หลักกฎหมายสายโนเนม By Witoon & Friends

10/03/2026

31/08/2023

ร้านไม่ได้สละคำว่า #ปังชา จริงหรือ ?

เห็นโพสต์ที่พี่ หมายจับกับบรรจง โทรศัพท์ไปสัมภาษณ์ทนายเมื่อวานแล้วบอกว่า ทะเบียนเครื่องหมายการค้าตัวใหม่นั้น ร้านไม่ได้สละคำว่า “ปังชา”

รวมถึงร้านสามารถพิสูจน์ได้ว่าปังชานี้เขาใช้จนกรมยอมรับแล้ว เหมือนกับ โออิชิ และ กระทิงแดง

มาลองตรวจสอบข้อมูลกันครับ

………

ลองดูทะเบียนเครื่องหมายการค้า ที่ทางร้านโพสต์ไว้ ซึ่งดูแล้วตรงกับเลขที่สำนักงานทนายส่งถึงร้านที่เชียงราย (ทะเบียนเลขที่ 231112742)

คำหรือข้อความที่จดเป็นเครื่องหมาย มีเพียง The Best Thai Tea ;G ;Pang Cha

ไม่มีคำว่า #ปังชา (ภาษาไทย)

แปลว่า คำว่า “ปังชา” ใคร ๆ ก็ยังใช้ได้นะครับ ที่ออกหนังสือ Notice ไปนั้นไม่ถูกต้อง ❌

ส่วน “Pang Cha” ภาษาอังกฤษ สิ่งที่กรมให้ คือ ภาพวงรีสีดำด้านล่าง แล้วมีคำว่า Pang Cha อยู่ด้านใน

เวลาการใช้เครื่องหมายการค้า/บริการ คุณต้องใช้อย่างเครื่องหมาย คือใช้ทั้งภาพ

จะดึงคำออกมา แล้วบอกว่า “Pang Cha” (ภาษาอังกฤษ) เป็นคำที่ร้านคุณใช้ได้คนเดียวนั้น ไม่ถูกต้อง ❌

สรุปคำว่า “ปังชา” หรือ “Pang Cha” คนอื่นยังใช้ได้ สิ่งที่หัามคือ การใช้เครื่องหมายแล้วมีคำว่า Pang Cha แบบในรูปของคุณ

…

ส่วนเรื่องการอ้างแบรนด์ โออิชิ หรือ กระทิงแดง ว่าเป็นคำสามัญ ก็จดได้เช่นกันนั้น ก็คนละเรื่องอีกครับ

สองแบรนด์นั้นที่จดได้ เพราะ เป็นการ #ใช้อย่างเครื่องหมาย จนเป็นที่แพร่หลาย ใคร ๆ ก็รู้จัก (Well known marks)

ส่วนคำว่า ปังชา หรือ Pang Cha เป็นเพียง เมนู หรือ รายการขนมหวานเท่านั้น

คนไม่ได้รู้จักในตัวของเครื่องหมาย หรือ โลโก้แบรนด์ ปังชา หรือ Pang Cha เลย

……

สรุป สิ่งที่ร้านคุณจดทะเบียน คือ เครื่องหมายการค้า/บริการ ตามรูป เวลาจะใช้ ก็ใช้ตามรูปเท่านั้น

ส่วนคำว่า “ปังชา” จะภาษาไทย หรือ ภาษาอังกฤษ “Pang Cha” ไม่ใช่ของร้านคุณแต่เพียงผู้เดียว ใครจะเขียนเมนูในร้านว่า ปังชา หรือ ตั้งชื่อร้านว่าปังชา ก็ไม่ได้ละเมิดเครื่องหมายการค้าคุณแต่อย่างใดครับ 😇

01/02/2018

คำถาม บุคลลที่มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ศาลบังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในคดีอาญาตาม ปวิอ.มาตรา 44/1 จะต้องเป็นผู้เสียหายโดยนิตินัย ตาม ปวิอ.มาตรา 2(4) เท่านั้น หรือไม่

คำตอบ : คำพิพากษาฎีกาที่ 5400/2560 (ประชุมใหญ่)

ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ป.วิ.อ. มาตรา 44/1 บัญญัติว่า “ในคดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ ถ้าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพราะเหตุที่ได้รับอันตรายแก่ชีวิต ร่างกาย จิตใจ หรือได้รับความเสื่อมเสียต่อเสรีภาพในร่างกายชื่อเสียงหรือได้รับความเสียหายในทางทรัพย์สินอันเนื่องมาจากการกระทำความผิดของจำเลย ผู้เสียหายจะยื่นคำร้องต่อศาลที่พิจารณาคดีอาญาขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ตนก็ได้” เป็นบทบัญญัติที่มีเจตนารมณ์จะช่วยให้ผู้ที่ได้รับความเสียหายทางแพ่งได้รับความสะดวกรวดเร็วในการได้รับชดใช้ค่าสินไหมทดแทนและไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดีแพ่งเป็นอีกคดีหนึ่ง ทั้งคดีแพ่งและคดีอาญาจะได้เสร็จสิ้นไปในคราวเดียวกัน โดยให้ผู้ที่ได้รับความเสียหายยื่นคำร้องเข้ามาในคดีอาญาดังที่ปรากฏในหมายเหตุท้ายพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2548 ความว่า เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากการดำเนินคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาในคดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา บัญญัติให้พนักงานอัยการมีเพียงอำนาจในการเรียกทรัพย์สินหรือราคาแทนผู้เสียหายในความผิดเกี่ยวกับทรัพย์บางประเภทเท่านั้น ผู้เสียหายซึ่งได้รับความเสียหายจากการกระทำความผิดของจำเลยต้องไปดำเนินคดีส่วนแพ่งเพื่อเรียกค่าสินไหมทดแทนอื่นด้วยตนเอง และต้องเสียค่าธรรมเนียมในการเรียกค่าสินไหมทดแทนอันเป็นภาระยิ่งขึ้นให้แก่ผู้เสียหาย ดังนั้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ให้ผู้เสียหายมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในคดีอาญาทุกประเภทที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ต่อเนื่องไปได้เพื่อให้การพิจารณาคดีส่วนแพ่งเป็นไปโดยเร็ว รวมทั้งยกเว้นค่าธรรมเนียมสำหรับการดำเนินคดีดังกล่าวเพื่อลดภาระให้แก่ผู้เสียหาย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ ดังนี้ แม้ตาม ป.วิ.อ. ได้มีคำอธิบายคำว่า ผู้เสียหายไว้ในมาตรา 2 (4) ซึ่งบัญญัติว่า “ผู้เสียหาย หมายถึงบุคคลผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่ง รวมทั้งบุคคลอื่นที่มีอำนาจจัดการแทนได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 4, 5 และ 6” แต่ข้อความตามมาตรา 44/1 ที่บัญญัติให้ผู้เสียหายมีสิทธิที่จะเรียกค่าสินไหมทดแทน จึงมีความหมายที่แตกต่างขัดกับความหมายของผู้เสียหายที่บัญญัติไว้ในมาตรา 2 (4) การตีความคำว่า ผู้เสียหาย ตามมาตรา 44/1 จึงไม่ต้องถือตามความหมายเช่นเดียวกับมาตรา 2 (4) ทั้งนี้ เป็นไปตาม ป.วิ.อ. มาตรา 1 ที่บัญญัติว่า “ในประมวลกฎหมายนี้ถ้าคำใดมีคำอธิบายไว้แล้วให้ถือตามความหมายดังได้อธิบายไว้ เว้นแต่ข้อความในตัวบทจะขัดกับคำอธิบายนั้น” ดังนั้นการพิจารณาว่าผู้ใดจะมีสิทธิยื่นคำร้อง ต้องพิจารณาจากสิทธิในทางแพ่ง ไม่ใช่กรณีที่จะนำความหมายของคำว่าผู้เสียหายในทางคดีอาญา เช่น เป็นผู้เสียหายโดยนิตินัย หรือผู้มีอำนาจจัดการแทนตาม ป.วิ.อ. มาตรา 5 (2) มาบังคับใช้ สำหรับคดีนี้ผู้ร้องเรียกค่าสินไหมทดแทนมาสองส่วนคือ ค่าเสียหายของรถยนต์ของนายผจญและค่าที่ผู้ร้องขาดไร้อุปการะ สำหรับค่าเสียหายของรถยนต์นายผจญเป็นผู้เสียหายในฐานะเจ้าของรถ เมื่อนายผจญถึงแก่ความตายไปแล้ว สิทธิในการเรียกค่าเสียหายเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท ผู้ร้องเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายผจญจึงใช้สิทธิในฐานะทายาทเรียกค่าสินไหมทดแทนส่วนนี้ได้และค่าขาดไร้อุปการะนั้นผู้ร้องในฐานะเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของนายผจญเป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตัวของผู้ร้องเองตาม ป.พ.พ. มาตรา 443 วรรคสาม และมาตรา 1461 วรรคสอง ผู้ร้องจึงมีสิทธิเรียกค่าสินไหมทดแทนส่วนนี้ได้เช่นเดียวกัน ส่วนความประมาทของนายผจญนั้น เป็นข้อเท็จจริงที่จะนำมาใช้ประกอบดุลพินิจในการกำหนดค่าสินไหมทดแทนเท่านั้น ไม่ทำให้สิทธิของผู้ร้องที่จะขอให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนหมดไป.

