வழக்கறிஞர் சுப.கார்த்திகேயன்

  • Home
  • India
  • Namakkal
  • வழக்கறிஞர் சுப.கார்த்திகேயன்

வழக்கறிஞர் சுப.கார்த்திகேயன் சமூக ஆர்வலர்

பாஸ்போர்ட் Verification-க்கு லஞ்சமா?பொதுச் சேவைக்கு பணமா?பாஸ்போர்ட் விண்ணப்பித்த பிறகு காவல்துறை விசாரணை என்பது ஒரு சட்ட...
20/06/2026

பாஸ்போர்ட் Verification-க்கு லஞ்சமா?
பொதுச் சேவைக்கு பணமா?

பாஸ்போர்ட் விண்ணப்பித்த பிறகு காவல்துறை விசாரணை என்பது ஒரு சட்டபூர்வமான நடைமுறை.

அதன் நோக்கம் என்ன?

விண்ணப்பித்த நபர் அந்த முகவரியில் வசிக்கிறாரா?
அவரது அடையாளம் சரியா?
அவர்மீது ஏதேனும் நிலுவை குற்றவழக்கு இருக்கிறதா?
பாதுகாப்பு தொடர்பான விஷயங்கள் ஏதேனும் உள்ளதா?

இவற்றைச் சரிபார்ப்பதற்காகவே passport police verification நடைமுறை உள்ளது.

ஆனால் சில இடங்களில் இந்த சட்டபூர்வமான செயல்முறையே பொதுமக்களை அச்சுறுத்தும் கருவியாக மாறுகிறது என்ற குற்றச்சாட்டு மக்களிடையே தொடர்ந்து கேட்கப்படுகிறது.

“Verification நல்லா போகணும்னா…”
“Report அனுப்பணும்னா…”
“File நிக்காம போகணும்னா…”
“சின்ன செலவு பண்ணுங்க…”

என்று ₹500, ₹1000, ₹2000 என்று கேட்கப்படும் சூழ்நிலை உருவாகக்கூடாது.

பாஸ்போர்ட் என்பது பணக்காரர்களுக்கான ஆடம்பரம் அல்ல.
வெளிநாட்டில் வேலைக்கு செல்ல நினைக்கும் ஒரு ஏழை இளைஞனின் கனவு அது.
மேல்படிப்புக்காக வெளிநாடு செல்ல நினைக்கும் ஒரு மாணவனின் அவசியம் அது.
குடும்பத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்று உழைக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதனின் நம்பிக்கை அது.

அந்த நம்பிக்கையையே சிலர் லஞ்ச வாய்ப்பாக மாற்றினால், அது சாதாரண தவறு அல்ல.
அது பொதுமக்களின் உரிமையை விற்கும் செயல்.

காவல்துறை என்பது மக்களை பாதுகாக்கும் துறை.
காவல் நிலையம் என்பது சாமானியனுக்கு நியாயம் கிடைக்க வேண்டிய இடம்.
அங்கேயே பணம் கொடுத்தால்தான் வேலை நடக்கும் என்ற எண்ணம் உருவானால், அது ஜனநாயகத்திற்கு அவமானம்.

பாஸ்போர்ட் verification மட்டும் அல்ல.

ஒரு புகார் கொடுக்கச் சென்றாலும் பணம்.
CSR பெற பணம்.
சமரசம் பேச பணம்.
எதிர் தரப்பை அழைக்க பணம்.
FIR போட வேண்டுமா வேண்டாமா என்ற பெயரில் பணம்.
சிறிய குடும்பத் தகராறு, நிலத் தகராறு, கடன் பிரச்சினை, சாலை விபத்து, பொதுமக்கள் மனு — எதற்குச் சென்றாலும் சில இடங்களில் “பணம் இல்லாமல் வேலை நகராது” என்ற குற்றச்சாட்டு மக்களிடையே இருக்கிறது.

இந்த நிலை தொடரக்கூடாது.

ஒரு ஏழை மனிதன் பசியால் ₹10 திருடினால் அவனை “திருடன்” என்று அழைக்கிறோம்.
ஆனால் அதிகாரப் பொறுப்பில் இருந்து ஏழை மக்களிடம் ₹500, ₹1000 கேட்பவரை என்ன என்று அழைக்க வேண்டும்?

அது லஞ்சம்.
அது அதிகார துஷ்பிரயோகம்.
அது சட்டத்திற்கு எதிரான குற்றம்.
அது மக்களின் நம்பிக்கையை கொள்ளையடிக்கும் செயல்.

அரசு மற்றும் காவல்துறை தலைமைக்கு கேள்வி:

பாஸ்போர்ட் verification-க்கு தனியாக பணம் கேட்கக் கூடாது என்பதை ஒவ்வொரு காவல் நிலையத்திலும் வெளிப்படையாக அறிவிப்பீர்களா?

Verification-க்கு வரும் காவல்துறை பணியாளர் எந்த பணமும் கேட்கக்கூடாது, மக்கள் பணம் கொடுக்கக்கூடாது என்ற SMS/WhatsApp எச்சரிக்கையை ஒவ்வொரு passport applicant-க்கும் அனுப்புவீர்களா?

“உங்களிடம் பணம் கேட்டால் உடனே புகார் அளிக்கவும்” என்று passport verification முடிந்தவுடன் applicant-க்கு feedback call/SMS அனுப்புவீர்களா?

ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் passport verification லஞ்ச புகார்களுக்கு தனி complaint cell அமைப்பீர்களா?

ஒவ்வொரு காவல் நிலையத்திலும் “லஞ்சம் கொடுக்காதீர்; லஞ்சம் கேட்டால் புகார் அளிக்கவும்” என்ற பலகையை கட்டாயப்படுத்துவீர்களா?

கையங்கலமாக லஞ்சம் வாங்கி பிடிபடும் அதிகாரிகள் மீண்டும் பொதுமக்களுடன் நேரடி தொடர்பு உள்ள பதவிகளில் அமராமல் இருக்க துறை ரீதியான கடுமையான நடவடிக்கை எடுப்பீர்களா?

வழக்குகள் ஆண்டாண்டு நீண்டு போகாமல், லஞ்ச வழக்குகளுக்கு நேரக்கெடு வைத்து விசாரணை மற்றும் தண்டனை உறுதி செய்வீர்களா?

இவை அனைத்தும் மக்களுக்கான கேள்விகள் அல்ல.
இவை நல்லாட்சிக்கான அடிப்படை கேள்விகள்.

லஞ்சம் வாங்குபவர் மட்டும் குற்றவாளி அல்ல.
லஞ்சம் கொடுத்து பழக்குபவரும் இந்த அமைப்பை பலப்படுத்துகிறார்.

அதனால் பொதுமக்களுக்கும் வேண்டுகோள்:

பாஸ்போர்ட் verification-க்கு யாராவது பணம் கேட்டால் அமைதியாக கொடுக்காதீர்கள்.
“சார், இதற்கு அரசு ரசீது இருக்கிறதா?” என்று கேளுங்கள்.
பணம் கேட்ட நேரம், இடம், பெயர், பதவி, mobile number, message, call details ஆகியவற்றை பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
சட்டப்படி ஆதாரங்களை சேகரியுங்கள்.
உடனடியாக DVAC, மாவட்ட SP, Passport Seva grievance, காவல்துறை உயர் அதிகாரிகள் ஆகியோரிடம் புகார் அளியுங்கள்.

தனியாக trap செய்ய முயற்சி செய்யாதீர்கள்.
சண்டை போடாதீர்கள்.
பணம் கொடுத்து பின்னர் அமைதியாக இருக்காதீர்கள்.
DVAC வழியாக சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்க முயற்சி செய்யுங்கள்.

நாம் நம்முடைய சுய தேவைக்காக லஞ்சம் கொடுத்து பழகினால், நாளை அதே லஞ்ச அமைப்பு நம் பிள்ளைகளையும் துன்புறுத்தும்.

இன்று passport verification.
நாளை வேலைவாய்ப்பு.
மறுநாள் நிலம்.
பிறகு மருத்துவம்.
பின் கல்வி.

