Kancelaria Adwokacka Adwokat Jarosław Zamora

18/07/2026

Czy sąd zawsze musi orzec karę pozbawienia wolności? Nie w każdej sprawie. Polski Kodeks karny przewiduje rozwiązania, które – po spełnieniu określonych przesłanek – mogą pozwolić na orzeczenie grzywny lub kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności. Jednym z takich przepisów jest art. 37a Kodeksu karnego. Na blogu kancelarii opublikowano artykuł wyjaśniający, czym jest art. 37a k.k., kiedy może znaleźć zastosowanie oraz jakie warunki muszą zostać spełnione, aby sąd mógł rozważyć zastosowanie kary wolnościowej. Omówiono również przypadki, w których przepis ten nie będzie miał zastosowania, oraz wyjaśniono, dlaczego każda sprawa karna wymaga indywidualnej oceny.
https://kancelaria-zabrze.pl/art-37a-kodeksu-karnego-kiedy-sad-moze-orzec-grzywne-lub-kare-ograniczenia-wolnosci-zamiast-wiezienia/

Call now to connect with business.

10/07/2026

Szanowni Państwo, trwa proces, obrona nie będzie niczego komentować do czasu jego zakończenia. Dziękuję za wyrozumiałość.

30/06/2026

Zatarcie skazania po upływie 5 lat

Zatarcie skazania stanowi istotną instytucję prawa karnego, pozwalającą na uznanie, że po spełnieniu ustawowych przesłanek osoba skazana może zostać potraktowana tak, jakby nie była skazana. W określonych przypadkach sąd może zarządzić zatarcie skazania już po upływie 5 lat od wykonania kary, jeżeli skazany w tym okresie przestrzegał porządku prawnego, a orzeczona kara pozbawienia wolności nie przekraczała 3 lat.

W praktyce oznacza to możliwość wcześniejszego „wymazania” skutków skazania z punktu widzenia rejestru karnego, co ma istotne znaczenie zarówno dla życia zawodowego, jak i prywatnego. Każdorazowo konieczna jest jednak analiza konkretnego stanu faktycznego oraz spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych.

Call now to connect with business.

30/06/2026

Zatarcie skazania po upływie 5 lat

Zatarcie skazania stanowi istotną instytucję prawa karnego, pozwalającą na uznanie, że po spełnieniu ustawowych przesłanek osoba skazana może zostać potraktowana tak, jakby nie była skazana. W określonych przypadkach sąd może zarządzić zatarcie skazania już po upływie 5 lat od wykonania kary, jeżeli skazany w tym okresie przestrzegał porządku prawnego, a orzeczona kara pozbawienia wolności nie przekraczała 3 lat.

W praktyce oznacza to możliwość wcześniejszego „wymazania” skutków skazania z punktu widzenia rejestru karnego, co ma istotne znaczenie zarówno dla życia zawodowego, jak i prywatnego. Każdorazowo konieczna jest jednak analiza konkretnego stanu faktycznego oraz spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych.

21/06/2026

KLIENT IDZIE DO WIĘZIENIA, BO SZTUCZNA INTELIGENCJA „WYMYŚLIŁA” PRAWO

Brzmi jak clickbait? Niestety, to scenariusz, który przestaje być wyłącznie teoretyczny.

Coraz częściej narzędzia oparte na sztucznej inteligencji są wykorzystywane przy analizie spraw, przygotowywaniu uzasadnień czy nawet rekomendowaniu rozstrzygnięć. Problem zaczyna się wtedy, gdy użytkownicy – w tym profesjonaliści – zaczynają traktować wygenerowane treści jako wiarygodne źródło prawa.

AI nie „zna prawa”. AI przewiduje tekst. A to zasadnicza różnica.

W praktyce oznacza to, że system może powołać nieistniejący przepis, błędnie zinterpretować normę albo – co szczególnie niebezpieczne – stworzyć przekonującą, lecz całkowicie fikcyjną podstawę prawną. To zjawisko nazywa się halucynacją AI.

Wyobraźmy sobie sytuację:
pełnomocnik przygotowuje pismo procesowe przy wsparciu AI. System wskazuje „utrwaloną linię orzeczniczą” oraz przepis szczególny, który rzekomo rozszerza odpowiedzialność karną w danym zakresie. Tekst wygląda profesjonalnie, zawiera odniesienia do artykułów, sygnatur, logiczne uzasadnienie. Problem w tym, że część z tych źródeł… nie istnieje.

Jeżeli taki materiał zostanie bezkrytycznie wykorzystany, może realnie wpłynąć na tok postępowania:
– sąd zostaje wprowadzony w błąd co do stanu prawnego,
– druga strona nie zawsze wychwyci fikcyjne podstawy,
– a w skrajnym przypadku decyzja procesowa może zostać oparta na „normie”, która nigdy nie została uchwalona.

