13/08/2026
𝗘𝗲𝗻 𝗱𝘂𝗶𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝘂𝗶𝘁𝘀𝗽𝗿𝗮𝗮𝗸 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗛𝗮𝗮𝗴𝘀𝗲 𝗴𝗲𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁𝘀𝗵𝗼𝗳 𝗶𝗻 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗿𝘂𝘄𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗳𝗲𝗺𝗶𝗰𝗶𝗱𝗲𝘇𝗮𝗮𝗸
Bijna zes jaar na de dood van Gita Reyers heeft het gerechtshof Den Haag vandaag opnieuw vastgesteld dat haar ex-partner verantwoordelijk is voor haar dood. Hij is veroordeeld tot 13,5 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging.
Gita werd in haar eigen woning door verwurging om het leven gebracht. Daarna verborg de verdachte haar lichaam op de bank onder dekens en andere spullen. Terwijl haar lichaam daar lag, verbleef hij langere tijd in haar woning. Hij nam bezittingen van haar mee, probeerde toegang te krijgen tot haar geld en bood spullen van haar te koop aan. Het hof noemt zijn handelwijze “ronduit schokkend en schofferend”.
Een zaak die, ondanks de gruwelijke feiten, relatief weinig aandacht heeft gekregen.
Voor haar nabestaanden is het een uitzonderlijk lang en zwaar proces geweest. Na het onderzoek en de behandeling bij de rechtbank volgde een hoger beroep dat bijna vier jaar in beslag nam. Al die tijd moesten zij wachten op duidelijkheid en een definitief oordeel.
Geen enkele straf kan ooit recht doen aan het immense en onherstelbare leed dat hen is aangedaan. Deze uitspraak brengt Gita niet terug en neemt hun verdriet niet weg. Wel is er met deze veroordeling en de hogere straf in hoger beroep voor hen een belangrijke mate van gerechtigheid gekomen.
Het hof komt tot een hogere gevangenisstraf dan de rechtbank en achtte eigenlijk 14 jaar passend. Alleen vanwege de forse overschrijding van de redelijke termijn is die straf met zes maanden verminderd tot 13,5 jaar. Daarnaast legt het hof tbs met dwangverpleging op. Die maatregel is niet in duur gemaximeerd.
Over de vraag welke gevangenisstraf passend is voor het opzettelijk beëindigen van een mensenleven kunnen we blijven discussiëren, zeker in een femicidezaak. Daarbij moet in deze zaak uiteraard wel worden meegewogen dat naast de gevangenisstraf ook ongemaximeerde tbs met dwangverpleging is opgelegd.
Opvallend is dat het hof in zijn arrest expliciet spreekt over femicide. Het hof benadrukt dat levensdelicten tegen een (ex)partner de samenleving schokken en gevoelens van angst en onveiligheid teweegbrengen. Juist bij een partner en in de eigen woning zou iemand zich veilig moeten kunnen voelen.
Het gerechtshof in Den Haag heeft donderdag de 32-jarige Boris S. veroordeeld tot 13,5 jaar cel en tbs met dwangverpleging voor het wurgen van zijn ex-vriendin in 2020. Dat is anderhalf jaar meer dan de rechtbank hem in 2022 oplegde en waartegen hij hoger beroep aantekende. De straf is gelijk aan de...