ஒவ்வொரு இடத்திலும் பணம் கொடுத்தால்தான் வேலை நடக்கும் என்ற சூழல் உருவானால், சாமானியனுக்கு நீதியும் உரிமையும் கிடைக்காது.

லஞ்சம் இல்லா தமிழகம் உருவாக வேண்டும் என்றால், அரசு மட்டும் மாறினால் போதாது.
அதிகாரிகள் மட்டும் மாறினால் போதாது.
மக்களும் மாற வேண்டும்.

கொடுப்பதை நிறுத்த வேண்டும்.
கேட்பவரை புகார் செய்ய வேண்டும்.
ஆதாரத்துடன் சட்டப் போராட்டம் செய்ய வேண்டும்.
எதிர்கால தலைமுறைக்கு நேர்மையான நிர்வாகத்தை விட்டுச் செல்ல வேண்டும்.

காவல்துறை மக்களுக்கு பயமுறுத்தும் இடமாக அல்ல; நம்பிக்கை தரும் இடமாக இருக்க வேண்டும்.
பாஸ்போர்ட் verification லஞ்ச வாய்ப்பாக அல்ல; சட்டபூர்வ சரிபார்ப்பாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

பாஸ்போர்ட் Verification-க்கு லஞ்சம் வேண்டாம்.
பொதுச் சேவைக்கு பணம் கேட்பது குற்றம்.
லஞ்சம் கொடுக்காதீர்.
லஞ்சம் கேட்டால் புகார் அளியுங்கள்.

**லஞ்சமில்லா தமிழகம் உருவாகட்டும்.
சாமானியனின் உரிமை காக்கப்படட்டும்.**

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#லஞ்சம்ஒழியட்டும் #பாஸ்போர்ட்Verification #காவல்துறை #மக்கள்விழிப்புணர்வு #சட்டவிழிப்புணர்வு #லஞ்சமில்லாதமிழகம் #பொதுசேவை #சாமானியனின்உரிமை #நல்லாட்சி

**உணவா? மெதுவான விஷமா?**மனிதனின் உடல்நலத்தையும், ஆயுளையும் தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான அடிப்படை விஷயம் உணவு.அந்த உணவே ...
20/06/2026

**உணவா? மெதுவான விஷமா?**

மனிதனின் உடல்நலத்தையும், ஆயுளையும் தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான அடிப்படை விஷயம் உணவு.

அந்த உணவே கலப்படமாக மாறிவிட்டால், ஒரு மனிதனின் உடல் மட்டும் அல்ல; ஒரு குடும்பத்தின் ஆரோக்கியமும், ஒரு தலைமுறையின் எதிர்காலமும் பாதிக்கப்படும்.

நமது முன்னோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கையை நினைத்துப் பாருங்கள்.

இயற்கை உணவு.
நாட்டு காய்கறி.
நாட்டு விதை.
சீசனுக்கு ஏற்ப கிடைக்கும் உணவுகள்.
உடல் உழைப்புடன் கூடிய வாழ்க்கை.
அளவான உணவு.
மருந்தை விட உணவையே மருந்தாக பார்த்த நடைமுறை.

அந்த வாழ்க்கை முறை மனித உடலை இயற்கையோடு இணைத்திருந்தது.

ஆனால் இன்று நிலைமை வேறு.

காய்கறி சீக்கிரம் வளர வேண்டும்.
பழம் சீக்கிரம் பழுக்க வேண்டும்.
பால் அதிகமாக வர வேண்டும்.
எண்ணெய் மலிவாக கிடைக்க வேண்டும்.
மசாலா நிறம் அழகாக இருக்க வேண்டும்.
சிற்றுண்டி நீண்ட நாட்கள் கெடாமல் இருக்க வேண்டும்.
உணவு பொருள் பார்க்க அழகாக இருக்க வேண்டும்.

இந்த “வேகம்”, “லாபம்”, “வெளிச்சம்”, “நிறம்”, “சுவை” என்ற பெயரில் உணவின் இயற்கை தன்மை மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

உணவுப் பொருட்களில் கலப்படம், தரமற்ற பொருட்கள், அதிக ரசாயன பயன்பாடு, செயற்கை நிறம், செயற்கை சுவை, தவறான பதப்படுத்தல், போலி பிராண்டுகள், காலாவதி பொருட்கள், தரமற்ற எண்ணெய், கலப்பட பால், கலப்பட மசாலா, தரமற்ற இனிப்பு, சுகாதாரமற்ற தயாரிப்பு — இவை எல்லாம் மனித உடலுக்குள் மெதுவாக நச்சாக செல்கின்றன.

இது உடனே தெரியாது.

ஆனால் சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதன் விளைவு உடலில் தெரியும்.

சர்க்கரை நோய்.
இரத்த அழுத்தம்.
இதய நோய்.
சிறுநீரக பிரச்சினை.
கல்லீரல் பாதிப்பு.
ஹார்மோன் மாற்றங்கள்.
குடல் பிரச்சினைகள்.
குழந்தைகளில் உடல் பருமன்.
இளைஞர்களில் பலவீனம்.
பெண்களில் கர்ப்ப கால சிக்கல்கள்.
மனிதனின் இயற்கையான உடல் சக்தி குறைதல்.

இவை அனைத்துக்கும் உணவு மட்டும் ஒரே காரணம் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் தவறான உணவுப் பழக்கம், கலப்பட உணவு, ரசாயன மீதி, பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள், உடல் உழைப்பு குறைவு ஆகியவை சேர்ந்து மனித உடலை பாதிக்கும் மிகப் பெரிய காரணிகளாக மாறிவிட்டன.

ஒரு காலத்தில் பெரிய நோய் வந்தால்தான் மருத்துவமனை தேடினோம்.

இன்று சிறிய குழந்தை முதல் முதியவர் வரை மருத்துவ பரிசோதனை, மாத்திரை, injection, scan, surgery என்று வாழ்க்கையே மருத்துவமனை சுற்றி இயங்கும் நிலை உருவாகிவிட்டது.

இது முன்னேற்றமா?
அல்லது உணவும் வாழ்க்கை முறையும் கெட்டுப்போனதற்கான எச்சரிக்கையா?

முக்கியமான கேள்வி இதுதான்:

**மக்கள் சாப்பிடும் உணவு பாதுகாப்பானதா என்பதை யார் கண்காணிக்க வேண்டும்?**

அரசு.
உணவு பாதுகாப்புத் துறை.
சுகாதாரத் துறை.
உள்ளாட்சி அமைப்புகள்.
சந்தை கண்காணிப்பு அதிகாரிகள்.
உற்பத்தியாளர்கள்.
விற்பனையாளர்கள்.

ஒவ்வொருவருக்கும் பொறுப்பு இருக்கிறது.

ஆனால் தரையில் என்ன நடக்கிறது?

சாலையோர உணவு முதல் பெரிய கடைகள் வரை, சந்தை முதல் சூப்பர் மார்க்கெட் வரை, பால் முதல் மசாலா வரை, எண்ணெய் முதல் இனிப்பு வரை, குழந்தைகள் சாப்பிடும் snacks முதல் குடும்பம் தினமும் பயன்படுத்தும் அத்தியாவசிய பொருட்கள் வரை — அனைத்திலும் தரம் குறித்து மக்களுக்கு சந்தேகம் உருவாகிறது.

சந்தேகம் வந்தால் மக்கள் என்ன செய்ய முடியும்?

ஒவ்வொரு பொருளையும் laboratory-க்கு அனுப்ப முடியுமா?
ஒவ்வொரு குடும்பமும் தனியாக உணவு பரிசோதனை செய்ய முடியுமா?
ஒவ்வொரு ஏழை மனிதரும் தரமான organic உணவு வாங்க முடியுமா?

முடியாது.

அதனால்தான் அரசு கண்காணிப்பு அவசியம்.

உணவுக் கலப்படம் என்பது ஒரு சிறிய வணிக தவறு அல்ல.
இது மனித உடல்நலத்துக்கு எதிரான குற்றம்.
இது குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்கு எதிரான குற்றம்.
இது அடுத்த தலைமுறையின் ஆயுள் மற்றும் ஆரோக்கியத்தை கெடுக்கும் சமூகத் துரோகம்.

