20/04/2026
Nachtje in dit Amsterdamse hotel blijkt een ware hel bedwantsen, vieze matrassen, schimmel en louche praktijken
Bij aankomst lijkt het alsof er net iemand anders in het bed heeft gelegen.
Nachtje in dit Amsterdamse hotel blijkt een ware hel: bedwantsen, vieze matrassen, schimmel én louche praktijken
Amsterdam - Je boekt een hotelkamer van 90 euro in Amsterdam, maar belandt in een regelrechte nachtmerrie. Een matras waar de honden geen brood van lusten, louche praktijken en overal spuitbussen tegen bedwantsen. ,,Dit is wat je in Amsterdam krijgt voor dit bedrag”, aldus de eigenaar. Het zorgt voor een nacht om nooit meer te vergeten.
Juul Schepens
Algemeen stadsverslaggever Amsterdam
06:00 uur | vandaag
’Slechtste hotel van mijn leven’, ’Mensonterende ervaring’, ’Het krioelt van de bedwantsen’ en ’We zagen ratten langs de muren rennen.’
Wie de reviews van hotel Tamara leest, wordt overspoeld met waarschuwingen. Vrijwel elke beoordeling schetst hetzelfde beeld: het is er vies, onveilig en slecht onderhouden.
Hotel Tamara aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Al jaren een van de slechtst beoordeelde hotels van Amsterdam.
Hotel Tamara aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Al jaren een van de slechtst beoordeelde hotels van Amsterdam.
Natuurlijk, gasten kunnen overdrijven. Maar het blijven niet de beste beoordelingen voor een hotel. Genoeg aanleiding om zelf eens te gaan kijken. En de aankomst begint al vreemd.
Pand hotel Tamara oogt smal en verouderd
Aan het einde van de middag stappen we het hotel binnen. Van buiten oogt het pand, gelegen aan de Nieuwezijds Voorburgwal, smal en verouderd. De kozijnen zijn versleten, witte gordijnen hangen slordig naar beneden en bij bijna elke kamer staat het raam open.
Door de drukte van het centrum valt het pand nauwelijks op. Maar wie beter kijkt, ziet dat het hotel een vervallen indruk maakt.
Dat gevoel zet zich binnen voort. In een van de reviews beschrijft een gast hoe de oude vloeren zo hard kraken dat hij bang is erdoorheen te zakken. Hij vindt dat het gebouw direct onveilig aanvoelt. Terwijl ik de trap op loop, wordt duidelijk wat hij bedoelt. En eenmaal boven wordt het niet beter.
Bij de receptie zit een man die meteen opstaat als we binnenkomen. De ruimte oogt rommelig: papieren op het bureau, spullen die overal rondslingeren en de waszakken blokkeren de toegang naar de balie.
Als we vragen of er ook ontbijt is, moet hij lachen: „Ik werk hier eigenlijk niet.” Wat deze man hier wel doet, blijft onduidelijk. „Hij komt zo terug”, zegt hij cryptisch. Terwijl we wachten op iemand die hier blijkbaar wel werkt, raken we aan de praat over de hoge prijzen van hotelkamers in Amsterdam.
Toeristen zouden hotels moeten boycotten, zegt hij. „Maar dat doen ze niet. Daarom kunnen eigenaren zulke prijzen vragen.”
Ranzige vlekken op hoeslaken
Omdat de desbetreffende medewerker alsmaar niet verschijnt, krijg ik de sleutels van kamer zes in mijn handen gedrukt. Als de kamerdeur openslaat, slaat de twijfel om in schrik: dit is geen normale hotelkamer.
Het bed is niet opgemaakt, maar ligt er smoezelig bij. De lakens zijn gekreukeld en de kussens ingezakt. Het voelt niet als een frisse plek die is klaargemaakt voor een nieuwe gast, maar als eentje die net is achtergelaten. Wie beter kijkt, ziet ook waarom.
