เนติวิศวกร สะท้อนคดีก่อสร้าง

20/09/2026

ขอบคุณ !! ทุกคะแนนเสียงที่เชื่อมั่นในคนธรรมดาอย่างผม นายประยุทธ์ คำเรืองศรี เนติวิศวกร
ทุกคะแนนที่มอบให้ (2,283) คือ กำลังใจที่มีค่าอย่างยิ่ง สำหรับคนหน้าใหม่ ที่ไร้สังกัดอย่างผม
ทั้งวันนี้และวันหน้า ยังอาสาทำเพื่อชาววิศวกรครับ...

และขอแสดงความยินดีกับกรรมการฯ ชุดใหม่ ที่กำลังจะเข้าไปทำหน้าที่น่ะครับ ทั้งนี้ หากมีโอกาส ยินดีทำงานให้ทุกท่าน ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งครับ...
#เนติวิศวกร #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9

14/08/2026

ใคร ๆ ก็ทำ Content จาก AI ได้จริงเหรอ?
(หมายเหตุ บทความนี้ (และหรือทุกบทความ) แม้จะขึ้นร่างจาก AI แต่ผู้เขียนอ่านแล้วอ่านอีก เรียบเรียงแล้วเรียบเรียงอีก ปรับแต่งให้เป็นภาษาของผู้เขียน จากความรู้ และประสบการณ์ที่ผ่านมา จึงไตร่ตรอง และระมัดระวังอย่างถึงที่สุด ในข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย หรือบริบทอื่นๆ ประกอบ ในการที่จะเผยแพร่ทุกบทความลง Social ในนามของตนเองที่มี Profile เปิดเผยและอ้างถึงได้)