To już nie jest kwestia technologii. To kwestia gwarancji procesowych.

Zasada nullum crimen sine lege nie przewiduje „wyjątku na algorytm”. Źródła prawa są zamknięte, a ich tworzenie podlega określonym procedurom. AI nie ma legitymacji do „dopisywania” przepisów – nawet jeśli robi to w sposób niezwykle przekonujący.

Dlatego największym zagrożeniem nie jest sama sztuczna inteligencja, lecz bezrefleksyjne zaufanie do jej odpowiedzi.

AI może być świetnym narzędziem pomocniczym.
Ale w rękach prawnika, który przestaje weryfikować – staje się źródłem bardzo realnego ryzyka.

A w sprawach karnych to ryzyko ma jeden wymiar: wolność człowieka.

13/05/2026

🔴 WNIOSEK O TYMCZASOWE ARESZTOWANIE NIE ZAWSZE KOŃCZY SIĘ ARESZTEM 🔴

Często uważa się, że jeśli prokurator złoży wniosek o tymczasowe aresztowanie, podejrzany automatycznie trafi do aresztu śledczego. To jednak nieprawda — ostateczną decyzję podejmuje sąd, oceniając, czy zastosowanie tego środka jest uzasadnione. Tymczasowe aresztowanie to rozwiązanie ostateczne, stosowane tylko wtedy, gdy inne środki (jak zakaz opuszczania kraju, kaucja czy dozór policji) nie wystarczą, by zapobiec ucieczce, ukrywaniu się, niszczeniu dowodów lub zakłóceniu postępowania. Jeśli sąd uzna, że nie ma takiego ryzyka, może odmówić aresztu, a sprawa i tak będzie się toczyć — to nie oznacza umorzenia ani uniewinnienia, a jedynie brak podstaw do izolacji.

Mimo wysokiej skuteczności (85–90%) w co ósmej–dziesiątej sprawie sąd odmawia aresztu. Statystyki z lat 2015–2020 pokazują podobny trend — skuteczność wniosków wynosiła wtedy 87–92%, ale każda sprawa była indywidualnie oceniana. Wniosek prokuratora ma duże znaczenie, lecz nie przesądza o areszcie.
To, że sąd odmówił tymczasowego aresztowania, nie oznacza, że sprawa została umorzona albo podejrzany jest niewinny. O winie czy niekaralności orzeknie sąd po rozprawie.

18/04/2026

Obrońca broni człowieka, nie czynu – to podstawa mojej profesji!

W polskim prawie karnym adwokat nie jest obrońcą zarzutu, lecz człowieka – oskarżonego, podejrzanego, świadka. Obrońca ma pomagać w obronie, chronić prawa i wolności klienta. Nie broni się czynu, lecz osoby – jej godności, wolności, przyszłości.

Dlaczego to kluczowe? Oskarżony często jest wrzucony w machinę postępowania: strach, presja, niepewność. Obrońca to nie „prawnik od papierów”, lecz tarcza przed pochopnymi decyzjami, nadużyciami władzy, stereotypami. Bronię nie „winnych”, lecz każdego – bo każdy zasługuje na sprawiedliwy proces.

Podejrzany milczy? Doradzam, jak chronić się przed pułapkami pytań.

Oskarżony „wygląda na winnego”? Pokazuję brak dowodów, niepewność świadków.

Media grzmią? Walczę o domniemanie niewinności.

Nie każdy czyn wymaga obrony – każdy człowiek tak! Nawet przy mocnych dowodach walczę o minimum: najniższy wymiar kary, zawieszenie, dobrowolne poddanie się karze. Bo rolą adwokata jest minimalizować krzywdę, nie mnożyć ją.

Współczesne trendy „zero tolerancji” kuszą obrońców do współpracy z oskarżycielem. Nie! Obrońca to niezależny gracz w procesie – lojalny wobec klienta, nie prokuratora. Adwokat broni nie winnych, lecz prawa do obrony.

Pamiętaj: Dobry obrońca nie pyta „czy winien?”, lecz „jak najlepiej chronić”? To różnica między adwokatem a urzędnikiem.

Masz sprawę karną? Skontaktuj się – bronię ludzi, nie czynów!

18/04/2026

Radcowie brawo

Sejm przyjął w piątek nowelizację ustawy o radcach prawnych, która zaostrza zasady odpowiedzialności za bezprawne używanie tego tytułu zawodowego oraz umożliwia Krajowej Izbie Radców Prawnych zawieranie grupowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej na rzecz radców prawnych.

03/04/2026

03/04/2026

Artykuł sponsorowany przez NRA

Na początku jest człowiek i jego historia. Czasem urwana w pół zdania, czasem opowiadana jednym tchem, innym razem składana z drobnych szczegółów. Adwokat wchodzi w nią uważnie, wiedząc, że od tej opowieści może...