Een van de vochtvlekken op het bed.
O
archive.today
webpage capture
Saved from
https://www.telegraaf.nl/binnenland/nachtje-in-dit-amsterdamse-hotel-blijkt-een-ware-hel-bedwantsen-vieze-matrassen-schimmel-en-louche-praktijken/144488530.html
no other snapshots from this url
26 Mar 2026 14:12:38 UTC
All snapshots from host www.telegraaf.nl
WebpageScreenshot
sharedownload .zipreport bug or abuseBuy me a coffee
Menu
Abonneren
De krant
Puzzels
Webshop
Nieuwsbrieven
Klantenservice
Abonneer voor €0,99/week
Inloggen
Oorlog Iran
Nieuws
Sport
Financieel
Entertainment
VROUW
De kamer van 90 euro per nacht. Bij aankomst lijkt het alsof er net iemand anders in het bed heeft gelegen.
De kamer van 90 euro per nacht. Bij aankomst lijkt het alsof er net iemand anders in het bed heeft gelegen. © De Telegraaf
Hotel Tamara
Logo telNachtje in dit Amsterdamse hotel blijkt een ware hel: bedwantsen, vieze matrassen, schimmel én louche praktijken
Amsterdam - Je boekt een hotelkamer van 90 euro in Amsterdam, maar belandt in een regelrechte nachtmerrie. Een matras waar de honden geen brood van lusten, louche praktijken en overal spuitbussen tegen bedwantsen. ,,Dit is wat je in Amsterdam krijgt voor dit bedrag”, aldus de eigenaar. Het zorgt voor een nacht om nooit meer te vergeten.
Juul Schepens
Juul Schepens
Algemeen stadsverslaggever Amsterdam
06:00 uur | vandaag
|
update 08:15
Luisteren
Delen
0
Geen reacties
’Slechtste hotel van mijn leven’, ’Mensonterende ervaring’, ’Het krioelt van de bedwantsen’ en ’We zagen ratten langs de muren rennen.’
Wie de reviews van hotel Tamara leest, wordt overspoeld met waarschuwingen. Vrijwel elke beoordeling schetst hetzelfde beeld: het is er vies, onveilig en slecht onderhouden.
Hotel Tamara aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Al jaren een van de slechtst beoordeelde hotels van Amsterdam.
Hotel Tamara aan de Nieuwezijds Voorburgwal. Al jaren een van de slechtst beoordeelde hotels van Amsterdam. © De Telegraaf
Natuurlijk, gasten kunnen overdrijven. Maar het blijven niet de beste beoordelingen voor een hotel. Genoeg aanleiding om zelf eens te gaan kijken. En de aankomst begint al vreemd.
Pand hotel Tamara oogt smal en verouderd
Aan het einde van de middag stappen we het hotel binnen. Van buiten oogt het pand, gelegen aan de Nieuwezijds Voorburgwal, smal en verouderd. De kozijnen zijn versleten, witte gordijnen hangen slordig naar beneden en bij bijna elke kamer staat het raam open.
Door de drukte van het centrum valt het pand nauwelijks op. Maar wie beter kijkt, ziet dat het hotel een vervallen indruk maakt.
Video: Verborgen camera filmt horrorhotel Amsterdam: ’Er zit iemand aan mijn deur’
Onbekende man bij de receptie hotel Tamara
Dat gevoel zet zich binnen voort. In een van de reviews beschrijft een gast hoe de oude vloeren zo hard kraken dat hij bang is erdoorheen te zakken. Hij vindt dat het gebouw direct onveilig aanvoelt. Terwijl ik de trap op loop, wordt duidelijk wat hij bedoelt. En eenmaal boven wordt het niet beter.
Bij de receptie zit een man die meteen opstaat als we binnenkomen. De ruimte oogt rommelig: papieren op het bureau, spullen die overal rondslingeren en de waszakken blokkeren de toegang naar de balie.