จากประสบการณ์ของผู้เขียนบทความมือใหม่ลง Social ไม่ปฎิเสธว่าบทความที่ผ่านๆ หรือที่กำลังจะเขียนในอนาคต ใช้ AI ในการร่างขึ้นมา
ในทุกวันนี้ใคร ๆ ก็สามารถสร้าง Content ด้วย AI ได้ เพียงพิมพ์คำสั่งไม่กี่ประโยค ก็ได้บทความที่มีทั้งพาดหัว บทนำ เนื้อหา และบทสรุปอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
คำถามคือ ถ้า AI เขียนได้ แล้วความสามารถของคนทำ Content ยังสำคัญอยู่หรือไม่?
คำตอบคือ สำคัญกว่าเดิมเสียอีก
เพราะในวันที่ทุกคนมี AI สิ่งที่ทำให้ Content แตกต่างกัน ไม่ใช่เครื่องมือที่ใช้ แต่คือ ความรู้ ประสบการณ์ และมุมมองของคนที่อยู่หลังเครื่องมือนั้น
________________________________________
AI เขียนได้ แต่ไม่ได้มีประสบการณ์แทนเรา
AI สามารถช่วยเขียนบทความเกี่ยวกับกฎหมาย วิศวกรรม ธุรกิจ หรือเรื่องต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว แต่ AI ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ที่เราเคยอยู่ ไม่ได้พบปัญหาแบบเดียวกับเรา และไม่มีประสบการณ์ชีวิตของเรา
ลองคิดง่ายๆ
วิศวกรสองคนใช้ AI ตัวเดียวกัน ให้เขียนเรื่อง “ปัญหาของวิศวกรในการทำงานก่อสร้าง”
คนหนึ่งไม่มีประสบการณ์ในงานก่อสร้าง ส่วนอีกคนผ่านงานออกแบบ ควบคุมงาน บริหารสัญญา และข้อพิพาทมานับสิบปี
แม้ใช้ AI ตัวเดียวกัน ผลลัพธ์ย่อมแตกต่างกัน
เพราะคนที่มีประสบการณ์รู้ว่า อะไรถูก อะไรผิด อะไรสำคัญ อะไรควรตัด และอะไรคือสิ่งที่ AI ยังไม่รู้
นี่คือความแตกต่างระหว่าง “คนใช้ AI” กับ “คนที่ใช้ AI เป็น”
________________________________________
คนสั่ง AI ก็ต้องรับผิดชอบ
อีกเรื่องที่สำคัญคือ เมื่อเรานำข้อความจาก AI ไปเผยแพร่ เราไม่สามารถบอกว่า
“AI เป็นคนเขียน ไม่ใช่ผม”
แล้วปัดความรับผิดชอบไปได้
เพราะคนสั่งคือเรา คนตรวจสอบคือเรา และคนเผยแพร่คือเรา
AI อาจสร้างข้อมูลผิด ตีความกฎหมายผิด อ้างข้อมูลที่ไม่มีอยู่จริง หรือเขียนข้อความที่ดูดีแต่ไม่เหมาะกับบริบท หรือข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจนเป็นคดีความและมีคำพิพากษาฎีกาอ้างอิงแล้ว
ดังนั้น คนใช้ AI จึงไม่ได้มีหน้าที่เพียง “สั่ง” แต่ต้องเป็น ผู้ตรวจสอบ ผู้กลั่นกรอง ผู้เรียบเรียง และผู้รับผิดชอบ ต่อสิ่งที่เผยแพร่ด้วย
โดยเฉพาะ Content ที่เกี่ยวข้องกับกฎหมาย วิศวกรรม การเงิน หรือเรื่องที่มีผลกระทบต่อประชาชนโดยรวม ยิ่งต้องตรวจสอบอย่างละเอียดรอบคอบ
________________________________________
Prompt ที่ดี ไม่เท่ากับความรู้ที่ดี
บางคนคิดว่า ถ้าเขียน Prompt เก่ง ก็สามารถสร้าง Content ที่ดีได้ทั้งหมด
แต่ Prompt ที่ดีช่วยให้ AI ทำงานได้ดีขึ้นเท่านั้น ไม่สามารถทดแทน ความรู้และประสบการณ์ของผู้สั่ง ได้
เพราะหลังจาก AI สร้างข้อความขึ้นมาแล้ว ยังมีคำถามสำคัญที่ผู้สั่งต้องตอบ
นี่คือสิ่งที่คิดจริงหรือไม่?
ถูกต้องตามข้อเท็จจริงหรือไม่?
เหมาะกับบริบทหรือไม่?
มีประสบการณ์อะไรที่ควรใส่เพิ่มหรือไม่?
การแก้ไขบทความที่ AI จึงไม่ใช่เพียงการแก้คำผิด แต่คือการ เติมความคิด ประสบการณ์ และตัวตนของเราเข้าไป
จาก “บทความที่ AI เขียน” จึงกลายเป็น “บทความของเรา โดยมี AI เป็นผู้ช่วย”
________________________________________
แล้ว Content จาก AI ยังน่าสนใจหรือไม่?
น่าสนใจ แต่ต้องมีอะไรที่มากกว่า AI
เมื่อทุกคนสามารถสร้างบทความภาษาไพเราะได้ในเวลาไม่กี่วินาที สิ่งที่ผู้อ่านจะมองหามากขึ้นคือ
คุณมีอะไรที่คนอื่นไม่มี?
ยิ่ง AI เขียนเก่งขึ้นเท่าไร ความเป็นมนุษย์ของ Content กลับยิ่งมีค่ามากขึ้นเท่านั้น
เพราะ AI ผลิต “ข้อมูล” ได้มากมาย
แต่สิ่งที่มนุษย์ต้องสร้างขึ้นมาเองคือ “ความหมาย”
________________________________________
AI ไม่สามารถแทนที่ประสบการณ์ แต่ขยายประสบการณ์ของเรา เผยแพร่สู่สาธารณะ
คนที่มีความรู้ประสบการณ์มาก เมื่อใช้ AI ไม่ได้เพียงจะทำงานเร็วขึ้น แต่สามารถนำความรู้ประสบการณ์ที่สะสมมาหลายสิบปี ถ่ายทอดออกมาให้คนจำนวนมากเข้าถึงได้
นี่คือพลังที่แท้จริงของ AI
AI อาจเขียนแทนเราได้
แต่ AI ไม่สามารถมีประสบการณ์แทนเราได้
ดังนั้น ในวันที่ทุกคนมีเครื่องมือเหมือนกัน สิ่งที่ทำให้เราแตกต่างไม่ใช่ AI ที่เราใช้ แต่คือ
ความรู้ ประสบการณ์ ความคิด ความรับผิดชอบและ Profile ของคนที่อยู่หลัง AI
เพราะ Content ที่ดีที่สุดในยุค AI อาจไม่ใช่ Content ที่ “AI เขียนเก่งที่สุด”
แต่อาจเป็น Content ที่
“มนุษย์มีเรื่องจริงให้เล่า และใช้ AI ช่วยเล่าเรื่องนั้นได้ดีที่สุด”