லஞ்சம் வாங்கி கலப்படத்திற்கு அனுமதி கொடுப்பவன் ஒருவரை மட்டும் கெடுப்பதில்லை.
அவன் தன் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் கெடுக்கிறான்.
இன்று அவன் சாப்பிடாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் நாளை அவனுடைய குடும்பமும் அதே சமூகத்தில் வாழவேண்டும்.
அதே சந்தையில் வாங்கவேண்டும்.
அதே உணவை சாப்பிடவேண்டும்.

அதனால் உணவுக் கலப்படத்திற்கு உதவுவது மனிதகுலத்திற்கே துரோகம்.

அரசுக்கு கோரிக்கை:

தமிழ்நாடு முழுவதும் உணவுப் பொருட்கள் மீது மாவட்ட வாரியாக சிறப்பு கண்காணிப்பு நடத்த வேண்டும்.

பால், எண்ணெய், மசாலா, இனிப்பு, பேக்கரி பொருட்கள், குழந்தைகள் உணவு, packed snacks, காய்கறி, பழம், தானியங்கள், hotel உணவு, சாலையோர உணவு ஆகிய அனைத்திலும் முறையான sample testing செய்ய வேண்டும்.

ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் மாதந்தோறும் எத்தனை sample எடுக்கப்பட்டது, எத்தனை தரமற்றது, எத்தனை unsafe, எத்தனை பேருக்கு அபராதம், எத்தனை வழக்குகள், எத்தனை உரிமங்கள் ரத்து — இவை அனைத்தையும் பொதுமக்களுக்கு வெளிப்படையாக வெளியிட வேண்டும்.

கலப்படம் நிரூபிக்கப்பட்டால் வெறும் அபராதம் போதாது.
மீண்டும் மீண்டும் தவறு செய்பவர்களின் உரிமம் ரத்து செய்ய வேண்டும்.
அவர்களின் கடை/உற்பத்தி நிலைய விவரங்களை பொதுமக்கள் அறிய வெளியிட வேண்டும்.
பெரிய நிறுவனமோ, சிறிய கடையோ என்ற வேறுபாடு இல்லாமல் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

உணவு பாதுகாப்பு அதிகாரிகளுக்கும் பொறுப்புணர்வு இருக்க வேண்டும்.

கண்காணிக்க வேண்டிய அதிகாரி கண்காணிக்காமல் விட்டால் ஏன் விட்டார்?
கலப்படம் தெரிந்தும் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லையா?
லஞ்சம் பெற்றாரா?
அதிகார அலட்சியம் இருந்ததா?

இவைகளுக்கும் தனி விசாரணை இருக்க வேண்டும்.

அதேபோல மக்கள் மத்தியில் விழிப்புணர்வு அவசியம்.

குறைந்த விலை என்ற பெயரில் தரமற்ற பொருட்களை வாங்காதீர்கள்.
FSSAI license number, manufacturing date, expiry date, ingredients, packaging condition ஆகியவற்றை பார்த்து வாங்குங்கள்.
சந்தேகமான உணவு, துர்நாற்றம், அசாதாரண நிறம், போலி label, திறந்த நிலையில் விற்பனை, சுகாதாரமற்ற தயாரிப்பு ஆகியவை தெரிந்தால் உடனே புகார் அளியுங்கள்.

உணவுக் கலப்படம் குறித்து பொதுமக்கள் புகார் கொடுக்க பயப்படக்கூடாது.

இது ஒருவரின் பிரச்சினை அல்ல.
இது ஒவ்வொரு வீட்டின் பிரச்சினை.
இது ஒவ்வொரு குழந்தையின் பிரச்சினை.
இது ஒரு தலைமுறையின் ஆரோக்கிய பிரச்சினை.

உணவு பாதுகாப்பு என்பது ஆடம்பரம் அல்ல.
அது வாழ்வுரிமையின் அடிப்படை.

நாம் சாப்பிடும் உணவு சுத்தமாக இருக்க வேண்டும்.
நாம் குழந்தைகளுக்கு தரும் உணவு பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும்.
நாம் வாங்கும் பொருள் உண்மையானதாக இருக்க வேண்டும்.
நம் உடலில் செல்லும் உணவு நஞ்சாக மாறக்கூடாது.

இன்று நாம் பேசவில்லை என்றால், நாளை மருத்துவமனைகள் அதிகரிக்கும்.
மருந்துகள் அதிகரிக்கும்.
நோய்கள் அதிகரிக்கும்.
ஆனால் ஆரோக்கியமான மனித வாழ்க்கை குறைந்து போகும்.

அதனால் இன்றே கேள்வி கேட்க வேண்டும்:

**உணவில் கலப்படம் செய்பவர்களுக்கு யார் அனுமதி கொடுக்கிறார்கள்?
கண்காணிக்க வேண்டிய அதிகாரிகள் எங்கே?
மக்கள் உடல்நலத்தை காக்க அரசு என்ன செய்கிறது?**

உணவுக் கலப்படம் ஒழிய வேண்டும்.
உணவு பாதுகாப்பு கண்காணிப்பு கடுமையாக்கப்பட வேண்டும்.
கலப்படம் செய்பவர்கள் மீது தண்டனை கடுமையாக்கப்பட வேண்டும்.
மக்களுக்கு பாதுகாப்பான உணவு கிடைக்க வேண்டும்.

**உணவு உயிரைக் காக்க வேண்டும்;
உயிரைக் கெடுக்கக் கூடாது.**

**கலப்பட உணவு ஒழியட்டும்.
மக்களின் ஆரோக்கியம் காக்கப்படட்டும்.**

அன்புடன்,
**சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)**

#உணவுகலப்படம் #உணவுபாதுகாப்பு #மக்கள்விழிப்புணர்வு #சட்டவிழிப்புணர்வு #கலப்படம்ஒழியட்டும் #மக்கள்ஆரோக்கியம் #குழந்தைகளின்எதிர்காலம் #நல்லாட்சி

லாட்டரி தடை காகிதத்தில் மட்டுமா?தமிழ்நாட்டில் லாட்டரி விற்பனைக்கு தடை உள்ளது. ஆனால் கிராமம் முதல் நகரம் வரை பல இடங்களில்...
19/06/2026

லாட்டரி தடை காகிதத்தில் மட்டுமா?

தமிழ்நாட்டில் லாட்டரி விற்பனைக்கு தடை உள்ளது. ஆனால் கிராமம் முதல் நகரம் வரை பல இடங்களில் “நேரடி சீட்டு” இல்லாமல், எண்களை எழுதி கொடுக்கும் கள்ள லாட்டரி விற்பனை நடக்கிறது என்ற குற்றச்சாட்டு பொதுமக்கள் மத்தியில் தொடர்ந்து பேசப்படுகிறது.

இது சாதாரண விஷயம் அல்ல.
இது ஏழை மக்களின் உழைப்புப் பணத்தை உறிஞ்சும் ஆபத்தான சூதாட்ட வலையமைப்பு.

லாட்டரி என்றால் என்ன?

பலர் பணம் கொடுத்து சீட்டு வாங்குவார்கள்.
பலர் இழப்பார்கள்.
ஒருவர் அல்லது சிலருக்கு மட்டும் பரிசு கிடைக்கும்.
நிறுவனம், ஏஜெண்ட், இடைத்தரகர் லாபம் பார்க்கும்.
ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான குடும்பங்கள் நம்பிக்கையிலும் அதிர்ஷ்ட ஆசையிலும் பணத்தை இழக்கும்.

அதனால்தான் தமிழ்நாட்டில் லாட்டரிக்கு தடை விதிக்கப்பட்டது.

ஆனால் தடை விதித்தால் மட்டும் போதுமா?
அந்தத் தடை நடைமுறையில் இருக்க வேண்டாமா?

இன்று பல இடங்களில் “பிற மாநில லாட்டரி எண்”, “மூன்று இலக்கம்”, “நான்கு இலக்கம்”, “இன்று அடிக்கும் எண்”, “நாளை பரிசு” என்ற பெயரில் கள்ள லாட்டரி விற்பனை நடப்பதாக மக்கள் குற்றச்சாட்டு கூறுகிறார்கள்.