Als we vragen of er ook ontbijt is, moet hij lachen: „Ik werk hier eigenlijk niet.” Wat deze man hier wel doet, blijft onduidelijk. „Hij komt zo terug”, zegt hij cryptisch. Terwijl we wachten op iemand die hier blijkbaar wel werkt, raken we aan de praat over de hoge prijzen van hotelkamers in Amsterdam.
Toeristen zouden hotels moeten boycotten, zegt hij. „Maar dat doen ze niet. Daarom kunnen eigenaren zulke prijzen vragen.”
Ranzige vlekken op hoeslaken
Omdat de desbetreffende medewerker alsmaar niet verschijnt, krijg ik de sleutels van kamer zes in mijn handen gedrukt. Als de kamerdeur openslaat, slaat de twijfel om in schrik: dit is geen normale hotelkamer.
Het bed is niet opgemaakt, maar ligt er smoezelig bij. De lakens zijn gekreukeld en de kussens ingezakt. Het voelt niet als een frisse plek die is klaargemaakt voor een nieuwe gast, maar als eentje die net is achtergelaten. Wie beter kijkt, ziet ook waarom.
Overal liggen vreemde korrels, waar gasten dus op slapen.
Op het hoeslaken zitten zwarte vlekken, op de kussens zitten haren en er is een grote bruine vlek te zien. Maar wat zit eronder? Ik trek het hoeslaken eraf en wat we daar aantreffen, slaat alles.
Grote vochtkringen, donkerbruine vlekken en overal liggen kleine korrels. Het lijken insecten, uitwerpselen en huidresten. Niet fris, zeker niet om op te slapen.
Bedwantsen en vieze matrassen
In de recensies waarschuwen gasten voor bedwantsen en vieze matrassen. Ook deze waarschuwingen vallen meteen op hun plaats. Voor 90 euro per nacht verwacht je heus geen champagne bij aankomst en een weelderig bed.
Maar op zijn minst wel een schone slaapplek. Zelfs op de wasbak liggen nog diverse zwarte, gekrulde lichaamsharen.
De kamer vult zich ondertussen met een geur die onbeschrijfelijk is: een mengeling van stof, vocht en mufheid. We besluiten de gedeelde badkamer te bekijken, in de hoop dat die in betere staat is.
Maar ook daar verdwijnt de hoop als sneeuw voor de zon. Overal liggen natte handdoeken en er zit schimmel in de do**he. Precies wat andere gasten in de reviews ook al omschrijven.
Hoop bedrijvigheid in hotel Tamara
In de loop van de avond is er een hoop bedrijvigheid in het hotel. De deuren gaan continu open en dicht, gasten lopen naar binnen en naar buiten.
Het voelt niet als een hotel, maar als een plek waar mensen komen en gaan; zonder dat duidelijk wordt wie hier eigenlijk hoort te zijn.
De meeste gasten die ik spreek, komen uit Oost-Europa (voornamelijk Roemenië en Hongarije). Ze zijn naar Nederland gekomen om te werken in de bouw. Twee van hen zeggen dat ze geen vaste woonplek hebben en van hostel naar hostel trekken. Zij slapen in een gedeelde kamer, waar de prijzen lager liggen.
Het hotel lijkt daarmee niet alleen toeristen te trekken, maar ook mensen die nergens anders terechtkunnen. Zij zijn daarom ook minder kritisch over de staat, omdat het alternatief de straat is. „Dan liever hier”, klinkt het.
De sfeer verandert in hotel Tamara
Naarmate het later wordt, verandert ook de sfeer. Zo overhandigt een gast na middernacht een stuk gereedschap aan de enige hotelmedewerker die er op dat moment is. Alleen het vreemde is: onder het stuk gereedschap lijkt een pak geld opgerold te zitten.
„Leg maar in de keuken”, zegt de medewerker. Na enkele seconden wil ik naar diezelfde keuken om water te pakken, maar ik word door een man tegengehouden: „Je mag hier niet komen.”