#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล

12/08/2026

"วิศวกรต้องไม่ติดคุก...เพราะความไม่รู้ หรือเพราะไม่มีใครยืนอยู่ข้างเขา" วิศวกรอย่างเราทำงานที่ต้องรับผิดชอบต่อความปลอดภัยของสาธารณะ ต้องมีความรู้และรับผิดชอบต่อมวลชน แต่หากเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด วิศวกรที่สุจริต สมควรได้รับการคุ้มครอง ไม่ใช่ถูกปล่อยให้ต่อสู้เพียงลำพัง... “ยึดมั่นในหลักการ ยกระดับมาตรฐานวิชาชีพ”
ให้โอกาส เนติวิศวกร ได้ทำงานให้วิศวกรทุกคน...
#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9 #เบอร์48

09/08/2026

วุฒิวิศวกรทำได้ทุกงาน...แต่ถ้าทำงานที่ไม่เชี่ยวชาญ จะพิสูจน์อย่างไรว่า "เกินความสามารถ"?

หลายคนเข้าใจว่า...
"วุฒิวิศวกรทำได้ทุกงาน ทุกประเภท ทุกขนาด"

แต่ในอีกด้านหนึ่ง ข้อบังคับว่าด้วยจรรยาบรรณวิศวกร ข้อ 9 กลับกำหนดว่า
"ห้ามประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมเกินความสามารถและความเชี่ยวชาญที่ตนเองจะกระทำได้"

จึงเกิดคำถามที่น่าสนใจว่า
หากวุฒิวิศวกรรับงานที่อยู่ในขอบเขตใบอนุญาต แต่เป็นงานที่ไม่เคยทำมาก่อน จะถือว่าผิดจรรยาบรรณหรือไม่?