02/01/2017

คำถาม ในคดีอาญาที่จำเลยให้การรับสารภาพในศาลชั้นต้น และศาลพิพากษาลงโทษจำเลยแล้วนั้น ต่อมาจำเลยจะยื่นอุทธรณ์ว่าตนกระทำความผิดไปเพราะขาดความยั้งคิด หรือไม่มีเจตนากระทำความผิดได้หรือไม่?

ตอบ ในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพ จำเลยจะอุทธรณ์หรือฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงขัดแย้งกับคำรับสารภาพของตัวเองไม่ได้ ถือเป็นเป็นข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามอุทธรณ์ ตาม ปวิพ.มาตรา 225 หรือต้องห้ามฎีกา ตาม ปวิพ มาตรา 249(ปัจจุบัน อ้าง ปวิพ มาตรา 252) ประกอบ ปวิอ.มาตรา 15 (เทียบฎีกาที่ 577/2555)

ข้อสังเกต แต่ถ้าเป็นคดีที่ต้องสืบพยานประกอบคำรับสารภาพ แม้จำเลยจะรับสารภาพ จำเลยก็มีสิทธิอุทธรณ์ว่าพยานหลักฐานของโจทก์ยังรับฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิด และถือเป็นข้อเท็จจริงที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น(เทียบฎีกาที่ 691/2554)

29/11/2015

"บทความทางกฎหมายน่าสนใจ เรื่อง สาระสำคัญของความผิดเกี่ยวกับศพ"

สืบเนื่องจากสังคมปัจจุบันมีพฤติกรรมที่มีการกระทำกับศพมากขึ้น เช่น การกระทำชำเราศพ การกระทำอนาจารศพ การดูหมิ่นเหยียดหยามศพ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่เป็นการละเมิดต่อสิทธิของบุคคลในครอบครัว เกียรติยศ และชื่อเสียงของบุคคนที่ตายไปแล้วและครอบครัวของผู้นั้น ดังนั้น ในปี พศ.๒๕๕๘ สภานิติบัญญัติแห่งชาติจึงเห็นควรให้ผ่านกฎหมายดังกล่าว โดยบัญญัติเพิ่มเติมในประมวลกฎหมายอาญา ภาค ๒ ภาคความผิด เป็นลักษณะ ๑๓ ความผิดเกี่ยวกับศพ
มาตรา ๓๖๖/๑ - มาตรา ๓๖๖/๔ รวม ๔ ฐานความผิด ได้แก่ ฐานการกระทำชำเราศพ ฐานการกระทำอนาจารศพ ฐานทำให้ศพเสียหาย และฐานดูหมิ่นเหยียดหยามศพ