Ondertussen zoeken mannelijke gasten toenadering. „Je ruikt lekker”, zegt de een. Weer een ander komt met een uitnodiging om mee te gaan naar de coffeeshop. Rond half 2 ’s nachts trek ik mij terug op de kamer. Al na tien minuten rommelt iemand aan de deur. Hard gelach klinkt.
Op dat moment is de grens bereikt. Alles bij elkaar opgeteld maakt dat blijven geen optie meer is.
Eigenaar hotel Tamara: ’Dit is wat het is’
De eigenaar (die anoniem wil blijven) is benaderd over de veiligheid en huidige staat van het hotel. Hij zegt dat het hotel aansluit bij de prijsklasse. Voor 90 euro per nacht in Amsterdam mogen gasten geen luxe verwachten, zegt hij.
De eigenaar benadrukt dat hij te maken heeft met hoge kosten en beperkte marges. Volgens hem is het runnen van een klein hotel in het centrum van Amsterdam moeilijk, onder meer door vaste lasten en strenge eisen op het gebied van veiligheid en inspecties. „Dit is wat het is.”
Hotel Tamara is in 2023 op de vingers getikt door consumentenprogramma Radar, ook vanwege het gebrek aan hygiëne. De eigenaar laat op zijn b***t weten dat er wel degelijk wordt schoongemaakt.
Dat er toch vlekken of haren zijn, is volgens hem nooit volledig uit te sluiten. Hij noemt de vlekken die we aantroffen in bed, ’iets dat kan gebeuren in hotels’.
Contract bij ongediertebestrijding
Ook de klachten over bedwantsen herkent hij, maar hij wijst erop dat dit een probleem is waar veel hotels mee te maken hebben. Er waren volgens hem twee kamers waar de beestjes zaten. Inmiddels heeft hij een contract bij een ongediertebestrijder die eens in de zoveel tijd langskomt.
De eigenaar noemt de beschreven ervaring een momentopname en geeft aan het jammer te vinden dat het verblijf niet aan de verwachtingen voldeed. Hij zegt de veiligheid binnen het hotel in de gaten te houden via camerabeelden.
„Ik zie weleens wat, ja. Maar dan grijp ik meteen in.” Hij gaat dan ook de situatie met het stuk gereedschap, met mogelijk geld eronder, nalopen.
Eigenaar wil hotel Tamara verbeteren
Ook geeft hij aan het hotel te willen verbeteren. „Maar het blijft een budgethotel. Het is al heel duur om in Amsterdam een hotel te runnen.” Hij zegt dat 12,5 procent naar toeristenbelasting gaat, 15 procent gaat naar Booking.com.
„Dus 60 euro zien wij van de 90 euro. Dus ik kan de prijs echt niet veranderen. Wel neem ik je punten mee en nodig ik je uit om over een half jaar weer langs te komen. Dan ga je verbeteringen zien.”
Wat te doen bij vieze hotelkamers?
Wat kun je doen als een hotelkamer totaal niet voldoet aan de verwachtingen? Volgens de ANWB is het belangrijk om direct in actie te komen. Een woordvoerder adviseert om meteen een klacht in te dienen bij het hotel.
„Meld het probleem en kijk samen naar een oplossing. Maak ook foto’s, zodat je kunt aantonen wat er precies aan de hand is.”
Voelt de situatie onveilig? Dan geldt hetzelfde advies: maak het kenbaar bij de eigenaar en geef die de kans om het op te lossen.
Je boekt een hotelkamer van 90 euro in Amsterdam, maar belandt in een regelrechte nachtmerrie. Een matras waar de honden geen brood van lusten, louche praktijken en overal spuitbussen tegen bedwantsen. ,,Dit is wat je in Amsterdam krijgt voor dit bedrag”, aldus de eigenaar. Het zorgt voor een nach...