இது உண்மையான லாட்டரியா?
கள்ள லாட்டரியா?
எண் உண்மையிலேயே போடப்படுகிறதா?
பரிசு கிடைத்தால் உண்மையில் பணம் தரப்படுகிறதா?
இதை நடத்துபவர்கள் யார்?
அதன் பின்னால் இருக்கும் பெரியவர்கள் யார்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு பொதுமக்களுக்கு தெளிவான பதில் இல்லை.

ஆனால் பணத்தை இழப்பது யார்?

தினக்கூலி வேலைக்கு போகும் தொழிலாளி.
குடும்ப வறுமையில் இருக்கும் மனிதன்.
கடன் சுமையில் இருக்கும் ஏழை குடும்பம்.
“இன்று நூறு ரூபாய் போனால் நாளை லட்சம் கிடைக்கும்” என்று நம்ப வைக்கப்படும் சாதாரண மக்கள்.

ஒரு நாள் ₹100.
அடுத்த நாள் ₹500.
பிறகு ₹1000.
இப்படி தினமும் உழைத்த பணம் கள்ள லாட்டரி வலையில் கரைந்து போகிறது.

அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் குடும்ப உணவுப் பணம் கூட இதில் போகிறது.
குழந்தைகளின் கல்வி பணம் போகிறது.
வீட்டு செலவு பணம் போகிறது.
சில குடும்பங்களில் சண்டை, கடன், மன அழுத்தம், குடும்ப சீரழிவு வரை ஏற்படுகிறது.

இது வெறும் லாட்டரி பிரச்சினை அல்ல.
இது குடும்பங்களை அழிக்கும் சமூகப் பிரச்சினை.

அரசு தடை விதித்திருக்கிறது என்றால், அந்தத் தடை ஏன் முழுமையாக அமல்படுத்தப்படவில்லை?

காவல்துறை கண்காணிப்பு எங்கே?
வருவாய் துறை கண்காணிப்பு எங்கே?
உள்ளூர் நிர்வாகம் எங்கே?
சிறப்பு சோதனைகள் எங்கே?
பெரிய ஏஜெண்ட்கள், dealer-கள், kingpin-கள் மீது நடவடிக்கை எங்கே?

சாதாரணமாக தெருவில் எண் எழுதிக் கொடுக்கும் சில்லறை விற்பவரை மட்டும் பிடித்தால் இந்த வலையமைப்பு முடிவதில்லை.
அவருக்கு மேலே யார் இருக்கிறார்கள்?
பணம் யாரிடம் செல்கிறது?
எந்த மாவட்டத்திலிருந்து எந்த மாவட்டத்திற்கு இது பரவுகிறது?
எந்த mobile number, WhatsApp group, QR payment, cash collection மூலம் இது நடக்கிறது?

இதைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியது அரசின் கடமை.

ஒரு மாநில அரசின் கொள்கை “லாட்டரி தடை” என்றால், அந்தக் கொள்கையை அரசு கடுமையாகப் பின்பற்ற வேண்டும்.
தடை என்பது பலகையில் எழுதுவதற்காக அல்ல.
தடை என்பது நடைமுறையில் அமல்படுத்தப்படுவதற்காக.

இல்லை என்றால் அரசு நேர்மையாக மக்களிடம் சொல்ல வேண்டும்:

“நாம் தடை விதித்திருக்கிறோம்; ஆனால் அமல்படுத்த முடியவில்லை” என்று சொல்ல வேண்டுமா?
அல்லது
“இது நடக்கிறது என்று தெரிந்தும் பார்க்காமல் இருக்கிறோம்” என்று சொல்ல வேண்டுமா?

இந்த இரண்டு நிலைகளும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை.

தடை விதித்தும் தாராளமாக விற்பனை நடந்தால், பொதுமக்கள் கேட்கும் கேள்வி நியாயமானது:

இது யாருடைய பாதுகாப்பில் நடக்கிறது?
யாருக்கு லாபம் போகிறது?
ஏன் முழுமையாக தடுக்கப்படவில்லை?

அரசுக்கு உண்மையாக லாட்டரி தீங்கு என்று நம்பிக்கை இருந்தால், முழுமையான தடுப்பு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

அரசுக்கு இது தீங்கு இல்லை, வருவாய் தேவை என்று தோன்றினால், அதை சட்டமன்றத்தில் திறந்த விவாதத்திற்கு கொண்டு வந்து, சட்டப்படி, கட்டுப்பாட்டுடன், வெளிப்படையாக முடிவு செய்ய வேண்டும்.

ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது:

சட்டத்தில் தடை; தரையில் சுதந்திர விற்பனை.

இதுதான் இன்று மக்கள் மனதில் சந்தேகத்தை உருவாக்குகிறது.

அரசிடம் பொதுமக்கள் கோரிக்கை:

1. தமிழ்நாடு முழுவதும் கள்ள லாட்டரி விற்பனைக்கு எதிராக மாநில அளவிலான சிறப்பு நடவடிக்கை நடத்த வேண்டும்.

2. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் கள்ள லாட்டரி விற்பனை நடைபெறும் இடங்களை கண்டறிந்து பொதுவான கண்காணிப்பு பட்டியல் தயாரிக்க வேண்டும்.

3. சில்லறை விற்பவர்களை மட்டும் அல்லாமல், ஏஜெண்ட்கள், மொத்த விற்பனையாளர்கள், பண வசூல் செய்பவர்கள், பின்னால் இருக்கும் அமைப்பாளர்கள் வரை கைது செய்ய வேண்டும்.

4. கள்ள லாட்டரி பணப்புழக்கத்தை கண்டறிய mobile payment, bank transfer, WhatsApp group, phone number, agent network ஆகியவற்றை கண்காணிக்க வேண்டும்.

5. எல்லை மாவட்டங்களில் பிற மாநில லாட்டரி சீட்டுகள் மற்றும் எண் அடிப்படையிலான கள்ள விற்பனையை தடுக்க சிறப்பு border monitoring செய்ய வேண்டும்.

6. காவல்துறை மாதந்தோறும் மாவட்ட வாரியாக பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகள், கைது, பறிமுதல் செய்யப்பட்ட பணம், mobile phones, slips, tickets ஆகிய விவரங்களை பொதுமக்களுக்கு வெளியிட வேண்டும்.

7. கள்ள லாட்டரியில் பணம் இழந்தவர்களுக்கு விழிப்புணர்வு மற்றும் புகார் அளிக்கும் பாதுகாப்பான வழிமுறை உருவாக்க வேண்டும்.

8. பள்ளி, கல்லூரி, தொழிற்சாலை, தினக்கூலி தொழிலாளர்கள் அதிகம் இருக்கும் பகுதிகளில் “கள்ள லாட்டரி குடும்பத்தை அழிக்கும்” என்ற விழிப்புணர்வு முகாம்கள் நடத்த வேண்டும்.

9. தேநீர் கடை, petty shop, market area, bus stand, work site போன்ற இடங்களில் ரகசியமாக நடக்கும் number lottery விற்பனைக்கு எதிராக திடீர் சோதனைகள் நடத்த வேண்டும்.

10. சட்டம் இருந்தும் அமல்படுத்தத் தவறும் அதிகாரிகள் மீது நிர்வாகப் பொறுப்பு நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

மக்களிடமும் ஒரு வேண்டுகோள்:

கள்ள லாட்டரி வாங்காதீர்கள்.
“இன்று போடுகிற எண் நாளை லட்சம் தரும்” என்ற ஆசையில் உழைப்புப் பணத்தை இழக்காதீர்கள்.
ஒரு நாள் வெற்றி கிடைத்தாலும், பல நாட்கள் இழப்புதான் தொடரும்.
இது வருமானம் தரும் வழி அல்ல; குடும்பத்தை கடன் சுமையில் தள்ளும் வழி.

லாட்டரி விற்பனை நடக்கும் இடம் தெரிந்தால், ஆதாரத்துடன் காவல்துறைக்கு புகார் அளியுங்கள்.
உங்கள் பகுதி இளைஞர்கள், தொழிலாளர்கள், குடும்பத்தினரை இந்த வலையிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.