และที่สำคัญยิ่งกว่า...
ใครต้องเป็นผู้พิสูจน์ว่า "ไม่มีความสามารถ" ?
________________________________________
📖 เรื่องที่ชวนคิด
ข้อบังคับระดับใบอนุญาตของสภาวิศวกรกำหนดว่า วุฒิวิศวกรสามารถประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมได้ ทุกงาน ทุกประเภท และทุกขนาด ในสาขาที่ได้รับใบอนุญาต
แต่ในขณะเดียวกัน พระราชบัญญัติวิศวกร มาตรา 50 และข้อบังคับจรรยาบรรณ ข้อ 9 ก็กำหนดหน้าที่ของผู้ได้รับใบอนุญาตว่า ต้องไม่ประกอบวิชาชีพเกินความสามารถและความเชี่ยวชาญของตนเอง
กล่าวอีกนัยหนึ่ง
กฎหมายอนุญาตให้ทำได้กว้าง แต่จรรยาบรรณกำหนดให้ต้องรู้ขีดจำกัดของตนเอง (โดยตนเอง หรือคนอื่นมาพิสูจน์)
________________________________________
⚖️ แล้วจะพิสูจน์อย่างไร?
ปัญหาคือ...
กฎหมายไม่ได้กำหนดว่า
• ต้องมีประสบการณ์กี่ปี
• ต้องเคยทำกี่โครงการ
• ต้องผ่านการอบรมกี่หลักสูตร
จึงจะถือว่า "มีความสามารถ"
การประเมินต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นรายกรณี เช่น
• ประวัติการทำงาน
• ประสบการณ์ในงานประเภทเดียวกัน
• ความซับซ้อนของโครงการ
• ความรู้ทางวิชาการ
• การพัฒนาวิชาชีพอย่างต่อเนื่อง
• ความสามารถในการวิเคราะห์และรับผิดชอบงานนั้นจริงหรือไม่
นั่นหมายความว่า
ไม่มีเกณฑ์ตัวเลขที่ตายตัว
________________________________________
💡 ประเด็นที่น่าสนใจยิ่งกว่า
หากมีผู้กล่าวหาว่า
"วุฒิวิศวกรคนนี้รับงานเกินความสามารถ"
คำถามคือ
ใครเป็นผู้มีภาระพิสูจน์?
ผู้กล่าวหาต้องพิสูจน์ว่า
• วิศวกรไม่มีความรู้เพียงพอ
• ไม่มีประสบการณ์
• ไม่มีความเชี่ยวชาญ
ข้อบังคับปัจจุบันยังไม่ได้วางเกณฑ์เรื่องภาระการพิสูจน์ไว้อย่างชัดเจน
________________________________________
❓ แล้วผู้พิสูจน์เองล่ะ?
สมมติคณะกรรมการต้องเชิญ
วุฒิวิศวกรอีกคนหนึ่ง
มาให้ความเห็นว่า
"ผู้ถูกร้องไม่มีความเชี่ยวชาญ"
คำถามก็คือ
ผู้ให้ความเห็นมีความเชี่ยวชาญในแขนงเดียวกับงานนั้นจริงหรือไม่?
เพราะในทางปฏิบัติ วุฒิวิศวกรแต่ละคนอาจเชี่ยวชาญคนละด้าน
แม้ทุกคนจะเป็น "วุฒิวิศวกร" เหมือนกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะเชี่ยวชาญทุกแขนงของวิศวกรรมสาขานั้นๆ
แม้ผู้ให้ความเห็นเองอาจจะเคยทำงานประเภทนั้น (จนอาจมีความเชี่ยวชาญหรือไม่ พิสูจน์อย่างไร)
แล้วไปใช้ดุลยพินิจของตนไปตัดสินวุฒิวิศวกรผู้อื่น
จะถือว่าเป็นการให้ความเห็นโดยผิดจรรยาบรรณเองหรือไม่ การยอมรับว่าตนเองเป็นผู้เชี่ยวชาญเพื่อจะตรวจสอบวุฒิวิศวกรท่านอื่น จะเอาอะไรมาพิสูจน์ ในเมื่อต่างคนก็เป็นวุฒิวิศวกรเช่นเดียวกัน...
________________________________________
✍️ บทสรุป
ระบบใบอนุญาตตอบคำถามว่า
"กฎหมายอนุญาตให้ทำอะไร"
แต่จรรยาบรรณตอบคำถามว่า
"คุณมีความสามารถพอที่จะทำงานนั้นจริงหรือไม่"
สองเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน
แต่เมื่อไม่มีเกณฑ์ที่ชัดเจนว่า "ความสามารถ" วัดอย่างไร และใครเป็นผู้มีภาระพิสูจน์
ข้อพิพาทตามจรรยาบรรณข้อ 9 จึงอาจกลายเป็นประเด็นที่ต้องอาศัยดุลพินิจและพยานผู้เชี่ยวชาญอย่างมากในแต่ละกรณี
________________________________________
❓ ชวนคิดต่อ
หากวันหนึ่ง...
วุฒิวิศวกรผู้เชี่ยวชาญด้านระบบปรับอากาศ ถูกกล่าวหาว่ารับงาน Pressure Vessel โดยไม่มีความเชี่ยวชาญ
และคณะกรรมการเชิญวุฒิวิศวกรอีกคน ซึ่งเชี่ยวชาญ Pressure Vessel มาเป็นผู้วินิจฉัยว่า "ผู้ถูกร้องไม่มีความสามารถ"
ผู้ให้ความเห็นคนนั้น มีความเชี่ยวชาญในงาน Pressure Vessel เพียงพอที่จะตัดสินผู้อื่นหรือไม่?
แล้วเกณฑ์ใดคือเส้นแบ่งระหว่าง
"ความเห็นทางวิชาการ"
กับ
"การวินิจฉัยความเชี่ยวชาญของตนเอง ที่เพียงพอจะไปวินิจฉัยความเชี่ยวชาญของวุฒิวิศวกรผู้อื่น"
คุณคิดเห็นอย่างไร?
________________________________________
⚠️ หมายเหตุ
บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ความรู้และกระตุ้นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับกฎหมายและจรรยาบรรณวิชาชีพวิศวกรรม โดยอ้างอิงจากบทบัญญัติของกฎหมาย ข้อบังคับ และบทวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้อง
ข้อเท็จจริงและคำวินิจฉัยในแต่ละกรณีย่อมแตกต่างกัน การประเมินว่าผู้ประกอบวิชาชีพมีความสามารถหรือความเชี่ยวชาญเพียงพอหรือไม่นั้น ต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริง พยานหลักฐาน และบริบทของแต่ละคดีเป็นสำคัญ ไม่อาจนำข้อสรุปของกรณีหนึ่งไปใช้กับอีกกรณีหนึ่งโดยตรง
#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9