19/11/2015

การยื่นคำร้องขอจัดตั้งผู้จัดการมรดกตาม ปพพ มาตรา 1713 ปวิพ.มาตรา 55 ประกอบ 180(1)
1.ทำเป็นคำร้องขอ
2.ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอ ปพพ มาตรา 1713
ทายาท หรือผู้มีส่วนได้เสีย หรือพนักงานอัยการจะร้องต่อศาลขอให้ตั้งผู้จัดการมรดกก็ได้ ในกรณีดั่งต่อไปนี้
(๑) เมื่อเจ้ามรดกตาย ทายาทโดยธรรมหรือผู้รับพินัยกรรมได้สูญหายไป หรืออยู่นอกราชอาณาเขต หรือเป็นผู้เยาว์
(๒) เมื่อผู้จัดการมรดกหรือทายาทไม่สามารถ หรือไม่เต็มใจที่จะจัดกาหรือมีเหตุขัดข้องในการจัดการ หรือในการแบ่งปันมรดก
(๓) เมื่อข้อกำหนดพินัยกรรมซึ่งตั้งผู้จัดการมรดกไว้ไม่มีผลบังคับได้ด้วยประการใด ๆ
การตั้งผู้จัดการมรดกนั้น ถ้ามีข้อกำหนดพินัยกรรมก็ให้ศาลตั้งตามข้อกำหนดพินัยกรรม และถ้าไม่มีข้อกำหนดพินัยกรรม ก็ให้ศาลตั้งเพื่อประโยชน์แก่กองมรดกตามพฤติการณ์และโดยคำนึงถึงเจตนาของเจ้ามรดก แล้วแต่ศาลจะเห็นสมควร
ทายาท ได้แก่ ทายาทโดยธรรมที่มีสิทธิรับมรดก ตาม ปพพ มาตรา 1629(1)-(6)
ทายาทโดยธรรมมีหกลำดับเท่านั้น แต่ละลำดับมีสิทธิได้รับมรดกก่อนหลังดั่งต่อไปนี้ คือ
(๑) ผู้สืบสันดาน
(๒) บิดามารดา
(๓) พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน
(๔) พี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดาเดียวกัน
(๕) ปู่ ย่า ตา ยาย
(๖) ลุง ป้า น้า อา
คู่สมรสที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นก็เป็นทายาทโดยธรรม ภายใต้บังคับของบทบัญญัติพิเศษแห่งมาตรา ๑๖๓๕
3.เอกสารประกอบคำร้อง
- สำเนาใบมรณะบัตร สำเนาทะเบียนบ้านของผู้ตาย
- สำเนา ปชช ทะเบียนบ้าน ใบเกิด(สูติบัตร) ของทายาทโดยธรรมที่เป็นผู้สืบสันดาน ได้แก่ บุตรของเจ้ามรดก หากคู่สมรสของเจ้ามรดกเป็นผู้ยื่นคำร้อง ให้แนบสำเนาทะเบียนสมรสด้วย
- หลักฐานทรัพย์สินที่เป็นเหตุขัดข้องในการจัดการมรดก เช่น สำเนาโฉนดที่ดิน บัญชีธนาคารฯ
- หากมีทายาทโดยธรรมหลายคนให้จัดทำหนังสือยินยอมจากทายาทโดยธรรมทุกคน และบัญชีเครือญาติ
4. เตรียมเงินค่าธรรมเนียมศาล ค่ายื่นคำร้องขอ 200 บาท และค่าปิดประกาศแจ้งทายาทฯ 500 บาท
5.ต้องยื่นคำร้องขอต่อศาลจังหวัดที่เจ้ามรดกมีภูมิลำเนาอยู่ก่อนตาย ปวิพ.มาตรา 4 จัตวา "คำร้องขอแต่งตั้งผู้จัดการมรดก ให้เสนอต่อศาลที่เจ้ามรดกมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตศาลในขณะถึงแก่ความตาย
ในกรณีที่เจ้ามรดกไม่มีภูมิลำเนาอยู่ในราชอาณาจักร ให้เสนอต่อศาลที่ทรัพย์มรดกอยู่ในเขตศาล "

หมายเหตุ หากเจ้ามรดกทำพินัยกรรมตั้งผู้จัดการมรดกไว้ ให้แนบสำเนาพินัยกรรมด้วย

กระบวนพิจารณา; หลังจากวันยื่นคำร้องขอ ศาลจะสั่งให้ปิดประกาศแจ้งทายาททางหนังสือพิมพ์เป็นเวลา 30 วันก่อน เพื่อให้ทายาทผู้มีสิทธิคัดค้านคำร้องขอ และจะนัดพิจารณาเมื่อครบ 30 วัน แล้ว ให้จัดทำคำเบิกความพยานที่เป็นผู้ยื่นคำร้องขอไปในวันนัดพิจารณา/

10/11/2015

"ความไม่รู้กฎหมาย จะอ้างเป็นข้อแก้ตัวไม่ได้"

หลักดังกล่าว หากเป็นกฎหมายที่มีบทลงโทษทางอาญา เช่น ความผิดเกี่ยวกับการจราจรทางบก ที่มีโทษจำคุก และหรือปรับ ความผิดฐานโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ฯ

ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๔ วางหลักเกณฑ์ไว้ว่า " บุคคลจะแก้ตัวว่าไม่รู้กฎหมายเพื่อให้พ้นจากความรับผิดในทางอาญาไม่ได้ แต่ถ้าศาลเห็นว่า ตามสภาพและพฤติการณ์ ผู้กระทำความผิดอาจจะไม่รู้ว่ากฎหมายบัญญัติว่าการกระทำนั้นเป็นความผิด ศาลอาจอนุญาตให้แสดงพยานหลักฐานต่อศาล และถ้าศาลเชื่อว่า ผู้กระทำไม่รู้ว่ากฎหมายบัญญัติไว้เช่นนั้น ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้"
...แม้ศาลจะเห็นใจในความเข้าใจผิด ศาลก็ไม่มีอำนาจสั่งเป็นอย่างอื่นให้เป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมายได้ ...อนึ่ง การที่ไม่ปฎิบัติตามกฎหมายเพราะไม่รู้กฎหมายในส่วนแพ่งก็ไม่อาจอ้างเป็นข้อแก้ตัวได้ เพราะถ้ายอมให้อ้างได้ จะบังเกิดผลว่ากฎหมายใช้บังคับเฉพาะผู้รู้กฎหมาย (คำพิพากษาศาลฎีกา 678/2508)

10/11/2015

"คดีเกี่ยวกับคำสั่งเรียกให้เจ้าหน้าที่ผู้ทำละเมิดชดใช้เงิน"

ในกรณีที่เจ้าหน้าที่กระทำละเมิดต่อบุคคลภายนอกหรือต่อหน่วยงานของรัฐด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง หน่วยงานของรัฐสามารถใช้สิทธิไล่เบี้ยเจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิดได้โดยออกคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ผู้นั้นชำระเงินตามจำนวนที่ต้องรับผิดให้แก่ตนได้ตามมาตรา 12 แห่ง พรบ.ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539

ซึ่งคำสั่งดังกล่าวเป็น "คำสั่งทางปกครอง" ตามมาตรา 5 แห่ง พรบ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 ดังนั้น หากผู้รับคำสั่งไม่ชำระเงินโดยถูกต้องครบถ้วนภายในเวลาที่กำหนด ผู้เป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐแห่งนั้นอาจมีหนังสือเตือนให้เจ้าหน้าที่ผู้รับคำสั่งชำระเงินภายในกำหนดแต่ต้องไม่น้อยกว่า 7 วัน และถ้าไม่มีการปฎิบัติตามคำเตือน ผู้เป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐแห่งนั้นอาจใช้มาตรการบังคับทางปกครองโดยยึดหรืออายัดทรัพย์สินของเจ้าหน้าที่ผู้นั้นออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระให้ครบถ้วนได้ตาม มาตรา 57 แห่ง พรบ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539

ซึ่งการใช้มาตรการบังคับทางปกครองดังกล่าวเป็นมาตรการหนึ่งในเพื่อให้ได้รับชำระเงินครบถ้วน หากหน่วยงานของรัฐยังมีข้อขัดข้องในการบังคับใช้กฎหมายในส่วนที่เกี่ยวกับการบังคับทางปกครองก็ไม่ตัดสิทธิหน่วยงานรัฐแห่งนั้นที่จะใช้สิทธิทางศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ผู้นั้นชดใช้เงินตามคำสั่งของหน่วยงานของรัฐได้(คำสั่งที่ 127/2554 และที่ 128/2554)

แต่หากเจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิดประสงค์จะโต้แย้ง "คำสั่งเรียกให้ชำระเงิน" ดังกล่าว ก็สามารถฟ้องคดีต่อศาลปกครองให้เพิกถอนคำสั่งนั้นได้ตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง(1) แห่ง พรบ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542

03/11/2015

วันนี้วันพระ...ขอให้เจริญสติเป็นทาน "อย่าขาดสติ" ด้วยหลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนากันนะครับ!!!
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี ได้ชักชวนให้ตัวเราให้สติเป็นทาน โดยอย่าขาดสติ ท่านเตือนพวกเราไม่ให้ตกอยู่ในหลุมพลางของ "อคติสี่"
๑.ฉันทาคติ : ลำเอียงเพราะความรักใคร่
๒.โทสาคติ : ลำเอียงเพราะความโกรธ
๓.ภยาคติ : ลำเอียงเพราะความกลัว
๔.โมหาคติ : ลำเอียงเพราะความหลง
และนี่คือ หลักธรรมในการครองตนของนักกฎหมาย ครับ@@@

03/11/2015

"ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นมีสังคม ที่ใดมีสังคม ที่นั้นมีกฎหมาย ด้วยเหตุนั้น ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นจึงมีกฎหมาย"
(Ubi homo, ibi societas, Ubi societas, ibi jus.Ergo ubi homo, ibi jus)