லாட்டரி தடை என்பது ஏழை மக்களின் பணத்தை காப்பாற்றும் கொள்கை என்றால், அந்தக் கொள்கை தரையில் செயல்பட வேண்டும்.

காகிதத்தில் தடை வைத்து, தெருவில் விற்பனை நடந்தால், அது நல்லாட்சி அல்ல.

கள்ள லாட்டரி ஒழியட்டும்.
ஏழை மக்களின் உழைப்புப் பணம் காப்பாற்றப்படட்டும்.
தடை என்றால் முழு தடை வேண்டும்.
சட்டம் என்றால் கடுமையான அமலாக்கம் வேண்டும்.

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#லாட்டரிதடை #கள்ளலாட்டரிஒழியட்டும் #தமிழ்நாடு #மக்கள்விழிப்புணர்வு #சட்டவிழிப்புணர்வு #ஏழைமக்களின்உழைப்புப்பணம் #குடும்பங்களை_காப்போம் #நல்லாட்சி #காவல்துறை #அரசுகோரிக்கை

RTI உரிமையா? மிரட்டல் ஆயுதமா?சமூக ஆர்வலர் என்ற பெயரில், சமூக செயல்பாட்டாளர் என்ற பெயரில், பத்திரிக்கையாளர் என்ற பெயரில் ...
19/06/2026

RTI உரிமையா? மிரட்டல் ஆயுதமா?

சமூக ஆர்வலர் என்ற பெயரில், சமூக செயல்பாட்டாளர் என்ற பெயரில், பத்திரிக்கையாளர் என்ற பெயரில் பொதுமக்கள் பிரச்சினைக்காக மனு கொடுப்பதும், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் RTI மனு கொடுத்து தகவல் கேட்பதும் தவறு அல்ல.

உண்மையான பொதுநல நோக்கத்துடன் மனு கொடுப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
மக்களுக்கு அடிப்படை வசதிகள் கிடைக்க வேண்டும், அரசு அலுவலகங்களில் வெளிப்படைத்தன்மை வேண்டும், ஊழல் தடுக்கப்பட வேண்டும், தவறு நடந்தால் சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் செயல்படும் உண்மையான சமூக ஆர்வலர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள்.

தனிப்பட்ட முறையில் பாதிக்கப்பட்ட ஒருவர் தன் உரிமைக்காக மனு கொடுப்பதும் தவறு அல்ல.
தனக்கு தேவையான அரசு தகவலை RTI மூலம் கேட்பதும் தவறு அல்ல.
அது ஒரு குடிமகனின் சட்டபூர்வமான உரிமை.

ஆனால் அந்த உரிமையை சிலர் தவறாக பயன்படுத்துவது தான் இன்று சமூகத்திற்கு பெரிய ஆபத்தாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறது.

RTI மனு கொடுத்து தகவல் பெறுவது ஒன்று.
அந்த தகவலை வைத்து தவறு செய்தவர்களுக்கு எதிராக சட்டப்படி புகார் கொடுப்பது ஒன்று.
ஆனால் அந்த தகவலை வைத்து “பணம் கொடுக்கவில்லை என்றால் உன்னை வெளியில் போட்டு விடுவேன், செய்தியாக போட்டு விடுவேன், மேலதிகாரிகளிடம் கொடுத்து விடுவேன்” என்று மிரட்டி பணம் கேட்பது முற்றிலும் சட்டவிரோதமான செயல்.

அதேபோல, பத்திரிக்கையாளர் என்ற பெயரை பயன்படுத்தி, செய்தி வெளியிடுவேன் என்று மிரட்டி பணம் வாங்குவது பத்திரிகைத் தொழிலின் மதிப்பையும், சமூகத்தின் நம்பிக்கையையும் அழிக்கும் செயல்.

சமூக ஆர்வலர் என்ற பெயரில் பணம் பறிப்பவர் சமூக ஆர்வலர் அல்ல.
பத்திரிக்கையாளர் என்ற பெயரில் மிரட்டுபவர் உண்மையான பத்திரிக்கையாளர் அல்ல.
RTI சட்டத்தை பணம் சம்பாதிக்கும் ஆயுதமாக பயன்படுத்துபவர் பொதுநலர் அல்ல.

உண்மையான சமூக ஆர்வலர் என்ன செய்வார்?

அவர் ஆதாரம் இருந்தால் அதை சட்டப்படி சமர்ப்பிப்பார்.
ஊழல் இருந்தால் உரிய அலுவலகத்தில் புகார் கொடுப்பார்.
மக்கள் பிரச்சினை இருந்தால் அதற்கான தீர்வை நாடுவார்.
தகவல் கிடைத்தால் அதை பொதுநல நோக்கத்துக்காக பயன்படுத்துவார்.
யாரையும் தனியாக அழைத்து மிரட்டி பணம் கேட்க மாட்டார்.

அதேபோல உண்மையான பத்திரிக்கையாளர் என்ன செய்வார்?

அவர் செய்தியை சரிபார்த்து வெளியிடுவார்.
பொதுநல தகவலை மக்களுக்கு கொண்டு செல்வார்.
அதிகார துஷ்பிரயோகம் இருந்தால் கேள்வி கேட்பார்.
ஆனால் செய்தி வெளியிடாமல் இருக்க பணம் கேட்பது, பெயரை கெடுப்பேன் என்று மிரட்டுவது, “சமரசம்” என்ற பெயரில் பணம் பிடிப்பது — இவை பத்திரிகை நெறிமுறைக்கு எதிரானவை.

அரசு ஊழியர்களுக்கும், அதிகாரிகளுக்கும், பொதுமக்களுக்கும் ஒரு முக்கியமான வேண்டுகோள்:

உங்கள் மீது உண்மையான தவறு இருந்தால் அதை திருத்திக்கொள்ளுங்கள்.
சட்டப்படி விசாரணை வந்தால் அதை எதிர்கொள்ளுங்கள்.
தவறு நிரூபிக்கப்பட்டால் அதற்குரிய தண்டனையை ஏற்க வேண்டும். அதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

ஆனால் நீங்கள் தவறு செய்யவில்லை என்ற நிலையில், சமூக ஆர்வலர் போர்வையிலோ, பத்திரிக்கையாளர் போர்வையிலோ, RTI பெயரிலோ, மனு பெயரிலோ யாராவது உங்களை மிரட்டி பணம் கேட்டால் அமைதியாக பணம் கொடுக்காதீர்கள்.

உடனே ஆதாரங்களை சேகரியுங்கள்.
அவர்களின் அழைப்பு பதிவு, மெசேஜ், வாட்ஸ்அப் உரையாடல், பணம் கேட்ட விவரம், சாட்சிகள் ஆகியவற்றை பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
பின் உடனடியாக காவல் நிலையத்தில் புகார் கொடுங்கள்.
தேவைப்பட்டால் சைபர் கிரைம் பிரிவிலும் புகார் அளியுங்கள்.
பத்திரிக்கையாளர் பெயரில் மிரட்டல் இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட ஊடக நிறுவனம், பத்திரிகையாளர் அமைப்பு, உரிய அதிகார அமைப்புகளுக்கும் புகார் அனுப்புங்கள்.

மிரட்டுபவர் எந்த பெயரில் வந்தாலும் மிரட்டல் மிரட்டல்தான்.
பணம் பறிப்பு பணம் பறிப்புதான்.
சட்ட உரிமையை வைத்து சட்டவிரோதமாக பணம் கேட்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத செயல்.

இந்த மாதிரி சிலரால் உண்மையான சமூக ஆர்வலர்களின் மதிப்பு குறைகிறது.
உண்மையான பத்திரிக்கையாளர்களின் நம்பிக்கை பாதிக்கப்படுகிறது.
RTI சட்டத்தின் மதிப்பும் பொதுமக்கள் மனதில் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

“RTI போட்டு சம்பாதிக்கிறவர்”, “மனு போட்டு பணம் வாங்குகிறவர்”, “செய்தி போடுவேன் என்று மிரட்டுபவர்” என்ற தவறான எண்ணம் சமூகத்தில் உருவாகக் கூடாது.