07/08/2026

ได้ออกสื่อกับ Influencer ชื่อดังในวงการครั้งแรก ตื่นเต้นและดีใจมากครับ ขอบคุณ คุณตาว ที่ให้โอกาส ผู้สมัครรับเลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรทุกท่านได้แสดงวิสัยทัศน์...นโยบายที่เสนอ ไม่สงวนลิขสิทธิ์ใดๆ ทั้งสิ้น ท่านใดได้เข้าไป ถ้าเห็นว่าเป็นประโยชน์นำไปสานต่อได้เลยครับ..."ยึดมั่นในหลักการ ยกระดับมาตรฐานวิชาชีพ" #เนติวิศวกร #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #คดีก่อสร้าง #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9

02/08/2026

เพิ่มทางเลือก การสอบเลื่อนระดับ โดยสามารถเลือกที่จะอบรมเพื่อการสอบเลื่อนระดับ (กฎหมาย จรรยาบรรณ และวิชาเฉพาะสาขา) ที่ “ไม่ต้องยื่นผลงานเป็นรูปเล่ม” ซึ่งยัง “ยึดมั่นในหลักการ ยกระดับมาตรฐานวิชาชีพ”

วิศวกรหน้างาน แค่จะทำรายงานประจำวันยังแทบไม่มีเวลา !
เราจึง "เข้าใจวิศวกร มองเห็นปัญหา”
เสนอ เพิ่มทางเลือก การสอบเลื่อนระดับ โดยสามารถเลือกที่จะอบรมเพื่อการสอบเลื่อนระดับ (กฎหมาย จรรยาบรรณ และวิชาเฉพาะสาขา) ที่ “ไม่ต้องยื่นผลงานเป็นรูปเล่ม” ซึ่งยัง “ยึดมั่นในหลักการ ยกระดับมาตรฐานวิชาชีพ”
ให้โอกาส เนติวิศวกร ได้ทำงานให้วิศวกรทุกคน...
#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9

