12/02/2026
Pierwszy wyrok TSUE w sprawie WIBOR – co oznacza dla kredytobiorców?
W czwartek, 12 lutego 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości UE po raz pierwszy wydał wyrok w sprawie umów kredytowych w złotówkach zawartych w oparciu o wskaźnik WIBOR (sprawa C - 471/24).
Przede wszystkim, TSUE przyjął, że banki nie są obciążone obowiązkami informacyjnymi dotyczącymi samej metodologii ustalania wskaźnika WIBOR.
Jako kluczowy wskazać należy pkt 1 sentencji wyroku zgodnie z którym TSUE poinformował, że sam fakt objęcia wskaźnika referencyjnego regulacją BMR (rozporządzenie 2016/1011) – obowiązującą w tym zakresie dopiero od 1 stycznia 2018 r. – nie wyłącza sądowej kontroli klauzuli zmiennego oprocentowania opartego o ten wskaźnik.
Oznacza to, że sądy krajowe uprawnione są do badania umowy pod kątem badania abuzywności warunków umownych dotyczących m.in. konstrukcji oprocentowania, marży, mechanizmu zmiany stopy czy rozkładu ryzyka po stronie konsumenta. Sąd wskazał, że ochrona konsumenta wynikająca z dyrektywy 93/13/EWG pozostaje w pełni aktualna również w tego typu sprawach.
Co istotne, punkty 2 i 3 wyroku odnoszą się do funkcjonowania WIBOR w reżimie BMR po 1 stycznia 2018 r. - nie zamykają więc drogi do badania umów zawartych przed 2018 r. I to na te umowy należy zwrócić największą uwagę.
Jeśli zaś chodzi o skutki uznania klauzuli zmiennego oprocentowania za nieuczciwą – każdy przypadek będzie badany indywidualnie przez sąd orzekający.
W przypadku nieuczciwych postanowień możliwe jest:– tzw. „odwiborowanie”, czyli zmniejszenie oprocentowania do marży banku,– całkowite usunięcie oprocentowania,– a nawet unieważnienie całej umowy.