சட்டம் மக்களின் உரிமைக்காக இருக்கிறது.
மனு கொடுக்கும் உரிமை மக்களின் குரலுக்காக இருக்கிறது.
பத்திரிகை ஜனநாயகத்தின் கண்காணிப்புக்காக இருக்கிறது.
இவை எதுவும் பணம் பறிக்கும் கருவிகள் அல்ல.

எனவே மக்கள் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

உண்மையான சமூக ஆர்வலர்களை மதிக்க வேண்டும்.
நேர்மையான பத்திரிக்கையாளர்களை மதிக்க வேண்டும்.
ஆனால் போலி சமூக ஆர்வலர்கள், போலி பத்திரிக்கையாளர்கள், RTI பெயரில் மிரட்டுபவர்கள், மனு பெயரில் பணம் பறிப்பவர்கள் மீது கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.

பொதுநலப் பணிக்கு மரியாதை வேண்டும்.
சட்ட உரிமைக்கு மதிப்பு வேண்டும்.
பத்திரிகைக்கு நெறிமுறை வேண்டும்.
மிரட்டல் மற்றும் பணம் பறிப்புக்கு இடமில்லை.

RTI என்பது உரிமை;
மிரட்டல் என்பது குற்றம்.

மனு கொடுப்பது மக்கள் குரல்;
மனு பெயரில் பணம் கேட்பது சமூக சீரழிவு.

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#தகவல்அறியும்உரிமை #சமூகஆர்வலர்கள் #பொதுநலம் #போலிசமூகஆர்வலர்கள் #போலிபத்திரிக்கையாளர்கள் #மிரட்டல்ஒழியட்டும் #பணம்பறிப்புஒழியட்டும் #சட்டவிழிப்புணர்வு #மக்கள்விழிப்புணர்வு #நேர்மை #பொதுநலசேவை

ஆட்சியாளர்கள் வாங்கும் கடனை மக்கள் ஏன் சுமக்க வேண்டும்?தமிழ்நாட்டின் கடன் சுமை குறித்து வெளிவந்த தகவல்கள் சாதாரண செய்தி ...
18/06/2026

ஆட்சியாளர்கள் வாங்கும் கடனை மக்கள் ஏன் சுமக்க வேண்டும்?

தமிழ்நாட்டின் கடன் சுமை குறித்து வெளிவந்த தகவல்கள் சாதாரண செய்தி அல்ல. இது ஒவ்வொரு குடும்பமும் சிந்திக்க வேண்டிய பொது விழிப்புணர்வு விஷயம்.

செய்திகளில் கூறப்படும் கணக்குப்படி, தமிழ்நாடு அரசின் மொத்த கடன் மற்றும் நிதிப் பொறுப்புகள் சுமார் ₹13.18 லட்சம் கோடி அளவுக்கு உயர்ந்துள்ளது. நேரடி நிலுவைக் கடன் மட்டும் சுமார் ₹10 லட்சம் கோடி என கூறப்படுகிறது. மேலும், ஒவ்வொரு குழந்தை பிறக்கும் தருணத்திலேயே சுமார் ₹1.28 லட்சம் கடன் சுமை இருப்பதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

இங்கே முக்கியமான கேள்வி:

இந்தக் கடனை யார் வாங்கினார்கள்?
மக்களா? ஆட்சியாளர்களா?

ஒரு சாதாரண குடிமகன் கடன் வாங்கினால், அந்தக் கடனை அவனே திருப்பிக் கட்ட வேண்டும். ஒரு குடும்பத் தலைவன் குடும்பத்தை நடத்தத் தெரியாமல் அளவுக்கு மீறி கடன் வாங்கி, குடும்பத்தை சுமையில் தள்ளினால், அது நல்ல நிர்வாகம் அல்ல.

அதேபோல ஒரு மாநிலத்தையும், ஒரு நாட்டையும் நிர்வகிப்பவர்கள் வரவு–செலவு திட்டமிடாமல், நிர்வாகத் திறமையின்றி, வீண் செலவுகள், வருவாய் கசிவு, ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள், லஞ்சம், முறைகேடு, அரசியல் சுகபோகம் போன்ற காரணங்களால் கடன் சுமையை உயர்த்தினால், அதன் தண்டனையை ஏன் பொதுமக்கள் அனுபவிக்க வேண்டும்?

மக்கள் ஏற்கனவே வரி கட்டுகிறார்கள்.
மின்சாரம், எரிபொருள், உணவு, கல்வி, மருத்துவம், வீடு, அத்தியாவசிய பொருட்கள் — எல்லாவற்றிலும் மக்கள் செலவு செய்து வாழ்கிறார்கள்.
அதற்கு மேலாக ஆட்சியாளர்களின் தவறான நிர்வாகத்தால் உருவான கடனையும் மக்கள் தலையில் ஏற்றுவது நியாயமா?

அரசியல் என்பது லாபம் பார்க்கும் தொழில் அல்ல.
அரசியல் என்பது மக்கள் சேவை.
சேவை செய்ய வருபவர் சுத்தமாக வர வேண்டும்; சுத்தமாகவே வெளியேற வேண்டும்.

ஆனால் இன்றைய அரசியல் சூழலில் பலர் அதிகாரத்தை சேவைக்கான வாய்ப்பாக அல்ல, சம்பாதிக்கும் வழியாக பார்க்கிறார்கள் என்ற எண்ணம் மக்களிடம் வலுப்பெற்று வருகிறது. இந்த எண்ணத்தை உடைக்க வேண்டிய நேரம் இது.

அரசியலில் இருந்தவர்கள், ஆட்சியில் இருந்தவர்கள், அதிகாரத்தில் இருந்தவர்கள் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டு எழுந்தால், அது சட்டப்படி விரைவாக விசாரிக்கப்பட வேண்டும். நிரூபிக்கப்பட்ட ஊழல் பணம் மற்றும் முறைகேடாக சேர்க்கப்பட்ட சொத்துகள் அரசுக்கு மீட்டெடுக்கப்பட வேண்டும். பொது நிதி கசிந்த இடத்தில் இருந்து மீட்பு நடக்க வேண்டும்.

மக்களின் கோரிக்கை இதுதான்:

கடன் சுமை பற்றி அரசு வெறும் எண் சொல்லக்கூடாது.
அந்தக் கடன் எதற்காக வாங்கப்பட்டது?
எந்த திட்டங்களுக்கு செலவிடப்பட்டது?
எந்த திட்டங்கள் உண்மையில் மக்களுக்கு பயன் தந்தது?
எந்த செலவுகள் வீண் செலவுகள்?
எங்கு வருவாய் கசிவு நடந்தது?
யாருடைய நிர்வாகத் தவறால் கடன் உயர்ந்தது?

இவையெல்லாம் பொதுமக்களுக்கு தெளிவாக தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் “மக்கள் கடன் அறிக்கை” வெளியிடப்பட வேண்டும். அரசியல்வாதிகள், அமைச்சர்கள், உயர் அதிகாரிகள் ஆகியோரின் சொத்து விவரங்கள் வெளிப்படையாக கண்காணிக்கப்பட வேண்டும். அரசு ஒப்பந்தங்கள், டெண்டர்கள், திட்டச் செலவுகள், மானியங்கள் அனைத்தும் பொதுமக்களுக்கு புரியும் மொழியில் வெளியிடப்பட வேண்டும்.

மக்கள் மீது வரி போடுவதற்கு முன், அரசு தன் வீண் செலவுகளை நிறுத்த வேண்டும்.
மக்கள் மீது சுமை ஏற்றுவதற்கு முன், ஊழல் கசிவை அடைக்க வேண்டும்.
பொதுமக்களை பொறுப்பாளிகளாக காட்டுவதற்கு முன், ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும்.

நல்ல ஆட்சி என்றால் கடன் வாங்கி செலவு செய்வது மட்டும் அல்ல.
நல்ல ஆட்சி என்றால் வருவாயை உயர்த்தி, வீண் செலவை குறைத்து, ஊழலை தடுத்து, மக்களின் வாழ்க்கைச் செலவை குறைத்து, எதிர்கால தலைமுறைக்கு சுமை இல்லாத நிர்வாகத்தை உருவாக்குவது.