02/08/2026

วิศวกรหน้างาน แค่จะทำรายงานประจำวันยังแทบไม่มีเวลา !
เราจึง "เข้าใจวิศวกร มองเห็นปัญหา”
เสนอ เพิ่มทางเลือก การสอบเลื่อนระดับ โดยสามารถเลือกที่จะอบรมเพื่อการสอบเลื่อนระดับ (กฎหมาย จรรยาบรรณ และวิชาเฉพาะสาขา) ที่ “ไม่ต้องยื่นผลงานเป็นรูปเล่ม” ซึ่งยัง “ยึดมั่นในหลักการ ยกระดับมาตรฐานวิชาชีพ”
ให้โอกาส เนติวิศวกร ได้ทำงานให้วิศวกรทุกคน...
#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกรสมัยที่9

30/07/2026

"ถือหลักวิศวกรรม น้อมนำกฎหมาย นำพาสมาชิก รักษาสิทธิ์วิศวกร"......ผมประยุทธ์ คำเรืองศรี เนติวิศวกร อาสาทำงานเพื่อพี่น้องชาววิศวกรทุกท่านครับ... #เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล #เลือกตั้งกรรมการสภาวิศวกร

27/07/2026

มีใบ กว. ถูกสาขา แต่ทำงานเกินระดับ...เท่ากับ “ไม่มีใบ กว.” หรือไม่?
วิศวกรเครื่องกลก็มีใบ กว. เครื่องกล
วิศวกรโยธาก็มีใบ กว. โยธา
แต่ถ้า ภาคีวิศวกร ไปรับผิดชอบงานที่กฎหมายกำหนดให้ต้องเป็น สามัญวิศวกรหรือวุฒิวิศวกร
คำถามคือ...
เขากำลัง “ทำงานเกินขอบเขตใบอนุญาต” หรือกำลัง “ประกอบวิชาชีพโดยไม่ได้รับใบอนุญาต” กันแน่?
สองคำนี้ดูใกล้กัน แต่ผลทางกฎหมายอาจต่างกันอย่างมาก
⚖️ ฝั่งจรรยาบรรณ — ค่อนข้างชัด
พ.ร.บ.วิศวกร พ.ศ. 2542 มาตรา 50 กำหนดให้ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องประพฤติตามจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพ และมีแนวคดีรองรับว่า การรับทำงานเกินขอบเขตตามระดับใบอนุญาต สามารถนำไปสู่การลงโทษทางจรรยาบรรณตามมาตรา 61 ได้
ตัวอย่างสำคัญคือ คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.40/2558 กรณีสามัญวิศวกรจัดทำรายงานซึ่งมีลักษณะเป็น “งานให้คำปรึกษา” ที่ขณะนั้นอยู่ในขอบเขตของวุฒิวิศวกร ศาลยืนคำสั่งพักใช้ใบอนุญาต 1 ปี
จึงเห็นได้ว่า
มีใบ กว. ไม่ได้หมายความว่าจะทำงานวิศวกรรมควบคุมทุกประเภทและทุกขนาดในสาขานั้นได้
ใบอนุญาตแต่ละระดับมีขอบเขตของตนเอง
🚨 แต่ถ้าเป็น “คดีอาญา” ล่ะ?
ประเด็นนี้น่าสนใจกว่ามาก
มาตรา 45 บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมใน “สาขาใด” เว้นแต่ได้รับใบอนุญาต “ในสาขานั้น”
ส่วนมาตรา 71 กำหนดโทษผู้ฝ่าฝืนมาตรา 45 ถึงขั้น จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
ปัญหาคือ...
มาตรา 45 ใช้คำว่า “สาขา”
แต่ไม่ได้เขียนตรง ๆ ว่า “สาขาและระดับ”
