպությունների, մասնավորապես, ՄԱԿ-ի հայաստանյան կառույցների ներկայիս դիրքորոշումը համարում ենք իրենց մանդատների, արժեքների և պարտականությունների աննախադեպ անփութություն: Պատերազմի 19-րդ օրն է, և մենք դեռ ականատես չենք եղել միջազգային կազմակերպությունների գեթ մեկ արդյունավետ գործողության՝ դատապարտելու և կանխելու Ադրբեջանի և Թուրքիայի ավտորիտար ղեկավարների գործողությունները, որոնցից մեկը պատրաստ է զոհաբերել իր ժողովրդի կյանքը՝ պահպանելու համար կոռուպցիայի միջոցով վաստակած ուժն ու հարստությունը, իսկ մյուսը փորձում է վերադարձնել Օսմանյան կայսրության սահմաններ՝ նույն ցեղասպանական գործելաոճի միջոցով, ինչ որ անում էին նախնիները: Դեռ մեկ դար առաջ չկային կազմակերպված միջազգային կազմակերպություններ բռնապետերի բռնություններին համարժեք արձագանքելու համար, բայց այժմ առկա բազմաթիվ կազմակերպությունները անգործ ու լուռ են և վերածվել են Արցախի ռազմադաշտում նորագույն զենքի ցուցադրման և անմեղ մարդկանց մահվան հանդիսատեսների:

Արցախի ժողովուրդը լքված է և իր ողբերգության հետ միանգամայն մենակ՝ գոյութենական սպառնալիքի առջև: Էլ ավելի ողբերգական է մոտալուտ մարդասիրական ճգնաժամը, որը կարող է նույնիսկ փաստագրված չլինել իրավասու կազմակերպությունների կողմից, քանի որ արգելված է նրանց մուտքը «չճանաչված» Արցախի հանրապետություն: Այս գործողությունները բացարձակապես անհամատեղելի են ՄԱԿ-ի կայուն զարգացման նպատակների վերաբերյալ ՄԱԿ-ի հիմնական խոստման հետ, որը պահանջում է, որ մենք «չանտեսենք ոչ ոքի»:

Ավելորդ է ասել, թե որքանով ենք մենք ցնցված և հիասթափված՝ ականատես լինելով Հայաստանում գործող միջազգային կազմակերպությունների և, մասնավորապես, երկրում ներկայացված ՄԱԿ-ի գործակալությունների բացարձակ անգործությանը: Համոզված ենք, որ ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակը հստակ հասկանում է, թե ով է սկսել այս պատերազմը և ինչ է տեղի ունենում Արցախի բնիկ ժողովրդի հետ, ովքեր պարզապես ցանկանում են ապրել իրենց նախնիների երկրում, ովքեր դարեր շարունակ պատմական, մշակութային և քաղաքական ժառանգություն են կառուցել: Իսկ Արցախում մարդիկ արժանի են խաղաղ ու արժանապատիվ կյանքով ապրել իրենց հայրենիքում:

Համոզված ենք, որ ՄԱԿ-ի կանոնադրությունը, Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը, միջազգայնորեն ընդունված նորմերն ու սկզբունքները, ներառյալ միջազգային սովորույթային իրավունքով նախատեսված ռազմական հանցագործությունների բացարձակ արգելումը, ստեղծում են և՛ բարոյական, և՛ իրավական լիազորություններ ՄԱԿ-ի բոլոր սուբյեկտների/մարմինների համար խոսել նաև չճանաչված տարածքների ժողովուրդների մասին: Մարդկային կյանքը կարևոր է՝ անկախ քաղաքականությունից, փողից և սահմաններից: Հնարավոր էթնիկական զտումները և հումանիտար ճգնաժամը պետք է կանխվեն՝ անկախ նրանից տվյալ տարածքը ճանաչված է, թե ոչ:

Մենք բարձր ենք գնահատում ՄԱԿ-ի Գլխավոր քարտուղար Անտոնիո Գուտերեսի և ՄԱԿ-ի Մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատար Միշել Բաչելեի ժամանակին արված հայտարարությունները, բայց գիտենք, որ իրադարձությունները պահանջում են ավելի ակտիվ և խորը ներգրավում առանց հետագա հապաղումների` կանխելու մարդկային լրացուցիչ տառապանքները:

Մենք դիմում ենք Հայաստանում ՄԱԿ-ի գրասենյակին` գործելու իր մանդատին համահունչ` ակտիվ դիրքորոշում ունենալով պատերազմը դադարեցնելու, հակամարտությունը բանակցությունների միջոցով լուծելու և տարածաշրջանում հումանիտար ճգնաժամը կանխելու հարցում:

Մասնավորապես, մենք հորդորում ենք ՄԱԿ-ի հայաստանյան գրասենյակին՝

Խորությամբ ուսումնասիրել և հստակ դատապարտել Ադրբեջանի և Թուրքիայի կողմից ռազմական հարձակումը և վարձկանների տեղակայումը տարածաշրջանում և քայլեր ձեռնարկել՝ դադարեցնելու նրանց ագրեսիան, որը հանգեցնում է Արցախում էթնիկ զտումների,
Հնարավորություններ ստեղծել և կազմակերպել միջազգային ներկայացուցիչների այցը Արցախի տարածք` խաղաղ բնակավայրերում միջազգային մարդասիրական իրավունքի խախտումների և վայրագությունների վերաբերյալ ապացույցներ հավաքելու և փաստաթղթավորելու համար,
Օգնություն ցուցաբերել Հայաստանի կառավարությանը՝ հաղթահարելու Ադրբեջանի և Թուրքիայի հրահրած պատերազմի արդյունքում կորոնավիրուսի արագ տարածման արդյունքում առաջացած խնդիրները,
Երաշխավորել, որ Հայաստանի կառավարությանը մատուցվի պատշաճ մարդասիրական օգնություն` Արցախի տեղահանված մարդկանց աջակցություն ցուցաբերելու համար,
Աշխատել Բաքվում գործող գործընկերների հետ և մշակել տարածաշրջանում ատելության, ռազմական գործողությունների և պատերազմի քարոզչության չեզոքացման ծրագիր, ինչպես սահմանված է Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների միջազգային դաշնագրի 20-րդ հոդվածով:
Հայստարարությանը միացել են ներքոստորագրյալ կազմակերպությունները և հարյուրից ավել անհատներ Հայաստանից ու սփյուռքից։

Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձոր գրասենյակ
Բաց հասարակության հիմնադրամներ – Հայաստան
Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ հակակոռուպցիոն կենտրոն
Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբ ՀԿ
Իրազեկ քաղաքացիների միավորում ՀԿ
«Փինք» իրավապաշտպան ՀԿ
«Ագաթ» հաշմանդամություն ունեցող կանանց իրավունքների պաշտպանության կենտրոն
Ազգային ջրային համագործակցություն ՀԿ
Ազդեցիկ քաղաքացի ՀԿ
Ալիք Մեդիա Հայաստան
Ամփոփ Մեդիա
Անգել ՀԿ
Առաքելություն Օգնության և Զարգացման ՀԿ
«ԱՐԻ» գրականության հիմնադրամ
Արմավիրի զարգացման կենտրոն ՀԿ
Բազմակողմանի տեղեկատվության ինստիտուտ
Բոլորը հանուն հավասար իրավունքների հիմնադրամ
«ԲԼԵՋԱՆ» բնապահպանական, սոցիալական, բիզնեսի աջակցության ՀԿ
Գյումրու առաջընթաց ՔՀԶԿ
Գյումրու ՄԷԿ մշակութային էքսպերիմենտալ կենտրոն ՀԿ
Երեխաների աջակցության հիմնադրամ
Երեխաների պաշտպանության ցանց
Երևանի մամուլի ակումբ
Երիտասարդ պատմագետների ասոցիացիա
Երիտասարդական ակումբների դաշնություն
«Երիտասարդները հանուն փոփոխության» քաղաքացիական հասարակություն
«Էլեգիա» կրթա-մշակութային ՀԿ
«ԷկոԼուր» տեղեկատվական ՀԿ
«Էֆ Էմ» անկախ լրագրության հարթակ
Էկոթիմ ՀԿ
«Թումանյան» փաստաբանական գրասենյակ ՍՊԸ
Թուխմանուկ ՀԿ
Ժողովրդավարությունն այսօր ՀԿ
Ինֆորմացիայի ազատության կենտրոն
Իրական Աշխարհ, Իրական Մարդիկ ՀԿ
Իրավունքի Եվրոպա ՀԿ
Իրավունքի զարգացման և պաշտպանության հիմնադրամ
Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների ՀԿ
Լրագրողներ հանուն ապագայի
«Խազեր» էկոլոգամշակութային ՀԿ
«Խորան Արդ» ինտելեկտուալ կենտրոն ՀԿ
Խաղաղության երկխոսություն ՀԿ
Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտե
Խտրականության դեմ և հանուն հավասարության կոալիցիա
Կաթիլ բարեգործական հիմնադրամ
Կանանց աջակցման կենտրոն ՀԿ
Կանանց Հզորացման Ռեսուրս Կենտրոն
Կանանց Ներուժի Զարգացման Կենտրոն ՀԿ
Կանանց ռեսուրսային կենտրոն
«Կանանց Ֆորում» ՀԿ
«Կրթություն և համերաշխություն» արհեստակցական կազմակերպություն
«Հազարաշեն» ազգաբանական հետազոտությունների հայկական կենտրոն
Հայաստանի արհմիությունների կոնֆեդերացիա
Համայնքային համախմբման և աջակցության կենտրոն ՀԿ
Համայնքների ֆինանսիստների միավորում ՀԿ
Համաշխարհային հայկական երիտասարդական ոստայն
Հայաստանի հելսինկյան կոմիտե ՀԿ
Հայստարտ
Հայ առաջադեմ երիտասարդություն ՀԿ
«Հայ Ձմեռ Պապ» բարեգործական հիմնադրամ
Հայկական երիտասարդական լիգա ՀԿ
Հանուն հավասար իրավունքների ՀԿ
Հանրային լրագրության ակումբ ՀԿ
Հասարակական պաշտպանների միություն
Հասարակություն առանց բռնության ՀԿ
Հավասարության ինդեքս իրավապաշտպան ՀԿ
Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի հայկական կոմիտե
Հեռանկարային զարգացման կենտրոն ՀԿ
Հույս ՀԿ
«Լամպ» հիմնադրամ
ՄԱԿ-ի հայկական ասոցիացիա
Մարդու իրավունքների հետազոտությունների կենտրոն ՀԿ
Մարդու իրավունքների տուն Երևան
Մարտունու կանանց համայնքային խորհուրդ
Մեդիա նախաձեռնությունների կենտրոն
Միհր Թատրոն
«Մուզանավ» մշակութային ՀԿ
Նոր Սերունդ Մարդասիրական ՀԿ
«Շամս» մարդասիրական ՀԿ
«Շողեր միություն» սոցիալ-կրթական ՀԿ
Շենացնենք մեր գյուղը ՀԿ
«Ոսկե ծիրան» կինոյի զարգացման հիմնադրամ
Վիննեթ Հայաստան Կանանց Ռեսուրս կենտրոնների ցանց
Սոսե Կանանց Հիմնահարցեր ՀԿ
Ունիսոն ՀԿ
Ուրբան կայուն զարգացման հիմնադրամ
Ռեստարտ ուսանողական-քաղաքացիական հիմնադրամ
Սինեմարթ ԵՀԿ
Սոցիալական արդարություն ՀԿ
Սոցիալական և երիտասարդական աշխատողներ
Սոցիոսկոպ ՀԿ
Սպառողների խորհրդատվության կենտրոն ՀԿ
Տնտեսական իրավունքի կենտրոն ՀԿ
ՏՐՏՈՒ մշակութային ՀԿ
Քաղաքական և տնտեսական ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոն
Քաղաքականության հետազոտական կենտրոն
Քաղաքացիական Երիտասարդական Կենտրոն ՀԿ
Քաղաքական նորարարությունների կենտրոն
Քաղաքացիական Ֆորում
«Քմյունիթի սենթր ֆոր դիվելոփմենթ» տարածաշրջանային համագործակցության ՀԿ
Ֆերմերային Շարժում ՀԿ

Address

613 E Palmer Ave
Glendale, CA
91205

Opening Hours

Monday 09:00 - 17:00
Tuesday 09:00 - 17:00
Wednesday 09:00 - 17:00
Thursday 09:00 - 17:00
Friday 09:00 - 17:00
Saturday 09:00 - 16:00

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Mission Aid and Development Non-Profit Corporation posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Mission Aid and Development Non-Profit Corporation:

Nearby law practices


Other Lawyers & Law Firms in Glendale

Show All