இனி மக்கள் கேட்க வேண்டிய கேள்வி ஒன்று:

“ஆட்சியாளர்கள் உருவாக்கிய கடன் சுமையை மக்கள் ஏன் சுமக்க வேண்டும்?”

மக்கள் விழித்தால் தான் அரசியல் சுத்தமாகும்.
மக்கள் கேள்வி கேட்டால் தான் நிர்வாகம் பொறுப்புடன் நடக்கும்.
மக்கள் அமைதியாக இருந்தால் கடன் சுமை நாளை இன்னும் பெருகும்.

இது ஒரு கட்சிக்கெதிரான பதிவு அல்ல.
இது மக்களின் வரிப்பணத்திற்கான உரிமைக் குரல்.
இது எதிர்கால தலைமுறையை கடன் சுமையிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டிய பொதுவிழிப்புணர்வு.

கடன் சுமை மக்களுக்கல்ல;
பொறுப்பு ஆட்சியாளர்களுக்கே!

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#கடன்சுமை #தமிழ்நாடு #மக்கள்விழிப்புணர்வு #மக்களின்வரிப்பணம் #நல்லாட்சி #ஊழலற்றஆட்சி #பொறுப்பானஅரசியல்

குழந்தைகள் பாதுகாப்பு எங்கே?காஞ்சிபுரம் பகுதியில் ஒரு சிறுமி மீது பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.இந்தச் செ...
17/06/2026

குழந்தைகள் பாதுகாப்பு எங்கே?

காஞ்சிபுரம் பகுதியில் ஒரு சிறுமி மீது பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு எழுந்துள்ளது.

இந்தச் செய்தி ஒரு சாதாரண குற்றச்செய்தி அல்ல.

இது ஒவ்வொரு பெற்றோரும், ஒவ்வொரு குடும்பமும், ஒவ்வொரு பள்ளியும், ஒவ்வொரு அதிகாரியும் கவனிக்க வேண்டிய மிகக் கடுமையான சமூக எச்சரிக்கை.

ஒரு குழந்தை பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டிய வயதில், இப்படிப்பட்ட கொடுமை நடக்கிறது என்றால், நம்முடைய சமூக பாதுகாப்பு அமைப்பில் பெரிய குறை இருக்கிறது என்பதற்கே இது சான்று.

குழந்தைகள் பாதுகாப்பு என்பது பேசும் விஷயம் மட்டும் இருக்கக்கூடாது.
அது நடைமுறையில் செயல்பட வேண்டும்.

ஒரு குழந்தைக்கு எதிராக இப்படிப்பட்ட கொடுமை நடந்த பிறகுதான் நாம் பேச ஆரம்பிக்கக்கூடாது.
அது நடக்காதபடி முன்னரே அரசு, காவல்துறை, பள்ளிகள், உள்ளாட்சி அமைப்புகள், பெற்றோர் — எல்லோரும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

இப்படிப்பட்ட வழக்குகளில் மிக முக்கியமாக செய்ய வேண்டியது:

• குற்றவாளி யார் என்றாலும் உடனடி கடுமையான சட்ட நடவடிக்கை
• POCSO சட்டத்தின் கீழ் வேகமான விசாரணை
• பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைக்கு முழு பாதுகாப்பு
• உடனடி மருத்துவ உதவி
• மனநல ஆலோசனை
• குடும்பத்திற்கு அரசு சார்பில் பாதுகாப்பு மற்றும் உதவி
• வழக்கை நீட்டிக்காமல் விரைவு நீதிமன்றத்தில் நடவடிக்கை
• பள்ளி, தெரு, குடியிருப்பு, வேலைப்பகுதி, பொதுஇடங்கள் அனைத்திலும் குழந்தைகள் பாதுகாப்பு கண்காணிப்பு

இந்தச் சம்பவம் மீண்டும் நடக்காதபடி அரசு உடனடியாக தமிழ்நாடு முழுவதும்:

• குழந்தைகள் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வு இயக்கம் நடத்த வேண்டும்
• பள்ளிகளில் child safety awareness class நடத்த வேண்டும்
• ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் குழந்தைகள் பாதுகாப்பு சிறப்பு கண்காணிப்பு குழு அமைக்க வேண்டும்
• பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பாதுகாப்பு உதவி எண்கள் எல்லா பகுதிகளிலும் தெளிவாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும்
• சந்தேகமான நபர்கள் மற்றும் இடங்களை மக்கள் உடனடியாக புகார் செய்யும் நடைமுறையை எளிதாக்க வேண்டும்

குழந்தையின் கண்ணீர் எந்த அரசுக்கும் சிறிய விஷயம் அல்ல.

ஒரு குழந்தை பாதிக்கப்படும்போது, அது ஒரு குடும்பத்தின் துயரம் மட்டும் இல்லை.
அது முழு சமூகத்தின் தோல்வி.

குற்றவாளி யாராக இருந்தாலும், அவருக்கு இரக்கம் வேண்டாம்.
குழந்தைக்கு மட்டும் நீதி வேண்டும்.

இந்த மாதிரியான கொடுமைகள் மீண்டும் மீண்டும் நடக்காமல் தடுக்க, அரசு மிகக் கடுமையான செயல்திட்டத்தை கொண்டு வர வேண்டும்.

பெற்றோர்களும் கவனிக்க வேண்டியது:

• குழந்தை திடீரென பயப்படுகிறதா?
• தனியாக இருக்க விரும்புகிறதா?
• யாரையாவது பார்த்து பதறுகிறதா?
• ஏதாவது சொல்ல தயங்குகிறதா?

இப்படிப்பட்ட மாற்றங்கள் இருந்தால் அதை அலட்சியமாக எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாது.

குழந்தைக்கு எப்போதும் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டியது:

“யாராவது தவறாக நடந்துகொண்டால் உடனே சொல்ல வேண்டும்.”
“பயப்படாமல் அம்மா, அப்பா, ஆசிரியர், நம்பிக்கை உள்ள பெரியவரிடம் பகிர வேண்டும்.”

இந்த விவகாரத்தில் குற்றவாளி மீது கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.
பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைக்கு முழு பாதுகாப்பும் நீதிும் கிடைக்க வேண்டும்.
இதே நேரத்தில், இனிமேல் இப்படிப்பட்ட கொடுமைகள் நடக்காதபடி அரசு நிரந்தரமான பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்க வேண்டும்.

குழந்தைகள் பாதுகாப்பு குறித்து நாம் எல்லோரும் குரல் கொடுக்க வேண்டிய நேரம் இது.

இந்த பதிவை Share செய்யுங்கள்.
உங்கள் கருத்தை Comment-ல் பதிவு செய்யுங்கள்.
குழந்தைகள் பாதுகாப்பு குறித்து அரசு உடனடியாக செயல்பட வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்தால், இந்தக் குரலை பரப்புங்கள்.

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன்
MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#காஞ்சிபுரம்
#குழந்தைகள்_பாதுகாப்பு

#பெண்கள்_மற்றும்_குழந்தைகள்_பாதுகாப்பு
#தமிழ்நாடு
#தமிழ்நாடுஅரசு
#முதலமைச்சர்
#மாவட்டஆட்சியர்
#காவல்துறை
#பள்ளிக்கல்வித்துறை
#மக்கள்பாதுகாப்பு
#மக்கள்உரிமை
#சுபகார்த்திகேயன்




குடிக்க அனுமதி… ஆனால் குடித்துவிட்டு செல்ல பாதுகாப்பு எங்கே?தமிழ்நாடு அரசுக்கு ஒரு பொதுமக்கள் நலக் கோரிக்கை.அரசு மதுபானங...
17/06/2026

குடிக்க அனுமதி… ஆனால் குடித்துவிட்டு செல்ல பாதுகாப்பு எங்கே?

தமிழ்நாடு அரசுக்கு ஒரு பொதுமக்கள் நலக் கோரிக்கை.