ขณะที่เรื่องระดับใบอนุญาต—วุฒิวิศวกร สามัญวิศวกร ภาคีวิศวกร และภาคีวิศวกรพิเศษ—ถูกบัญญัติแยกไว้ในมาตรา 46 และรายละเอียดขอบเขตงานถูกกำหนดไว้ในกฎหมายลำดับรอง
จึงเกิดคำถามสำคัญว่า
คนที่มีใบอนุญาต “ในสาขานั้น” อยู่แล้ว แต่ทำงานเกิน “ระดับ” ของใบอนุญาต จะถือว่าเป็นคนที่ “ไม่ได้รับใบอนุญาตในสาขานั้น” ตามมาตรา 45 ได้หรือไม่?
💡 ทำไมคำถามนี้จึงสำคัญ?
เพราะมาตรา 71 เป็น บทกำหนดโทษทางอาญา
หลักสำคัญของกฎหมายอาญาคือ ต้องตีความโดยเคร่งครัด และไม่ควรขยายความบทลงโทษให้ครอบคลุมการกระทำที่ถ้อยคำของกฎหมายไม่ได้บัญญัติไว้อย่างชัดเจน
จากข้อมูลที่ตรวจสอบในปัจจุบัน พบแนวคดีว่าการทำงานเกินระดับใบอนุญาตเป็นความผิดทาง จรรยาบรรณ ได้
แต่
“ผู้มีใบอนุญาตถูกสาขา แต่ทำงานเกินระดับ ยังไม่แน่ว่า จะเป็นผู้ไม่ได้รับใบอนุญาตในสาขานั้น และต้องผิดมาตรา 45 ประกอบมาตรา 71 เสมอไป”
ดังนั้น การกล่าวว่า “ทำเกินระดับเท่ากับไม่มีใบ กว.” อาจเป็นการสรุปที่เร็วเกินไป
❓ ชวนคิดต่อ...
หากกฎหมายต้องการลงโทษทางอาญาผู้ที่ “มีใบอนุญาตถูกสาขา แต่ทำงานเกินระดับ”
เหตุใดมาตรา 45 จึงเขียนเพียงว่า
“ได้รับใบอนุญาตในสาขานั้น”
ไม่ได้เขียนว่า
“ได้รับใบอนุญาตในสาขาและระดับที่มีสิทธิกระทำงานนั้น”
เราควรตีความคำว่า “ใบอนุญาตในสาขานั้น” ให้ครอบคลุมถึงระดับและขอบเขตของใบอนุญาตด้วย.หรือไม่
คุณคิดว่าเส้นแบ่งควรอยู่ตรงไหน?
“ผิดจรรยาบรรณ” กับ “ผิดอาญา” อาจเกิดจากการกระทำเดียวกันได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าองค์ประกอบความผิดของทั้งสองเรื่องจะเหมือนกัน
⚠️ หมายเหตุ
บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ความรู้และตั้งประเด็นทางกฎหมายเกี่ยวกับวิชาชีพวิศวกรรมแก่สาธารณะ มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อสรุปว่าการทำงานเกินระดับใบอนุญาตไม่อาจเป็นความผิดตามมาตรา 45 และมาตรา 71 ได้
ข้อเท็จจริงและคำวินิจฉัยในแต่ละคดีเป็นเรื่องเฉพาะกรณี ไม่อาจนำข้อเท็จจริงหรือผลของคดีหนึ่งไปปรับใช้กับอีกคดีหนึ่งโดยตรง หากข้อเท็จจริง ประเภทงาน ระดับใบอนุญาต กฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำ หรือพยานหลักฐานแตกต่างกัน ผลทางกฎหมายก็อาจแตกต่างกันได้
บทความนี้จึงมิใช่คำปรึกษาทางกฎหมายหรือข้อยุติสำหรับคดีใดโดยเฉพาะ
#เนติวิศวกร #คดีก่อสร้าง #นักกฎหมายก่อสร้าง #วุฒิวิศวกรเครื่องกล