அரசு மதுபானங்களை விற்பனை செய்கிறது.
அது அரசின் வருவாய், கொள்கை முடிவு என்று அரசு விளக்கம் அளிக்கலாம்.
மது விற்பனை செய்யலாமா, செய்யக்கூடாதா என்ற அரசின் கொள்கை விவாதத்திற்குள் நாங்கள் இங்கே செல்லவில்லை.

ஆனால், அதே அரசு மதுபானக் கடைகளுக்கு அருகிலேயே மதுபானம் அருந்துவதற்கான பார் வசதியையும் அனுமதிக்கிறது.
அப்படியானால், அங்கே மது அருந்த வருபவர்கள் எப்படி வருகிறார்கள்?

பலர் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் வருகிறார்கள்.
சிலர் நான்கு சக்கர வாகனத்தில் வருகிறார்கள்.
சிலர் நடந்து வருகிறார்கள்.

வரும்போது அவர்கள் சாதாரண நிலையில் வரலாம்.
ஆனால், மது அருந்திவிட்டு வெளியே வரும்போது அவர்கள் அதே சாதாரண நிலையில் இருப்பார்களா?

மது போதையில் வாகனம் ஓட்டினால் அது சட்டப்படி குற்றம்.
காவல்துறை பிடித்தால் அபராதம், வழக்கு, வாகன நடவடிக்கை என்று சட்டம் செயல்படும்.
அது சரிதான்.

ஆனால் இங்கே பொதுமக்கள் கேட்க வேண்டிய அடிப்படை கேள்வி ஒன்று இருக்கிறது.

ஒருபுறம் அரசு மது விற்பனை செய்கிறது.
அதே இடத்தில் மது அருந்துவதற்கான பார் வசதியையும் அனுமதிக்கிறது.
மற்றொரு புறம், மது அருந்திவிட்டு வாகனம் ஓட்டினால் அது குற்றம் என்று தண்டிக்கிறது.

அப்படியானால், குடிக்க இடமளிக்கும் அமைப்பும், குடித்த பிறகு மக்கள் பாதுகாப்பாக செல்லும் பொறுப்பும், அரசுக்கு இல்லையா?

மது அருந்திவிட்டு இருசக்கர வாகனம் ஓட்டுபவர் விபத்தில் சிக்கினால் உயிரிழப்பு ஏற்படலாம்.
நான்கு சக்கர வாகனம் ஓட்டுபவர் மற்றவர்களின் உயிரையும் ஆபத்துக்குள்ளாக்கலாம்.
நடந்து செல்லும் மது போதையிலான நபர் சாலையில் தடுமாறி விழலாம்.
அவர்மீது வாகனம் ஏறலாம்.
அவர் உயிரிழக்கலாம்.
அவரால் மற்ற பொதுமக்களும் பாதிக்கப்படலாம்.

இது தனிநபரின் தவறு மட்டுமா?
அல்லது இந்த ஆபத்தான சூழலை உருவாக்கும் நிர்வாக அமைப்பின் பொறுப்பும் இருக்கிறதா?

ஒரு அரசு, வருவாய்க்காக மதுபானம் விற்கிறது என்றால், அதனால் ஏற்படும் சாலை பாதுகாப்பு, பொதுமக்கள் பாதுகாப்பு, குடும்ப பாதுகாப்பு, உயிர் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கும் அதே அரசு பொறுப்புடன் திட்டமிட வேண்டும்.

எனவே, தமிழ்நாடு அரசிடம் எங்களின் பொதுநலக் கோரிக்கைகள்:

1. மதுபானக் கடைகளுக்கு அருகில் செயல்படும் பார்கள் தொடர்பாக, சாலை பாதுகாப்பு அடிப்படையில் அரசு முழுமையான மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

2. பார் உள்ள இடங்களில் மது அருந்திவிட்டு வாகனம் ஓட்டுவதைத் தடுக்க கட்டாய பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் கொண்டு வர வேண்டும்.

3. ஒவ்வொரு பார்/மதுபானக் கடை அருகிலும் “மது அருந்திவிட்டு வாகனம் ஓட்டுவது குற்றம் — உயிருக்கு ஆபத்து” என்ற எச்சரிக்கை பலகைகள் பெரிய அளவில் வைக்கப்பட வேண்டும்.

4. பார் உள்ள இடங்களில் பாதுகாப்பான போக்குவரத்து ஏற்பாடு, ஆட்டோ/கேப் வசதி, designated driver நடைமுறை போன்றவை அரசு பரிசீலிக்க வேண்டும்.

5. குடித்துவிட்டு வெளியே வரும் நபர்கள் நேரடியாக வாகனம் ஓட்டாமல் இருக்க காவல்துறை, போக்குவரத்து துறை, TASMAC நிர்வாகம் இணைந்து தடுப்பு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

6. அதிக விபத்து அபாயம் உள்ள சாலைகள், நெடுஞ்சாலைகள், பள்ளி/கல்லூரி பகுதிகள், பேருந்து நிறுத்தங்கள், மக்கள் அதிகம் கூடும் பகுதிகள் அருகிலுள்ள பார்கள் குறித்து தனி ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.

7. மது போதையில் நடந்து செல்லும் நபர்களால் அல்லது அவர்களுக்கு ஏற்படும் விபத்துகளைத் தடுக்கும் வகையில் உள்ளாட்சி அமைப்புகள், காவல்துறை இணைந்து பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

8. ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் மாவட்ட ஆட்சியர், காவல் கண்காணிப்பாளர், போக்குவரத்து துறை, சுகாதாரத் துறை, TASMAC, உள்ளாட்சி அமைப்புகள் இணைந்த பொதுப் பாதுகாப்பு கண்காணிப்பு குழு அமைக்க வேண்டும்.

9. அரசு வருவாய் மட்டும் பார்க்காமல், மது காரணமாக ஏற்படும் விபத்து, உயிரிழப்பு, குடும்ப சிதைவு, மருத்துவச் செலவு, காவல்துறைச் சுமை, நீதிமன்றச் சுமை ஆகிய சமூக இழப்புகளையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

10. “மது விற்பனை அரசின் கொள்கை முடிவு” என்றால், “மது அருந்திய பிறகு மக்கள் பாதுகாப்பாக வீடு திரும்புவது” அரசின் பொறுப்பு முடிவாக இருக்க வேண்டும்.

பொதுமக்கள் கேட்கும் கேள்வி மிக எளிமையானது:

குடிக்க அரசு இடமளிக்கிறது.
ஆனால் குடித்துவிட்டு வெளியே வரும் மனிதன் உயிருடன் வீட்டிற்குச் செல்வதற்கான பாதுகாப்பு எங்கே?

குடித்துவிட்டு வாகனம் ஓட்டினால் குற்றம் என்று சொல்லும் அரசு,
குடித்த பிறகு வாகனம் ஓட்டாத சூழலை உருவாக்க வேண்டிய பொறுப்பை ஏற்க வேண்டாமா?

இது மதுவுக்கு ஆதரவோ, எதிர்ப்போ என்ற விவாதம் அல்ல.
இது பொதுமக்களின் உயிர் பாதுகாப்பு பற்றிய கேள்வி.
இது சாலை பாதுகாப்பு பற்றிய கேள்வி.
இது அரசின் பொறுப்பு பற்றிய கேள்வி.

தமிழ்நாடு அரசு, இந்த விஷயத்தை வருவாய் கோணத்தில் மட்டும் பார்க்காமல், பொதுமக்கள் உயிர் பாதுகாப்பு கோணத்தில் உடனடியாக பரிசீலிக்க வேண்டுகிறோம்.

மக்களின் உயிர் அரசின் வருவாயை விட மேலானது

அன்புடன்,
சுப. கார்த்திகேயன் MBA., MA., LLM (Criminal Law)

#சாலைபாதுகாப்பு #மக்கள்பாதுகாப்பு #மதுபோதைவாகனஓட்டம் #தமிழ்நாடுஅரசு

Address

Namakkal
637001

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when வழக்கறிஞர் சுப.கார்த்திகேயன் posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to வழக்கறிஞர் சுப.கார்த்திகேயன்:

Shortcuts

Share

Category